Η επικεφαλής της «Fire Point» ανακοίνωσε ότι οι πύραυλοι «Flamingo» δε θα κατασκευάζονται πλέον. Όμως οι πρόσφατες ρωσικές επιθέσεις κατά ουκρανικών βιομηχανικών εγκαταστάσεων κι οι αναφορές για εκατοντάδες διαθέσιμα βλήματα γεννούν ερωτήματα για το τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από το πυραυλικό πρόγραμμα.
Μια φαινομενικά απλή δήλωση της επικεφαλής της ουκρανικής εταιρείας «Fire Point», Iryna Terekh, έχει προκαλέσει νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από τις πραγματικές δυνατότητες της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας. Σύμφωνα με την ίδια, το πρόγραμμα των πυραύλων cruise «Flamingo» φτάνει στο τέλος του και δε θα υπάρξει συνέχεια στην παραγωγή τους. Ωστόσο, η χρονική συγκυρία της ανακοίνωσης, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη ρωσική εκστρατεία πληγμάτων κατά ουκρανικών εργοστασίων κι αποθηκών, έχει οδηγήσει αρκετούς αναλυτές να αναρωτηθούν εάν πρόκειται για πραγματική εγκατάλειψη του πυραυλικού προγράμματος ή για μια ακόμη προσπάθεια παραπλάνησης.
Οι πύραυλοι που σχεδιάστηκαν για να φτάνουν βαθιά στη ρωσική ενδοχώρα
Σύμφωνα με όσα δήλωσε η Terekh, οι «Flamingo» είχαν περισσότερο πολιτικό παρά στρατιωτικό χαρακτήρα.
Κατά την ίδια, ο βασικός σκοπός του πυραυλικού προγράμματος ήταν να αποδείξει ότι η Ουκρανία διαθέτει τη δυνατότητα να πλήττει στόχους βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Πρόκειται για ένα στόχο που απέκτησε ιδιαίτερη σημασία τα τελευταία χρόνια, καθώς το Κίεβο επένδυσε σημαντικά στην ανάπτυξη εγχώριων συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, επιδιώκοντας να μειώσει την εξάρτησή του από Δυτικούς προμηθευτές.
Οι πύραυλοι «Flamingo» εντάσσονταν ακριβώς σε αυτή τη λογική.
Όχι το «υπερόπλο» που κάποιοι φαντάζονταν
Παρά τη δημοσιότητα που απέκτησαν κατά καιρούς, αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές αμφισβήτησαν εξαρχής την επιχειρησιακή αξία των εν λόγω πυραύλων.
Οι επικριτές του προγράμματος υποστηρίζουν ότι οι «Flamingo» αποτελούσαν σχετικά αργούς πυραύλους cruise, με περιορισμένες δυνατότητες επιβίωσης απέναντι σε ένα επαρκώς οργανωμένο σύστημα αεράμυνας.
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι επιτυχίες που καταγράφηκαν οφείλονταν περισσότερο στις ελλείψεις μέσων αναχαίτισης και πυραύλων αεράμυνας παρά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ίδιου του συστήματος.
Ακόμη κι έτσι, όμως, παρέμεναν ένα χρήσιμο εργαλείο για την Ουκρανία, καθώς υποχρέωναν τη ρωσική αεράμυνα να καλύπτει ολοένα μεγαλύτερες περιοχές.
Γιατί η ανακοίνωση προκαλεί ερωτήματα
Εάν οι πύραυλοι «Flamingo» ήταν πράγματι ένα πρόγραμμα που οδηγείται στο τέλος του, τότε γιατί μέχρι πρόσφατα υπήρχαν πληροφορίες για επέκταση των εγκαταστάσεων παραγωγής της «Fire Point»;
Και γιατί διάφορες αναφορές έκαναν λόγο για περίπου 100 διαθέσιμους πυραύλους στο οπλοστάσιο των ουκρανικών δυνάμεων;
Αυτές οι αντιφάσεις είναι που προκαλούν αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η ανακοίνωση της εταιρείας αντανακλά την πραγματικότητα.
Η χρονική στιγμή της δήλωσης θεωρείται επίσης αξιοσημείωτη.
Έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν εντείνει τις επιθέσεις κατά εγκαταστάσεων παραγωγής οπλισμού, αποθηκών και κέντρων logistics σε διάφορες περιοχές της Ουκρανίας.
Μήπως πρόκειται για επιχείρηση παραπλάνησης;
Ένα από τα σενάρια που συζητούνται είναι ότι η «Fire Point» επιχειρεί να αποκρύψει την πραγματική κατάσταση του προγράμματος.
Στο σύγχρονο πόλεμο η παραπληροφόρηση κι η επιχειρησιακή απόκρυψη έχουν εξελιχθεί σε εξίσου σημαντικά εργαλεία με τα ίδια τα οπλικά συστήματα.
Πρόκειται για την περίφημη «ομίχλη του πολέμου»
Δεν είναι η πρώτη φορά που εμπόλεμες χώρες αποφεύγουν να αποκαλύπτουν τον πραγματικό αριθμό ή την κατάσταση των οπλικών τους αποθεμάτων.
Υπό αυτή τη λογική, η ανακοίνωση ότι ένα πυραυλικό πρόγραμμα εγκαταλείπεται θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι σε περαιτέρω προσπάθειες εντοπισμού και καταστροφής των σχετικών εγκαταστάσεων παραγωγής κι αποθήκευσης.
Με απλά λόγια, η δήλωση θα μπορούσε να αποσκοπεί περισσότερο στην προστασία όσων έχουν απομείνει παρά στην ενημέρωση της κοινής γνώμης.
Οι ρωσικές επιθέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο
Το δεύτερο σενάριο είναι πολύ πιο απλό.
Ότι δηλαδή τα ρωσικά πλήγματα πέτυχαν το σκοπό τους.
Κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί αναφορές σύμφωνα με τις οποίες ρωσικοί πύραυλοι και drones έπληξαν εγκαταστάσεις παραγωγής, αποθήκες και χώρους συναρμολόγησης που συνδέονται με ουκρανικά προγράμματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.
Αν οι αναφορές αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα κι εάν μεταξύ των στόχων βρέθηκαν κι υποδομές της «Fire Point», τότε η συρρίκνωση ή ακόμη κι η ακύρωση του προγράμματος θα μπορούσε να αποτελεί άμεση συνέπεια αυτών των επιθέσεων.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η δήλωση της Terekh δε θα ήταν παραπλανητική αλλά απλώς η δημόσια αναγνώριση μιας πραγματικότητας που έχει ήδη διαμορφωθεί στο πεδίο.
Το προηγούμενο των ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που ουκρανικά οπλικά προγράμματα δημιουργούν υψηλές προσδοκίες χωρίς στη συνέχεια να εμφανίζονται στο πεδίο με την ένταση που αρχικά αναμενόταν.
Κατά το παρελθόν υπήρξαν επανειλημμένες αναφορές για ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων ή άλλων προηγμένων συστημάτων, τα οποία είτε καθυστέρησαν σημαντικά είτε δεν εμφανίστηκαν ποτέ σε μεγάλης κλίμακας επιχειρησιακή χρήση.
Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αξιολόγηση της πραγματικής κατάστασης γύρω από τους «Flamingo».
Η επόμενη ένδειξη θα έρθει από το πεδίο της μάχης
Τελικά, το ερώτημα, ως είθισται, δε θα απαντηθεί από δηλώσεις αξιωματούχων ή από ανακοινώσεις εταιρειών.
Η απάντηση θα δοθεί από τις ίδιες τις στρατιωτικές εξελίξεις, επί του πεδίου...
Εάν τους επόμενους μήνες συνεχιστούν επιθέσεις εναντίον στόχων στη Ρωσία με χρήση πυραύλων που παραπέμπουν στο πρόγραμμα «Flamingo», τότε οι σημερινές δηλώσεις θα θεωρηθούν απλώς μέρος ενός ευρύτερου παιχνιδιού παραπλάνησης.
Εάν όμως οι συγκεκριμένοι πύραυλοι εξαφανιστούν πλήρως από το πεδίο, τότε η ανακοίνωση της «Fire Point» ίσως αποτελέσει μία από τις πιο σαφείς ενδείξεις ότι η ρωσική εκστρατεία κατά της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας έχει αρχίσει να παράγει απτά αποτελέσματα.
Κι αυτό θα ήταν μια εξέλιξη με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ την τύχη ενός και μόνο πυραυλικού προγράμματος...
www.bankingne.gr
Οι πύραυλοι που σχεδιάστηκαν για να φτάνουν βαθιά στη ρωσική ενδοχώρα
Σύμφωνα με όσα δήλωσε η Terekh, οι «Flamingo» είχαν περισσότερο πολιτικό παρά στρατιωτικό χαρακτήρα.
Κατά την ίδια, ο βασικός σκοπός του πυραυλικού προγράμματος ήταν να αποδείξει ότι η Ουκρανία διαθέτει τη δυνατότητα να πλήττει στόχους βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Πρόκειται για ένα στόχο που απέκτησε ιδιαίτερη σημασία τα τελευταία χρόνια, καθώς το Κίεβο επένδυσε σημαντικά στην ανάπτυξη εγχώριων συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, επιδιώκοντας να μειώσει την εξάρτησή του από Δυτικούς προμηθευτές.
Οι πύραυλοι «Flamingo» εντάσσονταν ακριβώς σε αυτή τη λογική.
Όχι το «υπερόπλο» που κάποιοι φαντάζονταν
Παρά τη δημοσιότητα που απέκτησαν κατά καιρούς, αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές αμφισβήτησαν εξαρχής την επιχειρησιακή αξία των εν λόγω πυραύλων.
Οι επικριτές του προγράμματος υποστηρίζουν ότι οι «Flamingo» αποτελούσαν σχετικά αργούς πυραύλους cruise, με περιορισμένες δυνατότητες επιβίωσης απέναντι σε ένα επαρκώς οργανωμένο σύστημα αεράμυνας.
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι επιτυχίες που καταγράφηκαν οφείλονταν περισσότερο στις ελλείψεις μέσων αναχαίτισης και πυραύλων αεράμυνας παρά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ίδιου του συστήματος.
Ακόμη κι έτσι, όμως, παρέμεναν ένα χρήσιμο εργαλείο για την Ουκρανία, καθώς υποχρέωναν τη ρωσική αεράμυνα να καλύπτει ολοένα μεγαλύτερες περιοχές.
Γιατί η ανακοίνωση προκαλεί ερωτήματα
Εάν οι πύραυλοι «Flamingo» ήταν πράγματι ένα πρόγραμμα που οδηγείται στο τέλος του, τότε γιατί μέχρι πρόσφατα υπήρχαν πληροφορίες για επέκταση των εγκαταστάσεων παραγωγής της «Fire Point»;
Και γιατί διάφορες αναφορές έκαναν λόγο για περίπου 100 διαθέσιμους πυραύλους στο οπλοστάσιο των ουκρανικών δυνάμεων;
Αυτές οι αντιφάσεις είναι που προκαλούν αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η ανακοίνωση της εταιρείας αντανακλά την πραγματικότητα.
Η χρονική στιγμή της δήλωσης θεωρείται επίσης αξιοσημείωτη.
Έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν εντείνει τις επιθέσεις κατά εγκαταστάσεων παραγωγής οπλισμού, αποθηκών και κέντρων logistics σε διάφορες περιοχές της Ουκρανίας.
Μήπως πρόκειται για επιχείρηση παραπλάνησης;
Ένα από τα σενάρια που συζητούνται είναι ότι η «Fire Point» επιχειρεί να αποκρύψει την πραγματική κατάσταση του προγράμματος.
Στο σύγχρονο πόλεμο η παραπληροφόρηση κι η επιχειρησιακή απόκρυψη έχουν εξελιχθεί σε εξίσου σημαντικά εργαλεία με τα ίδια τα οπλικά συστήματα.
Πρόκειται για την περίφημη «ομίχλη του πολέμου»
Δεν είναι η πρώτη φορά που εμπόλεμες χώρες αποφεύγουν να αποκαλύπτουν τον πραγματικό αριθμό ή την κατάσταση των οπλικών τους αποθεμάτων.
Υπό αυτή τη λογική, η ανακοίνωση ότι ένα πυραυλικό πρόγραμμα εγκαταλείπεται θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι σε περαιτέρω προσπάθειες εντοπισμού και καταστροφής των σχετικών εγκαταστάσεων παραγωγής κι αποθήκευσης.
Με απλά λόγια, η δήλωση θα μπορούσε να αποσκοπεί περισσότερο στην προστασία όσων έχουν απομείνει παρά στην ενημέρωση της κοινής γνώμης.
Οι ρωσικές επιθέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο
Το δεύτερο σενάριο είναι πολύ πιο απλό.
Ότι δηλαδή τα ρωσικά πλήγματα πέτυχαν το σκοπό τους.
Κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί αναφορές σύμφωνα με τις οποίες ρωσικοί πύραυλοι και drones έπληξαν εγκαταστάσεις παραγωγής, αποθήκες και χώρους συναρμολόγησης που συνδέονται με ουκρανικά προγράμματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.
Αν οι αναφορές αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα κι εάν μεταξύ των στόχων βρέθηκαν κι υποδομές της «Fire Point», τότε η συρρίκνωση ή ακόμη κι η ακύρωση του προγράμματος θα μπορούσε να αποτελεί άμεση συνέπεια αυτών των επιθέσεων.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η δήλωση της Terekh δε θα ήταν παραπλανητική αλλά απλώς η δημόσια αναγνώριση μιας πραγματικότητας που έχει ήδη διαμορφωθεί στο πεδίο.
Το προηγούμενο των ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που ουκρανικά οπλικά προγράμματα δημιουργούν υψηλές προσδοκίες χωρίς στη συνέχεια να εμφανίζονται στο πεδίο με την ένταση που αρχικά αναμενόταν.
Κατά το παρελθόν υπήρξαν επανειλημμένες αναφορές για ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων ή άλλων προηγμένων συστημάτων, τα οποία είτε καθυστέρησαν σημαντικά είτε δεν εμφανίστηκαν ποτέ σε μεγάλης κλίμακας επιχειρησιακή χρήση.
Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την αξιολόγηση της πραγματικής κατάστασης γύρω από τους «Flamingo».
Η επόμενη ένδειξη θα έρθει από το πεδίο της μάχης
Τελικά, το ερώτημα, ως είθισται, δε θα απαντηθεί από δηλώσεις αξιωματούχων ή από ανακοινώσεις εταιρειών.
Η απάντηση θα δοθεί από τις ίδιες τις στρατιωτικές εξελίξεις, επί του πεδίου...
Εάν τους επόμενους μήνες συνεχιστούν επιθέσεις εναντίον στόχων στη Ρωσία με χρήση πυραύλων που παραπέμπουν στο πρόγραμμα «Flamingo», τότε οι σημερινές δηλώσεις θα θεωρηθούν απλώς μέρος ενός ευρύτερου παιχνιδιού παραπλάνησης.
Εάν όμως οι συγκεκριμένοι πύραυλοι εξαφανιστούν πλήρως από το πεδίο, τότε η ανακοίνωση της «Fire Point» ίσως αποτελέσει μία από τις πιο σαφείς ενδείξεις ότι η ρωσική εκστρατεία κατά της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας έχει αρχίσει να παράγει απτά αποτελέσματα.
Κι αυτό θα ήταν μια εξέλιξη με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ την τύχη ενός και μόνο πυραυλικού προγράμματος...
www.bankingne.gr
Σχόλια αναγνωστών