Επικίνδυνες εξελίξεις: Από τις φρούδες υποσχέσεις Johnson το 2022, στις μυστικές συνεννοήσεις Wadephul - Zelensky το 2026

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Johann Wadephul στο Κίεβο πραγματοποιείται σε μια από τις πλέον δραματικές και καθοριστικές καμπές του πολέμου.
Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη κατάρρευση των αμυντικών της δυνατοτήτων, την ώρα που το πεδίο της μάχης μετατρέπεται σε σκηνικό ολοκληρωτικής σύγκρουσης με βαριές συνέπειες για τους αμάχους.
Στο επιθετικό μπαράζ της Ρωσίας κατά υποδομών η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία εξαπολύει τυφλά χτυπήματα κατά πολιτών και παραδέχεται πλέον ανοιχτά –μέσω της τακτικής απόκρυψης των στοιχείων– ότι αδυνατεί να αναχαιτίσει τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους.
Η παραδοχή αυτή, την οποία έχουν επιβεβαιώσει τόσο ο Volodymyr Zelensky όσο και στελέχη της ουκρανικής βουλής, αποτυπώνει την τραγική κατάσταση των ουκρανικών αποθεμάτων απέναντι στα μαζικά ρωσικά πλήγματα που σαρώνουν υποδομές σε όλη τη χώρα.

Απεγνωσμένα χτυπήματα κατά αμάχων και η τακτική των drones

Μπροστά στο αδιέξοδο του μετώπου και την αδυναμία αναχαίτισης, η ουκρανική πλευρά καταφεύγει σε ασύμμετρες επιθέσεις, με τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα κατά Ρώσων πολιτών.
Επιθέσεις με drones σε επιβατικά λεωφορεία στο Belgorod, πλήγματα σε κέντρα logistics όπως της Ozon στη Samara, αλλά και οι επικίνδυνα πλήγματα στον Πυρηνικό Σταθμό της Zaporizhzhia, τις τελευταίες ώρες, δείχνουν μια τακτική που στοχεύει να μεταφέρει τον τρόμο στο εσωτερικό της Ρωσίας, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Ιστορικοί παραλληλισμοί - Από τη συμφωνία της Κωνσταντινούπολης στην εξάρτηση για drones

Την ίδια ώρα, η παρουσία του Johann Wadephul στο Κίεβο για συνομιλίες γύρω από την κοινή παραγωγή drones μεγάλου βεληνεκούς φέρνει αναπόφευκτα στη μνήμη την ιστορική επίσκεψη του Boris Johnson την άνοιξη του 2022.
Όπως τότε ο Boris Johnson υπόσχονταν τη νίκη μέσω της στρατιωτικής ενίσχυσης, έτσι και σήμερα η Δύση επιχειρεί να κρατήσει το Κίεβο στο πεδίο της μάχης με υποσχέσεις για συμπαραγωγές όπλων, την ώρα που οι πραγματικές αντοχές της Ουκρανίας εξαντλήθηκαν.
Και αντί να μιλούν για ειρήνη συνεχίζουν να μιλούν για πόλεμο... 
Η παρουσία του Γερμανικού Υπουργού Εξωτερικών Johann Wadephul στο Κίεβο, δεν είναι απλώς μια διπλωματική είδηση.
Είναι ο καθρέφτης μιας εφιαλτικής πραγματικότητας που βιώνει η Ουκρανία, εγκλωβισμένη σε έναν πόλεμο φθοράς που η ίδια η Δύση τροφοδότησε, συντήρησε και τελικά απέτυχε να εγγυηθεί.
Για να καταλάβει κανείς πώς φτάσαμε στο σημερινό σημείο –όπου η ουκρανική αεροπορία παραδέχεται ανοιχτά την αδυναμία της να αναχαιτίσει τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους λόγω δραματικής έλλειψης αντιαεροπορικών συστημάτων – πρέπει να ανατρέξει στην άνοιξη του 2022.

Το σημείο καμπής του 2022 και η δυτική παρέμβαση

Το 2022, ενώ η ουκρανική ηγεσία βρισκόταν μια ανάσα από μια ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία στις διαπραγματεύσεις της Κωνσταντινούπολης, η παρέμβαση του Βρετανού πρωθυπουργού οδήγησε σε σκλήρυνση της στάσης του Volodymyr Zelensky, την απόρριψη του συμβιβασμού και την απόφαση για παράταση των πολεμικών επιχειρήσεων με τη δυτική υποστήριξη.
Όπως αποκάλυψαν εκτενή ρεπορτάζ της Wall Street Journal σχετικά με το προσχέδιο της συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης, αλλά και αναλύσεις του περιοδικού Foreign Affairs, το Κίεβο και η Μόσχα βρίσκονταν πράγματι μια ανάσα από έναν διπλωματικό συμβιβασμό.
Μια συμφωνία που θα έσωζε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, θα διατηρούσε την κυριαρχία της χώρας και θα απέτρεπε την ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της.
Τότε όμως εμφανίστηκε ο Boris Johnson.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός, λειτουργώντας ως τοποτηρητής των αγγλοσαξονικών συμφερόντων, μετέφερε το μήνυμα της Δύσης: «Μη υπογράψετε, εμείς θα σας δώσουμε τα πάντα για να νικήσετε τη Ρωσία στο πεδίο».
Ο Volodymyr Zelensky πείστηκε, σκλήρυνε τη ρητορική του, έσκισε το προσχέδιο και επέλεξε τον δρόμο της απόλυτης εξάρτησης από τις δυτικές υποσχέσεις.

Η κατάρρευση των δυτικών αποθεμάτων και η αμυντική γύμνια

Τέσσερα χρόνια μετά, η «υπόσχεση για νίκη» έχει μετατραπεί σε έναν ατέρμονο εφιάλτη, με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να αποτυπώνουν το μέγεθος του αδιεξόδου.
Όπως αποκαλύπτουν αναλύσεις των Financial Times και του Bloomberg, τα δυτικά αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων (Patriot, NASAMS, Iris-T) έχουν εξαντληθεί.
Η παραγωγική δυνατότητα των δυτικών αμυντικών βιομηχανιών αδυνατεί να παρακολουθήσει τους ρυθμούς κατανάλωσης ενός πολέμου υψηλής έντασης, αφήνοντας τις ουκρανικές υποδομές έρμαιο των ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων και τους Ρώσους πολίτες στα ουκρανικά drones.
Ρεπορτάζ των New York Times επιβεβαιώνουν την αυξανόμενη ανησυχία ακόμη και του Αμερικανικού Πενταγώνου για αυτές τις τακτικές, οι οποίες δεν αλλάζουν τη στρατιωτική ισορροπία, αλλά εγκυμονούν τον κίνδυνο απώλειας της ηθικής νομιμοποίησης του Κιέβου.

Η τακτική αποποίησης του κόστους από το Βερολίνο

Και σήμερα 22/8, ο Johann Wadephul φτάνει στο Κίεβο.
Όπως επισημαίνουν γερμανικά οικονομικά μέσα, όπως η Handelsblatt, η επίσκεψη αυτή σηματοδοτεί την αλλαγή τακτικής του Βερολίνου: τη μετάβαση από τη δωρεάν παροχή έτοιμου πολεμικού υλικού (το οποίο πλέον δεν υπάρχει στις αποθήκες της Bundeswehr) στη χρηματοδότηση κοινοπραξιών για εγχώρια παραγωγή drones στην Ουκρανία.
Η Δύση, αφού ώθησε την Ουκρανία να απορρίψει την ειρήνη το 2022 υποσχόμενη απεριόριστη στρατιωτική βοήθεια, σήμερα σηκώνει τα χέρια ψηλά μπροστά στα δικά της άδεια αποθέματα.
Μεταφέρει την ευθύνη και το κόστος κατασκευής των όπλων στους ίδιους τους Ουκρανούς, ζητώντας τους να συνεχίσουν μόνοι τους να αιμορραγούν.

Η στροφή στο γερμανικό εξοπλιστικό πρόγραμμα-μαμούθ και η κυνική αλλαγή στρατηγικής

Η εξέλιξη αυτή δένει απόλυτα με την ιστορική απόφαση του Βερολίνου να προχωρήσει στο γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ (Sondervermögen) και την αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Ένα πρόγραμμα-μαμούθ που, ενώ παρουσιάστηκε αρχικά ως η δυτική απάντηση για τη θωράκιση της Ευρώπης, στην πράξη σχεδιάστηκε για την αναδόμηση της ίδιας της Bundeswehr και την ενίσχυση της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας, παρά για την ουσιαστική, μακροπρόθεσμη κάλυψη της ουκρανικής αεράμυνας.
Σε δημοσίευμά του 22/8, το Politico αναφέρει μάλιστα ακόμη 12 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα πολύ συγκεκριμένο νέο κονδύλιο που σχεδιάζει το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας αποκλειστικά για την ανάπτυξη και προμήθεια νέου οπλοστασίου πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς για την αποτροπή της Ρωσίας.
Το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ αποτυπώνει ανάγλυφα την κυνική μετατόπιση των δυτικών προτεραιοτήτων και της Γερμανίας.
Αντί να προσφέρει έτοιμες συστοιχίες αντιαεροπορικής άμυνας που ζητά απεγνωσμένα το Κίεβο, διοχετεύει τα κεφάλαια σε κοινοπραξίες για εγχώρια παραγωγή στην ίδια την Ουκρανία.
Έτσι, το Βερολίνο μεταφέρει το βάρος, το ρίσκο και το κόστος της κατασκευής στους ίδιους τους Ουκρανούς, μετατρέποντας την Ουκρανία σε ένα πεδίο δοκιμών για τη δυτική αμυντική τεχνολογία, ενώ η ίδια η χώρα παραμένει ουσιαστικά γυμνή απέναντι στα ρωσικά πυραυλικά μπαράζ.

Η ιστορική ευθύνη της Δύσης είναι βαριά 

Από τον Boris Johnson μέχρι τον Johann Wadephul, η τακτική παρέμεινε η ίδια: η αντιμετώπιση της Ουκρανίας ως γεωπολιτικού αναλώσιμου.
Το αποτέλεσμα είναι μια διαλυμένη χώρα, εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, μια αεράμυνα ανίκανη να προστατεύσει τους πολίτες της και μια ηγεσία στο Κίεβο που βλέπει τις δυτικές εγγυήσεις να καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος.
Όσο η Δύση αρνείται να αποδεχθεί ότι ο πόλεμος αυτός δεν κερδίζεται στο πεδίο, η Ρωσία αποδεικνύεται πανίσχυρη, τόσο η τραγωδία του ουκρανικού λαού θα βαθαίνει μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή.

www.bankingnews.gr