Η χρηματοδότηση της Ουκρανίας εξαρτάται από την εθελοντική συνεισφορά των κρατών-μελών, την ώρα που η Σλοβακία αποσύρεται και η στάση του Donald Trump κρατά τις ΗΠΑ μακριά από τη βοήθεια.
Σε θολό τοπίο παραμένει η έγκριση του πακέτου-μαμούθ των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία, που αναμένεται να συζητηθεί στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.
Ένα από τα πιο κρίσιμα και πολυσυζητημένα ζητήματα της επικείμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου, αποτελεί η οριστική έγκριση ενός γιγαντιαίου προγράμματος στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, το οποίο αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η χρηματοδότηση εξαρτάται από την εθελοντική συνεισφορά των κρατών-μελών, την ώρα που η Σλοβακία αποσύρεται και η στάση του Donald Trump κρατά τις ΗΠΑ μακριά από τη βοήθεια.
Η προετοιμασία της απόφασης και οι δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών
Οι διαβουλεύσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες είναι έντονες, καθώς το συγκεκριμένο πακέτο στοχεύει να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της χώρας, ωστόσο η υλοποίησή του έρχεται αντιμέτωπη με σοβαρά πολιτικά και νομικά εμπόδια.
Οι διεργασίες για το συγκεκριμένο σχέδιο έχουν ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες, ενώ πρόσφατα η ύπαρξη και το ύψος του ποσού επιβεβαιώθηκαν επίσημα και από τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας, Robert Fico.
Ο Robert Fico αποκάλυψε ότι η τελική διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής ενδέχεται να περιλαμβάνει μια ρητή δέσμευση των συμμάχων για την ετήσια παροχή στρατιωτικής στήριξης ύψους περίπου 70 δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κίεβο, με ορίζοντα αρκετών ετών.
Παράλληλα, ωστόσο, ξεκαθάρισε αμέσως τη στάση της δικής του χώρας, τονίζοντας ότι η Σλοβακία δεν πρόκειται να συνεισφέρει οικονομικά στο συγκεκριμένο ταμείο.
Από την πλευρά του, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz άφησε να εννοηθεί ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι εντός της Βορειοατλαντικής Συμμαθίας είναι έτοιμοι να προσφέρουν στο Κίεβο μια «ισχυρή και σταθερή χρηματοοικονομική δέσμευση» κατά τη διάρκεια της Συνόδου, αποφεύγοντας εντούτοις να υπεισέλθει σε περαιτέρω τεχνικές λεπτομέρειες ή να επιβεβαιώσει τα ακριβή νούμερα.
Η προέλευση των κεφαλαίων και η κατανομή του πακέτου: Η παγίδα «40-30»
Το προτεινόμενο πακέτο των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν αντιπροσωπεύει εξ ολοκλήρου νέα, πρόσθετα κεφάλαια.
Αντίθετα, αποτελεί έναν συνδυασμό από ήδη εγκεκριμένους πόρους και νέες διμερείς συμφωνίες.
Πιο συγκεκριμένα, τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ προκύπτουν από το ήδη συμφωνημένο διετές δάνειο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ουκρανία, το οποίο συνολικά ανέρχεται στα 90 δισεκατομμύρια ευρώ.
Τα υπόλοιπα 40 δισεκατομμύρια ευρώ σχεδιάζεται να καλυφθούν μέσω νέων, απευθείας διμερών δεσμεύσεων που θα αναλάβουν ξεχωριστά τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας.
Ο βασικός αντικειμενικός σκοπός αυτής της κοινής ανακοινώσεως είναι να προσδώσει έναν πιο υποχρεωτικό χαρακτήρα στην απευθείας διμερή βοήθεια που παρέχουν τα κράτη του ΝΑΤΟ στο Κίεβο.
Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκεται να διασφαλιστεί ότι οι χώρες θα προσφέρουν επιπλέον πόρους, πέρα και πάνω από το μεγάλο δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων που έχει ήδη δρομολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το νομικό παράθυρο και το προηγούμενο με τις αμυντικές δαπάνες
Μια εξαιρετικά κρίσιμη λεπτομέρεια που δεν πρέπει να παραβλέπεται είναι ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε μια Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ δεν έχουν νομικά δεσμευτική ισχύ για τις εσωτερικές κυβερνήσεις.
Η τελική έγκριση και η πραγματική εκταμίευση των κονδυλίων παραμένει αποκλειστική αρμοδιότητα και κυριαρχικό δικαίωμα της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου κάθε ξεχωριστής χώρας.
Το γεγονός αυτό ξυπνά μνήμες από προηγούμενες διακηρύξεις της Συμμαχίας.
Στο παρελθόν, οι ηγέτες είχαν συμφωνήσει να αυξήσουν τις εθνικές αμυντικές τους δαπάνες αρχικά στο 2% και μετέπειτα στο 5% του εγχώριου ΑΕΠ τους.
Παρά τις επίσημες υπογραφές, πολλές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ αδυνατούν μέχρι και σήμερα να πιάσουν ακόμα και τον πρώτο, χαμηλότερο στόχο του 2%.
Συνεπώς, το αν η Ουκρανία θα λάβει τελικά τα επιπλέον 40 δισεκατομμύρια ευρώ εξαρτάται αποκλειστικά από την πολιτική βούληση της εκάστοτε κυβέρνησης να υλοποιήσει την υπόσχεσή της.
Ο καταλυτικός ρόλος των ΗΠΑ και ο παράγοντας Donald Trump
Μέσα σε αυτό το περίπλοκο παζλ, ο πιο καθοριστικός παράγοντας παραμένει η στάση της Ουάσινγκτον.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν παράσχει καμία ουσιαστική οικονομική ή στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία από το περασμένο έτος, δημιουργώντας ένα τεράστιο κενό.
Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτό το φιλόδοξο σχέδιο των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο προωθείται έντονα από την ουκρανική ηγεσία και μια ομάδα ευρωπαϊκών κρατών, έχει ως πρωταρχικό στόχο να αναγκάσει την αμερικανική πλευρά να επανέλθει ενεργά στο τραπέζι της χρηματοδότησης του Κιέβου.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της στρατηγικής παραμένει εντελώς μετέωρη.
Είναι ακόμα εντελώς ασαφές πώς θα αντιδράσει σε αυτή την πίεση ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου, Donald Trump, ο οποίος καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του πιστώνεται προσωπικά και υπερηφανεύεται για τον δραστικό περιορισμό και τον τερματισμό των υπέρογκων αμερικανικών δαπανών προς την Ουκρανία.
Έτσι, το σχέδιο αυτό μοιάζει με μια «παγίδα» όπου η Ουάσινγκτον αποστασιοποιείται και αφήνει τους Ευρωπαίους μόνους τους να πληρώνουν μια ατέρμονη σύγκρουση αφού όλο και περισσότεροι αναγνωρίζουν ότι όσα χρήματα κι αν δοθούν, η κατάσταση δεν αλλάζει, και ΝΑΤΟ - ΕΕ απλώς παρατείνουν μια χαμένη υπόθεση, σπαταλώντας τους πόρους των πολιτών τους.
www.bankingnews.gr
Ένα από τα πιο κρίσιμα και πολυσυζητημένα ζητήματα της επικείμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου, αποτελεί η οριστική έγκριση ενός γιγαντιαίου προγράμματος στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, το οποίο αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η χρηματοδότηση εξαρτάται από την εθελοντική συνεισφορά των κρατών-μελών, την ώρα που η Σλοβακία αποσύρεται και η στάση του Donald Trump κρατά τις ΗΠΑ μακριά από τη βοήθεια.
Η προετοιμασία της απόφασης και οι δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών
Οι διαβουλεύσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες είναι έντονες, καθώς το συγκεκριμένο πακέτο στοχεύει να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της χώρας, ωστόσο η υλοποίησή του έρχεται αντιμέτωπη με σοβαρά πολιτικά και νομικά εμπόδια.
Οι διεργασίες για το συγκεκριμένο σχέδιο έχουν ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες, ενώ πρόσφατα η ύπαρξη και το ύψος του ποσού επιβεβαιώθηκαν επίσημα και από τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας, Robert Fico.
Ο Robert Fico αποκάλυψε ότι η τελική διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής ενδέχεται να περιλαμβάνει μια ρητή δέσμευση των συμμάχων για την ετήσια παροχή στρατιωτικής στήριξης ύψους περίπου 70 δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κίεβο, με ορίζοντα αρκετών ετών.
Παράλληλα, ωστόσο, ξεκαθάρισε αμέσως τη στάση της δικής του χώρας, τονίζοντας ότι η Σλοβακία δεν πρόκειται να συνεισφέρει οικονομικά στο συγκεκριμένο ταμείο.
Από την πλευρά του, ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz άφησε να εννοηθεί ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι εντός της Βορειοατλαντικής Συμμαθίας είναι έτοιμοι να προσφέρουν στο Κίεβο μια «ισχυρή και σταθερή χρηματοοικονομική δέσμευση» κατά τη διάρκεια της Συνόδου, αποφεύγοντας εντούτοις να υπεισέλθει σε περαιτέρω τεχνικές λεπτομέρειες ή να επιβεβαιώσει τα ακριβή νούμερα.
Η προέλευση των κεφαλαίων και η κατανομή του πακέτου: Η παγίδα «40-30»
Το προτεινόμενο πακέτο των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν αντιπροσωπεύει εξ ολοκλήρου νέα, πρόσθετα κεφάλαια.
Αντίθετα, αποτελεί έναν συνδυασμό από ήδη εγκεκριμένους πόρους και νέες διμερείς συμφωνίες.
Πιο συγκεκριμένα, τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ προκύπτουν από το ήδη συμφωνημένο διετές δάνειο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ουκρανία, το οποίο συνολικά ανέρχεται στα 90 δισεκατομμύρια ευρώ.
Τα υπόλοιπα 40 δισεκατομμύρια ευρώ σχεδιάζεται να καλυφθούν μέσω νέων, απευθείας διμερών δεσμεύσεων που θα αναλάβουν ξεχωριστά τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας.
Ο βασικός αντικειμενικός σκοπός αυτής της κοινής ανακοινώσεως είναι να προσδώσει έναν πιο υποχρεωτικό χαρακτήρα στην απευθείας διμερή βοήθεια που παρέχουν τα κράτη του ΝΑΤΟ στο Κίεβο.
Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκεται να διασφαλιστεί ότι οι χώρες θα προσφέρουν επιπλέον πόρους, πέρα και πάνω από το μεγάλο δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων που έχει ήδη δρομολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το νομικό παράθυρο και το προηγούμενο με τις αμυντικές δαπάνες
Μια εξαιρετικά κρίσιμη λεπτομέρεια που δεν πρέπει να παραβλέπεται είναι ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε μια Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ δεν έχουν νομικά δεσμευτική ισχύ για τις εσωτερικές κυβερνήσεις.
Η τελική έγκριση και η πραγματική εκταμίευση των κονδυλίων παραμένει αποκλειστική αρμοδιότητα και κυριαρχικό δικαίωμα της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου κάθε ξεχωριστής χώρας.
Το γεγονός αυτό ξυπνά μνήμες από προηγούμενες διακηρύξεις της Συμμαχίας.
Στο παρελθόν, οι ηγέτες είχαν συμφωνήσει να αυξήσουν τις εθνικές αμυντικές τους δαπάνες αρχικά στο 2% και μετέπειτα στο 5% του εγχώριου ΑΕΠ τους.
Παρά τις επίσημες υπογραφές, πολλές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ αδυνατούν μέχρι και σήμερα να πιάσουν ακόμα και τον πρώτο, χαμηλότερο στόχο του 2%.
Συνεπώς, το αν η Ουκρανία θα λάβει τελικά τα επιπλέον 40 δισεκατομμύρια ευρώ εξαρτάται αποκλειστικά από την πολιτική βούληση της εκάστοτε κυβέρνησης να υλοποιήσει την υπόσχεσή της.
Ο καταλυτικός ρόλος των ΗΠΑ και ο παράγοντας Donald Trump
Μέσα σε αυτό το περίπλοκο παζλ, ο πιο καθοριστικός παράγοντας παραμένει η στάση της Ουάσινγκτον.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν παράσχει καμία ουσιαστική οικονομική ή στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία από το περασμένο έτος, δημιουργώντας ένα τεράστιο κενό.
Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτό το φιλόδοξο σχέδιο των 70 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο προωθείται έντονα από την ουκρανική ηγεσία και μια ομάδα ευρωπαϊκών κρατών, έχει ως πρωταρχικό στόχο να αναγκάσει την αμερικανική πλευρά να επανέλθει ενεργά στο τραπέζι της χρηματοδότησης του Κιέβου.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτής της στρατηγικής παραμένει εντελώς μετέωρη.
Είναι ακόμα εντελώς ασαφές πώς θα αντιδράσει σε αυτή την πίεση ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου, Donald Trump, ο οποίος καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του πιστώνεται προσωπικά και υπερηφανεύεται για τον δραστικό περιορισμό και τον τερματισμό των υπέρογκων αμερικανικών δαπανών προς την Ουκρανία.
Έτσι, το σχέδιο αυτό μοιάζει με μια «παγίδα» όπου η Ουάσινγκτον αποστασιοποιείται και αφήνει τους Ευρωπαίους μόνους τους να πληρώνουν μια ατέρμονη σύγκρουση αφού όλο και περισσότεροι αναγνωρίζουν ότι όσα χρήματα κι αν δοθούν, η κατάσταση δεν αλλάζει, και ΝΑΤΟ - ΕΕ απλώς παρατείνουν μια χαμένη υπόθεση, σπαταλώντας τους πόρους των πολιτών τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών