Οι Ειδικές Δυνάμεις της «Bundeswehr» εκπαιδεύονται πλέον για πόλεμο υψηλής έντασης, η Πολωνία σχεδιάζει στρατό 500.000 ανδρών κι η συζήτηση για μια πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία γίνεται ολοένα πιο ανοιχτή στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες
Για δεκαετίες, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούσαν με την παραδοχή ότι ένας μεγάλος συμβατικός πόλεμος στη Γηραιά Ήπειρο ανήκε οριστικά στο παρελθόν.
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι η σχετική σταθερότητα που επικράτησε για πολλά χρόνια δημιούργησαν την εντύπωση ότι οι στρατιωτικές απειλές μεγάλης κλίμακας είχαν υποχωρήσει.
Σήμερα, όμως, το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό.
Οι πληροφορίες που δημοσίευσε η γερμανική «Bild» για το νέο τρόπο εκπαίδευσης των επίλεκτων ειδικών δυνάμεων της «Bundeswehr» προστίθενται σε μια σειρά εξελίξεων που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Από τη Γερμανία μέχρι την Πολωνία, οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί αλλάζουν, οι αμυντικοί προϋπολογισμοί αυξάνονται κι η προετοιμασία για ένα πολύ πιο αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον μοιάζει να αποτελεί πλέον κεντρική προτεραιότητα.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλώς για μέτρα αποτροπής ή για την προετοιμασία μιας μακροχρόνιας στρατηγικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Η Γερμανία αλλάζει τον τρόπο που σκέφτεται τον πόλεμο
Σύμφωνα με την «Bild», οι άνδρες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων της Bundeswehr (KSK) εκπαιδεύονται πλέον για ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον επιχειρήσεων.
Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότερες αποστολές τέτοιων μονάδων ήταν σύντομες, στοχευμένες και συνδεδεμένες με επιχειρήσεις εκτός Ευρώπης, όπως στο Αφγανιστάν ή σε διάφορες αποστολές αντιμετώπισης τρομοκρατικών οργανώσεων.
Πλέον η έμφαση μεταφέρεται αλλού.
Οι Γερμανοί κομάντος προετοιμάζονται για πολυήμερες ή και πολυεβδομαδιαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς σταθερή εφοδιαστική υποστήριξη, σε συνθήκες ακραίου ψύχους κι απέναντι σε έναν αντίπαλο ο οποίος διαθέτει σύγχρονα drones, ισχυρό πυροβολικό, τεθωρακισμένα μέσα κι εξελιγμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Με άλλα λόγια, η «Bundeswehr» δεν εκπαιδεύει πλέον τις επίλεκτες μονάδες της για επιχειρήσεις κατά ανοργάνωτων ανταρτικών ομάδων.
Τις εκπαιδεύει για πόλεμο εναντίον τακτικού στρατού υψηλής τεχνολογίας.
Ο Andreas Kine λέει αυτό που πριν λίγα χρόνια λίγοι τολμούσαν να ξεστομίσουν
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι δηλώσεις του ταξίαρχου Andreas Kine, διοικητή της KSK.
Ο Γερμανός αξιωματικός περιέγραψε ανοιχτά μια νέα πραγματικότητα για τις Ειδικές Δυνάμεις της χώρας του.
Σύμφωνα με όσα δημοσιοποιήθηκαν, οι μονάδες της KSK δεν προετοιμάζονται απλώς για πιο δύσκολες ασκήσεις.
Προετοιμάζονται για ένα περιβάλλον στο οποίο θα χρειαστεί να επιχειρήσουν πριν ακόμη αναπτυχθούν οι κύριες δυνάμεις της «Bundeswehr».
Πρόκειται για λεπτομέρεια με ιδιαίτερη βαρύτητα.
Στα στρατιωτικά δόγματα, οι Ειδικές Δυνάμεις αποτελούν συχνά την αιχμή του δόρατος.
Είναι οι μονάδες που διεισδύουν πρώτες, συλλέγουν πληροφορίες, εξουδετερώνουν κρίσιμες υποδομές ή προετοιμάζουν το έδαφος για τις κύριες δυνάμεις.
Όταν λοιπόν ένας διοικητής τέτοιας μονάδας μιλά ανοιχτά για προετοιμασία έναντι ενός τεχνολογικά προηγμένου αντιπάλου και για πολυήμερες επιχειρήσεις σε συνθήκες συμβατικού πολέμου..., αυτό δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί απλή αλλαγή εκπαιδευτικού προγράμματος.
Πολλοί αναλυτές το βλέπουν ως ένδειξη βαθύτερης μεταβολής του ευρωπαϊκού στρατηγικού σχεδιασμού.
Η Πολωνία δεν περιμένει το αύριο
Εάν η Γερμανία αλλάζει στρατιωτικό δόγμα, η Πολωνία έχει ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο.
Όπως είδαμε και πρόσφατα, η Βαρσοβία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο τη δημιουργία δύναμης περίπου 500.000 στρατιωτών μέσω συνδυασμού μόνιμου προσωπικού και εφέδρων.
Παράλληλα αναπτύσσει τη δική της «Λεγεώνα Drones», επενδύει μαζικά σε αμερικανικά και νοτιοκορεατικά οπλικά συστήματα κι εξετάζει ακόμη και σενάρια επιστροφής κάποιας μορφής υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.
Η Πολωνία θεωρεί ότι βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της Ανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Γι' αυτό κι αντιμετωπίζει τις εξελίξεις όχι ως θεωρητικές απειλές αλλά ως ζήτημα μακροπρόθεσμης εθνικής ασφάλειας.
Η φιλοδοξία της να αποκτήσει τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης θα φάνταζε υπερβολική πριν από δέκα χρόνια.
Σήμερα, όμως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση επανεξοπλισμού που παρατηρείται σε ολόκληρη την ήπειρο.
Μια Ευρώπη που επενδύει ξανά στην αποτροπή
Οι εξελίξεις στη Γερμανία και την Πολωνία δεν αποτελούν απομονωμένες περιπτώσεις.
Σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο αυξάνονται οι αμυντικές δαπάνες, επανενεργοποιούνται προγράμματα εφέδρων κι αναβαθμίζονται στρατιωτικές δομές που επί δεκαετίες θεωρούνταν δευτερεύουσας σημασίας.
Η λογική πίσω από αυτές τις αποφάσεις είναι σχετικά απλή.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία απέδειξε πως οι μεγάλες συμβατικές συγκρούσεις όχι μόνο δεν ανήκουν στο παρελθόν, αλλά μπορούν να επιστρέψουν στην καρδιά της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Από τη δική τους οπτική, η ενίσχυση της άμυνας αποτελεί αναγκαία προσαρμογή σε ένα περιβάλλον που έχει γίνει σαφώς πιο επικίνδυνο.
Η Μόσχα, ωστόσο, ερμηνεύει διαφορετικά τις ίδιες κινήσεις.
Οι προειδοποιήσεις της ρωσικής πλευράς
Ρώσοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ολοένα συχνότερα ότι η Ευρώπη δεν περιορίζεται πλέον σε μέτρα άμυνας.
Η επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας για ζητήματα στρατιωτικής ασφάλειας στη Βιέννη, Yulia Zhdanova, είχε δηλώσει ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προετοιμάζονται για μακροχρόνια αντιπαράθεση με τη Ρωσία η οποία θα μπορούσε να περάσει σε πιο ανοιχτή φάση έως το τέλος της δεκαετίας.
Από την πλευρά τους, ορισμένοι Ρώσοι αναλυτές πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά, υποστηρίζοντας ότι η δημόσια συζήτηση περί ετοιμότητας για το 2029 ή το 2030 ενδέχεται να υποκρύπτει πολύ νωρίτερα χρονοδιαγράμματα.
Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με αυτές τις εκτιμήσεις, το γεγονός ότι ακούγονται ολοένα πιο συχνά δείχνει το επίπεδο καχυποψίας που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις Ρωσίας κι Ευρώπης.
Το επιχείρημα της Zakharova και το παράδοξο της Ευρώπης
Σε αυτό ακριβώς το σημείο παρεμβαίνει συχνά η Maria Zakharova και γενικότερα η ρωσική διπλωματία.
Η βασική επιχειρηματολογία της δεν επικεντρώνεται μόνο στους υπέρογκους εξοπλισμούς ή στις στρατιωτικές ασκήσεις.
Επικεντρώνεται στην αντίφαση που, κατά τη ρωσική ανάγνωση, εμφανίζεται στην Ευρώπη.
Από τη μία πλευρά, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μιλούν όλο και πιο ανοιχτά για την ανάγκη πολεμικών προπαρασκευών απέναντι στη Ρωσία.
Από την άλλη, η Ρωσία υποστηρίζει ότι οι ίδιες χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις: πολιτική πόλωση, δημογραφικά ζητήματα, μεταναστευτικές πιέσεις, κοινωνικές εντάσεις κι επαναλαμβανόμενα προβλήματα δημόσιας τάξης.
Η ρωσική επιχειρηματολογία συνοψίζεται σε ένα απλό ερώτημα:
Πώς μπορούν κράτη που δυσκολεύονται να επιβάλουν τάξη στο εσωτερικό τους να σχεδιάζουν ταυτόχρονα μια μακροχρόνια αντιπαράθεση με μια πυρηνική υπερδύναμη;
Αυτό το επιχείρημα ακούγεται ολοένα συχνότερα στη Μόσχα και αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο της ρωσικής πολιτικής ρητορικής απέναντι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Μια νέα εποχή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια
Πέρα από τις διαφορετικές ερμηνείες, ένα γεγονός μοιάζει δύσκολο να αμφισβητηθεί.
Η Ευρώπη αλλάζει.
Η Γερμανία εκπαιδεύει τις επίλεκτες μονάδες της για πόλεμο υψηλής έντασης.
Η Πολωνία σχεδιάζει έναν στρατό μισού εκατομμυρίου ανδρών.
Οι αμυντικοί προϋπολογισμοί αυξάνονται σχεδόν παντού.
Οι συζητήσεις για εφεδρείες, παλλαϊκή άμυνα και στρατιωτική ετοιμότητα έχουν επιστρέψει στο επίκεντρο.
Το εάν πρόκειται για μια λογική αναπροσαρμογή σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον ή για το προοίμιο μιας ακόμη βαθύτερης αντιπαράθεσης ανάμεσα στη Ρωσία και την Ευρώπη είναι κάτι που μόνο ο χρόνος θα δείξει.
Υπενθυμίζουμε, παντως, ότι ο Χίτλερ είχε κάποτε δικαιολογήσει τις πολεμικές του προπαρασκευές ως αναπροσαρμογή στο ασταθές διεθές περιβάλλον που οφειλόταν στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του Στάλιν....
Το βέβαιον είναι ότι η εποχή κατά την οποία η ασφάλεια θεωρούνταν δεδομένη έχει τελειώσει.
Και τόσο στη Μόσχα όσο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες φαίνεται ότι προετοιμάζονται ήδη για τη νέα πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι η σχετική σταθερότητα που επικράτησε για πολλά χρόνια δημιούργησαν την εντύπωση ότι οι στρατιωτικές απειλές μεγάλης κλίμακας είχαν υποχωρήσει.
Σήμερα, όμως, το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό.
Οι πληροφορίες που δημοσίευσε η γερμανική «Bild» για το νέο τρόπο εκπαίδευσης των επίλεκτων ειδικών δυνάμεων της «Bundeswehr» προστίθενται σε μια σειρά εξελίξεων που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Από τη Γερμανία μέχρι την Πολωνία, οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί αλλάζουν, οι αμυντικοί προϋπολογισμοί αυξάνονται κι η προετοιμασία για ένα πολύ πιο αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον μοιάζει να αποτελεί πλέον κεντρική προτεραιότητα.
Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλώς για μέτρα αποτροπής ή για την προετοιμασία μιας μακροχρόνιας στρατηγικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Η Γερμανία αλλάζει τον τρόπο που σκέφτεται τον πόλεμο
Σύμφωνα με την «Bild», οι άνδρες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων της Bundeswehr (KSK) εκπαιδεύονται πλέον για ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον επιχειρήσεων.
Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότερες αποστολές τέτοιων μονάδων ήταν σύντομες, στοχευμένες και συνδεδεμένες με επιχειρήσεις εκτός Ευρώπης, όπως στο Αφγανιστάν ή σε διάφορες αποστολές αντιμετώπισης τρομοκρατικών οργανώσεων.
Πλέον η έμφαση μεταφέρεται αλλού.
Οι Γερμανοί κομάντος προετοιμάζονται για πολυήμερες ή και πολυεβδομαδιαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς σταθερή εφοδιαστική υποστήριξη, σε συνθήκες ακραίου ψύχους κι απέναντι σε έναν αντίπαλο ο οποίος διαθέτει σύγχρονα drones, ισχυρό πυροβολικό, τεθωρακισμένα μέσα κι εξελιγμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Με άλλα λόγια, η «Bundeswehr» δεν εκπαιδεύει πλέον τις επίλεκτες μονάδες της για επιχειρήσεις κατά ανοργάνωτων ανταρτικών ομάδων.
Τις εκπαιδεύει για πόλεμο εναντίον τακτικού στρατού υψηλής τεχνολογίας.
Ο Andreas Kine λέει αυτό που πριν λίγα χρόνια λίγοι τολμούσαν να ξεστομίσουν
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι δηλώσεις του ταξίαρχου Andreas Kine, διοικητή της KSK.
Ο Γερμανός αξιωματικός περιέγραψε ανοιχτά μια νέα πραγματικότητα για τις Ειδικές Δυνάμεις της χώρας του.
Σύμφωνα με όσα δημοσιοποιήθηκαν, οι μονάδες της KSK δεν προετοιμάζονται απλώς για πιο δύσκολες ασκήσεις.
Προετοιμάζονται για ένα περιβάλλον στο οποίο θα χρειαστεί να επιχειρήσουν πριν ακόμη αναπτυχθούν οι κύριες δυνάμεις της «Bundeswehr».
Πρόκειται για λεπτομέρεια με ιδιαίτερη βαρύτητα.
Στα στρατιωτικά δόγματα, οι Ειδικές Δυνάμεις αποτελούν συχνά την αιχμή του δόρατος.
Είναι οι μονάδες που διεισδύουν πρώτες, συλλέγουν πληροφορίες, εξουδετερώνουν κρίσιμες υποδομές ή προετοιμάζουν το έδαφος για τις κύριες δυνάμεις.
Όταν λοιπόν ένας διοικητής τέτοιας μονάδας μιλά ανοιχτά για προετοιμασία έναντι ενός τεχνολογικά προηγμένου αντιπάλου και για πολυήμερες επιχειρήσεις σε συνθήκες συμβατικού πολέμου..., αυτό δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί απλή αλλαγή εκπαιδευτικού προγράμματος.
Πολλοί αναλυτές το βλέπουν ως ένδειξη βαθύτερης μεταβολής του ευρωπαϊκού στρατηγικού σχεδιασμού.
Η Πολωνία δεν περιμένει το αύριο
Εάν η Γερμανία αλλάζει στρατιωτικό δόγμα, η Πολωνία έχει ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο.
Όπως είδαμε και πρόσφατα, η Βαρσοβία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο τη δημιουργία δύναμης περίπου 500.000 στρατιωτών μέσω συνδυασμού μόνιμου προσωπικού και εφέδρων.
Παράλληλα αναπτύσσει τη δική της «Λεγεώνα Drones», επενδύει μαζικά σε αμερικανικά και νοτιοκορεατικά οπλικά συστήματα κι εξετάζει ακόμη και σενάρια επιστροφής κάποιας μορφής υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.
Η Πολωνία θεωρεί ότι βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της Ανατολικής Πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Γι' αυτό κι αντιμετωπίζει τις εξελίξεις όχι ως θεωρητικές απειλές αλλά ως ζήτημα μακροπρόθεσμης εθνικής ασφάλειας.
Η φιλοδοξία της να αποκτήσει τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης θα φάνταζε υπερβολική πριν από δέκα χρόνια.
Σήμερα, όμως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση επανεξοπλισμού που παρατηρείται σε ολόκληρη την ήπειρο.
Μια Ευρώπη που επενδύει ξανά στην αποτροπή
Οι εξελίξεις στη Γερμανία και την Πολωνία δεν αποτελούν απομονωμένες περιπτώσεις.
Σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο αυξάνονται οι αμυντικές δαπάνες, επανενεργοποιούνται προγράμματα εφέδρων κι αναβαθμίζονται στρατιωτικές δομές που επί δεκαετίες θεωρούνταν δευτερεύουσας σημασίας.
Η λογική πίσω από αυτές τις αποφάσεις είναι σχετικά απλή.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία απέδειξε πως οι μεγάλες συμβατικές συγκρούσεις όχι μόνο δεν ανήκουν στο παρελθόν, αλλά μπορούν να επιστρέψουν στην καρδιά της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Από τη δική τους οπτική, η ενίσχυση της άμυνας αποτελεί αναγκαία προσαρμογή σε ένα περιβάλλον που έχει γίνει σαφώς πιο επικίνδυνο.
Η Μόσχα, ωστόσο, ερμηνεύει διαφορετικά τις ίδιες κινήσεις.
Οι προειδοποιήσεις της ρωσικής πλευράς
Ρώσοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ολοένα συχνότερα ότι η Ευρώπη δεν περιορίζεται πλέον σε μέτρα άμυνας.
Η επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας για ζητήματα στρατιωτικής ασφάλειας στη Βιέννη, Yulia Zhdanova, είχε δηλώσει ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προετοιμάζονται για μακροχρόνια αντιπαράθεση με τη Ρωσία η οποία θα μπορούσε να περάσει σε πιο ανοιχτή φάση έως το τέλος της δεκαετίας.
Από την πλευρά τους, ορισμένοι Ρώσοι αναλυτές πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά, υποστηρίζοντας ότι η δημόσια συζήτηση περί ετοιμότητας για το 2029 ή το 2030 ενδέχεται να υποκρύπτει πολύ νωρίτερα χρονοδιαγράμματα.
Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με αυτές τις εκτιμήσεις, το γεγονός ότι ακούγονται ολοένα πιο συχνά δείχνει το επίπεδο καχυποψίας που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις Ρωσίας κι Ευρώπης.
Το επιχείρημα της Zakharova και το παράδοξο της Ευρώπης
Σε αυτό ακριβώς το σημείο παρεμβαίνει συχνά η Maria Zakharova και γενικότερα η ρωσική διπλωματία.
Η βασική επιχειρηματολογία της δεν επικεντρώνεται μόνο στους υπέρογκους εξοπλισμούς ή στις στρατιωτικές ασκήσεις.
Επικεντρώνεται στην αντίφαση που, κατά τη ρωσική ανάγνωση, εμφανίζεται στην Ευρώπη.
Από τη μία πλευρά, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μιλούν όλο και πιο ανοιχτά για την ανάγκη πολεμικών προπαρασκευών απέναντι στη Ρωσία.
Από την άλλη, η Ρωσία υποστηρίζει ότι οι ίδιες χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις: πολιτική πόλωση, δημογραφικά ζητήματα, μεταναστευτικές πιέσεις, κοινωνικές εντάσεις κι επαναλαμβανόμενα προβλήματα δημόσιας τάξης.
Η ρωσική επιχειρηματολογία συνοψίζεται σε ένα απλό ερώτημα:
Πώς μπορούν κράτη που δυσκολεύονται να επιβάλουν τάξη στο εσωτερικό τους να σχεδιάζουν ταυτόχρονα μια μακροχρόνια αντιπαράθεση με μια πυρηνική υπερδύναμη;
Αυτό το επιχείρημα ακούγεται ολοένα συχνότερα στη Μόσχα και αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο της ρωσικής πολιτικής ρητορικής απέναντι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Μια νέα εποχή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια
Πέρα από τις διαφορετικές ερμηνείες, ένα γεγονός μοιάζει δύσκολο να αμφισβητηθεί.
Η Ευρώπη αλλάζει.
Η Γερμανία εκπαιδεύει τις επίλεκτες μονάδες της για πόλεμο υψηλής έντασης.
Η Πολωνία σχεδιάζει έναν στρατό μισού εκατομμυρίου ανδρών.
Οι αμυντικοί προϋπολογισμοί αυξάνονται σχεδόν παντού.
Οι συζητήσεις για εφεδρείες, παλλαϊκή άμυνα και στρατιωτική ετοιμότητα έχουν επιστρέψει στο επίκεντρο.
Το εάν πρόκειται για μια λογική αναπροσαρμογή σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον ή για το προοίμιο μιας ακόμη βαθύτερης αντιπαράθεσης ανάμεσα στη Ρωσία και την Ευρώπη είναι κάτι που μόνο ο χρόνος θα δείξει.
Υπενθυμίζουμε, παντως, ότι ο Χίτλερ είχε κάποτε δικαιολογήσει τις πολεμικές του προπαρασκευές ως αναπροσαρμογή στο ασταθές διεθές περιβάλλον που οφειλόταν στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του Στάλιν....
Το βέβαιον είναι ότι η εποχή κατά την οποία η ασφάλεια θεωρούνταν δεδομένη έχει τελειώσει.
Και τόσο στη Μόσχα όσο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες φαίνεται ότι προετοιμάζονται ήδη για τη νέα πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών