Τελευταία Νέα
Διεθνή

Πρωτοφανές πείραμα στην Ινδονησία: Πώς ο στρατός των ΗΠΑ μετέτρεψε τους στρατιώτες σε … ζωντανούς χάρτες μάχης

Πρωτοφανές πείραμα στην Ινδονησία: Πώς ο στρατός των ΗΠΑ μετέτρεψε τους στρατιώτες σε … ζωντανούς χάρτες μάχης
Smartphones, drones, ασύρματοι και συστήματα διοίκησης συνδέονται μεταξύ τους, ώστε ένας στρατιώτης στην πρώτη γραμμή και ένας διοικητής αρκετά χιλιόμετρα μακριά να βλέπουν σχεδόν την ίδια εικόνα του πεδίου μάχης
Ο σύγχρονος πόλεμος μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε έναν αγώνα για το ποιος θα εντοπίσει πρώτος τον αντίπαλο, ποιος θα μεταδώσει ταχύτερα την πληροφορία και ποιος θα μπορέσει να αντιδράσει πριν ο στόχος εξαφανιστεί.
Ο Αμερικανικός Στρατός επιχειρεί πλέον να μεταφέρει αυτή τη λογική μέχρι το επίπεδο του απλού στρατιώτη, δημιουργώντας ένα ψηφιακά συνδεδεμένο πεδίο μάχης στο οποίο κάθε μέλος μιας μονάδας εμφανίζεται ως μία κουκκίδα πάνω σε έναν ζωντανό χάρτη.
Smartphones, drones, ασύρματοι και συστήματα διοίκησης συνδέονται μεταξύ τους, ώστε ένας στρατιώτης στην πρώτη γραμμή και ένας διοικητής αρκετά χιλιόμετρα μακριά να βλέπουν σχεδόν την ίδια εικόνα του πεδίου μάχης.
Η νέα τεχνολογία δοκιμάστηκε πρόσφατα σε ασκήσεις στην Ινδονησία, σε ένα περιβάλλον ιδιαίτερα απαιτητικό για ηλεκτρονικά συστήματα: υψηλές θερμοκρασίες, υγρασία, πυκνή βλάστηση και προβλήματα στις επικοινωνίες.
Πρόκειται ακριβώς για τις συνθήκες στις οποίες η θεωρία ενός άψογα συνδεδεμένου στρατού δοκιμάζεται στην πράξη.
Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, ένας λοχίας χρειάστηκε μόλις περίπου 30 δευτερόλεπτα για να εντοπίσει, μέσω του ψηφιακού χάρτη που είχε μπροστά του, ένα κατάλληλο σημείο προσγείωσης για ελικόπτερο ιατρικής διακομιδής.
Παλαιότερα, η ίδια διαδικασία μπορούσε να απαιτήσει αρκετά λεπτά.
Ο στρατιώτης θα έπρεπε να εντοπίσει το κατάλληλο σημείο, να προσδιορίσει τη θέση του, να μεταδώσει συντεταγμένες μέσω ασυρμάτου και να επιβεβαιώσει ότι η πληροφορία είχε φτάσει σωστά στους υπόλοιπους εμπλεκομένους.
Στο νέο σύστημα, μεγάλο μέρος αυτής της διαδικασίας πραγματοποιείται μέσω της κοινής ψηφιακής εικόνας. Το πεδίο μάχης μέσα σε μία οθόνη

Η βασική ιδέα είναι απλή, αλλά οι συνέπειές της μπορεί να είναι τεράστιες.
Κάθε στρατιώτης ή όχημα που βρίσκεται συνδεδεμένο στο δίκτυο μπορεί να εμφανίζεται πάνω σε έναν ψηφιακό χάρτη.
Οι θέσεις φίλιων δυνάμεων, τα δεδομένα που συλλέγουν drones και αισθητήρες, αλλά και οι αναφορές για πιθανούς εχθρικούς στόχους μπορούν να ενσωματώνονται στην ίδια εικόνα.
Έτσι, μία διμοιρία που κινείται μέσα σε δύσβατο έδαφος μπορεί να γνωρίζει όχι μόνο πού βρίσκονται τα υπόλοιπα τμήματα της μονάδας, αλλά και τι βλέπει ένα drone που πετά στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, ο διοικητής μπορεί να παρακολουθεί τις κινήσεις τους χωρίς να χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά σε προφορικές αναφορές μέσω ασυρμάτου.
Η αλλαγή αυτή συνδέεται άμεσα με τα διδάγματα των σύγχρονων συγκρούσεων, όπου τα drones έχουν μεταμορφώσει το πεδίο μάχης.
Ο πόλεμος με μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιβραβεύει εκείνον που μπορεί να εντοπίσει πρώτος τον αντίπαλο και να μετατρέψει γρήγορα αυτή την πληροφορία σε δράση.
Η εικόνα ενός στόχου δεν έχει μεγάλη αξία αν απαιτούνται ώρες μέχρι να φτάσει στα σωστά κέντρα διοίκησης.
Αντίθετα, όταν η πληροφορία μεταδίδεται σχεδόν αμέσως σε εκείνον που διαθέτει τα μέσα για να ενεργήσει, το πλεονέκτημα μπορεί να γίνει καθοριστικό.

15_96.jpg
Από ώρες σε λεπτά


Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Στρατό, η νέα ψηφιακή αρχιτεκτονική μπορεί να μειώσει δραστικά τον χρόνο ανάμεσα στον εντοπισμό ενός στόχου και στην πραγματοποίηση πυρών εναντίον του.
Διαδικασίες που στο παρελθόν μπορούσαν να διαρκούν ώρες επιχειρείται πλέον να περιοριστούν σε λίγα λεπτά.
Η λογική είναι ότι το drone, ο στρατιώτης, το πυροβολικό και το κέντρο διοίκησης δεν θα λειτουργούν ως ξεχωριστοί κρίκοι που πρέπει κάθε φορά να ανταλλάσσουν πληροφορίες με διαφορετικά μέσα.
Αντίθετα, θα αποτελούν τμήματα του ίδιου δικτύου.
Η πληροφορία θα μπορεί να μετακινείται γρήγορα από τον αισθητήρα στον διοικητή και από εκεί στο κατάλληλο οπλικό σύστημα.
Η ταχύτητα αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε ένα περιβάλλον όπου οι στόχοι μπορεί να παραμένουν ορατοί μόνο για λίγα λεπτά.
Ένα όχημα μπορεί να βγει από την κάλυψη, να μετακινηθεί και να εξαφανιστεί πριν ολοκληρωθεί μια παραδοσιακή αλυσίδα εντοπισμού και έγκρισης.
indonesia_c.jpg

Μικρότερα κέντρα διοίκησης

Η αλλαγή δεν περιορίζεται στους στρατιώτες της πρώτης γραμμής.
Ο Αμερικανικός Στρατός επιχειρεί παράλληλα να μειώσει δραστικά το μέγεθος των κέντρων διοίκησης.
Στο παρελθόν, ένα μεγάλο στρατιωτικό αρχηγείο μπορούσε να απαιτεί εκατοντάδες ανθρώπους, σειρές από σκηνές, γεννήτριες, κεραίες, οχήματα και τεράστιο όγκο εξοπλισμού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, τέτοιες εγκαταστάσεις χρειάζονταν έως και 300 άτομα για να λειτουργήσουν.
Η νέα προσέγγιση επιδιώκει να συμπυκνώσει αυτή τη δομή σε λίγα διασυνδεδεμένα οχήματα.
Η αλλαγή έχει και καθαρά επιχειρησιακό λόγο.
Σε έναν πόλεμο όπου drones και δορυφόροι μπορούν να εντοπίζουν μεγάλες συγκεντρώσεις οχημάτων, κεραιών και προσωπικού, ένα τεράστιο κέντρο διοίκησης αποτελεί εύκολο και ιδιαίτερα πολύτιμο στόχο.
Αντίθετα, μικρότερα και περισσότερο κινητικά κέντρα μπορούν να μετακινούνται γρηγορότερα και να είναι δυσκολότερο να εντοπιστούν.

indonesia_b.jpg

Δισεκατομμύρια για τον «ψηφιακό στρατιώτη»

Η προσπάθεια βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των επενδυτικών σχεδίων του Αμερικανικού Στρατού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, ζητείται χρηματοδότηση περίπου 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το επόμενο έτος, προκειμένου η τεχνολογία να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να ενσωματώνεται σε περισσότερες μονάδες.
Το ποσό αποκαλύπτει και τη σημασία που αποδίδεται στη διασύνδεση του σύγχρονου στρατού.
Για δεκαετίες, η στρατιωτική ισχύς μετριόταν κυρίως σε άρματα μάχης, αεροσκάφη, πυροβόλα και πυραύλους.
Πλέον, τα δίκτυα επικοινωνίας, το software, οι αισθητήρες και η δυνατότητα ανταλλαγής δεδομένων αποκτούν εξίσου κρίσιμο ρόλο.
Το καλύτερο οπλικό σύστημα έχει περιορισμένη χρησιμότητα αν δεν γνωρίζει εγκαίρως πού βρίσκεται ο στόχος.

Τα προβλήματα της ζούγκλας


Η δοκιμή στην Ινδονησία έδειξε, πάντως, ότι η μετάβαση σε έναν πλήρως ψηφιακό στρατό συνοδεύεται από προβλήματα.
Σε κάποια στιγμή ένας ασύρματος χρειάστηκε επανεκκίνηση, ενώ ένα smartphone υπερθερμάνθηκε λόγω των ακραίων συνθηκών της ζούγκλας.
Εκ πρώτης όψεως, τέτοιες δυσλειτουργίες μπορεί να φαίνονται ανησυχητικές για ένα σύστημα από το οποίο θα μπορούσαν να εξαρτώνται κρίσιμες αποφάσεις στο πεδίο μάχης.
Για τους στρατιωτικούς σχεδιαστές, όμως, αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο πραγματοποιούνται οι ασκήσεις.
Ένα τηλέφωνο που υπερθερμαίνεται και ένας ασύρματος που χρειάζεται reboot είναι προβλήματα που είναι προτιμότερο να εντοπιστούν κατά τη διάρκεια μιας άσκησης και όχι όταν η μονάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με πραγματικό αντίπαλο.
Η τεχνολογία θα πρέπει να λειτουργεί όχι σε εργαστηριακές συνθήκες, αλλά μέσα στη λάσπη, την υγρασία, τη σκόνη, τον θόρυβο και την πίεση του πραγματικού πολέμου.

indonesia_d.jpg
Ο πόλεμος ως δίκτυο

Το μεγαλύτερο στοίχημα, τελικά, δεν είναι απλώς να δοθεί σε κάθε στρατιώτη ένα smartphone.
Είναι να μετατραπεί ολόκληρη η στρατιωτική δύναμη σε ένα ενιαίο δίκτυο, στο οποίο κάθε στρατιώτης, drone, όχημα και διοικητής θα λειτουργεί ταυτόχρονα ως πηγή και αποδέκτης πληροφοριών.
Αν το σχέδιο επιτύχει, η εικόνα του πεδίου μάχης θα αλλάξει ριζικά.
Ο στρατιώτης δεν θα γνωρίζει μόνο τι υπάρχει μπροστά στα μάτια του.
Θα μπορεί να βλέπει τι γνωρίζει ολόκληρη η μονάδα του.
Και σε έναν πόλεμο όπου η διαφορά ανάμεσα στη νίκη και στην ήττα μπορεί να μετριέται πλέον σε δευτερόλεπτα, η κοινή αυτή εικόνα ίσως αποδειχθεί εξίσου σημαντική με τα ίδια τα όπλα.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης