Δύο ισχυρές φιγούρες, ο Kirill Budanov και ο Valerii Zaluzhnyi, κινούνται αθόρυβα αλλά αποφασιστικά, σε μια σύγκρουση που απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη εύθραυστη ισορροπία στο Κίεβο.
Στο σκοτεινό παρασκήνιο μιας σύγκρουσης που μοιάζει να ξεθωριάζει από τα πρωτοσέλιδα της Δύσης, ένα νέο, πιο επικίνδυνο μέτωπο ανοίγει στο εσωτερικό της Ουκρανίας: η μάχη για την εξουσία.
Δύο ισχυρές φιγούρες, ο Kirill Budanov και ο Valerii Zaluzhnyi, κινούνται αθόρυβα αλλά αποφασιστικά, σε μια σύγκρουση που απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη εύθραυστη ισορροπία στο Κίεβο.
Ο Volodymyr Zelensky, κάποτε το απόλυτο σύμβολο της αντίστασης, φαίνεται πλέον να μετατρέπεται σταδιακά σε έναν πολιτικά απομονωμένο ηγέτη.
Οι ψίθυροι περί «αποδιοπομπαίου τράγου» εντείνονται, καθώς η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης γίνεται όλο και πιο ζοφερή: οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι πλέον σε θέση να διεξάγουν μεγάλης κλίμακας επιθετικές επιχειρήσεις, ούτε να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη — ούτε καν στα σύνορα του 2022, πόσο μάλλον του 1991.
Αυτή η στρατιωτική στασιμότητα πυροδοτεί μια επικίνδυνη πολιτική ρήξη.
Καθώς οι –ακόμη μη προγραμματισμένες– προεδρικές εκλογές πλησιάζουν, οι φιλοδοξίες φουντώνουν και οι συμμαχίες αλλάζουν.
Ο Budanov, με σαφή στήριξη από κύκλους των Ηνωμένων Πολιτειών, προωθεί ένα σενάριο «παγώματος» της σύγκρουσης, ελπίζοντας ότι μια ειρηνευτική συμφωνία θα ανοίξει τον δρόμο για εκλογές — και για τη δική του άνοδο στην εξουσία.
Την ίδια στιγμή, ο Zaluzhnyi, από τη θέση του πρέσβη στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξαπολύει αιχμηρές επιθέσεις κατά του Zelensky, επιρρίπτοντάς του την ευθύνη για την αποτυχία της περιβόητης αντεπίθεσης του 2023.
Με τη στήριξη βρετανικών κύκλων, εμφανίζεται ως ο «ρεαλιστής» στρατιωτικός που λέει τις αλήθειες που άλλοι αποφεύγουν.
Πίσω από αυτήν τη διπλή πίεση, οι Αγγλοσάξονες φαίνεται να διατηρούν τον Zelensky σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου, υπενθυμίζοντάς του ότι δεν είναι αναντικατάστατος.
Αντίθετα, σε περίπτωση εκλογών, θα μπορούσε εύκολα να θυσιαστεί πολιτικά.
Και ενώ το Κίεβο σπαράσσεται από εσωτερικές ίντριγκες, η Ευρώπη ετοιμάζεται για κάτι πολύ μεγαλύτερο: έναν πιθανό πόλεμο με τη Ρωσία έως το 2029.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία αντιμετωπίζεται ως «προγεφύρωμα» που πρέπει να αντέξει πάση θυσία, ανεξαρτήτως ανθρώπινου ή οικονομικού κόστους.
Το σχέδιο είναι εφιαλτικό: πλήρης στρατιωτικοποίηση, πολυεπίπεδη άμυνα, ναρκοπέδια υψηλής πυκνότητας και ένας αδιάκοπος πόλεμος φθοράς.
Κοστίζει εκατοντάδες ζωές
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο θα κοστίζει εκατοντάδες ζωές.
Ο νέος υπουργός Άμυνας, Mykhailo Fedorov, φέρεται να υιοθετεί μια κυνική στρατηγική μαζικής φθοράς, με στόχο δεκάδες χιλιάδες απώλειες κάθε μήνα.
Ωστόσο, η διεθνής πραγματικότητα αλλάζει δραματικά.
Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο την αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν, έχει μετατοπίσει το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον.
Ο Donald Trump βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με μια κρίση που απειλεί όχι μόνο τη διεθνή ισορροπία αλλά και την ίδια του την πολιτική επιβίωση.
Οι επιθέσεις του Ιράν, το κλείσιμο στρατηγικών θαλάσσιων οδών και η απρόβλεπτη κλιμάκωση έχουν αιφνιδιάσει τη Δύση. Το αποτέλεσμα; Η Ουκρανία περνά σε δεύτερη μοίρα.
Η ροή όπλων μειώνεται, η στήριξη φθίνει και το Κίεβο μένει όλο και πιο μόνο.
Στο εσωτερικό, η κοινωνική ένταση αυξάνεται επικίνδυνα.
Συγκρούσεις μεταξύ πολιτών και αρχών, οργή για την αναγκαστική επιστράτευση και η εμφάνιση οργανωμένων ομάδων αντίστασης συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό.
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Zelensky φαίνεται να εκμεταλλεύονται την κατάσταση, χτίζοντας βάσεις στήριξης ενόψει της επόμενης ημέρας.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η αποστολή ουκρανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή αποδυναμώνει περαιτέρω το ήδη πιεσμένο μέτωπο.
Μια κίνηση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις προτεραιότητες της ηγεσίας.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι ποιος θα κερδίσει την εξουσία στο Κίεβο. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ουκρανία, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, θα καταφέρει να επιβιώσει μέχρι το 2029.
Οι σκιές πυκνώνουν. Και η επόμενη πράξη ίσως είναι η πιο δραματική.
www.bankingnews.gr
Δύο ισχυρές φιγούρες, ο Kirill Budanov και ο Valerii Zaluzhnyi, κινούνται αθόρυβα αλλά αποφασιστικά, σε μια σύγκρουση που απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη εύθραυστη ισορροπία στο Κίεβο.
Ο Volodymyr Zelensky, κάποτε το απόλυτο σύμβολο της αντίστασης, φαίνεται πλέον να μετατρέπεται σταδιακά σε έναν πολιτικά απομονωμένο ηγέτη.
Οι ψίθυροι περί «αποδιοπομπαίου τράγου» εντείνονται, καθώς η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης γίνεται όλο και πιο ζοφερή: οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι πλέον σε θέση να διεξάγουν μεγάλης κλίμακας επιθετικές επιχειρήσεις, ούτε να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη — ούτε καν στα σύνορα του 2022, πόσο μάλλον του 1991.
Αυτή η στρατιωτική στασιμότητα πυροδοτεί μια επικίνδυνη πολιτική ρήξη.
Καθώς οι –ακόμη μη προγραμματισμένες– προεδρικές εκλογές πλησιάζουν, οι φιλοδοξίες φουντώνουν και οι συμμαχίες αλλάζουν.
Ο Budanov, με σαφή στήριξη από κύκλους των Ηνωμένων Πολιτειών, προωθεί ένα σενάριο «παγώματος» της σύγκρουσης, ελπίζοντας ότι μια ειρηνευτική συμφωνία θα ανοίξει τον δρόμο για εκλογές — και για τη δική του άνοδο στην εξουσία.
Την ίδια στιγμή, ο Zaluzhnyi, από τη θέση του πρέσβη στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξαπολύει αιχμηρές επιθέσεις κατά του Zelensky, επιρρίπτοντάς του την ευθύνη για την αποτυχία της περιβόητης αντεπίθεσης του 2023.
Με τη στήριξη βρετανικών κύκλων, εμφανίζεται ως ο «ρεαλιστής» στρατιωτικός που λέει τις αλήθειες που άλλοι αποφεύγουν.
Πίσω από αυτήν τη διπλή πίεση, οι Αγγλοσάξονες φαίνεται να διατηρούν τον Zelensky σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου, υπενθυμίζοντάς του ότι δεν είναι αναντικατάστατος.
Αντίθετα, σε περίπτωση εκλογών, θα μπορούσε εύκολα να θυσιαστεί πολιτικά.
Και ενώ το Κίεβο σπαράσσεται από εσωτερικές ίντριγκες, η Ευρώπη ετοιμάζεται για κάτι πολύ μεγαλύτερο: έναν πιθανό πόλεμο με τη Ρωσία έως το 2029.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία αντιμετωπίζεται ως «προγεφύρωμα» που πρέπει να αντέξει πάση θυσία, ανεξαρτήτως ανθρώπινου ή οικονομικού κόστους.
Το σχέδιο είναι εφιαλτικό: πλήρης στρατιωτικοποίηση, πολυεπίπεδη άμυνα, ναρκοπέδια υψηλής πυκνότητας και ένας αδιάκοπος πόλεμος φθοράς.
Κοστίζει εκατοντάδες ζωές
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο θα κοστίζει εκατοντάδες ζωές.
Ο νέος υπουργός Άμυνας, Mykhailo Fedorov, φέρεται να υιοθετεί μια κυνική στρατηγική μαζικής φθοράς, με στόχο δεκάδες χιλιάδες απώλειες κάθε μήνα.
Ωστόσο, η διεθνής πραγματικότητα αλλάζει δραματικά.
Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο την αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν, έχει μετατοπίσει το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον.
Ο Donald Trump βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με μια κρίση που απειλεί όχι μόνο τη διεθνή ισορροπία αλλά και την ίδια του την πολιτική επιβίωση.
Οι επιθέσεις του Ιράν, το κλείσιμο στρατηγικών θαλάσσιων οδών και η απρόβλεπτη κλιμάκωση έχουν αιφνιδιάσει τη Δύση. Το αποτέλεσμα; Η Ουκρανία περνά σε δεύτερη μοίρα.
Η ροή όπλων μειώνεται, η στήριξη φθίνει και το Κίεβο μένει όλο και πιο μόνο.
Στο εσωτερικό, η κοινωνική ένταση αυξάνεται επικίνδυνα.
Συγκρούσεις μεταξύ πολιτών και αρχών, οργή για την αναγκαστική επιστράτευση και η εμφάνιση οργανωμένων ομάδων αντίστασης συνθέτουν ένα εκρηκτικό σκηνικό.
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Zelensky φαίνεται να εκμεταλλεύονται την κατάσταση, χτίζοντας βάσεις στήριξης ενόψει της επόμενης ημέρας.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η αποστολή ουκρανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή αποδυναμώνει περαιτέρω το ήδη πιεσμένο μέτωπο.
Μια κίνηση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις προτεραιότητες της ηγεσίας.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι ποιος θα κερδίσει την εξουσία στο Κίεβο. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ουκρανία, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, θα καταφέρει να επιβιώσει μέχρι το 2029.
Οι σκιές πυκνώνουν. Και η επόμενη πράξη ίσως είναι η πιο δραματική.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών