Τελευταία Νέα
Διεθνή

Σκάνδαλο στη Γερμανία: Τέσσερις στους πέντε μετανάστες δεν απελαύνονται - 256.000 πρέπει να φύγουν, αλλά παραμένουν

Σκάνδαλο στη Γερμανία: Τέσσερις στους πέντε μετανάστες δεν απελαύνονται - 256.000 πρέπει να φύγουν, αλλά παραμένουν
Πολιτική έκρηξη στη Γερμανία για τους 200.601 μετανάστες που παραμένουν με αναστολή απέλασης
Ένα νέο κύμα πολιτικών αντιδράσεων προκαλούν στη Γερμανία τα επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των μεταναστών που παραμένουν στη χώρα με προσωρινή αναστολή απέλασης, παρότι εξακολουθούν να έχουν νομική υποχρέωση αποχώρησης.
Σύμφωνα με τα δεδομένα που παρουσίασε η γερμανική κυβέρνηση, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν υπό το καθεστώς «Duldung» έφτασε τους 200.601 στα τέλη Σεπτεμβρίου 2026, σημειώνοντας νέα αύξηση έπειτα από αρκετά χρόνια υποχώρησης.
Την ίδια περίοδο, συνολικά 256.873 αλλοδαποί είχαν καταγραφεί ως υπόχρεοι προς αποχώρηση από τη Γερμανία.
Αυτό σημαίνει ότι περίπου το 78% αυτών των ανθρώπων διέθετε επίσημη αναστολή απέλασης, εξαιτίας νομικών ή πρακτικών εμποδίων που δεν επέτρεπαν την άμεση απομάκρυνσή τους.
Τα στοιχεία προκύπτουν από απάντηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε ερώτηση της βουλευτή των Πρασίνων Filiz Polat και δημοσιεύθηκαν από τη γερμανική εφημερίδα Welt.
Η αύξηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ανατρέπει την πτωτική τάση που είχε καταγραφεί τα προηγούμενα χρόνια.
Στο τέλος του 2022, οι άνθρωποι με καθεστώς ανοχής ανέρχονταν σε περίπου 248.000.
Μέχρι το τέλος του 2025, ο αριθμός είχε μειωθεί στους 190.974, σε σύνολο 232.067 αλλοδαπών που ήταν υποχρεωμένοι να εγκαταλείψουν τη Γερμανία.
Ωστόσο, μέσα στους πρώτους εννέα μήνες του 2026, ο αριθμός όσων διέθεταν αναστολή απέλασης αυξήθηκε κατά 9.627 άτομα.
Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της γερμανικής μεταναστευτικής πολιτικής: τι συμβαίνει όταν κάποιος είναι υποχρεωμένος να φύγει από τη χώρα, αλλά η απέλασή του δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Τι κρύβεται πίσω από το «Duldung» – Γιατί δεν πραγματοποιούνται οι απελάσεις

Το καθεστώς «Duldung» δεν αποτελεί κανονική άδεια διαμονής.
Πρόκειται για προσωρινή αναστολή απέλασης, η οποία χορηγείται όταν υπάρχουν συγκεκριμένα νομικά ή πρακτικά εμπόδια που εμποδίζουν την απομάκρυνση ενός αλλοδαπού.
Οι λόγοι μπορεί να περιλαμβάνουν έλλειψη ταξιδιωτικών εγγράφων, σοβαρά προβλήματα υγείας, οικογενειακές συνθήκες ή άλλους περιορισμούς που αναγνωρίζονται από τη γερμανική νομοθεσία.
Όσοι διαθέτουν αυτό το καθεστώς εξακολουθούν να έχουν υποχρέωση αποχώρησης, όμως η απέλασή τους αναστέλλεται προσωρινά.
Η αναστολή μπορεί να ανανεωθεί εφόσον εξακολουθούν να υπάρχουν τα εμπόδια που την επέβαλαν.
Επομένως, δεν πρόκειται απαραίτητα για άτομα που παραμένουν χωρίς επίσημη καταγραφή ή εκτός του νομικού συστήματος. Η παρουσία τους είναι γνωστή στις αρχές και διέπεται από συγκεκριμένες διαδικασίες.

«Είναι σκάνδαλο» – Σφοδρή επίθεση του Alexander Throm για τις αναστολές απέλασης

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αντίδραση του εκπροσώπου του CDU για ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, Alexander Throm.
Ο Γερμανός πολιτικός επέκρινε έντονα το γεγονός ότι σχεδόν τέσσερις στους πέντε αλλοδαπούς που έχουν υποχρέωση αποχώρησης εξακολουθούν να βρίσκονται στη χώρα με προσωρινή αναστολή απέλασης.
«Το γεγονός ότι τέσσερις στους πέντε ανθρώπους που είναι υποχρεωμένοι να φύγουν έχουν καθεστώς ανοχής είναι σκάνδαλο».
Ο Alexander Throm υποστήριξε επίσης ότι η παραμονή στη Γερμανία έχει καταστεί υπερβολικά εύκολη και ζήτησε να αυστηροποιηθούν σημαντικά οι προϋποθέσεις χορήγησης του συγκεκριμένου καθεστώτος από τις τοπικές υπηρεσίες αλλοδαπών.
Η παρέμβασή του αναδεικνύει τη διαφορετική προσέγγιση των πολιτικών δυνάμεων ως προς την εφαρμογή των αποφάσεων αποχώρησης και τη διαχείριση των περιπτώσεων στις οποίες υπάρχουν εμπόδια απέλασης.

Περίπου 45.000 νέες αναστολές μέσα στο 2026 – Ανάμεσά τους χιλιάδες ανήλικοι

Ένα ακόμη στοιχείο που προκαλεί συζήτηση αφορά τις νέες αναστολές απέλασης που χορηγήθηκαν το 2026.
Σύμφωνα με τα κυβερνητικά δεδομένα, περίπου 45.000 άνθρωποι απέκτησαν για πρώτη φορά καθεστώς Duldung κατά τη διάρκεια του έτους.
Από αυτούς, περίπου 13.460 ήταν ανήλικοι.
Την ίδια στιγμή, στα στοιχεία του Κεντρικού Μητρώου Αλλοδαπών καταγράφονταν 402 άνθρωποι με ειδική αναστολή απέλασης συνδεδεμένη με επαγγελματική εκπαίδευση και μόλις 17 με ειδικό καθεστώς που συνδέεται με την απασχόληση.
Τα δεδομένα αυτά ενισχύουν τη συζήτηση για το κατά πόσο το υφιστάμενο πλαίσιο προσφέρει επαρκείς δυνατότητες νόμιμης εργασίας και επαγγελματικής κατάρτισης στους ανθρώπους που παραμένουν στη χώρα.

Η προηγούμενη κυβέρνηση και ο νόμος που άλλαξε τα δεδομένα

Η μείωση του αριθμού των ανθρώπων με προσωρινή αναστολή απέλασης κατά την περίοδο 2023-2025 συνδέθηκε εν μέρει με τον λεγόμενο Νόμο περί Ευκαιρίας Διαμονής.
Το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο θεσπίστηκε από τον προηγούμενο κυβερνητικό συνασπισμό των Σοσιαλδημοκρατών, των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων.
Έδωσε σε ορισμένους ανθρώπους που ζούσαν επί χρόνια στη Γερμανία τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν προσωρινή άδεια παραμονής και, υπό προϋποθέσεις, σταθερότερο καθεστώς διαμονής.
Μεταξύ των βασικών προϋποθέσεων περιλαμβάνονταν η γνώση της γερμανικής γλώσσας, η δυνατότητα οικονομικής αυτοσυντήρησης, η αποσαφήνιση της ταυτότητας και η απουσία σοβαρών ποινικών παραβάσεων.
Ωστόσο, δεν κατάφεραν όλοι οι ενδιαφερόμενοι να εκπληρώσουν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Η λήξη αυτού του μεταβατικού πλαισίου, σε συνδυασμό με τις αλλαγές στα ποσοστά αναγνώρισης αιτημάτων ασύλου, συγκαταλέγεται στους παράγοντες που ενδέχεται να εξηγούν τη νέα αύξηση.
Αφορά το σύνολο των δικαιούχων του συγκεκριμένου νόμου και όχι αποκλειστικά όσους έχουν καθεστώς Duldung.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η οικονομική διάσταση του μεταναστευτικού ζητήματος.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας, οι μικτές δημόσιες δαπάνες βάσει του Νόμου περί Παροχών Αιτούντων Άσυλο έφτασαν τα 6,16 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025, έναντι 6,72 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2024.
Πρόκειται για μείωση περίπου 8,2%, παρά το γεγονός ότι το κόστος παραμένει σημαντικό.
Οι συγκεκριμένες δαπάνες καλύπτουν βασικές ανάγκες διαβίωσης, στέγαση και ιατρική φροντίδα για τις κατηγορίες προσώπων που δικαιούνται τις παροχές.
Ωστόσο, υπάρχει μια ουσιώδης διευκρίνιση: τα 6,16 δισεκατομμύρια ευρώ δεν αφορούν αποκλειστικά τους 200.601 ανθρώπους με καθεστώς Duldung.
Οι επίσημες στατιστικές περιλαμβάνουν ευρύτερες κατηγορίες δικαιούχων, γεγονός που δεν επιτρέπει να αποδοθεί ολόκληρο το ποσό στους ανθρώπους με προσωρινή αναστολή απέλασης.
Παράλληλα, οι συνολικές δημόσιες δαπάνες δεν αποτυπώνουν από μόνες τους το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα της μετανάστευσης, καθώς αυτό απαιτεί συνυπολογισμό των φορολογικών εισφορών, της απασχόλησης και άλλων οικονομικών παραμέτρων.

Αντίδραση και από τους Πράσινους – Η Filiz Polat ζητά λύσεις για όσους εργάζονται

Από διαφορετική οπτική προσέγγισε το ζήτημα η βουλευτής των Πρασίνων Filiz Polat.
Η ίδια υποστήριξε ότι οι υφιστάμενες διαδικασίες για τη χορήγηση αναστολής απέλασης λόγω εκπαίδευσης ή απασχόλησης είναι ιδιαίτερα περίπλοκες.
Σύμφωνα με την Polat, οι επιχειρήσεις χρειάζονται σταθερότητα και εργαζομένους στους οποίους μπορούν να βασίζονται, ενώ οι άνθρωποι που εργάζονται, εκπαιδεύονται και εντάσσονται στην κοινωνία θα πρέπει να έχουν σαφέστερες προοπτικές νόμιμης παραμονής.
Η τοποθέτησή της αναδεικνύει μία από τις βασικές διαφωνίες στη γερμανική πολιτική σκηνή: εάν η απάντηση πρέπει να επικεντρωθεί πρωτίστως στην αυστηρότερη εφαρμογή των απελάσεων ή στη δημιουργία περισσότερων νόμιμων διαδρομών παραμονής για ήδη ενταγμένους μετανάστες.
WELT

Το μεγάλο αδιέξοδο της Γερμανίας – Αυστηρότερες απελάσεις ή νέες άδειες παραμονής;

Η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σύνθετη πρόκληση, στην οποία συναντώνται η μεταναστευτική πολιτική, οι νομικές υποχρεώσεις, οι οικονομικές ανάγκες και οι κοινωνικές ανησυχίες.
Από τη μία πλευρά, πολιτικοί όπως ο Alexander Throm ζητούν αυστηρότερη εφαρμογή των αποφάσεων αποχώρησης, υποστηρίζοντας ότι ο μεγάλος αριθμός αναστολών υπονομεύει την αποτελεσματικότητα του συστήματος.
Από την άλλη, εκπρόσωποι των Πρασίνων και άλλων πολιτικών δυνάμεων υποστηρίζουν ότι η ένταξη στην εργασία και η επαγγελματική κατάρτιση μπορούν να προσφέρουν πρακτικές λύσεις σε περιπτώσεις μακροχρόνιας παραμονής.
Οι δύο προσεγγίσεις βασίζονται σε διαφορετικές προτεραιότητες, αλλά καλούνται να αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα: τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στη νομική υποχρέωση αποχώρησης και στη δυνατότητα πραγματοποίησης μιας απέλασης.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης