Η Τεχεράνη απαιτεί την άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε ανταποδοτικά βήματα και για τη συνέχιση του διαλόγου.
Με την απάντηση του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump στην πρόταση του Ιράν να αναμένεται εντός της ημέρας, αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ βυθίζονται καθημερινά σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο, από το οποίο δεν υπάρχει ούτε νίκη ούτε διέξοδος...
Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις για το Ιράν έχουν «κολλήσει» σε ένα βασικό ζήτημα – τον ναυτικό αποκλεισμό από τις ΗΠΑ.
Η Τεχεράνη απαιτεί την άρση του ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε ανταποδοτικά βήματα και για τη συνέχιση του διαλόγου.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump αρνείται να το κάνει, δηλώνοντας ότι πρώτα πρέπει να συμφωνηθούν όλες οι παράμετροι της «συμφωνίας», συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του πυρηνικού προγράμματος.
Από αυτό το αδιέξοδο μπορούν να υπάρξουν τρεις έξοδοι.
Πρώτη: Ο Donald Trump αίρει τον αποκλεισμό σε αντάλλαγμα για κάποια βήματα από την πλευρά του Ιράν, για παράδειγμα το άνοιγμα των Στενών του Hormuz, και στη συνέχεια οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, αν και χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας.
Το Ιράν ουσιαστικά θα βγει νικητής από τη σύγκρουση, καθώς η εξουσία στην Τεχεράνη δεν άλλαξε αλλά ενισχύθηκε, τα πετρελαϊκά κοιτάσματα παρέμειναν υπό τον έλεγχο της χώρας και μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα τις εξαγωγές του.
Όλοι οι γείτονες θα έχουν δει το μέσο πίεσης που διαθέτει το Ιράν (το κλείσιμο των Στενών του Hormuz), καθώς και το ότι η Αμερική δεν κατάφερε να το αντιμετωπίσει, κάτι που αναπόφευκτα θα επηρεάσει τη γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή.
Παράλληλα, σε ένα τέτοιο σενάριο, η Τεχεράνη θα μπορούσε ακόμη και να επιταχύνει το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Επιπλέον, μια νέα επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη όσο πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο.
Δεύτερη: Η συνέχιση του αποκλεισμού χωρίς επανέναρξη των εχθροπραξιών μέχρι το Ιράν να συμφωνήσει με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με διαρροές στα αμερικανικά ΜΜΕ, αυτή την άποψη υποστηρίζει μέρος των συνεργατών του Trump, οι οποίοι θεωρούν ότι μέσα σε έναν-δύο μήνες το Ιράν θα εξαντλήσει τα αποθέματά του και θα αναγκαστεί να σταματήσει την εξόρυξη πετρελαίου, ενώ η απουσία εξαγωγών θα πλήξει σοβαρά τον ιρανικό προϋπολογισμό.
Έτσι, κατά τη λογική τους, η Τεχεράνη αργά ή γρήγορα θα υποχωρήσει.
Επιπλέον, λόγω του αποκλεισμού των Στενών του Hormuz, ωφελείται η αμερικανική πετρελαϊκή και ενεργειακή βιομηχανία.
Ωστόσο, εδώ υπάρχουν αρκετά αμφιλεγόμενα σημεία.
- Πρώτον, υπάρχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με το πόσο αυστηρός είναι στην πράξη ο αποκλεισμός.
Κατά καιρούς εμφανίζονται αναφορές ότι ορισμένα ιρανικά τάνκερ καταφέρνουν με διάφορους τρόπους να εξάγουν πετρέλαιο, κάτι που καθιστά μη ρεαλιστική την άσκηση πίεσης μέσω αποκλεισμού.
- Δεύτερον, σε περίπτωση δημοσιονομικών δυσκολιών, το Ιράν θα μπορούσε να λάβει οικονομική στήριξη από την Κίνα.
- Τρίτον, αν η κατάσταση γίνει πραγματικά κρίσιμη για τις εξαγωγές και τον προϋπολογισμό, η υποχώρηση προς τον Trump δεν είναι η μόνη επιλογή· δεν αποκλείεται η Τεχεράνη να επιτεθεί σε αμερικανικά πλοία που αποκλείουν τα Στενά του Hormuz.
Δεδομένου ότι αυτά βρίσκονται κοντά στις ιρανικές ακτές, υπάρχει πιθανότητα τέτοια πλήγματα να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές και απώλειες μεταξύ των Αμερικανών.
Τρίτη: Η επανέναρξη στρατιωτικών επιθέσεων, κάτι προς το οποίο, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, τείνει μέρος των συνεργατών του Trump ως μέσο πίεσης προς την Τεχεράνη.
Άλλωστε, κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, οι ΗΠΑ έχουν ήδη μεταφέρει σημαντικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή.
Υπέρ της επανέναρξης του πολέμου τάσσεται και το Ισραήλ, το οποίο αντιλαμβάνεται ότι όσο περισσότερο διαρκεί η κατάπαυση του πυρός και όσο πλησιάζουν οι εκλογές για το Κογκρέσο, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συμφωνήσει ο Trump σε νέα στρατιωτική σύγκρουση.
Ωστόσο, εδώ επανεμφανίζονται τα ίδια προβλήματα που είχαν οδηγήσει προηγουμένως την Ουάσιγκτον στη διακοπή των εχθροπραξιών και στην κήρυξη εκεχειρίας: η αδυναμία να ηττηθεί το Ιράν μόνο με αεροπορικά πλήγματα, οι τεράστιες δυσκολίες μιας χερσαίας επιχείρησης, η ταχεία εξάντληση των αποθεμάτων όπλων και πολλοί άλλοι παράγοντες.
Παρ’ όλα αυτά, δεδομένων των εξαιρετικά υψηλών διακυβευμάτων για τις ΗΠΑ (ουσιαστικά πρόκειται για το γεωπολιτικό τους κύρος σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο μπορεί να καταρρεύσει σε περίπτωση αποτυχίας στο Ιράν), το στρατιωτικό σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί.
www.bankingnews.gr
Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις για το Ιράν έχουν «κολλήσει» σε ένα βασικό ζήτημα – τον ναυτικό αποκλεισμό από τις ΗΠΑ.
Η Τεχεράνη απαιτεί την άρση του ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε ανταποδοτικά βήματα και για τη συνέχιση του διαλόγου.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump αρνείται να το κάνει, δηλώνοντας ότι πρώτα πρέπει να συμφωνηθούν όλες οι παράμετροι της «συμφωνίας», συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του πυρηνικού προγράμματος.
Από αυτό το αδιέξοδο μπορούν να υπάρξουν τρεις έξοδοι.
Πρώτη: Ο Donald Trump αίρει τον αποκλεισμό σε αντάλλαγμα για κάποια βήματα από την πλευρά του Ιράν, για παράδειγμα το άνοιγμα των Στενών του Hormuz, και στη συνέχεια οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, αν και χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας.
Το Ιράν ουσιαστικά θα βγει νικητής από τη σύγκρουση, καθώς η εξουσία στην Τεχεράνη δεν άλλαξε αλλά ενισχύθηκε, τα πετρελαϊκά κοιτάσματα παρέμειναν υπό τον έλεγχο της χώρας και μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα τις εξαγωγές του.
Όλοι οι γείτονες θα έχουν δει το μέσο πίεσης που διαθέτει το Ιράν (το κλείσιμο των Στενών του Hormuz), καθώς και το ότι η Αμερική δεν κατάφερε να το αντιμετωπίσει, κάτι που αναπόφευκτα θα επηρεάσει τη γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή.
Παράλληλα, σε ένα τέτοιο σενάριο, η Τεχεράνη θα μπορούσε ακόμη και να επιταχύνει το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Επιπλέον, μια νέα επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη όσο πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο.
Δεύτερη: Η συνέχιση του αποκλεισμού χωρίς επανέναρξη των εχθροπραξιών μέχρι το Ιράν να συμφωνήσει με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με διαρροές στα αμερικανικά ΜΜΕ, αυτή την άποψη υποστηρίζει μέρος των συνεργατών του Trump, οι οποίοι θεωρούν ότι μέσα σε έναν-δύο μήνες το Ιράν θα εξαντλήσει τα αποθέματά του και θα αναγκαστεί να σταματήσει την εξόρυξη πετρελαίου, ενώ η απουσία εξαγωγών θα πλήξει σοβαρά τον ιρανικό προϋπολογισμό.
Έτσι, κατά τη λογική τους, η Τεχεράνη αργά ή γρήγορα θα υποχωρήσει.
Επιπλέον, λόγω του αποκλεισμού των Στενών του Hormuz, ωφελείται η αμερικανική πετρελαϊκή και ενεργειακή βιομηχανία.
Ωστόσο, εδώ υπάρχουν αρκετά αμφιλεγόμενα σημεία.
- Πρώτον, υπάρχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με το πόσο αυστηρός είναι στην πράξη ο αποκλεισμός.
Κατά καιρούς εμφανίζονται αναφορές ότι ορισμένα ιρανικά τάνκερ καταφέρνουν με διάφορους τρόπους να εξάγουν πετρέλαιο, κάτι που καθιστά μη ρεαλιστική την άσκηση πίεσης μέσω αποκλεισμού.
- Δεύτερον, σε περίπτωση δημοσιονομικών δυσκολιών, το Ιράν θα μπορούσε να λάβει οικονομική στήριξη από την Κίνα.
- Τρίτον, αν η κατάσταση γίνει πραγματικά κρίσιμη για τις εξαγωγές και τον προϋπολογισμό, η υποχώρηση προς τον Trump δεν είναι η μόνη επιλογή· δεν αποκλείεται η Τεχεράνη να επιτεθεί σε αμερικανικά πλοία που αποκλείουν τα Στενά του Hormuz.
Δεδομένου ότι αυτά βρίσκονται κοντά στις ιρανικές ακτές, υπάρχει πιθανότητα τέτοια πλήγματα να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές και απώλειες μεταξύ των Αμερικανών.
Τρίτη: Η επανέναρξη στρατιωτικών επιθέσεων, κάτι προς το οποίο, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, τείνει μέρος των συνεργατών του Trump ως μέσο πίεσης προς την Τεχεράνη.
Άλλωστε, κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, οι ΗΠΑ έχουν ήδη μεταφέρει σημαντικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή.
Υπέρ της επανέναρξης του πολέμου τάσσεται και το Ισραήλ, το οποίο αντιλαμβάνεται ότι όσο περισσότερο διαρκεί η κατάπαυση του πυρός και όσο πλησιάζουν οι εκλογές για το Κογκρέσο, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συμφωνήσει ο Trump σε νέα στρατιωτική σύγκρουση.
Ωστόσο, εδώ επανεμφανίζονται τα ίδια προβλήματα που είχαν οδηγήσει προηγουμένως την Ουάσιγκτον στη διακοπή των εχθροπραξιών και στην κήρυξη εκεχειρίας: η αδυναμία να ηττηθεί το Ιράν μόνο με αεροπορικά πλήγματα, οι τεράστιες δυσκολίες μιας χερσαίας επιχείρησης, η ταχεία εξάντληση των αποθεμάτων όπλων και πολλοί άλλοι παράγοντες.
Παρ’ όλα αυτά, δεδομένων των εξαιρετικά υψηλών διακυβευμάτων για τις ΗΠΑ (ουσιαστικά πρόκειται για το γεωπολιτικό τους κύρος σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο μπορεί να καταρρεύσει σε περίπτωση αποτυχίας στο Ιράν), το στρατιωτικό σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών