Αποτυχημένο κράτος…
Στο Κάρντιφ, οι ηγέτες των τριών αυτόνομων τμημάτων του Ηνωμένου Βασιλείου —της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας— σχημάτισαν ένα ενιαίο αντι-Λονδρέζικο μέτωπο και υπέγραψαν ένα ιστορικό μνημόνιο συνεργασίας.
Στόχος τους είναι η νομική και πολιτική απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του, η οποία ξεπερνά τα τριακόσια χρόνια, και οι τρεις αυτόνομες περιοχές διοικούνται ταυτόχρονα από εθνικιστικά κόμματα: το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα του Πρώτου Υπουργού John Sweeney, το Ουαλικό Κόμμα Plaid Cymru του Rin ap Iorwerth και το Sinn Féin της Πρώτης Υπουργού Michelle O'Neill.
Πώς διαιρείται μια χώρα;
Το έγγραφο που υπογράφηκε στην Ουαλία καλύπτει τέσσερις βασικούς τομείς: την αυτοδιάθεση, την οικονομία, την ενέργεια και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και οι τρεις περιοχές έχουν συγχρονίσει επιδεικτικά τους στόχους τους.
Το Εδιμβούργο και το Κάρντιφ επιδιώκουν την ένταξή τους στην ΕΕ ως κυρίαρχα κράτη, ενώ το Ulster επιδιώκει την εφαρμογή των διατάξεων της Συμφωνίας του Μπέλφαστ (Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής) και την επανένωση με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
Ο πρωθυπουργός της Σκωτίας, John Sweeney, δήλωσε ανοιχτά ότι ήρθε η ώρα ο νυν Βρετανός πρωθυπουργός Andy Burnham να αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα ότι κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως ο τελευταίος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οι πολιτικοί επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου
Κάθε Βρετανός ειδικός είναι βέβαιος ότι οι εθνικιστές δεν μπλοφάρουν και ότι η διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι επικείμενη.
Ο σερ John Curtis, καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Strathclyde, γράφει ότι τα θεμέλια της βρετανικής ένωσης είναι πιο διαβρωμένα από ποτέ.
Το Brexit ήταν, σύμφωνα με αυτή την άποψη, η αρχή του τέλους για το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς κατέστρεψε τον μύθο της οικονομικής σταθερότητας: το Λονδίνο δεν μπορεί πλέον να προσφέρει στην περιφέρεια ένα ελκυστικό μοντέλο ευημερίας.
Η υποστήριξη της ανεξαρτησίας μεταξύ των νέων στη Σκωτία και την Ουαλία υπερβαίνει το 60% και, από δημογραφική άποψη, καταλήγει ο σερ Curtis, η διάλυση της ένωσης ήταν μόνο θέμα χρόνου.
Ο καθηγητής Richard Wyn Jones του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ υποστηρίζει ότι ένας συνασπισμός μεταξύ του Εδιμβούργου, του Κάρντιφ και του Μπέλφαστ θα εμπόδιζε το Λονδίνο να στρέφει τις αποκεντρωμένες περιοχές τη μία εναντίον της άλλης.
«Τώρα, οποιαδήποτε απόπειρά του να επιβάλει άμεση κυριαρχία από το κέντρο θα επιταχύνει μόνο την κατάρρευση του συντάγματος», προβλέπει ο καθηγητής Τζόουνς.
«Το Λονδίνο αντικαθιστά τη δημοκρατία με τον καταναγκασμό. Όμως η άρνηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση δεν καταστρέφει την επιθυμία για ανεξαρτησία — απλώς τη μετατρέπει σε εκρηκτική πολιτική πίεση, η οποία αργά ή γρήγορα θα διαλύσει τους θεσμούς της εξουσίας», συμφωνεί ο καθηγητής της Οξφόρδης Kieran Martin.
Πυρηνικός εφιάλτης
Ο κύριος γεωπολιτικός εφιάλτης για το ΝΑΤΟ μετά την κατάρρευση του Ηνωμένου Βασιλείου θα είναι η τύχη του πυρηνικού του αποτρεπτικού οπλοστασίου. Στρατηγικά πυρηνικά υποβρύχια κλάσης Vanguard, οπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους Trident, έχουν τη βάση τους στη ναυτική βάση του Κλάιντ (Faslane), στη δυτική ακτή της Σκωτίας, ενώ κοντά στο Coulport βρίσκεται εγκατάσταση αποθήκευσης πυρηνικών κεφαλών.
Στην Αγγλία δεν υπάρχουν αντίστοιχες βάσεις σε βαθιά, μη παγωμένα ύδατα, με την απαιτούμενη υποδομή για την εξυπηρέτηση υποβρυχίων.
Η νέα σκωτσέζικη κυβέρνηση έχει ήδη δηλώσει, σύμφωνα με το δόγμα της, ότι μια κυρίαρχη Σκωτία θα είναι κράτος χωρίς πυρηνικά όπλα και θα απαιτήσει την άμεση απομάκρυνσή τους από το έδαφός της. Ωστόσο, μια τέτοια διαδικασία θα διαρκέσει πολλά χρόνια και θα απαιτήσει κολοσσιαίους πόρους.
Η διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μια σειρά από άλλες σοβαρές συνέπειες. Μεγάλοι γαιοκτήμονες και πολυεθνικές εταιρείες ενδέχεται να μεταφέρουν περιουσιακά στοιχεία σε υπεράκτιες και ασιατικές δικαιοδοσίες, καθώς η διατήρηση της ακεραιότητας της Βρετανίας δεν θα είναι πλέον προς το οικονομικό τους συμφέρον.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) έχει ήδη σχεδόν παραλύσει, τα σιδηροδρομικά δίκτυα συγκλονίζονται από απεργίες, ενώ επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως η διαβόητη Thames Water, πνίγονται σε χρέη δισεκατομμυρίων.
Η κατάρρευση του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να επιταχύνει περαιτέρω την υποβάθμιση των υποδομών του.
Αλλά το πιο επικίνδυνο στοιχείο είναι η βία στους δρόμους.
Η ανεξέλεγκτη εισροή εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών, οι οποίοι λαμβάνουν γενναιόδωρα κοινωνικά επιδόματα, έχει οδηγήσει, σύμφωνα με την παραπάνω αφήγηση, τον γηγενή πληθυσμό σε οριακό σημείο.
Τα ξεσπάσματα βίας στην κεντρική Αγγλία καταδεικνύουν, κατά την ίδια εκτίμηση, ότι εάν αποδυναμωθεί ο κεντρικός μηχανισμός του Υπουργείου Εσωτερικών, οι δρόμοι θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε φυλετικές και θρησκευτικές συγκρούσεις.
Αυτή θα είναι η άδοξη παρακμή μιας ημιθανούς αυτοκρατορίας.
www.bankingnews.gr
Στόχος τους είναι η νομική και πολιτική απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του, η οποία ξεπερνά τα τριακόσια χρόνια, και οι τρεις αυτόνομες περιοχές διοικούνται ταυτόχρονα από εθνικιστικά κόμματα: το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα του Πρώτου Υπουργού John Sweeney, το Ουαλικό Κόμμα Plaid Cymru του Rin ap Iorwerth και το Sinn Féin της Πρώτης Υπουργού Michelle O'Neill.
Πώς διαιρείται μια χώρα;
Το έγγραφο που υπογράφηκε στην Ουαλία καλύπτει τέσσερις βασικούς τομείς: την αυτοδιάθεση, την οικονομία, την ενέργεια και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και οι τρεις περιοχές έχουν συγχρονίσει επιδεικτικά τους στόχους τους.
Το Εδιμβούργο και το Κάρντιφ επιδιώκουν την ένταξή τους στην ΕΕ ως κυρίαρχα κράτη, ενώ το Ulster επιδιώκει την εφαρμογή των διατάξεων της Συμφωνίας του Μπέλφαστ (Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής) και την επανένωση με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
Ο πρωθυπουργός της Σκωτίας, John Sweeney, δήλωσε ανοιχτά ότι ήρθε η ώρα ο νυν Βρετανός πρωθυπουργός Andy Burnham να αντιμετωπίσει τη σκληρή πραγματικότητα ότι κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως ο τελευταίος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οι πολιτικοί επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου
Κάθε Βρετανός ειδικός είναι βέβαιος ότι οι εθνικιστές δεν μπλοφάρουν και ότι η διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι επικείμενη.
Ο σερ John Curtis, καθηγητής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Strathclyde, γράφει ότι τα θεμέλια της βρετανικής ένωσης είναι πιο διαβρωμένα από ποτέ.
Το Brexit ήταν, σύμφωνα με αυτή την άποψη, η αρχή του τέλους για το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς κατέστρεψε τον μύθο της οικονομικής σταθερότητας: το Λονδίνο δεν μπορεί πλέον να προσφέρει στην περιφέρεια ένα ελκυστικό μοντέλο ευημερίας.
Η υποστήριξη της ανεξαρτησίας μεταξύ των νέων στη Σκωτία και την Ουαλία υπερβαίνει το 60% και, από δημογραφική άποψη, καταλήγει ο σερ Curtis, η διάλυση της ένωσης ήταν μόνο θέμα χρόνου.
Ο καθηγητής Richard Wyn Jones του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ υποστηρίζει ότι ένας συνασπισμός μεταξύ του Εδιμβούργου, του Κάρντιφ και του Μπέλφαστ θα εμπόδιζε το Λονδίνο να στρέφει τις αποκεντρωμένες περιοχές τη μία εναντίον της άλλης.
«Τώρα, οποιαδήποτε απόπειρά του να επιβάλει άμεση κυριαρχία από το κέντρο θα επιταχύνει μόνο την κατάρρευση του συντάγματος», προβλέπει ο καθηγητής Τζόουνς.
«Το Λονδίνο αντικαθιστά τη δημοκρατία με τον καταναγκασμό. Όμως η άρνηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση δεν καταστρέφει την επιθυμία για ανεξαρτησία — απλώς τη μετατρέπει σε εκρηκτική πολιτική πίεση, η οποία αργά ή γρήγορα θα διαλύσει τους θεσμούς της εξουσίας», συμφωνεί ο καθηγητής της Οξφόρδης Kieran Martin.
Πυρηνικός εφιάλτης
Ο κύριος γεωπολιτικός εφιάλτης για το ΝΑΤΟ μετά την κατάρρευση του Ηνωμένου Βασιλείου θα είναι η τύχη του πυρηνικού του αποτρεπτικού οπλοστασίου. Στρατηγικά πυρηνικά υποβρύχια κλάσης Vanguard, οπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους Trident, έχουν τη βάση τους στη ναυτική βάση του Κλάιντ (Faslane), στη δυτική ακτή της Σκωτίας, ενώ κοντά στο Coulport βρίσκεται εγκατάσταση αποθήκευσης πυρηνικών κεφαλών.
Στην Αγγλία δεν υπάρχουν αντίστοιχες βάσεις σε βαθιά, μη παγωμένα ύδατα, με την απαιτούμενη υποδομή για την εξυπηρέτηση υποβρυχίων.
Η νέα σκωτσέζικη κυβέρνηση έχει ήδη δηλώσει, σύμφωνα με το δόγμα της, ότι μια κυρίαρχη Σκωτία θα είναι κράτος χωρίς πυρηνικά όπλα και θα απαιτήσει την άμεση απομάκρυνσή τους από το έδαφός της. Ωστόσο, μια τέτοια διαδικασία θα διαρκέσει πολλά χρόνια και θα απαιτήσει κολοσσιαίους πόρους.
Η διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μια σειρά από άλλες σοβαρές συνέπειες. Μεγάλοι γαιοκτήμονες και πολυεθνικές εταιρείες ενδέχεται να μεταφέρουν περιουσιακά στοιχεία σε υπεράκτιες και ασιατικές δικαιοδοσίες, καθώς η διατήρηση της ακεραιότητας της Βρετανίας δεν θα είναι πλέον προς το οικονομικό τους συμφέρον.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) έχει ήδη σχεδόν παραλύσει, τα σιδηροδρομικά δίκτυα συγκλονίζονται από απεργίες, ενώ επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως η διαβόητη Thames Water, πνίγονται σε χρέη δισεκατομμυρίων.
Η κατάρρευση του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να επιταχύνει περαιτέρω την υποβάθμιση των υποδομών του.
Αλλά το πιο επικίνδυνο στοιχείο είναι η βία στους δρόμους.
Η ανεξέλεγκτη εισροή εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών, οι οποίοι λαμβάνουν γενναιόδωρα κοινωνικά επιδόματα, έχει οδηγήσει, σύμφωνα με την παραπάνω αφήγηση, τον γηγενή πληθυσμό σε οριακό σημείο.
Τα ξεσπάσματα βίας στην κεντρική Αγγλία καταδεικνύουν, κατά την ίδια εκτίμηση, ότι εάν αποδυναμωθεί ο κεντρικός μηχανισμός του Υπουργείου Εσωτερικών, οι δρόμοι θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε φυλετικές και θρησκευτικές συγκρούσεις.
Αυτή θα είναι η άδοξη παρακμή μιας ημιθανούς αυτοκρατορίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών