Όπως δείχνουν οι προβλέψεις, τα ατελείωτα χωράφια σιτηρών της Ρωσίας, όπου οι πασχαλίτσες λιάζονται ειρηνικά στον ήλιο πάνω σε χρυσά στάχυα σιταριού, ενδέχεται πολύ σύντομα να μετατραπούν σε ακόμη ένα μέτωπο, στο οποίο η χώρα θα κληθεί να υπερασπιστεί το δικαίωμά της στη ζωή και την ευημερία.
Στο All-Russian Grain Forum, που πραγματοποιήθηκε στο Sochi, ιδιαίτερη προσοχή προσέλκυσε η ομιλία της υπουργού Γεωργίας, Oksana Lut.
Σύμφωνα με την ίδια, η Ρωσία διατηρεί με σιγουριά την πρώτη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές σιταριού. Τη φετινή σεζόν, η χώρα σχεδιάζει να εξάγει περίπου 60 εκατομμύρια τόνους σιτηρών, καταγράφοντας αύξηση 11% σε σύγκριση με το 2025.
Εν μέσω γενικευμένης αναταραχής, αυξανόμενων τιμών, αντιρωσικών κυρώσεων, προβλημάτων σε ασφάλειες και logistics, αυξημένου ανταγωνισμού αλλά και δισταγμών από ορισμένους παραδοσιακούς εταίρους, η Ρωσία δεν περιορίζεται απλώς στο να διατηρεί τη θέση της στην αγορά. Αντιθέτως, επιχειρεί να την ενισχύσει.
Η χώρα αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών σιταριού, ενώ τα ρωσικά σιτηρά εξάγονται σε περισσότερες από 100 χώρες.
Όπως δήλωσε η Oksana Lut, «η Ρωσία έχει ήδη γίνει αναπόσπαστο μέρος της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας». Και πλέον, όπως επισημαίνεται, το ζήτημα δεν αφορά απλώς το ψωμί, αλλά τη γεωπολιτική ισχύ.
Από προμηθευτής πρώτων υλών σε αγροτικό εταίρο
Νωρίτερα φέτος, στο Global Grain and Pulses Forum στο Dubai, η υπουργός Γεωργίας είχε υπογραμμίσει ένα κρίσιμο σημείο: η Ρωσία δεν επικεντρώνεται μόνο στην εγγυημένη ποιότητα και στους μεγάλους όγκους εφοδιασμού, αλλά και στον σταδιακό μετασχηματισμό του ρόλου της, από προμηθευτή πρώτων υλών σε ολοκληρωμένο αγροτικό εταίρο.
Τα logistics μπορούν να αντιπροσωπεύουν έως και το 40% του κόστους της αγροτικής παραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πιο συμφέρον οικονομικά να προσφέρονται ολοκληρωμένες υπηρεσίες διαχείρισης αγροτικών προϊόντων επί τόπου, αντί για απλή εξαγωγή φυσικών σιτηρών.
Με απλά λόγια, η Ρωσία εισέρχεται αρχικά στην αγορά σιτηρών και στη συνέχεια περνά σε ένα βαθύτερο μοντέλο συνεργασίας: από κοινού κατασκευή και λειτουργία λιμανιών, δρόμων, σιλό, αλευρόμυλων, μονάδων επεξεργασίας ελαίων και λιπών.
Σε αυτά προστίθενται η επεξεργασία, η τυποποίηση και η συσκευασία, δημιουργώντας περισσότερα σημεία προστιθέμενης αξίας και μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους.
Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για τη δημιουργία ενός ενιαίου αγροτικού φορέα, ο οποίος θα διαχειρίζεται ζητήματα όπως η επιλογή και παραγωγή σπόρων, η βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους, η φυτοπροστασία, η αυτοματοποίηση της παραγωγής και η προσαρμογή των λύσεων στις τοπικές ανάγκες κάθε αγοράς.
Η Αφρική και η Ασία στο επίκεντρο
Σε αυτό το πλαίσιο, οι ρωσικές εξαγωγές αγροτικών προϊόντων και τεχνολογίας μετατρέπονται σε σημαντικό εργαλείο επιρροής, με αντίκτυπο στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα δεκάδων χωρών.
Τα πρόσφατα γεγονότα στη Μέση Ανατολή ανέδειξαν τη σημασία της ύπαρξης αξιόπιστων εταίρων, οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν κρίσιμους πόρους — από πετρέλαιο και φυσικό αέριο έως λιπάσματα και σπόρους.
Το νέο όπλο: Τεχνητή Νοημοσύνη στη γεωργία
Σε αυτή την αγορά εξελίσσεται ήδη ένας σκληρός, «σιωπηλός πόλεμος», με αντιπάλους και ανταγωνιστές να επενδύουν σε τεχνολογικά εργαλεία αιχμής. Στην προκειμένη περίπτωση, το βασικό πεδίο είναι η χρήση της Artificial Intelligence – AI στη γεωργία.
Η αγορά της agri-AI αναμένεται να φτάσει τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, με τους ειδικούς να κάνουν λόγο για ένα πραγματικό κβαντικό άλμα στον αγροτικό τομέα.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αυξήσει θεαματικά την απόδοση της υπάρχουσας γης μέσω της λεγόμενης γεωργίας ακριβείας: παρακολούθηση καλλιεργειών, ανίχνευση ασθενειών, σπορά ακριβείας, έξυπνη άρδευση και πρόβλεψη αποδόσεων.
Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι η δραματική μείωση του χρόνου που απαιτείται για την ανάπτυξη φυτών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Για ορισμένες καλλιέργειες, η AI καθιστά ήδη δυνατή τη μείωση του χρόνου ανάπτυξης νέων ποικιλιών από τα παραδοσιακά 7 έως 15 χρόνια, και σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 20 χρόνια, σε χρονικό ορίζοντα μόλις ενός έως τριών ετών για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, αυξάνεται εντυπωσιακά η «παραγωγικότητα» της βελτίωσης, καθώς μπορούν να δοκιμαστούν πολλαπλάσιοι γενετικοί συνδυασμοί.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η Bayer AG ανακοίνωσε πέρυσι πως στοχεύει στη δημιουργία λύσεων Artificial Intelligence που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών κατά 50% έως το 2050.
Η ρωσική απάντηση στην αγροτεχνολογία
Το 2012, ο Ρώσος πρωθυπουργός Mikhail Mishustin είχε τονίσει την ανάγκη για «ανακαλύψεις στην παραγωγή σπόρων και τη γεωργική βελτίωση». Από τότε, το ζήτημα αυτό παραμένει στο επίκεντρο της κυβερνητικής πολιτικής.
Στο πλαίσιο του εθνικού έργου Food Security, οι εγχώριοι ερευνητικοί οργανισμοί ενισχύονται με υλικοτεχνικό εξοπλισμό, ενώ σε όλη τη χώρα δημιουργείται ένα δίκτυο σύγχρονων agrobiotech parks.
Πρόκειται για χώρους όπου πραγματοποιείται έρευνα στη βελτίωση των καλλιεργειών και εφαρμόζονται προηγμένες λύσεις στην πραγματική παραγωγή, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης Artificial Intelligence.
Ήδη, το επίπεδο διαθεσιμότητας εγχώριων σπόρων για τους Ρώσους αγρότες φτάνει το 70%, ενώ μέχρι το 2030, χάρη στην κρατική υποστήριξη, το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί στο 75%.
Στο νέο Genome Center της Timiryazev Academy, βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για την επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων ποικιλιών σιταριού, ηλίανθου, ζαχαρότευτλων, σόγιας, ελαιοκράμβης, κριθαριού, μπιζελιού και πατάτας.
Οι νέες αυτές ποικιλίες θα είναι πιο παραγωγικές, πιο ανθεκτικές στις ασθένειες και προσαρμοσμένες σε συγκεκριμένα κλίματα, ακόμη και σε συγκεκριμένες χώρες.
Σχόλια αναγνωστών