Το μυστικό σχέδιο του Πενταγώνου για «αναδίπλωση» στη Μέση Ανατολή – Η παραδοχή ότι οι βάσεις έγιναν ευάλωτες
Με την ένταση στον Περσικό Κόλπο να κλιμακώνεται επικίνδυνα μετά τις επιθέσεις του Ιράν κατά αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε Kuwait και Bahrain, στο επίκεντρο των εξελίξεων δεν βρίσκεται πλέον μόνο η σύγκρουση, αλλά μια βαθύτερη στρατηγική αναθεώρηση της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή.
Στο Πεντάγωνο, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται στρατιωτικές πηγές και αναλύσεις διεθνών μέσων, έχει ενεργοποιηθεί ένα σχέδιο ριζικής αναδιάρθρωσης, το οποίο ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι το μοντέλο των μεγάλων, σταθερών βάσεων στον Κόλπο έχει καταστεί επιχειρησιακά εκτεθειμένο.
Η αφετηρία του σχεδίου, όπως περιγράφεται, είναι η παραδοχή ότι η νέα γενιά ιρανικών όπλων –πύραυλοι ακριβείας και drones καμικάζι– έχει αλλάξει δραστικά την ισορροπία ισχύος.
Οι αμερικανικές βάσεις που σχεδιάστηκαν με λογική προηγούμενων δεκαετιών, με επίγεια κέντρα διοίκησης και εκτεταμένες υποδομές, εμφανίζονται πλέον ευάλωτες σε επιθέσεις κορεσμού και στοχευμένα πλήγματα.
Αυτή η διαπίστωση οδηγεί, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σε μια θεμελιώδη μετατόπιση στρατηγικής.
Στο πλαίσιο του σχεδίου, το Πεντάγωνο εξετάζει τη σταδιακή μείωση της στρατιωτικής παρουσίας σε καίριες χώρες του Κόλπου, με ιδιαίτερη αναφορά σε Kuwait και Σαουδική Αραβία.
Δεν πρόκειται απλώς για αναδιάταξη δυνάμεων, αλλά για επανασχεδιασμό του ίδιου του επιχειρησιακού δόγματος, με στόχο τη μείωση της «στατικής έκθεσης» των αμερικανικών δυνάμεων σε βαλλιστικές και drone επιθέσεις.
Σημειωτέον, στο Bahrain, οι επιθέσεις φέρονται να έπληξαν περιοχές γύρω από τη ναυτική και διοικητική βάση NSA Bahrain, με αποτέλεσμα την προσωρινή παράλυση κρίσιμων λειτουργιών και την ενεργοποίηση γενικού συναγερμού.
Η μοναδική βάση έχει παραλύσει
Η Wall Street Journal (WSJ), συνδυάζοντας δορυφορικές εικόνες, ανάλυση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αρχεία του Πενταγώνου, υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις του Ιράν με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη προκάλεσαν ζημιές σε 20 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγείου του Ναυτικού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή (NSA Bahrain), αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να μετατοπίσει την παρουσία της στην περιοχή εξ ολοκλήρου προς τα δυτικά.
Η πραγματική έκταση των ζημιών στη Ναυτική Βάση Υποστήριξης του Μπαχρέιν (NSA Bahrain), η οποία βρέθηκε στο στόχαστρο των ιρανικών επιθέσεων, αποκαλύφθηκε επίσης για πρώτη φορά.
Το κύριο κέντρο διοίκησης της βάσης, τουλάχιστον δώδεκα επιχειρησιακά κτίρια και δύο ζωτικής σημασίας τερματικοί σταθμοί δορυφορικών επικοινωνιών τέθηκαν εκτός λειτουργίας.
Ο εκπρόσωπος της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), λοχαγός Τιμ Χόκινς, δήλωσε ότι προτεραιότητα δόθηκε στην προστασία του προσωπικού και όχι των εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, χάρη στη στρατηγική εκκένωσης, χάθηκαν μόνο δύο ζωές, παρά τους περισσότερους από 8.000 πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που, όπως ανέφερε, εκτόξευσε το Ιράν. Ωστόσο, φαίνεται ότι, λόγω της σοβαρής ζημιάς στις υποδομές, ο αμερικανικός στρατός έχει αφήσει πλέον μόνο μια μικρή ομάδα προσωπικού στη βάση, η οποία διεξάγει περιορισμένες επιχειρήσεις.
Αποκαλύφθηκε ότι η εκτίμηση του πολεμικού προϋπολογισμού ύψους 29 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που υπέβαλε στο Κογκρέσο τον περασμένο μήνα ο επιθεωρητής του Πενταγώνου Τζέι Χερστ, δεν περιλάμβανε τις ζημιές στις αμερικανικές βάσεις της περιοχής.

Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth, όταν ρωτήθηκε κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο για το κόστος των ζημιών, υπερασπίστηκε τον προϋπολογισμό απαντώντας: «Ποιο είναι το κόστος αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα;»
Αντίθετα, η Wall Street Journal, αφού εξέτασε τις εκθέσεις προμηθειών του Υπουργείου Άμυνας και δημόσια διαθέσιμα μοντέλα κόστους, υπολόγισε ότι μόνο η ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων κτιρίων στο Μπαχρέιν θα κόστιζε περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια.
Το ποσό αυτό αυξάνεται περαιτέρω αν συνυπολογιστούν η απομάκρυνση των συντριμμιών και οι εργασίες ενίσχυσης των εγκαταστάσεων.
Μια πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) εκτίμησε ότι οι συνολικές ζημιές σε όλες τις αμερικανικές βάσεις της περιοχής κυμαίνονται μεταξύ 2,2 και 5,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος του πολέμου για την Ουάσινγκτον σε σχεδόν 40 δισεκατομμύρια δολάρια.

O χάρτης αλλάζει
Η κατοχή από το Ιράν πυραύλων ακριβείας και τεχνολογίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών καμικάζι ανέδειξε τις αδυναμίες των αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί με βάση παλαιότερα στρατιωτικά δόγματα. Σύμφωνα με διαρροές από ανώτερους αξιωματούχους του Πενταγώνου, ο αμερικανικός στρατός έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις για τη συνολική αναδιάρθρωση της στρατιωτικής του παρουσίας στη Μέση Ανατολή.
Στο πλαίσιο των σχεδίων που εξετάζονται, προβλέπεται σημαντική μείωση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στο Κουβέιτ και στη Σαουδική Αραβία, ενώ η βάση στο Μπαχρέιν δεν πρόκειται να αποκατασταθεί πλήρως. Αντίθετα, οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα κέντρα διοίκησης θα μεταφερθούν σε περιοχές δυτικότερα, εκτός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων.
Σύμφωνα με το νέο στρατιωτικό δόγμα, οι κρίσιμες στρατηγικές υποδομές δεν θα κατασκευάζονται πλέον στην επιφάνεια του εδάφους, αλλά θα μεταφέρονται σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Δύο αξιωματούχοι του Πενταγώνου φέρεται επίσης να άφησαν να εννοηθεί ότι το Ισραήλ συγκαταλέγεται στις τοποθεσίες που εξετάζονται για τη δημιουργία νέας βάσης, στο πλαίσιο της αναδιάταξης των αμερικανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στην ευρύτερη περιοχή.
«Ο εχθρός είναι δόλιος»
Σε αυτό το ήδη τεταμένο περιβάλλον, οι δηλώσεις του εκπροσώπου των Φρουρών της Επανάστασης, Ταξίαρχου Hossein Mohibi, λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής πίεσης.
Ο Mohibi υποστήριξε ότι ο «εχθρός είναι δόλιος και αναξιόπιστος» και ότι η Τεχεράνη έχει απαντήσει «σε όλες τις προσπάθειες του εχθρού».
Παράλληλα προειδοποίησε ότι κάθε παραβίαση της εκεχειρίας θα οδηγεί σε «ακόμη πιο δυναμική απάντηση», υπογραμμίζοντας ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν πρόκειται να αποδεχθεί περιορισμούς στις επιχειρήσεις της.
Οι δηλώσεις αυτές ερμηνεύονται από αναλυτές ως σαφές μήνυμα ότι η στρατηγική της Τεχεράνης δεν περιορίζεται σε αποσπασματικές επιθέσεις, αλλά εντάσσεται σε μια λογική συνεχούς πίεσης, η οποία με τη σειρά της επιταχύνει την αμερικανική αναθεώρηση της παρουσίας της στην περιοχή.
Έτσι, το συνολικό σκηνικό διαμορφώνεται ως ένας φαύλος κύκλος κλιμάκωσης: στρατιωτικά πλήγματα, οικονομική επιβάρυνση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και, στο βάθος, μια ιστορική μετατόπιση του τρόπου με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται την παρουσία τους στη Μέση Ανατολή.
www.bankingnews.gr
Στο Πεντάγωνο, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται στρατιωτικές πηγές και αναλύσεις διεθνών μέσων, έχει ενεργοποιηθεί ένα σχέδιο ριζικής αναδιάρθρωσης, το οποίο ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι το μοντέλο των μεγάλων, σταθερών βάσεων στον Κόλπο έχει καταστεί επιχειρησιακά εκτεθειμένο.
Η αφετηρία του σχεδίου, όπως περιγράφεται, είναι η παραδοχή ότι η νέα γενιά ιρανικών όπλων –πύραυλοι ακριβείας και drones καμικάζι– έχει αλλάξει δραστικά την ισορροπία ισχύος.
Οι αμερικανικές βάσεις που σχεδιάστηκαν με λογική προηγούμενων δεκαετιών, με επίγεια κέντρα διοίκησης και εκτεταμένες υποδομές, εμφανίζονται πλέον ευάλωτες σε επιθέσεις κορεσμού και στοχευμένα πλήγματα.
Αυτή η διαπίστωση οδηγεί, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σε μια θεμελιώδη μετατόπιση στρατηγικής.
Στο πλαίσιο του σχεδίου, το Πεντάγωνο εξετάζει τη σταδιακή μείωση της στρατιωτικής παρουσίας σε καίριες χώρες του Κόλπου, με ιδιαίτερη αναφορά σε Kuwait και Σαουδική Αραβία.
Δεν πρόκειται απλώς για αναδιάταξη δυνάμεων, αλλά για επανασχεδιασμό του ίδιου του επιχειρησιακού δόγματος, με στόχο τη μείωση της «στατικής έκθεσης» των αμερικανικών δυνάμεων σε βαλλιστικές και drone επιθέσεις.
Σημειωτέον, στο Bahrain, οι επιθέσεις φέρονται να έπληξαν περιοχές γύρω από τη ναυτική και διοικητική βάση NSA Bahrain, με αποτέλεσμα την προσωρινή παράλυση κρίσιμων λειτουργιών και την ενεργοποίηση γενικού συναγερμού.
Η μοναδική βάση έχει παραλύσει
Η Wall Street Journal (WSJ), συνδυάζοντας δορυφορικές εικόνες, ανάλυση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αρχεία του Πενταγώνου, υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις του Ιράν με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη προκάλεσαν ζημιές σε 20 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγείου του Ναυτικού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή (NSA Bahrain), αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να μετατοπίσει την παρουσία της στην περιοχή εξ ολοκλήρου προς τα δυτικά.
Η πραγματική έκταση των ζημιών στη Ναυτική Βάση Υποστήριξης του Μπαχρέιν (NSA Bahrain), η οποία βρέθηκε στο στόχαστρο των ιρανικών επιθέσεων, αποκαλύφθηκε επίσης για πρώτη φορά.
Το κύριο κέντρο διοίκησης της βάσης, τουλάχιστον δώδεκα επιχειρησιακά κτίρια και δύο ζωτικής σημασίας τερματικοί σταθμοί δορυφορικών επικοινωνιών τέθηκαν εκτός λειτουργίας.
Ο εκπρόσωπος της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), λοχαγός Τιμ Χόκινς, δήλωσε ότι προτεραιότητα δόθηκε στην προστασία του προσωπικού και όχι των εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, χάρη στη στρατηγική εκκένωσης, χάθηκαν μόνο δύο ζωές, παρά τους περισσότερους από 8.000 πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που, όπως ανέφερε, εκτόξευσε το Ιράν. Ωστόσο, φαίνεται ότι, λόγω της σοβαρής ζημιάς στις υποδομές, ο αμερικανικός στρατός έχει αφήσει πλέον μόνο μια μικρή ομάδα προσωπικού στη βάση, η οποία διεξάγει περιορισμένες επιχειρήσεις.
Αποκαλύφθηκε ότι η εκτίμηση του πολεμικού προϋπολογισμού ύψους 29 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που υπέβαλε στο Κογκρέσο τον περασμένο μήνα ο επιθεωρητής του Πενταγώνου Τζέι Χερστ, δεν περιλάμβανε τις ζημιές στις αμερικανικές βάσεις της περιοχής.
Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth, όταν ρωτήθηκε κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο για το κόστος των ζημιών, υπερασπίστηκε τον προϋπολογισμό απαντώντας: «Ποιο είναι το κόστος αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα;»
Αντίθετα, η Wall Street Journal, αφού εξέτασε τις εκθέσεις προμηθειών του Υπουργείου Άμυνας και δημόσια διαθέσιμα μοντέλα κόστους, υπολόγισε ότι μόνο η ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων κτιρίων στο Μπαχρέιν θα κόστιζε περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια.
Το ποσό αυτό αυξάνεται περαιτέρω αν συνυπολογιστούν η απομάκρυνση των συντριμμιών και οι εργασίες ενίσχυσης των εγκαταστάσεων.
Μια πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) εκτίμησε ότι οι συνολικές ζημιές σε όλες τις αμερικανικές βάσεις της περιοχής κυμαίνονται μεταξύ 2,2 και 5,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος του πολέμου για την Ουάσινγκτον σε σχεδόν 40 δισεκατομμύρια δολάρια.
O χάρτης αλλάζει
Η κατοχή από το Ιράν πυραύλων ακριβείας και τεχνολογίας μη επανδρωμένων αεροσκαφών καμικάζι ανέδειξε τις αδυναμίες των αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί με βάση παλαιότερα στρατιωτικά δόγματα. Σύμφωνα με διαρροές από ανώτερους αξιωματούχους του Πενταγώνου, ο αμερικανικός στρατός έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις για τη συνολική αναδιάρθρωση της στρατιωτικής του παρουσίας στη Μέση Ανατολή.
Στο πλαίσιο των σχεδίων που εξετάζονται, προβλέπεται σημαντική μείωση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στο Κουβέιτ και στη Σαουδική Αραβία, ενώ η βάση στο Μπαχρέιν δεν πρόκειται να αποκατασταθεί πλήρως. Αντίθετα, οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα κέντρα διοίκησης θα μεταφερθούν σε περιοχές δυτικότερα, εκτός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων.
Σύμφωνα με το νέο στρατιωτικό δόγμα, οι κρίσιμες στρατηγικές υποδομές δεν θα κατασκευάζονται πλέον στην επιφάνεια του εδάφους, αλλά θα μεταφέρονται σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Δύο αξιωματούχοι του Πενταγώνου φέρεται επίσης να άφησαν να εννοηθεί ότι το Ισραήλ συγκαταλέγεται στις τοποθεσίες που εξετάζονται για τη δημιουργία νέας βάσης, στο πλαίσιο της αναδιάταξης των αμερικανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στην ευρύτερη περιοχή.
«Ο εχθρός είναι δόλιος»
Σε αυτό το ήδη τεταμένο περιβάλλον, οι δηλώσεις του εκπροσώπου των Φρουρών της Επανάστασης, Ταξίαρχου Hossein Mohibi, λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής πίεσης.
Ο Mohibi υποστήριξε ότι ο «εχθρός είναι δόλιος και αναξιόπιστος» και ότι η Τεχεράνη έχει απαντήσει «σε όλες τις προσπάθειες του εχθρού».
Παράλληλα προειδοποίησε ότι κάθε παραβίαση της εκεχειρίας θα οδηγεί σε «ακόμη πιο δυναμική απάντηση», υπογραμμίζοντας ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν πρόκειται να αποδεχθεί περιορισμούς στις επιχειρήσεις της.
Οι δηλώσεις αυτές ερμηνεύονται από αναλυτές ως σαφές μήνυμα ότι η στρατηγική της Τεχεράνης δεν περιορίζεται σε αποσπασματικές επιθέσεις, αλλά εντάσσεται σε μια λογική συνεχούς πίεσης, η οποία με τη σειρά της επιταχύνει την αμερικανική αναθεώρηση της παρουσίας της στην περιοχή.
Έτσι, το συνολικό σκηνικό διαμορφώνεται ως ένας φαύλος κύκλος κλιμάκωσης: στρατιωτικά πλήγματα, οικονομική επιβάρυνση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και, στο βάθος, μια ιστορική μετατόπιση του τρόπου με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται την παρουσία τους στη Μέση Ανατολή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών