Από τις ειρωνείες για τη Ρωσία στις εκκλήσεις Macron: Το ενεργειακό μπούμερανγκ χτύπησε την Ευρώπη
Το καλοκαίρι του 2026 ήταν πράγματι δύσκολο για τη Ρωσία.
Οι ουκρανικές επιθέσεις με drones έπληξαν επανειλημμένα ρωσικά διυλιστήρια, περιορίζοντας την παραγωγή καυσίμων και προκαλώντας ελλείψεις σε ορισμένες περιοχές. Η πίεση ήταν αρκετά σοβαρή ώστε η ίδια η ρωσική κυβέρνηση να αναθεωρήσει προς τα κάτω τις προβλέψεις της για την παραγωγή πετρελαίου και τις εξαγωγές καυσίμων.
Σύμφωνα με κυβερνητικό προσχέδιο που είδε το Reuters, η παραγωγή αργού για το 2026 προβλέπεται πλέον στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2009.
Η Kaja Kallas μίλησε στις αρχές Σεπτεμβρίου για ένα «δύσκολο καλοκαίρι» για τον Vladimir Putin, επικαλούμενη μεταξύ άλλων τις μεγάλες ρωσικές απώλειες στον πόλεμο.
Μόνο που η ιστορία δεν τελείωσε στις ουρές των ρωσικών πρατηρίων...
Ήταν «ρωσικό πρόβλημα» — μέχρι που το ντίζελ άρχισε να σπάει ρεκόρ
Η Ρωσία δεν είναι απλώς μια χώρα που καταναλώνει καύσιμα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εξαγωγείς διυλισμένων προϊόντων στον κόσμο.
Πριν από τις τελευταίες διαταραχές, ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ντίζελ διεθνώς μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, με εξαγωγές άνω των 800.000 βαρελιών ημερησίως, περίπου το 12% των παγκόσμιων θαλάσσιων εξαγωγών ντίζελ.
Όταν λοιπόν τα ρωσικά διυλιστήρια άρχισαν να δέχονται επαναλαμβανόμενα πλήγματα και η Μόσχα αποφάσισε να κρατήσει περισσότερο καύσιμο στο εσωτερικό, το πρόβλημα δεν σταμάτησε στα ρωσικά σύνορα.
Η κυβέρνηση απαγόρευσε τις εξαγωγές ντίζελ από τον Ιούλιο και παρέτεινε τους περιορισμούς έως τις 30 Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, εφαρμόστηκαν περιορισμοί στις εξαγωγές βενζίνης και αεροπορικών καυσίμων ώστε να σταθεροποιηθεί η εγχώρια αγορά.
Και κάπου εκεί η παγκόσμια αγορά θυμήθηκε ότι τα βαρέλια δεν αντικαθίστανται με ανακοινώσεις.
Το ντίζελ δεν διαβάζει γεωπολιτικές ανακοινώσεις
Μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, η κατάσταση είχε αντιστραφεί σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα ευρωπαϊκά συμβόλαια ντίζελ έφτασαν σε ιστορικά υψηλά και είχαν υπερδιπλασιαστεί από την αρχή του 2026. Τα αποθέματα στον κρίσιμο ενεργειακό κόμβο Άμστερνταμ–Ρότερνταμ–Αμβέρσα έπεσαν στο χαμηλότερο επίπεδο για την εποχή στις 10 Σεπτεμβρίου.
Η εικόνα, ωστόσο, δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στη Ρωσία.
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει περιορίσει δραστικά τις εξαγωγές από μεγάλους παραγωγούς όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ η παγκόσμια δυναμικότητα διύλισης βρίσκεται ήδη υπό μεγάλη πίεση. Το Reuters σημειώνει ότι ταυτόχρονες διαταραχές στη Ρωσία και στη Μέση Ανατολή έχουν δημιουργήσει μια εξαιρετικά σφιχτή αγορά καυσίμων.
Με άλλα λόγια: ούτε η Ρωσία προκάλεσε μόνη της την κρίση ούτε η απουσία ρωσικού ντίζελ είναι αμελητέα.
Η Γαλλία ανακάλυψε ξαφνικά τη λέξη «ευελιξία»
Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πολιτική ειρωνεία της ιστορίας.
Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Emmanuel Macron έστειλε επιστολή στην Ursula von der Leyen, ζητώντας μεταξύ άλλων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει προσωρινή χαλάρωση ορισμένων ευρωπαϊκών κανόνων που αφορούν την ποιότητα των καυσίμων.
Οι προτάσεις αφορούν απαιτήσεις για αποθείωση, πυκνότητα καυσίμων και ανάμειξη βιοκαυσίμων, ώστε τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια να μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ντίζελ και κηροζίνης. Οι Γάλλοι διυλιστές εκτίμησαν ότι τέτοιες αλλαγές θα μπορούσαν να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 5% έως 20%.
Ο Macron ζήτησε επίσης καθυστέρηση ενός έτους στην εφαρμογή νέων υποχρεώσεων καταγραφής εκπομπών μεθανίου για τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η γαλλική επιχειρηματολογία είναι απλή: όταν η προσφορά καυσίμων στενεύει επικίνδυνα, η ασφάλεια εφοδιασμού προηγείται προσωρινά ορισμένων ρυθμιστικών απαιτήσεων.
Μια θέση που ακούγεται εντυπωσιακά οικεία στη Μόσχα.
Όταν το έκανε η Ρωσία ήταν «πισωγύρισμα» — τώρα συζητείται ως έκτακτη ανάγκη
Η Ρωσία είχε ήδη επιλέξει τη δική της εκδοχή χαλάρωσης.
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 έως τις 30 Ιουνίου 2027, η ρωσική κυβέρνηση επέτρεψε προσωρινά την πώληση στα πρατήρια βενζίνης και ντίζελ χαμηλότερων περιβαλλοντικών κατηγοριών, από Euro-2 έως Euro-5, ως μέτρο στήριξης της εγχώριας αγοράς.
Η πολιτική αυτή πράγματι αποτελεί ένδειξη σοβαρής πίεσης στον ρωσικό ενεργειακό τομέα.
Όμως λίγες εβδομάδες αργότερα, η Γαλλία άρχισε να ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δική της προσωρινή ρυθμιστική ευελιξία για να αυξηθεί η παραγωγή καυσίμων.
Η σύγκριση δεν είναι απόλυτη — τα μέτρα δεν είναι τεχνικά ταυτόσημα. Πολιτικά, όμως, προσφέρει άφθονο υλικό στη ρωσική πλευρά για το επιχείρημα ότι αυτό που παρουσιάζεται ως «απόδειξη κατάρρευσης» όταν συμβαίνει στη Ρωσία περιγράφεται ως «έκτακτη ευελιξία» όταν εξετάζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στα γαλλικά πρατήρια το χιούμορ έγινε ακριβότερο
Η Γαλλία έχει ήδη αισθανθεί την πίεση.
Στις 23 Σεπτεμβρίου, περίπου 11% των γαλλικών πρατηρίων αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην προμήθεια τουλάχιστον ενός τύπου βενζίνης ή ντίζελ. Σε ορισμένες περιφέρειες, όπως η Grand Est, το ποσοστό έφτανε το 16%.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει συστημικός κίνδυνος εφοδιασμού για τους επόμενους δύο μήνες, αλλά έχει ήδη ανακοινώσει πρόσθετα μέτρα οικονομικής στήριξης.
Ο υπουργός Οικονομικών Roland Lescure ανακοίνωσε επέκταση της βοήθειας προς χαμηλόμισθους εργαζόμενους που χρησιμοποιούν καθημερινά αυτοκίνητο, καθώς και προς αγρότες, αλιείς και κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Το πρόσθετο πακέτο κοστίζει 450 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας τη σχετική κρατική στήριξη στα 1,4 δισ. ευρώ.
Η ενεργειακή πίεση, λοιπόν, δεν είναι πλέον μια μακρινή ιστορία από τα ρωσικά πρατήρια.
Έφτασε και στην ευρωπαϊκή αντλία.
Και τότε μπήκε στη συζήτηση ο Trump: «Σταματήστε να χτυπάτε το ρωσικό ντίζελ»
Ίσως η πιο χαρακτηριστική ένδειξη του πόσο έχει αλλάξει η κατάσταση ήρθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Donald Trump κάλεσε δημόσια τον Volodymyr Zelenskyy να σταματήσει τις επιθέσεις με drones εναντίον ρωσικών υποδομών ντίζελ.
Ο λόγος δεν ήταν κάποια ξαφνική αμερικανική ευαισθησία απέναντι στα ρωσικά διυλιστήρια.
Ήταν οι τιμές.
Η μείωση της ρωσικής παραγωγής και των εξαγωγών είχε αρχίσει να επηρεάζει την παγκόσμια αγορά, ενώ η μέση τιμή λιανικής του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 6 δολάρια το γαλόνι.
Η Ουκρανία από την πλευρά της υποστηρίζει ότι οι ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις αποτελούν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους, επειδή χρηματοδοτούν και υποστηρίζουν τη ρωσική πολεμική μηχανή.
Η σύγκρουση μεταξύ στρατιωτικής λογικής και παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας βρίσκεται πλέον στο κέντρο της συζήτησης.
Τα 90 δισ. ευρώ που εξαφανίστηκαν χωρίς να φέρουν ούτε μία επιπλέον «μονάδα» ενέργειας
Η ίδια η Ursula von der Leyen αναγνώρισε το μέγεθος του προβλήματος στην ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης στις 16 Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από την έναρξη της τελευταίας κρίσης στη Μέση Ανατολή, η Ευρώπη πλήρωσε περίπου 90 δισ. ευρώ επιπλέον για εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα χωρίς να αποκτήσει επιπλέον ποσότητα ενέργειας.
Η ίδια χρησιμοποίησε το στοιχείο αυτό όχι για να προτείνει επιστροφή στη ρωσική ενέργεια, αλλά για το ακριβώς αντίθετο: επιτάχυνση των ανανεώσιμων πηγών, της πυρηνικής ενέργειας, του βιομεθανίου και της ηλεκτροποίησης της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Εδώ βρίσκεται και μία βασική διαφορά με το ρωσικό αφήγημα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι το πρόβλημα αποδεικνύει πως η Ευρώπη πρέπει να μειώσει συνολικά την εξάρτησή της από όλα τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, όχι ότι πρέπει να επιστρέψει στη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση.
Το ενεργειακό μπούμερανγκ δεν ρωτά σε ποια πλευρά βρίσκεσαι
Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο συμπέρασμα.
Η Μόσχα μπορεί να δείχνει σήμερα τις τιμές του ντίζελ στην Ευρώπη και να μιλά για αποτυχία των κυρώσεων.
Οι Βρυξέλλες μπορούν να δείχνουν τα χτυπημένα ρωσικά διυλιστήρια, τις ελλείψεις καυσίμων και τη χαμηλότερη ρωσική παραγωγή εδώ και 17 χρόνια.
Και οι δύο εικόνες είναι πραγματικές.
Το διεθνές ενεργειακό σύστημα είναι τόσο διασυνδεδεμένο ώστε ένα πλήγμα σε ένα διυλιστήριο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί λίγες εβδομάδες αργότερα να εμφανιστεί στην τιμή μιας αντλίας στο Παρίσι, στο Βερολίνο ή στη Νέα Υόρκη.
Έτσι, το καλοκαίρι του 2026 μπορεί να ξεκίνησε με πρωτοσέλιδα για τη «ρωσική κρίση καυσίμων».
Το φθινόπωρο, όμως, έφερε μια πολύ λιγότερο διασκεδαστική υπενθύμιση:
όταν ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ντίζελ στον κόσμο βγαίνει έστω και προσωρινά από την αγορά, στο τέλος κάποιος άλλος πληρώνει ακριβότερα στην αντλία...
www.bankingnews.gr
Οι ουκρανικές επιθέσεις με drones έπληξαν επανειλημμένα ρωσικά διυλιστήρια, περιορίζοντας την παραγωγή καυσίμων και προκαλώντας ελλείψεις σε ορισμένες περιοχές. Η πίεση ήταν αρκετά σοβαρή ώστε η ίδια η ρωσική κυβέρνηση να αναθεωρήσει προς τα κάτω τις προβλέψεις της για την παραγωγή πετρελαίου και τις εξαγωγές καυσίμων.
Σύμφωνα με κυβερνητικό προσχέδιο που είδε το Reuters, η παραγωγή αργού για το 2026 προβλέπεται πλέον στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2009.
Η Kaja Kallas μίλησε στις αρχές Σεπτεμβρίου για ένα «δύσκολο καλοκαίρι» για τον Vladimir Putin, επικαλούμενη μεταξύ άλλων τις μεγάλες ρωσικές απώλειες στον πόλεμο.
Μόνο που η ιστορία δεν τελείωσε στις ουρές των ρωσικών πρατηρίων...
Ήταν «ρωσικό πρόβλημα» — μέχρι που το ντίζελ άρχισε να σπάει ρεκόρ
Η Ρωσία δεν είναι απλώς μια χώρα που καταναλώνει καύσιμα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εξαγωγείς διυλισμένων προϊόντων στον κόσμο.
Πριν από τις τελευταίες διαταραχές, ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ντίζελ διεθνώς μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, με εξαγωγές άνω των 800.000 βαρελιών ημερησίως, περίπου το 12% των παγκόσμιων θαλάσσιων εξαγωγών ντίζελ.
Όταν λοιπόν τα ρωσικά διυλιστήρια άρχισαν να δέχονται επαναλαμβανόμενα πλήγματα και η Μόσχα αποφάσισε να κρατήσει περισσότερο καύσιμο στο εσωτερικό, το πρόβλημα δεν σταμάτησε στα ρωσικά σύνορα.
Η κυβέρνηση απαγόρευσε τις εξαγωγές ντίζελ από τον Ιούλιο και παρέτεινε τους περιορισμούς έως τις 30 Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, εφαρμόστηκαν περιορισμοί στις εξαγωγές βενζίνης και αεροπορικών καυσίμων ώστε να σταθεροποιηθεί η εγχώρια αγορά.
Και κάπου εκεί η παγκόσμια αγορά θυμήθηκε ότι τα βαρέλια δεν αντικαθίστανται με ανακοινώσεις.
Το ντίζελ δεν διαβάζει γεωπολιτικές ανακοινώσεις
Μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, η κατάσταση είχε αντιστραφεί σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα ευρωπαϊκά συμβόλαια ντίζελ έφτασαν σε ιστορικά υψηλά και είχαν υπερδιπλασιαστεί από την αρχή του 2026. Τα αποθέματα στον κρίσιμο ενεργειακό κόμβο Άμστερνταμ–Ρότερνταμ–Αμβέρσα έπεσαν στο χαμηλότερο επίπεδο για την εποχή στις 10 Σεπτεμβρίου.
Η εικόνα, ωστόσο, δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στη Ρωσία.
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει περιορίσει δραστικά τις εξαγωγές από μεγάλους παραγωγούς όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ η παγκόσμια δυναμικότητα διύλισης βρίσκεται ήδη υπό μεγάλη πίεση. Το Reuters σημειώνει ότι ταυτόχρονες διαταραχές στη Ρωσία και στη Μέση Ανατολή έχουν δημιουργήσει μια εξαιρετικά σφιχτή αγορά καυσίμων.
Με άλλα λόγια: ούτε η Ρωσία προκάλεσε μόνη της την κρίση ούτε η απουσία ρωσικού ντίζελ είναι αμελητέα.
Η Γαλλία ανακάλυψε ξαφνικά τη λέξη «ευελιξία»
Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη πολιτική ειρωνεία της ιστορίας.
Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Emmanuel Macron έστειλε επιστολή στην Ursula von der Leyen, ζητώντας μεταξύ άλλων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει προσωρινή χαλάρωση ορισμένων ευρωπαϊκών κανόνων που αφορούν την ποιότητα των καυσίμων.
Οι προτάσεις αφορούν απαιτήσεις για αποθείωση, πυκνότητα καυσίμων και ανάμειξη βιοκαυσίμων, ώστε τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια να μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ντίζελ και κηροζίνης. Οι Γάλλοι διυλιστές εκτίμησαν ότι τέτοιες αλλαγές θα μπορούσαν να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 5% έως 20%.
Ο Macron ζήτησε επίσης καθυστέρηση ενός έτους στην εφαρμογή νέων υποχρεώσεων καταγραφής εκπομπών μεθανίου για τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η γαλλική επιχειρηματολογία είναι απλή: όταν η προσφορά καυσίμων στενεύει επικίνδυνα, η ασφάλεια εφοδιασμού προηγείται προσωρινά ορισμένων ρυθμιστικών απαιτήσεων.
Μια θέση που ακούγεται εντυπωσιακά οικεία στη Μόσχα.
Όταν το έκανε η Ρωσία ήταν «πισωγύρισμα» — τώρα συζητείται ως έκτακτη ανάγκη
Η Ρωσία είχε ήδη επιλέξει τη δική της εκδοχή χαλάρωσης.
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 έως τις 30 Ιουνίου 2027, η ρωσική κυβέρνηση επέτρεψε προσωρινά την πώληση στα πρατήρια βενζίνης και ντίζελ χαμηλότερων περιβαλλοντικών κατηγοριών, από Euro-2 έως Euro-5, ως μέτρο στήριξης της εγχώριας αγοράς.
Η πολιτική αυτή πράγματι αποτελεί ένδειξη σοβαρής πίεσης στον ρωσικό ενεργειακό τομέα.
Όμως λίγες εβδομάδες αργότερα, η Γαλλία άρχισε να ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δική της προσωρινή ρυθμιστική ευελιξία για να αυξηθεί η παραγωγή καυσίμων.
Η σύγκριση δεν είναι απόλυτη — τα μέτρα δεν είναι τεχνικά ταυτόσημα. Πολιτικά, όμως, προσφέρει άφθονο υλικό στη ρωσική πλευρά για το επιχείρημα ότι αυτό που παρουσιάζεται ως «απόδειξη κατάρρευσης» όταν συμβαίνει στη Ρωσία περιγράφεται ως «έκτακτη ευελιξία» όταν εξετάζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στα γαλλικά πρατήρια το χιούμορ έγινε ακριβότερο
Η Γαλλία έχει ήδη αισθανθεί την πίεση.
Στις 23 Σεπτεμβρίου, περίπου 11% των γαλλικών πρατηρίων αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην προμήθεια τουλάχιστον ενός τύπου βενζίνης ή ντίζελ. Σε ορισμένες περιφέρειες, όπως η Grand Est, το ποσοστό έφτανε το 16%.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει συστημικός κίνδυνος εφοδιασμού για τους επόμενους δύο μήνες, αλλά έχει ήδη ανακοινώσει πρόσθετα μέτρα οικονομικής στήριξης.
Ο υπουργός Οικονομικών Roland Lescure ανακοίνωσε επέκταση της βοήθειας προς χαμηλόμισθους εργαζόμενους που χρησιμοποιούν καθημερινά αυτοκίνητο, καθώς και προς αγρότες, αλιείς και κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Το πρόσθετο πακέτο κοστίζει 450 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας τη σχετική κρατική στήριξη στα 1,4 δισ. ευρώ.
Η ενεργειακή πίεση, λοιπόν, δεν είναι πλέον μια μακρινή ιστορία από τα ρωσικά πρατήρια.
Έφτασε και στην ευρωπαϊκή αντλία.
Και τότε μπήκε στη συζήτηση ο Trump: «Σταματήστε να χτυπάτε το ρωσικό ντίζελ»
Ίσως η πιο χαρακτηριστική ένδειξη του πόσο έχει αλλάξει η κατάσταση ήρθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Donald Trump κάλεσε δημόσια τον Volodymyr Zelenskyy να σταματήσει τις επιθέσεις με drones εναντίον ρωσικών υποδομών ντίζελ.
Ο λόγος δεν ήταν κάποια ξαφνική αμερικανική ευαισθησία απέναντι στα ρωσικά διυλιστήρια.
Ήταν οι τιμές.
Η μείωση της ρωσικής παραγωγής και των εξαγωγών είχε αρχίσει να επηρεάζει την παγκόσμια αγορά, ενώ η μέση τιμή λιανικής του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 6 δολάρια το γαλόνι.
Η Ουκρανία από την πλευρά της υποστηρίζει ότι οι ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις αποτελούν νόμιμους στρατιωτικούς στόχους, επειδή χρηματοδοτούν και υποστηρίζουν τη ρωσική πολεμική μηχανή.
Η σύγκρουση μεταξύ στρατιωτικής λογικής και παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας βρίσκεται πλέον στο κέντρο της συζήτησης.
Τα 90 δισ. ευρώ που εξαφανίστηκαν χωρίς να φέρουν ούτε μία επιπλέον «μονάδα» ενέργειας
Η ίδια η Ursula von der Leyen αναγνώρισε το μέγεθος του προβλήματος στην ομιλία της για την Κατάσταση της Ένωσης στις 16 Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από την έναρξη της τελευταίας κρίσης στη Μέση Ανατολή, η Ευρώπη πλήρωσε περίπου 90 δισ. ευρώ επιπλέον για εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα χωρίς να αποκτήσει επιπλέον ποσότητα ενέργειας.
Η ίδια χρησιμοποίησε το στοιχείο αυτό όχι για να προτείνει επιστροφή στη ρωσική ενέργεια, αλλά για το ακριβώς αντίθετο: επιτάχυνση των ανανεώσιμων πηγών, της πυρηνικής ενέργειας, του βιομεθανίου και της ηλεκτροποίησης της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Εδώ βρίσκεται και μία βασική διαφορά με το ρωσικό αφήγημα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι το πρόβλημα αποδεικνύει πως η Ευρώπη πρέπει να μειώσει συνολικά την εξάρτησή της από όλα τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, όχι ότι πρέπει να επιστρέψει στη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση.
Το ενεργειακό μπούμερανγκ δεν ρωτά σε ποια πλευρά βρίσκεσαι
Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο συμπέρασμα.
Η Μόσχα μπορεί να δείχνει σήμερα τις τιμές του ντίζελ στην Ευρώπη και να μιλά για αποτυχία των κυρώσεων.
Οι Βρυξέλλες μπορούν να δείχνουν τα χτυπημένα ρωσικά διυλιστήρια, τις ελλείψεις καυσίμων και τη χαμηλότερη ρωσική παραγωγή εδώ και 17 χρόνια.
Και οι δύο εικόνες είναι πραγματικές.
Το διεθνές ενεργειακό σύστημα είναι τόσο διασυνδεδεμένο ώστε ένα πλήγμα σε ένα διυλιστήριο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί λίγες εβδομάδες αργότερα να εμφανιστεί στην τιμή μιας αντλίας στο Παρίσι, στο Βερολίνο ή στη Νέα Υόρκη.
Έτσι, το καλοκαίρι του 2026 μπορεί να ξεκίνησε με πρωτοσέλιδα για τη «ρωσική κρίση καυσίμων».
Το φθινόπωρο, όμως, έφερε μια πολύ λιγότερο διασκεδαστική υπενθύμιση:
όταν ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ντίζελ στον κόσμο βγαίνει έστω και προσωρινά από την αγορά, στο τέλος κάποιος άλλος πληρώνει ακριβότερα στην αντλία...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών