Τρομερό τελεσίγραφο Trump σε Zelensky: Εσύ σαμποτάρεις την ειρήνη – Πανικός ΝΑΤΟ με απουσία Rubio από Σύνοδο για Ουκρανία

(upd 2) Σε μια δήλωση με σαφές πολιτικό βάρος και ισχυρό διπλωματικό μήνυμα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump, κάλεσε δημόσια τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, να κινηθεί άμεσα προς διευθέτηση της σύγκρουσης με τη Ρωσία, προειδοποιώντας πως διαφορετικά κινδυνεύει να χάσει μια ιστορική ευκαιρία για ειρήνη.
Η παρέμβαση δεν ήταν διπλωματικά ουδέτερη.
Ήταν άμεση, επαναλαμβανόμενη και φορτισμένη — ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να επιταχύνει τις εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο μέσω πολιτικής πίεσης κορυφής.

Τελεσίγραφο Trump με τριπλή επανάληψη: «Η Ρωσία θέλει συμφωνία, η Ουκρανία πρέπει να ανταποκριθεί»

Ο Trump διατύπωσε τη θέση του χωρίς περιστροφές: «Ο Zelensky πρέπει να κινηθεί.
Η Ρωσία θέλει να κάνει συμφωνία — και ο Zelensky πρέπει να κινηθεί τώρα, αλλιώς θα χάσει μια μεγάλη ευκαιρία. Πρέπει να κινηθεί.»
Η επανάληψη της φράσης δεν ήταν τυχαία.
Στον πολιτικό λόγο του Trump, η τριπλή επανάληψη αποτελεί συχνά σήμα ότι επιδιώκει να διαμορφώσει δημόσια ατζέντα και να μετατοπίσει την ευθύνη των επόμενων βημάτων στον συνομιλητή του.
Το μήνυμα είναι σαφές: το παράθυρο διαπραγμάτευσης θεωρείται ανοικτό αλλά όχι για πολύ.
Στη συνέχεια ο Αμερικανός πρόεδρος κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη στρατιωτική βάση Fort Bragg εξέφρασε την πεποίθηση ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία θα επιλυθεί σύντομα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «χρειάζονται δύο για ταγκό».


Σήμα πίεσης

Η τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου μπορεί να διαβαστεί σε τρία επίπεδα:

1. Πίεση προς το Κίεβο
Η Ουκρανική ηγεσία καλείται να δείξει ευελιξία πριν αλλάξουν οι διεθνείς συσχετισμοί ή μειωθεί το αμερικανικό ενδιαφέρον.

2. Σήμα προς τη Μόσχα
Αναγνώριση — έστω έμμεση — ότι υπάρχει ρωσική διάθεση για συμφωνία, κάτι που ενισχύει το διαπραγματευτικό αφήγημα του Κρεμλίνου.

3. Σήμα προς το αμερικανικό ακροατήριο
Ο Trump προβάλλεται ως ηγέτης που επιδιώκει συμφωνίες και τερματισμό πολέμων, όχι παρατεταμένες συγκρούσεις.

Trump on Ukraine:

Russia wants to make a deal and Zelensky is going to have to get moving.

Otherwise he is going to miss a great opportunity, he has to move. pic.twitter.com/yqidlXzmg3

— Clash Report (@clashreport) February 13, 2026

Πανικός στo NATO με την απουσία Rubio από τη Διάσκεψη για Ουκρανία: Οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για λύση

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio δεν συμμετείχε στη συνάντηση με Ευρωπαίους ηγέτες στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου όπου συζητήθηκε η σύγκρουση στην Ουκρανία, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.
Η αμερικανική πλευρά αιτιολόγησε την απουσία λόγω «του μεγάλου αριθμού συναντήσεων που διεξάγονται ταυτόχρονα», προσθέτοντας ότι ο Rubio «συμμετέχει ενεργά σε θέματα Ρωσίας–Ουκρανίας σε πολλές άλλες συναντήσεις στη Μόναχο».
Ωστόσο, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν την απουσία «ανησυχητική» και σημείωσαν ότι χωρίς αμερικανική συμμετοχή οι συνομιλίες «δεν ήταν ουσιαστικές».
Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η απουσία του Rubio ερμηνεύτηκε ως ένδειξη «μειωμένου ενδιαφέροντος της Ουάσιγκτον» για την επίλυση της κρίσης.
Στη συνάντηση του λεγόμενου « Σχήματος του Βερολίνου» συμμετείχαν o Friedrich Merz, ο Keir Starmer, ο ΓΓ του NATO Mark Rutte και ο Volodymyr Zelensky.
Η απουσία Rubio επισκίασε τη συνάντηση και προκάλεσε ερωτήματα για τη δέσμευση των ΗΠΑ στη διπλωματική διαδικασία.
Την απουσλια Rubio επιβεβαίωσε σε σχόλιό της η ουκρανική προέδρία. 


Νέος γύρος διαπραγματεύσεων στη Γενεύη

Την ίδια στιγμή, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι νέος γύρος συνομιλιών για τη διευθέτηση της σύγκρουσης θα πραγματοποιηθεί στις 17–18 Φεβρουαρίου στη Γενεύη.
Ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου, Dmitry Peskov, ανακοίνωσε ότι της ρωσικής αντιπροσωπείας θα ηγηθεί ο σύμβουλος του προέδρου Vladimir Medinsky.
Η επιλογή της Γενεύης — διαχρονικού κόμβου ουδέτερης διπλωματίας — υποδηλώνει προσπάθεια επανεκκίνησης διαλόγου σε περιβάλλον χαμηλής συμβολικής έντασης και υψηλής διαπραγματευτικής ευελιξίας.



Το ρίσκο της «χαμένης ευκαιρίας»

Η φράση Trump περί «χαμένης ευκαιρίας» έχει ιδιαίτερη σημασία στη διπλωματική γλώσσα.
Υπονοεί ότι υπάρχει προσφορά στο τραπέζι αλλά με χρονικό περιορισμό.
Επίσης υπονοεί πως υπάρχει πιθανή αλλαγή πολιτικής στάσης αν δεν υπάρξει ανταπόκριση
Σε προηγούμενες διεθνείς κρίσεις, παρόμοια ρητορική έχει προηγηθεί είτε συμφωνιών-εξπρές είτε απότομης αποχώρησης μεσολαβητών.


Μοχλός πίεσης 

Η δημόσια προτροπή του Trump προς τον Zelensky είναι μοχλός πίεσης, μήνυμα κατεύθυνσης και πολιτικό τελεσίγραφο χαμηλής έντασης.
Με τις συνομιλίες να επανεκκινούν στη Γενεύη και τη ρητορική να οξύνεται, το ουκρανικό περνά σε φάση όπου οι κινήσεις — ή η απουσία τους — μπορεί να καθορίσουν αν θα ανοίξει δρόμος συμβιβασμού ή θα χαθεί ακόμη ένα παράθυρο ειρήνης.


Τι θα συζητηθεί στην επόμενη σύνοδο για την Ουκρανία

Παρότι αρχικά τα δυτικά μέσα —ιδιαίτερα το Politico— μιλούσαν για πιθανές συναντήσεις είτε στο Abu Dhabi των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είτε στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, ο Dmitry Peskov, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, επιβεβαίωσε πως η διάσκεψη θα διεξαχθεί στη Γενεύη, στις 17 και 18 Φεβρουαρίου, με επικεφαλής από ρωσικής πλευράς τον Vladimir Medinsky, σύμβουλο του προέδρου Vladimir Putin — γεγονός που αποτυπώνει μια στρατηγική στόχευση σε ένα ουδέτερο πεδίο με σαφή ρωσική αυτοπεποίθηση και σταθερότητα.
Η ρωσική διπλωματία, όπως έχει επανειλημμένα δηλώσει ο υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov, δεν θεωρεί τις συνομιλίες «τελικό πόλεμο» αλλά μια διαδικασία που πρέπει να οδηγηθεί με σοβαρότητα, αρχές και συνέχεια — όχι με πολιτικές πιέσεις ή προεκλογική σκοπιμότητα.
Η «πολιτισμένη σιωπή» που επικαλείται ο Lavrov δεν είναι απουσία στρατηγικής, αλλά η γνώριμη ρωσική μέθοδος να αφήνει τη στρατηγική πρωτοβουλία στον εαυτό της παρά στις φωνασκίες των ΜΜΕ.
Αντίθετα, τα αμερικανικά δημοσιεύματα εστιάζουν σε μια εντελώς διαφορετική εικόνα: στις εσωτερικές αναταράξεις της Ουάσιγκτον, στην «ώθηση διαπραγματεύσεων» από την πλευρά της Ουκρανίας, αλλά και στην ανοιχτή αμφιβολία των ΗΠΑ σχετικά με το αν αξίζει να παραμείνουν δεσμευμένες σε μια διαδικασία που δεν έχει αποφέρει απτά αποτελέσματα.


Vladimir Medinsky

Ρωσία: Οι Ουκρανοί επέλεξαν τη Γενεύη

O αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του ρωσικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, Vladimir Dzhabarov, υποστήριξε ότι η μεταφορά της τοποθεσίας πιθανόν έγινε με πρωτοβουλία του Κιέβου.
Όπως ανέφερε, οι Ουκρανοί «δεν μπορούν να βρουν ευνοϊκό τόπο» για τις συνομιλίες — μια φράση που υπονοεί διαφωνίες για το πλαίσιο, τους όρους ασφαλείας και τη διπλωματική ισορροπία του χώρου.
Ο ίδιος συνέδεσε επίσης την αλλαγή με μια ευαίσθητη υπόθεση: την έκδοση από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προς τη Ρωσία κατηγορούμενου για απόπειρα επίθεσης εναντίον Ρώσου ανώτατου στρατιωτικού.
Κατά τη ρωσική εκτίμηση, το γεγονός αυτό ενδέχεται να έκανε την ουκρανική πλευρά να πιέσει για αλλαγή έδρας.
Η επιλογή πόλης, λοιπόν, δεν είναι ουδέτερη — είναι μέρος της διαπραγμάτευσης.

Κόπωση Trump: Πολιτικό αδιέξοδο ή στρατηγική αλλαγή κατεύθυνσης;

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που έχει αποκαλυφθεί όχι μόνο από Politico αλλά και από αναλύσεις αμερικανικών μέσων όπως το The Atlantic— είναι η μερική (ή και πλήρης) απογοήτευση του Trump από τη διαδικασία.
Κατά το τελευταίο διάστημα, οι συνομιλίες για το Ουκρανικό είχαν γίνει μια σταθερή πηγή πολιτικής φθοράς για την αμερικανική προεδρία, ενώ ταυτόχρονα η εμπλοκή των ΗΠΑ δεν οδήγησε σε σταθερή κατάπαυση πυρός, ούτε σε συμφωνία που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της Ουάσιγκτον.
Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψει μια νέα πραγματικότητα: ο Trump δείχνει να αντιμετωπίζει τις διαπραγματεύσεις όχι ως ευκαιρία πολιτικής επιτυχίας, αλλά ως μια επιβαρυντική και ενδεχομένως καταστροφική διαδικασία.
Μάλιστα έντονες πληροφορίες φέρουν τον Αμερικανό πρόεδρο να ανακοινώνει την αποχώρησή του από τις διαπραγματεύσεις τις επόμενες εβδομάδες.



Σε προσωπικό επίπεδο, η απογοήτευση αυτή έχει δύο βασικές εκφάνσεις:

1. Εσωτερικός πολιτικός λογισμός: Με τις ενδιάμεσες εκλογές στον ορίζοντα, ο Trump αξιολογεί το πολιτικό κόστος — και τη φθορά — ενός άκαρπου διαλόγου που δεν προσφέρει σαφή αποτελέσματα ούτε ενισχύει την εικόνα του ως ηγέτη που φέρνει ειρήνη.
2. Στρατηγική επανεξέταση του ρόλου των ΗΠΑ στην Ευρώπη: Η εμπλοκή στις ευρωπαϊκές συγκρούσεις και ειδικά σε έναν πόλεμο, όπως αυτός μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, που έχει βαθιές ιστορικές, πολιτιστικές και στρατηγικές ρίζες, φαίνεται να δοκιμάζει τα όρια της αμερικανικής υπεροχής και της ικανότητας των ΗΠΑ να επιβάλλουν πολιτικές λύσεις με όρους που υπαγορεύονται από την Ουάσιγκτον.

Ας μη λησμονούμε ότι ο Trump, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στην πρώτη θητεία του, παρουσίαζε μια στρατηγική εξωτερικής πολιτικής που ήταν σε μεγάλο βαθμό αναθεωρητική απέναντι στην παραδοσιακή αμερικανική δέσμευση σε διαρκείς συγκρούσεις και «ειρηνευτικές διαδικασίες» που αποδεικνύονται άκαρπες και δαπανηρές.


Η ουκρανική προσέγγιση και η πίεση των ΗΠΑ

Παρά τις αμερικανικές διακηρύξεις για στήριξη της Ουκρανίας, πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στα δυτικά μέσα υποδεικνύουν πως η Ουάσιγκτον έχει ήδη καταστήσει σαφές στο Κίεβο ότι δεν θα παρασχεθούν εγγυήσεις ασφαλείας μέχρι να επιτευχθεί ουσιαστική ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία.
Αυτό από μόνο του είναι μια σημαντική πολιτική στροφή, καθώς μέχρι τώρα οι ΗΠΑ εμφανίζονταν να υποστηρίζουν μια μακροπρόθεσμη αυξημένη στρατιωτική και πολιτική δέσμευση στην Ουκρανία.
Τώρα, όμως, φαίνεται ότι η υποστήριξη αυτή χρησιμοποιείται ως κερκόπορτα πίεσης προς το Κίεβο — όχι ως εγγύηση καταλήψεως ειρήνης.
Ταυτόχρονα, αλλά και ειρωνικά, οι ίδιες αμερικανικές πηγές αναφέρουν ότι ο Trump θέλει να «ξεκαθαρίσει και να λύσει πολλά θέματα πριν υπογραφεί η συμφωνία».
Η φράση αυτή αποκαλύπτει μια διάθεση να αποφευχθούν υπογραφές που θα δεσμεύσουν τις ΗΠΑ για μεγάλο χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα αν μια τέτοια δέσμευση δεν συνοδεύεται από θετικά πολιτικά αποτελέσματα για τον ίδιο.
Αντιστρόφως, το Κίεβο, χωρίς άλλες εγγυήσεις ασφαλείας, φαίνεται να βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση να κάνει στρατηγικές παραχωρήσεις — ακόμη και σε θέματα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν «κόκκινες γραμμές».
Θεωρείται βέβαιο ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα επιρρίψει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για το διαπραγματευτικό αδιέξοδο στην ουκρανική αδιαλλαξία.


Η ρωσική στρατηγική: Σθένος και πραγματισμός

Από ρωσικής πλευράς, η θέση παραμένει σταθερή: η σύγκρουση δεν μπορεί να λυθεί χωρίς σοβαρό, ρεαλιστικό διάλογο πάνω στις ουσιαστικές αιτίες που την υποκινούν, μεταξύ των οποίων η αποστρατιωτικοποίηση και οι ρυθμίσεις για τον ρόλο των λαών του Donbass.

Η Ρωσία επιμένει σε μια λύση που θα λαμβάνει υπόψη:

• την ιστορική και πολιτιστική πραγματικότητα στις ανατολικές περιοχές,
• τη ρωσική ανησυχία για στρατιωτική απειλή από το ΝΑΤΟ,
• την ανάγκη για έναν σεβαστό και βιώσιμο μηχανισμό ασφαλείας στην Ευρώπη.



Αντίθετα, η ουκρανική πλευρά έχει δείξει ότι ακόμη και όταν δείχνει διαθεσιμότητα για συμβιβασμούς, η πίεση των ΗΠΑ και άλλων δυτικών κεφαλών δεν επιτρέπει μια καθαρή στρατηγική προσέγγιση που να λαμβάνει υπόψη πραγματικά τις ρωσικές ανησυχίες.
Η ρωσική διπλωματία αντιλαμβάνεται αυτή την «ουκρανική πίεση» όχι ως αληθινό πλεονέκτημα για το Κίεβο, αλλά ως απόδειξη της δυτικής αδυναμίας να προσαρμόσει μια στρατηγική που να οδηγεί σε πραγματική ειρήνη — κάτι που ενισχύει τη ρωσική θέση ότι η ουσία βρίσκεται στην απευθείας αντιμετώπιση των αιτίων και όχι στη διαρκή επιβολή όρων μέσω τρίτων.


www.bankingnews.gr