Το Πεκίνο διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι η ιστορική εξέλιξη δεν ανατρέπεται και ότι η επανένωση της Ταϊβάν με τη μητέρα πατρίδα είναι αναπόφευκτη, ενώ η Ιαπωνία κινδυνεύει να βρεθεί στο εδώλιο της ιστορίας ξανά
Η αυξανόμενη στρατιωτική υστερία της Ταϊβάν και των προστατών της στην Ουάσινγκτον, σε συνδυασμό με τις επικίνδυνες βλέψεις του Τόκιο για την απόκτηση πυρηνικών όπλων και ένταξη στο ΝΑΤΟ, οδηγούν τη Βορειοανατολική Ασία στο χείλος μιας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης, με το Πεκίνο να στέλνει τελεσίγραφο προειδοποίησης προς όλες τις πλευρές.
Η ηγεσία της Ταϊβάν, τυφλωμένη από τις φρούδες υποσχέσεις των ΗΠΑ, επιταχύνει την εφαρμογή του λεγόμενου σχεδίου «Hellscape», μετατρέποντας το Στενό της Ταϊβάν σε πεδίο μάχης με δεκάδες χιλιάδες αμερικανικής τεχνολογίας υποβρύχια drones.
Το Πεκίνο διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι η ιστορική εξέλιξη δεν ανατρέπεται και ότι η επανένωση της Ταϊβάν με τη μητέρα πατρίδα είναι αναπόφευκτη.
Τελευταίες εξελίξεις... Συμφωνία-σταθμός Ταϊβάν-Vatn Systems και η αμερικανική υποστήριξη.
Η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ του National Chung-Shan Institute of Science and Technology (NCSIST) και της αμερικανικής Vatn Systems, καθώς και οι συνεργασίες με κολοσσούς όπως η Anduril Industries, η Shield AI και η Auterion, αποδεικνύουν ότι η Ουάσινγκτον εξοπλίζει το νησί με φθηνά αυτόνομα όπλα, χρησιμοποιώντας τους κατοίκους του ως «κρέας για τα κανόνια» στο όνομα μιας υποτιθέμενης «δημοκρατικής» εφοδιαστικής αλυσίδας.
Την περασμένη εβδομάδα, η Ταϊβάν υπέγραψε συμφωνία με την αμερικανική startup Vatn Systems, μέσω του National Chung-Shan Institute of Science and Technology (NCSIST) —του κρατικά χρηματοδοτούμενου κορυφαίου οργανισμού ανάπτυξης όπλων του νησιού— για την ενίσχυση των «ικανοτήτων ασύμμετρου πολέμου» απέναντι στην πίεση του Πεκίνου.
Βάσει του μνημονίου συνεργασίας, οι δύο πλευρές θα διερευνήσουν συστήματα διοίκησης και ελέγχου με τεχνητή νοημοσύνη, θα αναπτύξουν αυτόνομα υποβρύχια οχήματα (AUV) και θα εγκαταστήσουν εφοδιαστική αλυσίδα και υποστήριξη συντήρησης στην Ταϊβάν, συνδυάζοντας τη διεθνή τεχνολογία με τις εγχώριες βιομηχανικές και ερευνητικές δυνατότητες για την ενίσχυση της θαλάσσιας άμυνας.
Ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Vatn Systems, Nelson Mills, τόνισε ότι πυρήνας της στρατηγικής τους είναι η προσιτή, ευρείας κλίμακας υποβρύχια αυτονομία για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, υποστηρίζοντας τον εκσυγχρονισμό του ναυτικού της Ταϊβάν.
Το δίδαγμα της Ουκρανίας και η στρατηγική «Hellscape».
Καθώς το ναυτικό της Κίνας υπερέχει σε αναλογία μεγαλύτερη του 3 προς 1, η Ταϊπέι ποντάρει σε σμήνη από φθηνά, έξυπνα και αναλώσιμα υποβρύχια drones για να αποκλείσει το Στενό της Ταϊβάν σε περίπτωση εισβολής.
Η τακτική αυτή βασίζεται στο παράδειγμα της Ουκρανίας, όπου φθηνά drones κατέστρεψαν πανάκριβα μαχητικά, πλοία και πυραύλους.
Η Ταϊβάν αναζητά μη επανδρωμένα συστήματα για επιτήρηση, χαρτογράφηση βυθού, μέτρα κατά των ναρκών, προστασία κρίσιμων υποδομών, αλλά και για αμυντικές πολεμικές εφαρμογές.
Η προσέγγιση αυτή εντάσσεται στη «στρατηγική άρνησης» και το σχέδιο «Hellscape» (όρος που επινόησε ο ναύαρχος John Aquilino το 2023 και επανέφερε ο νυν διοικητής της INDOPACOM, ναύαρχος Samuel Paparo), το οποίο προνοεί τον κατακλυσμό των υδάτων από δεκάδες χιλιάδες αυτόνομα εναέρια, επιφανειακά και υποβρύχια drones, ώστε να καθυστερήσουν οι δυνάμεις απόβασης. Το σχέδιο αξιοποιεί την πρωτοβουλία «Replicator» του Πενταγώνου (ανακοινώθηκε το 2023 από την αναπληρώτρια υπουργό Άμυνας Kathleen Hicks).
Η γεωγραφία του Στενού της Ταϊβάν (πλάτους 180 χλμ., αβαθές, θορυβώδες, γεμάτο ναυτιλιακές διαδρομές και υποβρύχια καλώδια) ευνοεί τα μικρά UUVs έναντι των μεγάλων υποβρυχίων.
Ευρύτερο δίκτυο αμερικανικών συνεργασιών.
Maritime Tactical Systems: Το NCSIST είχε υπογράψει συμφωνίες από τον Σεπτέμβριο του 2025 (αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα) για την παραγωγή 27 θαλάσσιων drones για το Coast Guard (25 επιφανείας και 2 υποβρύχια), με πρωτότυπο για δοκιμές στο πρώτο εξάμηνο του 2027.
Anduril Industries: Εκπαίδευση προσωπικού για την παραλαβή του AUV DIVE-LD τον Αύγουστο του 2026 (μήκος 5,8 μ., κατάδυση στα 6.000 μ., εξοπλισμένο με σόναρ συνθετικού διαφράγματος, βυθόμετρο πολλαπλών δεσμών, μαγνητόμετρο, κάμερα υψηλής ανάλυσης) για επιθεώρηση υποβρύχιων καλωδίων σε συνεργασία με την Chunghwa Telecom και άλλες αποστολές.
Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2025 συμφωνήθηκε η πρώτη ιστορικά συμπαραγωγή του αυτόνομου πυραύλου κρουζ Barracuda-500 και ενός υποβρύχιου drone.
(Drone της Anduril Systems)
Shield AI: Συνεργασία με τον όμιλο Thunder Tiger της Ταϊβάν (Μάιος 2026) και παρουσίαση (29 Ιουλίου 2026 στο Pingtung) των επιθετικών σκαφών «Sea Shark» 600 και SeaShark 800 με καθοδήγηση AI.
Auterion: Συνεργασία με το NCSIST για λογισμικό σμήνους AI που συνδέει χιλιάδες drones σε αέρα, θάλασσα και γη.
Νομοθετικό πλαίσιο, κυβερνοασφάλεια και «Δημοκρατικά Drones».
Όπως δήλωσε στην Ταϊπέι στις 7 Αυγούστου 2026 ο Αμερικανός βουλευτής Michael McCaul (επίτιμος πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των ΗΠΑ), η εμβάθυνση των σχετικών αμυντικών δεσμών οφείλεται σε πρόσφατες αλλαγές στη νομοθεσία των ΗΠΑ που πλέον εξουσιοδοτούν τη συμπαραγωγή drones, παρομοιάζοντάς τη με τη συμμαχία AUKUS.
Ο Michael McCaul υπογράμμισε ότι τα κίνητρα επιλογής της Ταϊβάν έναντι της Κίνας είναι η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, η κυβερνοασφάλεια (κατηγορώντας την Κίνα για προμήθεια τεχνολογίας στη Ρωσία) και οι πιστοποιήσεις ασφαλείας που λαμβάνουν οι κατασκευαστές της Ταϊβάν, εξασφαλίζοντας μια «δημοκρατική» εφοδιαστική αλυσίδα χωρίς κινεζικά εξαρτήματα.
Οικονομικά μεγέθη και τεχνολογικές προκλήσεις.
Ενώ ένα συμβατικό υποβρύχιο ή αντιτορπιλικό κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δολάρια, τα drones κατασκευάζονται με ελάχιστο κόστος και προσφέρουν ασύμμετρο πλεονέκτημα. Η παγκόσμια αγορά υποβρύχιων drones αποτιμήθηκε σε 7.126,14 εκατ. δολάρια το 2025, υπολογίζεται σε 7.974,15 εκατ. το 2026 και προβλέπεται να φτάσει τα 19.603,12 εκατ. έως το 2034 (η Βόρεια Αμερική κατείχε το 36,4% το 2025, ακολουθούμενη από την Ευρώπη, ενώ η Ινδία προμηθεύτηκε 4 HUGIN AUV από την Kongsberg Maritime και το DRDO αναπτύσσει μεταφερόμενα AUVs).
Παρ' όλα αυτά, τα UUVs δεν αντικαθιστούν πλήρως τα επανδρωμένα σκάφη λόγω τεχνικών εμποδίων: τα ραδιοκύματα δεν διαδίδονται καλά στο αλμυρό νερό εμποδίζοντας την επικοινωνία σε μεγάλο βάθος, ενώ η πλήρης αυτονομία μέσω AI ενέχει τον κίνδυνο λανθασμένης εμπλοκής εμπορικών σκαφών σε περίπτωση απώλειας σήματος.
Πεκίνο κατά Τόκιο: Μην παίζετε με την φωτιά, θα καταλήξετε στο εδώλιο της ιστορίας... πάλι
Σε μια οξεία διπλωματική επίθεση προχώρησε το Πεκίνο, κατηγορώντας την Ιαπωνία για επιτάχυνση της στρατιωτικής της σύγκλισης με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία.
Σε άρθρο του για το πρακτορείο TASS, ο πρέσβης της Κίνας στη Μόσχα, Zhang Hanhui, δήλωσε ότι το Τόκιο επιζητεί τη συμμετοχή του στους στρατιωτικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, μετατοπίζουν τη στρατηγική ασφαλείας της Ιαπωνίας από αμυντική σε επιθετική, αλλοιώνοντας τον ειρηνικό χαρακτήρα του συντάγματος της χώρας, γεγονός που προκαλεί σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.
Κατάγγειλε τις επικίνδυνες αυτές επιδιώξεις, σημειώνοντας ότι αν το Τόκιο τολμήσει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, θα πυροδοτήσει μια ανεξέλεγκτη κούρσα εξοπλισμών στη Βορειοανατολική Ασία.
Στο εδώλιο της Ιστορίας για άλλη μια φορά.
Όπως χαρακτηριστικά προειδοποίησε ο Zhang Hanhui, αν οι ιαπωνικές δυνάμεις συνεχίσουν να παίζουν με τη φωτιά των πυρηνικών και να υποστηρίζουν τις αυτονομιστικές τάσεις της Ταϊβάν, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να βρεθούν ξανά, όπως και στο παρελθόν, στο εδώλιο του κατηγορουμένου της Ιστορίας.
Ο Zhang Hanhui έστρεψε τα βέλη του και κατά της πρωθυπουργού Sanae Takaichi, αναφέροντας ότι η κυβέρνησή της αγνοεί τη δικαιολογημένη κριτική της διεθνούς κοινότητας, παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών και καταφεύγει σε απειλές χρήσης βίας.
Κατέληξε σημειώνοντας ότι το Τόκιο καλλιεργεί συστηματικά το αφήγημα της εξωτερικής απειλής, περιφρονώντας τους θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Το Πεκίνο διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι η ιστορική εξέλιξη δεν ανατρέπεται και ότι η επανένωση της Ταϊβάν με τη μητέρα πατρίδα είναι αναπόφευκτη.
Η στρατηγική της «κανονικοποίησης»: Πώς το Πεκίνο χρησιμοποιεί την Ινδονησία και το ΝΑΤΟ για να αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ασία
Την ώρα που το Πεκίνο καταγγέλλει την Ιαπωνία για επιτάχυνση της στρατιωτικής της σύγκλισης με το ΝΑΤΟ και η Ταϊβάν οχυρώνει τα ύδατά της με αμερικανικά αυτόνομα drones, η Κίνα ξεδιπλώνει παράλληλα μια πιο αθόρυβη, αλλά εξαιρετικά μεθοδική στρατηγική.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις ευθείες αντιπαραθέσεις, χρησιμοποιεί ένα δίκτυο διμερών ναυτικών ασκήσεων με χώρες της περιοχής —όπως η πρόσφατη περίπτωση της Ινδονησίας— προκειμένου να καταστήσει την παρουσία των πολεμικών της πλοίων γύρω από την Ταϊβάν μια απολύτως «κανονική» καθημερινότητα.
Η Κίνα, σύμφωνα με ανάλυση του MD Signal, εφαρμόζει μια πιο διακριτική αλλά αποτελεσματική τακτική: προσπαθεί να καταστήσει τη ναυτική παρουσία των πολεμικών της πλοίων στις αμφισβητούμενες ζώνες —συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν— ως μια απολύτως φυσιολογική πραγματικότητα.
Η άσκηση ανατολικά της Ταϊβάν που προκάλεσε αντιδράσεις
Στις 29 Ιουλίου 2026, η ινδονησιακή φρεγάτα KRI I Gusti Ngurah Rai συμμετείχε στην άσκηση Orruda 2026 με το ρωσικό ναυτικό στο Vladivostok.
Κατά την επιστροφή της, το κινεζικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 12 Αυγούστου τη διεξαγωγή «άσκησης διέλευσης» του ινδονησιακού σκάφους με την κινεζική φρεγάτα Honghe.
Η άσκηση πραγματοποιήθηκε ανατολικά της Ταϊβάν, περιοχή όπου η Ινδονησία δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις.
Η Jakarta υποβάθμισε το γεγονός, χαρακτηρίζοντάς το ως τυπική «ναυτική παράδοση» επικοινωνιών και ανεφοδιασμού.
Η Ταϊβάν καταδίκασε έντονα την ενέργεια, κατηγορώντας το Πεκίνο για μονομερείς ανακοινώσεις πριν από τις δημόσιες εξηγήσεις της Τζακάρτα.
Δίκτυο διμερών ασκήσεων και η εξαίρεση των Φιλιππίνων
Η Ινδονησία αποτελεί απλώς τον πιο πρόσφατο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας συνεργασιών καθώς η Κίνα χτίζει ένα ευρύ δίκτυο χαμηλής έντασης διμερών ασκήσεων που παρουσιάζονται ως «ρουτίνα», νομιμοποιώντας σταδιακά την παρουσία της στην περιοχή.
Η Ρωσία παραμένει ο βασικός στρατηγικός εταίρος του Πεκίνου, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την άσκηση Joint Sea-2026.
Η Μαλαισία συμμετείχε στην άσκηση Peace and Friendship 2025 στα Στενά της Μαλάκα.
Η Καμπότζη φιλοξένησε την άσκηση Golden Dragon στη νέα ναυτική βάση Ream.
Η Ταϊλάνδη συνεχίζει τις ασκήσεις Blue Strike και Falcon Strike.
Το Βιετνάμ συμμετέχει σε σειρά κοινών περιπολιών στον Κόλπο Beibu, οι οποίες έχουν ξεπεράσει πλέον τις σαράντα επαναλήψεις.
Την ίδια ώρα η Κίνα συνεχίζει μονομερώς να αναπτύσσει δυνάμεις σε ολόκληρη τη Δυτική Ειρηνική, πραγματοποιώντας μαζικές ναυτικές επιδείξεις ισχύος και τακτικές περιπολίες γύρω από περιοχές όπως το Scarborough Shoal και το Second Thomas Shoal.
Η Ινδονησία... διαφέρει
Η συγκεκριμένη άσκηση θεωρείται ιδιαίτερα αποκαλυπτική, επειδή η επιλογή της τοποθεσίας φαίνεται να προήλθε από το Πεκίνο.
Η Ινδονησία διαθέτει θαλάσσια διαφορά με την Κίνα στην περιοχή των Νήσων Natuna, όπου η κινεζική «γραμμή των εννέα παυλών» επικαλύπτει την ινδονησιακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Ωστόσο, η άσκηση δεν πραγματοποιήθηκε κοντά στα Natuna αλλά δίπλα στην Ταϊβάν, μια περιοχή στην οποία η Ινδονησία δεν έχει καμία εδαφική ή θαλάσσια διεκδίκηση.
Σύμφωνα με την ανάλυση, το Πεκίνο αξιοποίησε απλώς το γεγονός ότι η ινδονησιακή φρεγάτα βρισκόταν ήδη εν πλω μετά την άσκηση με τη Ρωσία και πρόσθεσε στο τέλος της διαδρομής μια κοινή δραστηριότητα με το κινεζικό ναυτικό.
Φιλιππίνες... Ο μεγάλος απών.
Το Πεκίνο δεν επιδιώκει κοινή διοίκηση ή αμοιβαία αμυντική συνδρομή, αλλά τη μείωση του διπλωματικού κόστους για τη συνεχή παρουσία του στη Δυτική Ειρηνικό, αλλά χτίζει ένα δίκτυο συνεργασιών, όπως τη «κολιέ μαργαριταριών» (σ.σ. κράτη συνεργαζόμενα προς τα δυτικά) που ανέπτυξε τις δεκαετίες 2010 ως 2020 και ώθησαν την οικονομική της κυριαρχία.
Από αυτή τη λίστα απουσιάζουν οι Φιλιππίνες, ως σύμμαχος των ΗΠΑ με έντονες εδαφικές διαμάχες.
Η Manila δεν προσκαλείται σε ασκήσεις, αλλά υφίσταται πιέσεις από την κινεζική ακτοφυλακή.
Κάθε νέα άσκηση προσθέτει ένα ακόμη προηγούμενο και μειώνει το διπλωματικό κόστος για τις επόμενες
Το κύριο σενάριο προβλέπει ότι μελλοντικές ασκήσεις με την Ινδονησία θα περιοριστούν στη Νότια Σινική Θάλασσα (κοντά στις Νήσους Natuna)
Η Ινδονησία θα συνεχίσει τη ναυτική συνεργασία με την Κίνα, αλλά κυρίως σε περιοχές κοντά στα Natuna ή στη Νότια Σινική Θάλασσα και όχι ξανά γύρω από την Ταϊβάν.
Οι εξελίξεις έχουν μια αρνητική και μια θετική πτυχή.
Η αρνητική προβλέπει ότι το Πεκίνο θα επαναλάβει την ίδια τακτική με άλλη χώρα, πιθανότερα το Μπρουνέι, μετατρέποντας την περίπτωση της Ινδονησίας σε επαναλαμβανόμενο μοντέλο.
Η θετική για την Ταϊβάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι να δημιουργηθεί μια περιφερειακή αντίδραση ώστε να καταστήσει πολιτικά πιο δαπανηρή για τις χώρες της περιοχής τη συμμετοχή σε τέτοιες «αλυσιδωτές» ασκήσεις.
Σε κάθε περίπτωση η ένταση θα παραμείνει στην περιοχή και κάθε νέα κίνηση ίσως να είναι μοιραία μιας έκρηξης με δυσάρεστες και ανυπολόγιστες συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Η ηγεσία της Ταϊβάν, τυφλωμένη από τις φρούδες υποσχέσεις των ΗΠΑ, επιταχύνει την εφαρμογή του λεγόμενου σχεδίου «Hellscape», μετατρέποντας το Στενό της Ταϊβάν σε πεδίο μάχης με δεκάδες χιλιάδες αμερικανικής τεχνολογίας υποβρύχια drones.
Το Πεκίνο διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι η ιστορική εξέλιξη δεν ανατρέπεται και ότι η επανένωση της Ταϊβάν με τη μητέρα πατρίδα είναι αναπόφευκτη.
Τελευταίες εξελίξεις... Συμφωνία-σταθμός Ταϊβάν-Vatn Systems και η αμερικανική υποστήριξη.
Η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ του National Chung-Shan Institute of Science and Technology (NCSIST) και της αμερικανικής Vatn Systems, καθώς και οι συνεργασίες με κολοσσούς όπως η Anduril Industries, η Shield AI και η Auterion, αποδεικνύουν ότι η Ουάσινγκτον εξοπλίζει το νησί με φθηνά αυτόνομα όπλα, χρησιμοποιώντας τους κατοίκους του ως «κρέας για τα κανόνια» στο όνομα μιας υποτιθέμενης «δημοκρατικής» εφοδιαστικής αλυσίδας.
Την περασμένη εβδομάδα, η Ταϊβάν υπέγραψε συμφωνία με την αμερικανική startup Vatn Systems, μέσω του National Chung-Shan Institute of Science and Technology (NCSIST) —του κρατικά χρηματοδοτούμενου κορυφαίου οργανισμού ανάπτυξης όπλων του νησιού— για την ενίσχυση των «ικανοτήτων ασύμμετρου πολέμου» απέναντι στην πίεση του Πεκίνου.
Βάσει του μνημονίου συνεργασίας, οι δύο πλευρές θα διερευνήσουν συστήματα διοίκησης και ελέγχου με τεχνητή νοημοσύνη, θα αναπτύξουν αυτόνομα υποβρύχια οχήματα (AUV) και θα εγκαταστήσουν εφοδιαστική αλυσίδα και υποστήριξη συντήρησης στην Ταϊβάν, συνδυάζοντας τη διεθνή τεχνολογία με τις εγχώριες βιομηχανικές και ερευνητικές δυνατότητες για την ενίσχυση της θαλάσσιας άμυνας.
Ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Vatn Systems, Nelson Mills, τόνισε ότι πυρήνας της στρατηγικής τους είναι η προσιτή, ευρείας κλίμακας υποβρύχια αυτονομία για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, υποστηρίζοντας τον εκσυγχρονισμό του ναυτικού της Ταϊβάν.
Το δίδαγμα της Ουκρανίας και η στρατηγική «Hellscape».
Καθώς το ναυτικό της Κίνας υπερέχει σε αναλογία μεγαλύτερη του 3 προς 1, η Ταϊπέι ποντάρει σε σμήνη από φθηνά, έξυπνα και αναλώσιμα υποβρύχια drones για να αποκλείσει το Στενό της Ταϊβάν σε περίπτωση εισβολής.
Η τακτική αυτή βασίζεται στο παράδειγμα της Ουκρανίας, όπου φθηνά drones κατέστρεψαν πανάκριβα μαχητικά, πλοία και πυραύλους.
Η Ταϊβάν αναζητά μη επανδρωμένα συστήματα για επιτήρηση, χαρτογράφηση βυθού, μέτρα κατά των ναρκών, προστασία κρίσιμων υποδομών, αλλά και για αμυντικές πολεμικές εφαρμογές.
Η προσέγγιση αυτή εντάσσεται στη «στρατηγική άρνησης» και το σχέδιο «Hellscape» (όρος που επινόησε ο ναύαρχος John Aquilino το 2023 και επανέφερε ο νυν διοικητής της INDOPACOM, ναύαρχος Samuel Paparo), το οποίο προνοεί τον κατακλυσμό των υδάτων από δεκάδες χιλιάδες αυτόνομα εναέρια, επιφανειακά και υποβρύχια drones, ώστε να καθυστερήσουν οι δυνάμεις απόβασης. Το σχέδιο αξιοποιεί την πρωτοβουλία «Replicator» του Πενταγώνου (ανακοινώθηκε το 2023 από την αναπληρώτρια υπουργό Άμυνας Kathleen Hicks).
Η γεωγραφία του Στενού της Ταϊβάν (πλάτους 180 χλμ., αβαθές, θορυβώδες, γεμάτο ναυτιλιακές διαδρομές και υποβρύχια καλώδια) ευνοεί τα μικρά UUVs έναντι των μεγάλων υποβρυχίων.
Ευρύτερο δίκτυο αμερικανικών συνεργασιών.
Maritime Tactical Systems: Το NCSIST είχε υπογράψει συμφωνίες από τον Σεπτέμβριο του 2025 (αποκαλύφθηκαν τον περασμένο μήνα) για την παραγωγή 27 θαλάσσιων drones για το Coast Guard (25 επιφανείας και 2 υποβρύχια), με πρωτότυπο για δοκιμές στο πρώτο εξάμηνο του 2027.
Anduril Industries: Εκπαίδευση προσωπικού για την παραλαβή του AUV DIVE-LD τον Αύγουστο του 2026 (μήκος 5,8 μ., κατάδυση στα 6.000 μ., εξοπλισμένο με σόναρ συνθετικού διαφράγματος, βυθόμετρο πολλαπλών δεσμών, μαγνητόμετρο, κάμερα υψηλής ανάλυσης) για επιθεώρηση υποβρύχιων καλωδίων σε συνεργασία με την Chunghwa Telecom και άλλες αποστολές.
Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2025 συμφωνήθηκε η πρώτη ιστορικά συμπαραγωγή του αυτόνομου πυραύλου κρουζ Barracuda-500 και ενός υποβρύχιου drone.
(Drone της Anduril Systems)
Shield AI: Συνεργασία με τον όμιλο Thunder Tiger της Ταϊβάν (Μάιος 2026) και παρουσίαση (29 Ιουλίου 2026 στο Pingtung) των επιθετικών σκαφών «Sea Shark» 600 και SeaShark 800 με καθοδήγηση AI.
Auterion: Συνεργασία με το NCSIST για λογισμικό σμήνους AI που συνδέει χιλιάδες drones σε αέρα, θάλασσα και γη.
Νομοθετικό πλαίσιο, κυβερνοασφάλεια και «Δημοκρατικά Drones».
Όπως δήλωσε στην Ταϊπέι στις 7 Αυγούστου 2026 ο Αμερικανός βουλευτής Michael McCaul (επίτιμος πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των ΗΠΑ), η εμβάθυνση των σχετικών αμυντικών δεσμών οφείλεται σε πρόσφατες αλλαγές στη νομοθεσία των ΗΠΑ που πλέον εξουσιοδοτούν τη συμπαραγωγή drones, παρομοιάζοντάς τη με τη συμμαχία AUKUS.
Ο Michael McCaul υπογράμμισε ότι τα κίνητρα επιλογής της Ταϊβάν έναντι της Κίνας είναι η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, η κυβερνοασφάλεια (κατηγορώντας την Κίνα για προμήθεια τεχνολογίας στη Ρωσία) και οι πιστοποιήσεις ασφαλείας που λαμβάνουν οι κατασκευαστές της Ταϊβάν, εξασφαλίζοντας μια «δημοκρατική» εφοδιαστική αλυσίδα χωρίς κινεζικά εξαρτήματα.
Οικονομικά μεγέθη και τεχνολογικές προκλήσεις.
Ενώ ένα συμβατικό υποβρύχιο ή αντιτορπιλικό κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δολάρια, τα drones κατασκευάζονται με ελάχιστο κόστος και προσφέρουν ασύμμετρο πλεονέκτημα. Η παγκόσμια αγορά υποβρύχιων drones αποτιμήθηκε σε 7.126,14 εκατ. δολάρια το 2025, υπολογίζεται σε 7.974,15 εκατ. το 2026 και προβλέπεται να φτάσει τα 19.603,12 εκατ. έως το 2034 (η Βόρεια Αμερική κατείχε το 36,4% το 2025, ακολουθούμενη από την Ευρώπη, ενώ η Ινδία προμηθεύτηκε 4 HUGIN AUV από την Kongsberg Maritime και το DRDO αναπτύσσει μεταφερόμενα AUVs).
Παρ' όλα αυτά, τα UUVs δεν αντικαθιστούν πλήρως τα επανδρωμένα σκάφη λόγω τεχνικών εμποδίων: τα ραδιοκύματα δεν διαδίδονται καλά στο αλμυρό νερό εμποδίζοντας την επικοινωνία σε μεγάλο βάθος, ενώ η πλήρης αυτονομία μέσω AI ενέχει τον κίνδυνο λανθασμένης εμπλοκής εμπορικών σκαφών σε περίπτωση απώλειας σήματος.
Πεκίνο κατά Τόκιο: Μην παίζετε με την φωτιά, θα καταλήξετε στο εδώλιο της ιστορίας... πάλι
Σε μια οξεία διπλωματική επίθεση προχώρησε το Πεκίνο, κατηγορώντας την Ιαπωνία για επιτάχυνση της στρατιωτικής της σύγκλισης με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία.
Σε άρθρο του για το πρακτορείο TASS, ο πρέσβης της Κίνας στη Μόσχα, Zhang Hanhui, δήλωσε ότι το Τόκιο επιζητεί τη συμμετοχή του στους στρατιωτικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, μετατοπίζουν τη στρατηγική ασφαλείας της Ιαπωνίας από αμυντική σε επιθετική, αλλοιώνοντας τον ειρηνικό χαρακτήρα του συντάγματος της χώρας, γεγονός που προκαλεί σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.
Κατάγγειλε τις επικίνδυνες αυτές επιδιώξεις, σημειώνοντας ότι αν το Τόκιο τολμήσει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, θα πυροδοτήσει μια ανεξέλεγκτη κούρσα εξοπλισμών στη Βορειοανατολική Ασία.
Στο εδώλιο της Ιστορίας για άλλη μια φορά.
Όπως χαρακτηριστικά προειδοποίησε ο Zhang Hanhui, αν οι ιαπωνικές δυνάμεις συνεχίσουν να παίζουν με τη φωτιά των πυρηνικών και να υποστηρίζουν τις αυτονομιστικές τάσεις της Ταϊβάν, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να βρεθούν ξανά, όπως και στο παρελθόν, στο εδώλιο του κατηγορουμένου της Ιστορίας.
Ο Zhang Hanhui έστρεψε τα βέλη του και κατά της πρωθυπουργού Sanae Takaichi, αναφέροντας ότι η κυβέρνησή της αγνοεί τη δικαιολογημένη κριτική της διεθνούς κοινότητας, παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών και καταφεύγει σε απειλές χρήσης βίας.
Κατέληξε σημειώνοντας ότι το Τόκιο καλλιεργεί συστηματικά το αφήγημα της εξωτερικής απειλής, περιφρονώντας τους θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Το Πεκίνο διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι η ιστορική εξέλιξη δεν ανατρέπεται και ότι η επανένωση της Ταϊβάν με τη μητέρα πατρίδα είναι αναπόφευκτη.
Η στρατηγική της «κανονικοποίησης»: Πώς το Πεκίνο χρησιμοποιεί την Ινδονησία και το ΝΑΤΟ για να αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ασία
Την ώρα που το Πεκίνο καταγγέλλει την Ιαπωνία για επιτάχυνση της στρατιωτικής της σύγκλισης με το ΝΑΤΟ και η Ταϊβάν οχυρώνει τα ύδατά της με αμερικανικά αυτόνομα drones, η Κίνα ξεδιπλώνει παράλληλα μια πιο αθόρυβη, αλλά εξαιρετικά μεθοδική στρατηγική.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις ευθείες αντιπαραθέσεις, χρησιμοποιεί ένα δίκτυο διμερών ναυτικών ασκήσεων με χώρες της περιοχής —όπως η πρόσφατη περίπτωση της Ινδονησίας— προκειμένου να καταστήσει την παρουσία των πολεμικών της πλοίων γύρω από την Ταϊβάν μια απολύτως «κανονική» καθημερινότητα.
Η Κίνα, σύμφωνα με ανάλυση του MD Signal, εφαρμόζει μια πιο διακριτική αλλά αποτελεσματική τακτική: προσπαθεί να καταστήσει τη ναυτική παρουσία των πολεμικών της πλοίων στις αμφισβητούμενες ζώνες —συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν— ως μια απολύτως φυσιολογική πραγματικότητα.
Η άσκηση ανατολικά της Ταϊβάν που προκάλεσε αντιδράσεις
Στις 29 Ιουλίου 2026, η ινδονησιακή φρεγάτα KRI I Gusti Ngurah Rai συμμετείχε στην άσκηση Orruda 2026 με το ρωσικό ναυτικό στο Vladivostok.
Κατά την επιστροφή της, το κινεζικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 12 Αυγούστου τη διεξαγωγή «άσκησης διέλευσης» του ινδονησιακού σκάφους με την κινεζική φρεγάτα Honghe.
Η άσκηση πραγματοποιήθηκε ανατολικά της Ταϊβάν, περιοχή όπου η Ινδονησία δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις.
Η Jakarta υποβάθμισε το γεγονός, χαρακτηρίζοντάς το ως τυπική «ναυτική παράδοση» επικοινωνιών και ανεφοδιασμού.
Η Ταϊβάν καταδίκασε έντονα την ενέργεια, κατηγορώντας το Πεκίνο για μονομερείς ανακοινώσεις πριν από τις δημόσιες εξηγήσεις της Τζακάρτα.
Δίκτυο διμερών ασκήσεων και η εξαίρεση των Φιλιππίνων
Η Ινδονησία αποτελεί απλώς τον πιο πρόσφατο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας συνεργασιών καθώς η Κίνα χτίζει ένα ευρύ δίκτυο χαμηλής έντασης διμερών ασκήσεων που παρουσιάζονται ως «ρουτίνα», νομιμοποιώντας σταδιακά την παρουσία της στην περιοχή.
Η Ρωσία παραμένει ο βασικός στρατηγικός εταίρος του Πεκίνου, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την άσκηση Joint Sea-2026.
Η Μαλαισία συμμετείχε στην άσκηση Peace and Friendship 2025 στα Στενά της Μαλάκα.
Η Καμπότζη φιλοξένησε την άσκηση Golden Dragon στη νέα ναυτική βάση Ream.
Η Ταϊλάνδη συνεχίζει τις ασκήσεις Blue Strike και Falcon Strike.
Το Βιετνάμ συμμετέχει σε σειρά κοινών περιπολιών στον Κόλπο Beibu, οι οποίες έχουν ξεπεράσει πλέον τις σαράντα επαναλήψεις.
Την ίδια ώρα η Κίνα συνεχίζει μονομερώς να αναπτύσσει δυνάμεις σε ολόκληρη τη Δυτική Ειρηνική, πραγματοποιώντας μαζικές ναυτικές επιδείξεις ισχύος και τακτικές περιπολίες γύρω από περιοχές όπως το Scarborough Shoal και το Second Thomas Shoal.
Η Ινδονησία... διαφέρει
Η συγκεκριμένη άσκηση θεωρείται ιδιαίτερα αποκαλυπτική, επειδή η επιλογή της τοποθεσίας φαίνεται να προήλθε από το Πεκίνο.
Η Ινδονησία διαθέτει θαλάσσια διαφορά με την Κίνα στην περιοχή των Νήσων Natuna, όπου η κινεζική «γραμμή των εννέα παυλών» επικαλύπτει την ινδονησιακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Ωστόσο, η άσκηση δεν πραγματοποιήθηκε κοντά στα Natuna αλλά δίπλα στην Ταϊβάν, μια περιοχή στην οποία η Ινδονησία δεν έχει καμία εδαφική ή θαλάσσια διεκδίκηση.
Σύμφωνα με την ανάλυση, το Πεκίνο αξιοποίησε απλώς το γεγονός ότι η ινδονησιακή φρεγάτα βρισκόταν ήδη εν πλω μετά την άσκηση με τη Ρωσία και πρόσθεσε στο τέλος της διαδρομής μια κοινή δραστηριότητα με το κινεζικό ναυτικό.
Φιλιππίνες... Ο μεγάλος απών.
Το Πεκίνο δεν επιδιώκει κοινή διοίκηση ή αμοιβαία αμυντική συνδρομή, αλλά τη μείωση του διπλωματικού κόστους για τη συνεχή παρουσία του στη Δυτική Ειρηνικό, αλλά χτίζει ένα δίκτυο συνεργασιών, όπως τη «κολιέ μαργαριταριών» (σ.σ. κράτη συνεργαζόμενα προς τα δυτικά) που ανέπτυξε τις δεκαετίες 2010 ως 2020 και ώθησαν την οικονομική της κυριαρχία.
Από αυτή τη λίστα απουσιάζουν οι Φιλιππίνες, ως σύμμαχος των ΗΠΑ με έντονες εδαφικές διαμάχες.
Η Manila δεν προσκαλείται σε ασκήσεις, αλλά υφίσταται πιέσεις από την κινεζική ακτοφυλακή.
Κάθε νέα άσκηση προσθέτει ένα ακόμη προηγούμενο και μειώνει το διπλωματικό κόστος για τις επόμενες
Το κύριο σενάριο προβλέπει ότι μελλοντικές ασκήσεις με την Ινδονησία θα περιοριστούν στη Νότια Σινική Θάλασσα (κοντά στις Νήσους Natuna)
Η Ινδονησία θα συνεχίσει τη ναυτική συνεργασία με την Κίνα, αλλά κυρίως σε περιοχές κοντά στα Natuna ή στη Νότια Σινική Θάλασσα και όχι ξανά γύρω από την Ταϊβάν.
Οι εξελίξεις έχουν μια αρνητική και μια θετική πτυχή.
Η αρνητική προβλέπει ότι το Πεκίνο θα επαναλάβει την ίδια τακτική με άλλη χώρα, πιθανότερα το Μπρουνέι, μετατρέποντας την περίπτωση της Ινδονησίας σε επαναλαμβανόμενο μοντέλο.
Η θετική για την Ταϊβάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι να δημιουργηθεί μια περιφερειακή αντίδραση ώστε να καταστήσει πολιτικά πιο δαπανηρή για τις χώρες της περιοχής τη συμμετοχή σε τέτοιες «αλυσιδωτές» ασκήσεις.
Σε κάθε περίπτωση η ένταση θα παραμείνει στην περιοχή και κάθε νέα κίνηση ίσως να είναι μοιραία μιας έκρηξης με δυσάρεστες και ανυπολόγιστες συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών