Η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι το κόστος μιας συνολικής ρήξης θα ήταν τεράστιο όχι μόνο για τις ίδιες, αλλά και για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία
Το σημαντικότερο αποτέλεσμα της επίσκεψης του Donald Trump στην Κίνα ίσως δεν ήταν κάποια θεαματική συμφωνία, αλλά το γεγονός ότι οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις του κόσμου απέφυγαν νέα κλιμάκωση και διατήρησαν ανοιχτό τον δίαυλο διαλόγου.
Αναλυτές όπως ο Konstantin Kalachev εκτιμούν ότι το Πεκίνο κατάφερε να επιβάλει μια πιο ισορροπημένη σχέση μέσω της δυνατότητάς του να απαντήσει συμμετρικά στον εμπορικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η κινεζική οικονομία απέδειξε ότι μπορεί να αντέξει πιέσεις και να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος.
Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν κυρίως τα εμπορικά ζητήματα και η προσπάθεια διατήρησης της οικονομικής εκεχειρίας που είχε επιτευχθεί τους προηγούμενους μήνες.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη σημαντική μείωση των αμερικανικών δασμών στα κινεζικά προϊόντα, γεγονός που ερμηνεύεται ως ένδειξη σταδιακής αποκλιμάκωσης του οικονομικού ανταγωνισμού.
Ωστόσο, οι δύο πλευρές παρουσίασαν διαφορετική εικόνα για τα αποτελέσματα της συνάντησης.
Η κινεζική πλευρά έδωσε έμφαση στο ζήτημα της Ταϊπέι και στις «κόκκινες γραμμές» του Πεκίνου, ενώ η αμερικανική πλευρά επικεντρώθηκε κυρίως στις επιχειρηματικές και οικονομικές προοπτικές.
Παρά τις διαφορές, υπήρξαν και σημεία σύγκλισης.
Σύμφωνα με αναλυτές, τόσο η Ουάσιγκτον όσο και το Πεκίνο εμφανίζονται αντίθετοι σε ένα σενάριο πυρηνικού εξοπλισμού του Ιράν, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν τη διατήρηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.
Το βασικό μήνυμα της συνάντησης φαίνεται να είναι ότι, παρά τον στρατηγικό ανταγωνισμό, οι δύο υπερδυνάμεις δεν επιθυμούν ανεξέλεγκτη σύγκρουση.
Αντίθετα, επιδιώκουν να μεταφέρουν το κέντρο βάρους από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση στην οικονομική συνεργασία και στη διαχείριση ανταγωνισμού μέσα σε ελεγχόμενα όρια.
Και ίσως αυτό να αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη: σε έναν κόσμο αυξανόμενων εντάσεων, η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι το κόστος μιας συνολικής ρήξης θα ήταν τεράστιο όχι μόνο για τις ίδιες, αλλά και για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Αναλυτές όπως ο Konstantin Kalachev εκτιμούν ότι το Πεκίνο κατάφερε να επιβάλει μια πιο ισορροπημένη σχέση μέσω της δυνατότητάς του να απαντήσει συμμετρικά στον εμπορικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η κινεζική οικονομία απέδειξε ότι μπορεί να αντέξει πιέσεις και να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος.
Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν κυρίως τα εμπορικά ζητήματα και η προσπάθεια διατήρησης της οικονομικής εκεχειρίας που είχε επιτευχθεί τους προηγούμενους μήνες.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη σημαντική μείωση των αμερικανικών δασμών στα κινεζικά προϊόντα, γεγονός που ερμηνεύεται ως ένδειξη σταδιακής αποκλιμάκωσης του οικονομικού ανταγωνισμού.
Ωστόσο, οι δύο πλευρές παρουσίασαν διαφορετική εικόνα για τα αποτελέσματα της συνάντησης.
Η κινεζική πλευρά έδωσε έμφαση στο ζήτημα της Ταϊπέι και στις «κόκκινες γραμμές» του Πεκίνου, ενώ η αμερικανική πλευρά επικεντρώθηκε κυρίως στις επιχειρηματικές και οικονομικές προοπτικές.
Παρά τις διαφορές, υπήρξαν και σημεία σύγκλισης.
Σύμφωνα με αναλυτές, τόσο η Ουάσιγκτον όσο και το Πεκίνο εμφανίζονται αντίθετοι σε ένα σενάριο πυρηνικού εξοπλισμού του Ιράν, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν τη διατήρηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.
Το βασικό μήνυμα της συνάντησης φαίνεται να είναι ότι, παρά τον στρατηγικό ανταγωνισμό, οι δύο υπερδυνάμεις δεν επιθυμούν ανεξέλεγκτη σύγκρουση.
Αντίθετα, επιδιώκουν να μεταφέρουν το κέντρο βάρους από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση στην οικονομική συνεργασία και στη διαχείριση ανταγωνισμού μέσα σε ελεγχόμενα όρια.
Και ίσως αυτό να αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη: σε έναν κόσμο αυξανόμενων εντάσεων, η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι το κόστος μιας συνολικής ρήξης θα ήταν τεράστιο όχι μόνο για τις ίδιες, αλλά και για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών