Η αφήγηση μιας Ρωσίδας συζύγου Γάλλου τραπεζίτη
Η Olga Smirnova ζει εδώ και πέντε χρόνια στη Γαλλία και συγκεκριμένα στην Κυανή Ακτή.
Είναι παντρεμένη με έναν εύπορο Γάλλο, τραπεζίτη και επιχειρηματία.
Όπως ανέφερε η ίδια στο Tsargrad, η ζωή στη Γαλλία, κατά την άποψή της, υποβαθμίζεται με ταχύτατους ρυθμούς.
Η ίδια περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μεσαία τάξη, αλλά και το γεγονός ότι ακόμη και οι πλούσιοι, όπως ο σύζυγός της, έχουν αρχίσει να υπολογίζουν πλέον πολύ περισσότερο τα έξοδά τους
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι το Παρίσι μετατρέπεται σταδιακά σε πόλη με έντονα μεταναστευτικά χαρακτηριστικά και αυξημένα προβλήματα παραβατικότητας, ενώ, σύμφωνα με την αφήγησή της, η γαλλική κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης αποδίδουν μεγάλο μέρος των προβλημάτων στη Ρωσία.
Η «ευτυχισμένη ζωή» των Γάλλων συνταξιούχων στην Κυανή Ακτή
Ο σύζυγος της Olga, ο Gilles, επέλεξε συνειδητά την κοσμοπολίτικη Κυανή Ακτή ως τόπο κατοικίας, καθώς, σύμφωνα με την Olga, στην περιοχή υπάρχουν λιγότεροι μετανάστες και θεωρείται ασφαλέστερη.
Ωστόσο, πρόκειται και για μία από τις ακριβότερες περιοχές της Γαλλίας. Εκεί έχουν εγκατασταθεί πολλοί εύποροι ηλικιωμένοι από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, οι οποίοι επιλέγουν τον γαλλικό Νότο για τη συνταξιοδότησή τους.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με την αφήγηση της Olga, η ενοικίαση ξαπλώστρας και ομπρέλας σε ιδιωτικές παραλίες στη Νίκαια κοστίζει περίπου 25-40 ευρώ ανά άτομο, ενώ στην Κρουαζέτ των Καννών το κόστος ανέρχεται σε 40-50 ευρώ και μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα 100 ευρώ.
Ο Gilles μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά στο κόστος ζωής της Κυανής Ακτής. «Ή, για την ακρίβεια, μπορούσε παλαιότερα», σημειώνει η Olga, υποστηρίζοντας ότι πλέον ακόμη και εκείνος έχει αρχίσει να υπολογίζει τα χρήματα.
Από τα 200-300 ευρώ στα 400 ευρώ το εβδομαδιαίο σούπερ μάρκετ
Η Olga περιγράφει χαρακτηριστικά την αύξηση του κόστους των τροφίμων.
Πριν από τρία χρόνια, όπως λέει, ένα καρότσι με τρόφιμα για μία εβδομάδα, για τετραμελή οικογένεια, κόστιζε περίπου 200-300 ευρώ. Σήμερα, ακόμη και για μικρότερη ποσότητα προϊόντων, το κόστος φτάνει τουλάχιστον τα 400 ευρώ.
Η ίδια υποστηρίζει ότι έχει αρχίσει να παρατηρεί ακόμη και αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών μέσα στα καταστήματα.
«Όταν λέω στον πωλητή "δώστε μου ένα κιλό από αυτό το κρέας", άρχισα να παρατηρώ ότι οι άλλοι πελάτες με κοιτούν περίεργα. Πολλοί Γάλλοι δεν αγοράζουν καθόλου κρέας. Και όταν αγοράζουν, μπορεί να πάρουν τρία λεπτά κομμάτια για ολόκληρη την οικογένεια», αναφέρει.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό, σύμφωνα με την ίδια, είναι ότι ο σύζυγός της, ο οποίος μέχρι πρότινος δεν υπολόγιζε τα χρήματα και δεν γνώριζε τις τιμές στα καταστήματα, άρχισε πλέον να ελέγχει τις αποδείξεις και να της επισημαίνει ότι ξοδεύει πολλά.
Οι συνταξιούχοι με τα «άδεια καρότσια»
Η Olga δηλώνει ιδιαίτερα προβληματισμένη από την κατάσταση των Γάλλων συνταξιούχων.
«Έχουν, όπως και οι Ρώσοι συνταξιούχοι, άδεια καροτσάκια. Εγώ παίρνω φρούτα για όλη την οικογένεια. Εκείνοι κοιτούν ένα μήλο, το γυρίζουν από εδώ και από εκεί...», περιγράφει.
Όπως αναφέρει, στη Ρωσία υπήρχε παλαιότερα η εικόνα μιας ευημερούσας Δύσης, όπου μετά τη συνταξιοδότηση οι άνθρωποι απολάμβαναν μια άνετη ζωή και ταξίδευαν σε διάφορες χώρες.
Η ίδια θεωρεί ότι αυτή η εικόνα δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα.
Ένας γνωστός της, συνταξιούχος που ζει στο κέντρο του Παρισιού σε κοινωνική κατοικία, πληρώνει περίπου 20 ευρώ στο κράτος για το σπίτι, όμως, όπως υποστηρίζει, οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας είναι τόσο υψηλοί, ώστε δυσκολεύεται ακόμη και να χρησιμοποιήσει ζεστό νερό.
Ο άνδρας υπήρξε ιδιοκτήτης καταστήματος και σήμερα λαμβάνει σύνταξη περίπου 2.000 ευρώ. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με την Olga, ακόμη και δύο επιπλέον ευρώ αποτελούν σημαντική δαπάνη. Στα 78 του χρόνια, μάλιστα, σκέφτεται να εργαστεί ως κομμωτής για να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση.
Για πολλούς Γάλλους, όνειρο ακόμη και οι διακοπές στην Τουρκία
Ο μέσος μισθός στη Γαλλία μετά την αφαίρεση των φόρων ανέρχεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε περίπου 2.000-2.500 ευρώ, ενώ στο Παρίσι είναι υψηλότερος.
Ωστόσο, η εικόνα αλλάζει όταν συνυπολογιστεί το κόστος ζωής.
Η ενοικίαση ενός διαμερίσματος περίπου 40 τετραγωνικών μέτρων στα προάστια του Παρισιού μπορεί να φτάσει τα 2.000 ευρώ τον μήνα, ενώ ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα σε καλή περιοχή μπορεί να κοστίζει περίπου 4.000 ευρώ.
Για την ενοικίαση, μάλιστα, απαιτείται εισόδημα – ατομικό ή οικογενειακό – που να είναι τριπλάσιο του ενοικίου.
Η Olga υποστηρίζει ότι κάθε νέα γενιά Γάλλων ζει χειρότερα από την προηγούμενη, καθώς οι μισθοί δεν αυξάνονται και πολλοί πολίτες είναι επιβαρυμένοι με δάνεια.
Σύμφωνα με την ίδια, πολλοί Γάλλοι που μέχρι πρότινος θεωρούνταν μεσαία τάξη δυσκολεύονται πλέον ακόμη και να ταξιδέψουν στο εσωτερικό της χώρας.
Οι διακοπές σε απόσταση 200-300 χιλιομέτρων από την κατοικία τους έχουν μετατραπεί σε πολυτέλεια, ενώ το κόστος των υπεραστικών μετακινήσεων έχει αυξηθεί και τα δρομολόγια συχνά ακυρώνονται, τόσο στα τρένα όσο και στα αεροπλάνα.
Ακυρώσεις πτήσεων και αυξημένο κόστος
Η Olga περιγράφει ένα χαρακτηριστικό σενάριο: κάποιος αγοράζει από τον χειμώνα ένα φθηνό αεροπορικό εισιτήριο για το καλοκαίρι, συνήθως σε εταιρεία χαμηλού κόστους.
Μία ημέρα πριν από την αναχώρηση, όμως, η πτήση ακυρώνεται, επισήμως λόγω τεχνικού προβλήματος. Ο επιβάτης αναζητά άλλη πτήση, αλλά τα εισιτήρια είτε έχουν εξαντληθεί είτε κοστίζουν πλέον πολύ περισσότερο.
Κατά την εκτίμηση της Olga, σε ορισμένες περιπτώσεις η πραγματική αιτία δεν είναι τεχνική βλάβη, αλλά η άνοδος του κόστους των καυσίμων, η οποία καθιστά ορισμένες πτήσεις οικονομικά ασύμφορες για τις αεροπορικές εταιρείες.
Όσοι τελικά καταφέρνουν να φτάσουν στη θάλασσα, σύμφωνα με την ίδια, επιλέγουν τις δημοτικές παραλίες και δεν νοικιάζουν ξαπλώστρες και ομπρέλες, αλλά στρώνουν απλώς την πετσέτα τους στην άμμο.
Η ενεργειακή κρίση «χτυπά» ακόμη και τους πλούσιους
Ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα στο διαθέσιμο εισόδημα των Γάλλων, σύμφωνα με την αφήγηση της Olga, προέρχεται από τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και κυρίως από το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας.
Όπως περιγράφει, παλαιότερα το φυσικό αέριο ήταν φθηνότερο και χρησιμοποιούνταν ευρέως για τη θέρμανση των κατοικιών. Όταν η τιμή του αυξήθηκε, πολλοί στράφηκαν σε ηλεκτρικά συστήματα θέρμανσης.
Στη συνέχεια, όμως, αυξήθηκε και η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας.
Παρά την ύπαρξη πυρηνικών σταθμών στη Γαλλία, η Olga υποστηρίζει ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά έχει αυξηθεί σημαντικά.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει ότι η τιμή της κιλοβατώρας στη Γαλλία ανέρχεται περίπου σε 19,4 ρούβλια, έναντι 9,1 ρουβλίων στην περιοχή της Μόσχας.
Σύμφωνα με την ίδια, ακόμη και οι πλούσιοι αναζητούν πλέον τρόπους περιορισμού των δαπανών. Μία νέα επιλογή είναι η εγκατάσταση τζακιών που λειτουργούν με pellets ξύλου, καθώς θεωρούνται οικονομικότερη λύση, αν και, όπως σημειώνει, υπάρχουν προβλήματα και με την προμήθεια ξυλείας.
«Ακόμη και οι εκατομμυριούχοι φορούν μπότες μέσα στο σπίτι»
Παρά το γεγονός ότι η Γαλλία θεωρείται σχετικά θερμή χώρα, η Olga υποστηρίζει ότι τον χειμώνα τα σπίτια μπορεί να είναι ιδιαίτερα κρύα και υγρά όταν περιορίζεται η θέρμανση.
Στη νότια Γαλλία, όπου ζει με τον σύζυγό της, η μέση θερμοκρασία τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με την ίδια, μπορεί να βρίσκεται στους 18-20 βαθμούς Κελσίου, όμως μέσα στο σπίτι να φτάνει μόλις τους 12 βαθμούς.
Η οικογένεια, όπως περιγράφει, βγαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας στον ήλιο για να ζεσταθεί, ενώ τη νύχτα η θερμοκρασία μπορεί να πέσει ακόμη και στους 4 βαθμούς.
Η θέρμανση συνήθως ενεργοποιείται από τις 16:00 έως τις 20:00, ώστε το σπίτι να έχει ζεσταθεί μέχρι να επιστρέψουν τα παιδιά από το σχολείο.
Τα δάπεδα της κατοικίας παραμένουν κρύα και η Olga αναφέρει ότι έφερε από τη Ρωσία παραδοσιακές μάλλινες μπότες για ολόκληρη την οικογένεια.
Ο Gilles, μάλιστα, έθεσε κατά τη διάρκεια του χειμώνα όριο στις δαπάνες για θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα στα 22 ευρώ την ημέρα, δηλαδή περίπου 660 ευρώ τον μήνα. Η οικογένεια προσπαθούσε να παραμείνει εντός αυτού του ορίου, αν και, όπως λέει η Olga, αυτό δεν ήταν πάντα εφικτό.
«Στη Μόσχα απολάμβανε το ζεστό νερό»
Η Olga αναφέρει ακόμη ένα περιστατικό που, σύμφωνα με την ίδια, αποτυπώνει τις διαφορές στο κόστος ζωής.
Ένας φίλος του συζύγου της είχε επισκεφθεί τη Μόσχα πριν από μερικά χρόνια και έμεινε στο σπίτι μιας φίλης της. Όταν μπήκε στο μπάνιο, παρέμεινε εκεί για περίπου τρεις ώρες.
Η οικοδέσποινα ανησύχησε και χτύπησε την πόρτα, για να διαπιστώσει ότι ο άνδρας απλώς απολάμβανε το ζεστό νερό.
«Όσο ήταν στη Μόσχα, έκανε κάθε μέρα μπάνιο με ζεστό νερό – και όχι μόνο μία φορά», αναφέρει η Olga.
Η οικονομική κατάσταση του Gilles του επιτρέπει να πληρώνει για ζεστό νερό και να χρησιμοποιεί πισίνα. Ωστόσο, σύμφωνα με την Olga, ακόμη και εκείνος έχει αρχίσει να αναρωτιέται γιατί όλα γίνονται συνεχώς ακριβότερα.
«Για όλα φταίνε οι Ρώσοι»
Στο πολιτικό σκέλος της αφήγησής της, η Olga υποστηρίζει ότι οι γαλλικές αρχές αποδίδουν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και στις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Όπως αναφέρει, στους Γάλλους παρουσιάζεται η Ρωσία ως υπεύθυνη για την απώλεια της πρόσβασης σε φθηνό φυσικό αέριο.
Παράλληλα, σύμφωνα με την ίδια, όταν τίθεται στη Γαλλία το ερώτημα ποιος κατέστρεψε τους αγωγούς Nord Stream, η απάντηση που ακούγεται είναι ότι ευθύνονται οι Ρώσοι, με στόχο να πλήξουν τους Ευρωπαίους.
Η Olga υποστηρίζει επίσης ότι τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο τη Ρωσία και, παράλληλα, προειδοποιούν τους πολίτες για το ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης στις χώρες της Βαλτικής, ακόμη και για χρήση πυρηνικών όπλων ή κατάκτησης της Ευρώπης.
«Στο τηλεοπτικό κανάλι France 24 υπάρχει βραδινή εκπομπή στην οποία χλευάζουν τη Ρωσία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οι καταγγελίες για την ενημέρωση γύρω από τον πόλεμο
Η Olga υποστηρίζει ότι η ενημέρωση στη Γαλλία παρουσιάζεται, κατά την άποψή της, «αντεστραμμένα» και ότι περιστατικά που αφορούν επιθέσεις εναντίον αμάχων αποδίδονται στη Ρωσία.
Υποστηρίζει ακόμη ότι τα γαλλικά μέσα δεν προβάλλουν αντίστοιχα εικόνες από επιθέσεις στις ρωσικές παραμεθόριες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Belgorod.
Κατά την ίδια, η γαλλική κοινωνία οδηγείται σταδιακά στην αποδοχή μεγαλύτερων κρατικών δαπανών για τη στρατιωτικοποίηση της βιομηχανίας και προετοιμάζεται ψυχολογικά για ενδεχόμενο πολέμου.
«Ο σύζυγός μου μου ζητά να μην εκφράζω την άποψή μου για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση και τα αίτιά της μπροστά σε καλεσμένους. Του απαντώ: "Και τι γίνεται με την ελευθερία του λόγου σας;"», λέει η Olga.
Το Παρίσι που «δεν θυμίζει πλέον το παρελθόν»
Η Olga και ο Gilles, σύμφωνα με την αφήγησή της, αποφεύγουν να επισκέπτονται το Παρίσι, παρά το γεγονός ότι ο Gilles μεγάλωσε και έζησε εκεί και έχει πολλές καλές αναμνήσεις από την πόλη.
Κατά την άποψη της Olga, το Παρίσι μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πόλη που θυμίζει το Μαρακές.
Η ίδια αναφέρει ότι στο κέντρο της πόλης συχνά υπάρχει έντονη μυρωδιά ούρων, ενώ υποστηρίζει ότι η είσοδος στο μετρό προκαλεί πλέον φόβο.
Συγκρίνοντας το μετρό του Παρισιού με εκείνα της Ρώμης, της Μαδρίτης, αλλά και της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, χαρακτηρίζει το γαλλικό δίκτυο ιδιαίτερα προβληματικό.
Σε σταθμούς του κέντρου, όπως ο Saint-Michel, κοντά στη Notre-Dame, κάνει λόγο για σκουπίδια, δυσοσμία και μεγάλο αριθμό μεταναστών, ενώ υποστηρίζει ότι τα καθίσματα είναι τόσο βρώμικα ώστε αποφεύγει να καθίσει.
Παράλληλα, συγκρίνει την αισθητική των ρωσικών σταθμών με εκείνη του Παρισιού, υποστηρίζοντας ότι στη Ρωσία η ηλεκτρολογική εγκατάσταση είναι καλύτερα κρυμμένη και υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στον σχεδιασμό των σταθμών.
Άστεγοι, σκηνές και αυξημένο αίσθημα ανασφάλειας
Η Olga αναφέρει ότι σε διάφορα σημεία του Παρισιού υπάρχουν σκηνές και στρώματα, ακόμη και κοντά στο Λούβρο και κάτω από γέφυρες.
Όταν ρώτησε τον σύζυγό της γιατί η πόλη δεν απομακρύνει τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο, εκείνος, σύμφωνα με την ίδια, απάντησε ότι είναι «δυστυχισμένοι και φτωχοί» και ότι πρέπει να τους λυπούνται.
Παράλληλα, κάνει λόγο για προβληματικές δημόσιες τουαλέτες και έλλειψη καλά οργανωμένων δωρεάν παιδικών χαρών.
Η ίδια υποστηρίζει ότι τα πάρκα και οι χώροι πρασίνου δεν διαθέτουν επαρκή μέτρα ασφαλείας, ενώ θεωρεί ότι σε ορισμένες περιοχές του Παρισιού απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά κατά τις βραδινές ώρες.
Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη Μονμάρτρη, όπου, σύμφωνα με την ίδια, ορισμένοι δρόμοι παρουσιάζουν αυξημένη εγκληματικότητα και διακίνηση ναρκωτικών.
«Ελευθερία» με γαλλικούς όρους
Στο τελευταίο μέρος της αφήγησής της, η Olga επικεντρώνεται στην κοινωνική κατάσταση και στις αλλαγές που, όπως υποστηρίζει, έχουν σημειωθεί στη Γαλλία.
Κάνει λόγο για περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης σε δημόσιους χώρους και αναφέρει ότι οι γονείς προειδοποιούν τις κόρες τους να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές όταν βρίσκονται σε ουρές, μέσα σε μέσα μεταφοράς ή σε νυχτερινά κέντρα.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, ο Gilles έχει συμβουλεύσει την κόρη τους να στέκεται στο πλάι όταν πίσω της βρίσκονται αγόρια, ώστε να αποφεύγει ανεπιθύμητες συμπεριφορές.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι γονείς συμβουλεύουν τις κόρες τους να μην καταναλώνουν ποτά από ανοιχτά δοχεία όταν βγαίνουν σε κλαμπ.
Όταν η ίδια συγκρίνει την κατάσταση με τη Μόσχα, όπου, όπως λέει, υπάρχουν κάμερες ασφαλείας και μπορεί κανείς να περπατά στους δρόμους οποιαδήποτε ώρα, ο Gilles της απαντά: «Εσείς εκεί έχετε Γκουλάγκ, όλοι είστε υπό έλεγχο».
Η Notre-Dame και η αλλαγή της γαλλικής πολιτιστικής εικόνας
Η Olga αναφέρεται επίσης στην ανακατασκευή της Notre-Dame, η οποία ολοκληρώθηκε μετά την πυρκαγιά.
Υποστηρίζει ότι η ανακατασκευή και οι αλλαγές στον ναό δεν έγιναν αποδεκτές από μεγάλο μέρος των «κανονικών» Γάλλων, όπως επίσης, κατά την άποψή της, δεν έγινε αποδεκτή η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024.
Σύμφωνα με την αφήγησή της, ο ναός μετατράπηκε περισσότερο σε μουσείο και «πολιτιστικό χώρο», όπου πραγματοποιούνται εκθέσεις και εγκαταστάσεις.
Η ίδια ασκεί κριτική και στην αισθητική ορισμένων σύγχρονων παρεμβάσεων, μεταξύ άλλων και στην αντικατάσταση ιστορικών βιτρό με σύγχρονες εκδοχές.
Η συζήτηση για τις σεξουαλικές ταυτότητες
Η Olga υποστηρίζει ακόμη ότι στη Γαλλία υπάρχει έντονη δημόσια προβολή θεμάτων που αφορούν τις μη παραδοσιακές σεξουαλικές σχέσεις.
Περιγράφει περιστατικά που, σύμφωνα με την ίδια, είδε σε δημόσιους χώρους και σε διαφημιστικές αφίσες, ενώ αναφέρεται και σε περιστατικό στο οποίο τα παιδιά της είδαν δύο άνδρες να φιλιούνται σε δημόσιο χώρο.
Η ίδια υποστηρίζει ότι τέτοιες εικόνες προκαλούν αντιδράσεις σε παραδοσιακές οικογένειες, οι οποίες, κατά την άποψή της, φοβούνται πλέον να εκφράσουν δημόσια τη διαφωνία τους.
«Οι Γάλλοι ήταν κάποτε πιο ελεύθεροι»
Ακούγοντας τις αναμνήσεις του Gilles για τη Γαλλία του παρελθόντος, η Olga καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Γάλλοι ήταν κάποτε πιο ελεύθεροι, ενώ σήμερα, σύμφωνα με την ίδια, έχουν περιοριστεί στην καθημερινή επιβίωση.
Υποστηρίζει ότι οι πολίτες είναι υπερχρεωμένοι, εργάζονται πολλές ώρες και δυσκολεύονται να ασχοληθούν με οτιδήποτε πέρα από την κάλυψη βασικών αναγκών, όπως το φαγητό, η στέγαση και οι διακοπές.
Κατά την άποψή της, η κοινωνία έχει μετατραπεί σε ένα «κοπάδι» που μπορεί να δεχθεί οποιαδήποτε πληροφορία, ενώ στην κορυφή βρίσκονται πολυεθνικές εταιρείες που, όπως υποστηρίζει, δημιούργησαν ένα νέο είδος ολοκληρωτισμού.
www.bankingnews.gr
Είναι παντρεμένη με έναν εύπορο Γάλλο, τραπεζίτη και επιχειρηματία.
Όπως ανέφερε η ίδια στο Tsargrad, η ζωή στη Γαλλία, κατά την άποψή της, υποβαθμίζεται με ταχύτατους ρυθμούς.
Η ίδια περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μεσαία τάξη, αλλά και το γεγονός ότι ακόμη και οι πλούσιοι, όπως ο σύζυγός της, έχουν αρχίσει να υπολογίζουν πλέον πολύ περισσότερο τα έξοδά τους
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι το Παρίσι μετατρέπεται σταδιακά σε πόλη με έντονα μεταναστευτικά χαρακτηριστικά και αυξημένα προβλήματα παραβατικότητας, ενώ, σύμφωνα με την αφήγησή της, η γαλλική κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης αποδίδουν μεγάλο μέρος των προβλημάτων στη Ρωσία.
Η «ευτυχισμένη ζωή» των Γάλλων συνταξιούχων στην Κυανή Ακτή
Ο σύζυγος της Olga, ο Gilles, επέλεξε συνειδητά την κοσμοπολίτικη Κυανή Ακτή ως τόπο κατοικίας, καθώς, σύμφωνα με την Olga, στην περιοχή υπάρχουν λιγότεροι μετανάστες και θεωρείται ασφαλέστερη.
Ωστόσο, πρόκειται και για μία από τις ακριβότερες περιοχές της Γαλλίας. Εκεί έχουν εγκατασταθεί πολλοί εύποροι ηλικιωμένοι από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, οι οποίοι επιλέγουν τον γαλλικό Νότο για τη συνταξιοδότησή τους.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με την αφήγηση της Olga, η ενοικίαση ξαπλώστρας και ομπρέλας σε ιδιωτικές παραλίες στη Νίκαια κοστίζει περίπου 25-40 ευρώ ανά άτομο, ενώ στην Κρουαζέτ των Καννών το κόστος ανέρχεται σε 40-50 ευρώ και μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα 100 ευρώ.
Ο Gilles μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά στο κόστος ζωής της Κυανής Ακτής. «Ή, για την ακρίβεια, μπορούσε παλαιότερα», σημειώνει η Olga, υποστηρίζοντας ότι πλέον ακόμη και εκείνος έχει αρχίσει να υπολογίζει τα χρήματα.
Από τα 200-300 ευρώ στα 400 ευρώ το εβδομαδιαίο σούπερ μάρκετ
Η Olga περιγράφει χαρακτηριστικά την αύξηση του κόστους των τροφίμων.
Πριν από τρία χρόνια, όπως λέει, ένα καρότσι με τρόφιμα για μία εβδομάδα, για τετραμελή οικογένεια, κόστιζε περίπου 200-300 ευρώ. Σήμερα, ακόμη και για μικρότερη ποσότητα προϊόντων, το κόστος φτάνει τουλάχιστον τα 400 ευρώ.
Η ίδια υποστηρίζει ότι έχει αρχίσει να παρατηρεί ακόμη και αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών μέσα στα καταστήματα.
«Όταν λέω στον πωλητή "δώστε μου ένα κιλό από αυτό το κρέας", άρχισα να παρατηρώ ότι οι άλλοι πελάτες με κοιτούν περίεργα. Πολλοί Γάλλοι δεν αγοράζουν καθόλου κρέας. Και όταν αγοράζουν, μπορεί να πάρουν τρία λεπτά κομμάτια για ολόκληρη την οικογένεια», αναφέρει.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό, σύμφωνα με την ίδια, είναι ότι ο σύζυγός της, ο οποίος μέχρι πρότινος δεν υπολόγιζε τα χρήματα και δεν γνώριζε τις τιμές στα καταστήματα, άρχισε πλέον να ελέγχει τις αποδείξεις και να της επισημαίνει ότι ξοδεύει πολλά.
Οι συνταξιούχοι με τα «άδεια καρότσια»
Η Olga δηλώνει ιδιαίτερα προβληματισμένη από την κατάσταση των Γάλλων συνταξιούχων.
«Έχουν, όπως και οι Ρώσοι συνταξιούχοι, άδεια καροτσάκια. Εγώ παίρνω φρούτα για όλη την οικογένεια. Εκείνοι κοιτούν ένα μήλο, το γυρίζουν από εδώ και από εκεί...», περιγράφει.
Όπως αναφέρει, στη Ρωσία υπήρχε παλαιότερα η εικόνα μιας ευημερούσας Δύσης, όπου μετά τη συνταξιοδότηση οι άνθρωποι απολάμβαναν μια άνετη ζωή και ταξίδευαν σε διάφορες χώρες.
Η ίδια θεωρεί ότι αυτή η εικόνα δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα.
Ένας γνωστός της, συνταξιούχος που ζει στο κέντρο του Παρισιού σε κοινωνική κατοικία, πληρώνει περίπου 20 ευρώ στο κράτος για το σπίτι, όμως, όπως υποστηρίζει, οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας είναι τόσο υψηλοί, ώστε δυσκολεύεται ακόμη και να χρησιμοποιήσει ζεστό νερό.
Ο άνδρας υπήρξε ιδιοκτήτης καταστήματος και σήμερα λαμβάνει σύνταξη περίπου 2.000 ευρώ. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με την Olga, ακόμη και δύο επιπλέον ευρώ αποτελούν σημαντική δαπάνη. Στα 78 του χρόνια, μάλιστα, σκέφτεται να εργαστεί ως κομμωτής για να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση.
Για πολλούς Γάλλους, όνειρο ακόμη και οι διακοπές στην Τουρκία
Ο μέσος μισθός στη Γαλλία μετά την αφαίρεση των φόρων ανέρχεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε περίπου 2.000-2.500 ευρώ, ενώ στο Παρίσι είναι υψηλότερος.
Ωστόσο, η εικόνα αλλάζει όταν συνυπολογιστεί το κόστος ζωής.
Η ενοικίαση ενός διαμερίσματος περίπου 40 τετραγωνικών μέτρων στα προάστια του Παρισιού μπορεί να φτάσει τα 2.000 ευρώ τον μήνα, ενώ ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα σε καλή περιοχή μπορεί να κοστίζει περίπου 4.000 ευρώ.
Για την ενοικίαση, μάλιστα, απαιτείται εισόδημα – ατομικό ή οικογενειακό – που να είναι τριπλάσιο του ενοικίου.
Η Olga υποστηρίζει ότι κάθε νέα γενιά Γάλλων ζει χειρότερα από την προηγούμενη, καθώς οι μισθοί δεν αυξάνονται και πολλοί πολίτες είναι επιβαρυμένοι με δάνεια.
Σύμφωνα με την ίδια, πολλοί Γάλλοι που μέχρι πρότινος θεωρούνταν μεσαία τάξη δυσκολεύονται πλέον ακόμη και να ταξιδέψουν στο εσωτερικό της χώρας.
Οι διακοπές σε απόσταση 200-300 χιλιομέτρων από την κατοικία τους έχουν μετατραπεί σε πολυτέλεια, ενώ το κόστος των υπεραστικών μετακινήσεων έχει αυξηθεί και τα δρομολόγια συχνά ακυρώνονται, τόσο στα τρένα όσο και στα αεροπλάνα.
Ακυρώσεις πτήσεων και αυξημένο κόστος
Η Olga περιγράφει ένα χαρακτηριστικό σενάριο: κάποιος αγοράζει από τον χειμώνα ένα φθηνό αεροπορικό εισιτήριο για το καλοκαίρι, συνήθως σε εταιρεία χαμηλού κόστους.
Μία ημέρα πριν από την αναχώρηση, όμως, η πτήση ακυρώνεται, επισήμως λόγω τεχνικού προβλήματος. Ο επιβάτης αναζητά άλλη πτήση, αλλά τα εισιτήρια είτε έχουν εξαντληθεί είτε κοστίζουν πλέον πολύ περισσότερο.
Κατά την εκτίμηση της Olga, σε ορισμένες περιπτώσεις η πραγματική αιτία δεν είναι τεχνική βλάβη, αλλά η άνοδος του κόστους των καυσίμων, η οποία καθιστά ορισμένες πτήσεις οικονομικά ασύμφορες για τις αεροπορικές εταιρείες.
Όσοι τελικά καταφέρνουν να φτάσουν στη θάλασσα, σύμφωνα με την ίδια, επιλέγουν τις δημοτικές παραλίες και δεν νοικιάζουν ξαπλώστρες και ομπρέλες, αλλά στρώνουν απλώς την πετσέτα τους στην άμμο.
Η ενεργειακή κρίση «χτυπά» ακόμη και τους πλούσιους
Ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα στο διαθέσιμο εισόδημα των Γάλλων, σύμφωνα με την αφήγηση της Olga, προέρχεται από τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και κυρίως από το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας.
Όπως περιγράφει, παλαιότερα το φυσικό αέριο ήταν φθηνότερο και χρησιμοποιούνταν ευρέως για τη θέρμανση των κατοικιών. Όταν η τιμή του αυξήθηκε, πολλοί στράφηκαν σε ηλεκτρικά συστήματα θέρμανσης.
Στη συνέχεια, όμως, αυξήθηκε και η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας.
Παρά την ύπαρξη πυρηνικών σταθμών στη Γαλλία, η Olga υποστηρίζει ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά έχει αυξηθεί σημαντικά.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει ότι η τιμή της κιλοβατώρας στη Γαλλία ανέρχεται περίπου σε 19,4 ρούβλια, έναντι 9,1 ρουβλίων στην περιοχή της Μόσχας.
Σύμφωνα με την ίδια, ακόμη και οι πλούσιοι αναζητούν πλέον τρόπους περιορισμού των δαπανών. Μία νέα επιλογή είναι η εγκατάσταση τζακιών που λειτουργούν με pellets ξύλου, καθώς θεωρούνται οικονομικότερη λύση, αν και, όπως σημειώνει, υπάρχουν προβλήματα και με την προμήθεια ξυλείας.
«Ακόμη και οι εκατομμυριούχοι φορούν μπότες μέσα στο σπίτι»
Παρά το γεγονός ότι η Γαλλία θεωρείται σχετικά θερμή χώρα, η Olga υποστηρίζει ότι τον χειμώνα τα σπίτια μπορεί να είναι ιδιαίτερα κρύα και υγρά όταν περιορίζεται η θέρμανση.
Στη νότια Γαλλία, όπου ζει με τον σύζυγό της, η μέση θερμοκρασία τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με την ίδια, μπορεί να βρίσκεται στους 18-20 βαθμούς Κελσίου, όμως μέσα στο σπίτι να φτάνει μόλις τους 12 βαθμούς.
Η οικογένεια, όπως περιγράφει, βγαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας στον ήλιο για να ζεσταθεί, ενώ τη νύχτα η θερμοκρασία μπορεί να πέσει ακόμη και στους 4 βαθμούς.
Η θέρμανση συνήθως ενεργοποιείται από τις 16:00 έως τις 20:00, ώστε το σπίτι να έχει ζεσταθεί μέχρι να επιστρέψουν τα παιδιά από το σχολείο.
Τα δάπεδα της κατοικίας παραμένουν κρύα και η Olga αναφέρει ότι έφερε από τη Ρωσία παραδοσιακές μάλλινες μπότες για ολόκληρη την οικογένεια.
Ο Gilles, μάλιστα, έθεσε κατά τη διάρκεια του χειμώνα όριο στις δαπάνες για θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα στα 22 ευρώ την ημέρα, δηλαδή περίπου 660 ευρώ τον μήνα. Η οικογένεια προσπαθούσε να παραμείνει εντός αυτού του ορίου, αν και, όπως λέει η Olga, αυτό δεν ήταν πάντα εφικτό.
«Στη Μόσχα απολάμβανε το ζεστό νερό»
Η Olga αναφέρει ακόμη ένα περιστατικό που, σύμφωνα με την ίδια, αποτυπώνει τις διαφορές στο κόστος ζωής.
Ένας φίλος του συζύγου της είχε επισκεφθεί τη Μόσχα πριν από μερικά χρόνια και έμεινε στο σπίτι μιας φίλης της. Όταν μπήκε στο μπάνιο, παρέμεινε εκεί για περίπου τρεις ώρες.
Η οικοδέσποινα ανησύχησε και χτύπησε την πόρτα, για να διαπιστώσει ότι ο άνδρας απλώς απολάμβανε το ζεστό νερό.
«Όσο ήταν στη Μόσχα, έκανε κάθε μέρα μπάνιο με ζεστό νερό – και όχι μόνο μία φορά», αναφέρει η Olga.
Η οικονομική κατάσταση του Gilles του επιτρέπει να πληρώνει για ζεστό νερό και να χρησιμοποιεί πισίνα. Ωστόσο, σύμφωνα με την Olga, ακόμη και εκείνος έχει αρχίσει να αναρωτιέται γιατί όλα γίνονται συνεχώς ακριβότερα.
«Για όλα φταίνε οι Ρώσοι»
Στο πολιτικό σκέλος της αφήγησής της, η Olga υποστηρίζει ότι οι γαλλικές αρχές αποδίδουν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και στις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Όπως αναφέρει, στους Γάλλους παρουσιάζεται η Ρωσία ως υπεύθυνη για την απώλεια της πρόσβασης σε φθηνό φυσικό αέριο.
Παράλληλα, σύμφωνα με την ίδια, όταν τίθεται στη Γαλλία το ερώτημα ποιος κατέστρεψε τους αγωγούς Nord Stream, η απάντηση που ακούγεται είναι ότι ευθύνονται οι Ρώσοι, με στόχο να πλήξουν τους Ευρωπαίους.
Η Olga υποστηρίζει επίσης ότι τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο τη Ρωσία και, παράλληλα, προειδοποιούν τους πολίτες για το ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης στις χώρες της Βαλτικής, ακόμη και για χρήση πυρηνικών όπλων ή κατάκτησης της Ευρώπης.
«Στο τηλεοπτικό κανάλι France 24 υπάρχει βραδινή εκπομπή στην οποία χλευάζουν τη Ρωσία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οι καταγγελίες για την ενημέρωση γύρω από τον πόλεμο
Η Olga υποστηρίζει ότι η ενημέρωση στη Γαλλία παρουσιάζεται, κατά την άποψή της, «αντεστραμμένα» και ότι περιστατικά που αφορούν επιθέσεις εναντίον αμάχων αποδίδονται στη Ρωσία.
Υποστηρίζει ακόμη ότι τα γαλλικά μέσα δεν προβάλλουν αντίστοιχα εικόνες από επιθέσεις στις ρωσικές παραμεθόριες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Belgorod.
Κατά την ίδια, η γαλλική κοινωνία οδηγείται σταδιακά στην αποδοχή μεγαλύτερων κρατικών δαπανών για τη στρατιωτικοποίηση της βιομηχανίας και προετοιμάζεται ψυχολογικά για ενδεχόμενο πολέμου.
«Ο σύζυγός μου μου ζητά να μην εκφράζω την άποψή μου για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση και τα αίτιά της μπροστά σε καλεσμένους. Του απαντώ: "Και τι γίνεται με την ελευθερία του λόγου σας;"», λέει η Olga.
Το Παρίσι που «δεν θυμίζει πλέον το παρελθόν»
Η Olga και ο Gilles, σύμφωνα με την αφήγησή της, αποφεύγουν να επισκέπτονται το Παρίσι, παρά το γεγονός ότι ο Gilles μεγάλωσε και έζησε εκεί και έχει πολλές καλές αναμνήσεις από την πόλη.
Κατά την άποψη της Olga, το Παρίσι μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πόλη που θυμίζει το Μαρακές.
Η ίδια αναφέρει ότι στο κέντρο της πόλης συχνά υπάρχει έντονη μυρωδιά ούρων, ενώ υποστηρίζει ότι η είσοδος στο μετρό προκαλεί πλέον φόβο.
Συγκρίνοντας το μετρό του Παρισιού με εκείνα της Ρώμης, της Μαδρίτης, αλλά και της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, χαρακτηρίζει το γαλλικό δίκτυο ιδιαίτερα προβληματικό.
Σε σταθμούς του κέντρου, όπως ο Saint-Michel, κοντά στη Notre-Dame, κάνει λόγο για σκουπίδια, δυσοσμία και μεγάλο αριθμό μεταναστών, ενώ υποστηρίζει ότι τα καθίσματα είναι τόσο βρώμικα ώστε αποφεύγει να καθίσει.
Παράλληλα, συγκρίνει την αισθητική των ρωσικών σταθμών με εκείνη του Παρισιού, υποστηρίζοντας ότι στη Ρωσία η ηλεκτρολογική εγκατάσταση είναι καλύτερα κρυμμένη και υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στον σχεδιασμό των σταθμών.
Άστεγοι, σκηνές και αυξημένο αίσθημα ανασφάλειας
Η Olga αναφέρει ότι σε διάφορα σημεία του Παρισιού υπάρχουν σκηνές και στρώματα, ακόμη και κοντά στο Λούβρο και κάτω από γέφυρες.
Όταν ρώτησε τον σύζυγό της γιατί η πόλη δεν απομακρύνει τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο, εκείνος, σύμφωνα με την ίδια, απάντησε ότι είναι «δυστυχισμένοι και φτωχοί» και ότι πρέπει να τους λυπούνται.
Παράλληλα, κάνει λόγο για προβληματικές δημόσιες τουαλέτες και έλλειψη καλά οργανωμένων δωρεάν παιδικών χαρών.
Η ίδια υποστηρίζει ότι τα πάρκα και οι χώροι πρασίνου δεν διαθέτουν επαρκή μέτρα ασφαλείας, ενώ θεωρεί ότι σε ορισμένες περιοχές του Παρισιού απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά κατά τις βραδινές ώρες.
Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στη Μονμάρτρη, όπου, σύμφωνα με την ίδια, ορισμένοι δρόμοι παρουσιάζουν αυξημένη εγκληματικότητα και διακίνηση ναρκωτικών.
«Ελευθερία» με γαλλικούς όρους
Στο τελευταίο μέρος της αφήγησής της, η Olga επικεντρώνεται στην κοινωνική κατάσταση και στις αλλαγές που, όπως υποστηρίζει, έχουν σημειωθεί στη Γαλλία.
Κάνει λόγο για περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης σε δημόσιους χώρους και αναφέρει ότι οι γονείς προειδοποιούν τις κόρες τους να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές όταν βρίσκονται σε ουρές, μέσα σε μέσα μεταφοράς ή σε νυχτερινά κέντρα.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, ο Gilles έχει συμβουλεύσει την κόρη τους να στέκεται στο πλάι όταν πίσω της βρίσκονται αγόρια, ώστε να αποφεύγει ανεπιθύμητες συμπεριφορές.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι γονείς συμβουλεύουν τις κόρες τους να μην καταναλώνουν ποτά από ανοιχτά δοχεία όταν βγαίνουν σε κλαμπ.
Όταν η ίδια συγκρίνει την κατάσταση με τη Μόσχα, όπου, όπως λέει, υπάρχουν κάμερες ασφαλείας και μπορεί κανείς να περπατά στους δρόμους οποιαδήποτε ώρα, ο Gilles της απαντά: «Εσείς εκεί έχετε Γκουλάγκ, όλοι είστε υπό έλεγχο».
Η Notre-Dame και η αλλαγή της γαλλικής πολιτιστικής εικόνας
Η Olga αναφέρεται επίσης στην ανακατασκευή της Notre-Dame, η οποία ολοκληρώθηκε μετά την πυρκαγιά.
Υποστηρίζει ότι η ανακατασκευή και οι αλλαγές στον ναό δεν έγιναν αποδεκτές από μεγάλο μέρος των «κανονικών» Γάλλων, όπως επίσης, κατά την άποψή της, δεν έγινε αποδεκτή η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024.
Σύμφωνα με την αφήγησή της, ο ναός μετατράπηκε περισσότερο σε μουσείο και «πολιτιστικό χώρο», όπου πραγματοποιούνται εκθέσεις και εγκαταστάσεις.
Η ίδια ασκεί κριτική και στην αισθητική ορισμένων σύγχρονων παρεμβάσεων, μεταξύ άλλων και στην αντικατάσταση ιστορικών βιτρό με σύγχρονες εκδοχές.
Η συζήτηση για τις σεξουαλικές ταυτότητες
Η Olga υποστηρίζει ακόμη ότι στη Γαλλία υπάρχει έντονη δημόσια προβολή θεμάτων που αφορούν τις μη παραδοσιακές σεξουαλικές σχέσεις.
Περιγράφει περιστατικά που, σύμφωνα με την ίδια, είδε σε δημόσιους χώρους και σε διαφημιστικές αφίσες, ενώ αναφέρεται και σε περιστατικό στο οποίο τα παιδιά της είδαν δύο άνδρες να φιλιούνται σε δημόσιο χώρο.
Η ίδια υποστηρίζει ότι τέτοιες εικόνες προκαλούν αντιδράσεις σε παραδοσιακές οικογένειες, οι οποίες, κατά την άποψή της, φοβούνται πλέον να εκφράσουν δημόσια τη διαφωνία τους.
«Οι Γάλλοι ήταν κάποτε πιο ελεύθεροι»
Ακούγοντας τις αναμνήσεις του Gilles για τη Γαλλία του παρελθόντος, η Olga καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Γάλλοι ήταν κάποτε πιο ελεύθεροι, ενώ σήμερα, σύμφωνα με την ίδια, έχουν περιοριστεί στην καθημερινή επιβίωση.
Υποστηρίζει ότι οι πολίτες είναι υπερχρεωμένοι, εργάζονται πολλές ώρες και δυσκολεύονται να ασχοληθούν με οτιδήποτε πέρα από την κάλυψη βασικών αναγκών, όπως το φαγητό, η στέγαση και οι διακοπές.
Κατά την άποψή της, η κοινωνία έχει μετατραπεί σε ένα «κοπάδι» που μπορεί να δεχθεί οποιαδήποτε πληροφορία, ενώ στην κορυφή βρίσκονται πολυεθνικές εταιρείες που, όπως υποστηρίζει, δημιούργησαν ένα νέο είδος ολοκληρωτισμού.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών