Το μήνυμά του Trump μετέδιδε την εντύπωση ότι τα περιγράμματα μιας συμφωνίας είχαν ήδη χαραχθεί και ότι τα κύρια εμπόδια για μια συμφωνία είχαν ουσιαστικά ξεπεραστεί
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump, σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσπάθησε να προβάλει την εικόνα μιας διπλωματικής αναδιάρθρωσης με το Ιράν - μιας αναδιάρθρωσης που θα έφερνε τέλος στον συνεχιζόμενο επιθετικό πόλεμο και θα άνοιγε την πόρτα σε μια ευρύτερη περιφερειακή διευθέτηση.
Ο Trump μίλησε με αυτάρεσκο τρόπο για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz, την άρση των ναυτιλιακών περιορισμών, την επίλυση των διαφορών γύρω από το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, ακόμη και για την εξασφάλιση δεσμεύσεων από το Ιράν για το πυρηνικό ζήτημα.
Το μήνυμά του Trump μετέδιδε την εντύπωση ότι τα περιγράμματα μιας συμφωνίας είχαν ήδη χαραχθεί και ότι τα κύρια εμπόδια για μια συμφωνία είχαν ουσιαστικά ξεπεραστεί.
Ωστόσο, υπάρχει ένα κεντρικό πρόβλημα με αυτή την αφήγηση: το ίδιο το Ιράν δεν το έχει επιβεβαιώσει.
Μια πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ του θριαμβευτικού μηνύματος της Ουάσινγκτον και της πραγματικότητας της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Παρά τους δημόσιους ισχυρισμούς του Trump, μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν έχει ακόμη διαβιβάσει το τελικό της σχέδιο στις ΗΠΑ. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι καμία από τις διατάξεις που παρουσιάζονται δημόσια από τον Αμερικανό πρόεδρο δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστικοποιημένη.
Υπάρχει μια βαθιά διαφορά μεταξύ μιας πρότασης που βρίσκεται υπό συζήτηση και μιας συμφωνίας που γίνεται δεκτή και από τις δύο πλευρές.
Μέχρι το Ιράν να παρουσιάσει επίσημα την τελική του θέση και να επιβεβαιώσει οποιαδήποτε συμφωνία, το πλαίσιο που περιγράφει ο Trump υπάρχει κυρίως ως μια αμερικανική ερμηνεία για το πού θα πρέπει να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις - όχι απαραίτητα πού θα καταλήξουν τελικά.
Αυτή η διάκριση απέχει πολύ από το να είναι διαδικαστική.
Για την Ουάσινγκτον, η παρουσίαση της εικόνας μιας επικείμενης διπλωματικής επιτυχίας εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς.
Σηματοδοτεί εμπιστοσύνη στους συμμάχους, καθησυχάζει τις αγορές που είναι αναστατωμένες από την περιφερειακή αστάθεια και επιτρέπει στον Λευκό Οίκο να παρουσιάσει το μεταπολεμικό περιβάλλον ως στρατηγικό επίτευγμα.
Για το Ιράν, ωστόσο, ο υπολογισμός είναι διαφορετικός.
Το Ιράν έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι βλέπει τις διαπραγματεύσεις όχι ως άσκηση δημοσίων σχέσεων, αλλά ως μια διαδικασία που διέπεται από σαφώς καθορισμένα εθνικά συμφέροντα, κόκκινες γραμμές και στρατηγικούς υπολογισμούς.
Οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα κριθεί στην Τεχεράνη από το κατά πόσον πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου.
www.bankingnews.gr
Ο Trump μίλησε με αυτάρεσκο τρόπο για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz, την άρση των ναυτιλιακών περιορισμών, την επίλυση των διαφορών γύρω από το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, ακόμη και για την εξασφάλιση δεσμεύσεων από το Ιράν για το πυρηνικό ζήτημα.
Το μήνυμά του Trump μετέδιδε την εντύπωση ότι τα περιγράμματα μιας συμφωνίας είχαν ήδη χαραχθεί και ότι τα κύρια εμπόδια για μια συμφωνία είχαν ουσιαστικά ξεπεραστεί.
Ωστόσο, υπάρχει ένα κεντρικό πρόβλημα με αυτή την αφήγηση: το ίδιο το Ιράν δεν το έχει επιβεβαιώσει.
Μια πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ του θριαμβευτικού μηνύματος της Ουάσινγκτον και της πραγματικότητας της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Παρά τους δημόσιους ισχυρισμούς του Trump, μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν έχει ακόμη διαβιβάσει το τελικό της σχέδιο στις ΗΠΑ. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι καμία από τις διατάξεις που παρουσιάζονται δημόσια από τον Αμερικανό πρόεδρο δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστικοποιημένη.
Υπάρχει μια βαθιά διαφορά μεταξύ μιας πρότασης που βρίσκεται υπό συζήτηση και μιας συμφωνίας που γίνεται δεκτή και από τις δύο πλευρές.
Μέχρι το Ιράν να παρουσιάσει επίσημα την τελική του θέση και να επιβεβαιώσει οποιαδήποτε συμφωνία, το πλαίσιο που περιγράφει ο Trump υπάρχει κυρίως ως μια αμερικανική ερμηνεία για το πού θα πρέπει να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις - όχι απαραίτητα πού θα καταλήξουν τελικά.
Αυτή η διάκριση απέχει πολύ από το να είναι διαδικαστική.
Για την Ουάσινγκτον, η παρουσίαση της εικόνας μιας επικείμενης διπλωματικής επιτυχίας εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς.
Σηματοδοτεί εμπιστοσύνη στους συμμάχους, καθησυχάζει τις αγορές που είναι αναστατωμένες από την περιφερειακή αστάθεια και επιτρέπει στον Λευκό Οίκο να παρουσιάσει το μεταπολεμικό περιβάλλον ως στρατηγικό επίτευγμα.
Για το Ιράν, ωστόσο, ο υπολογισμός είναι διαφορετικός.
Το Ιράν έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι βλέπει τις διαπραγματεύσεις όχι ως άσκηση δημοσίων σχέσεων, αλλά ως μια διαδικασία που διέπεται από σαφώς καθορισμένα εθνικά συμφέροντα, κόκκινες γραμμές και στρατηγικούς υπολογισμούς.
Οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα κριθεί στην Τεχεράνη από το κατά πόσον πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών