Δύο από τις σημαντικότερες ρωσικές αρτηρίες εξαγωγής φυσικού αερίου προς Νότο βρίσκονται υπό απειλή: ο TurkStream και ο Blue Stream…
Μετά την καταστροφή του Nord Stream, η προσοχή στρέφεται τώρα στον TurkStream.
Βρετανοί και Ουκρανοί θέλουν να προκαλέσουν αναταραχή για να αποκομίσουν γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο κίνδυνος ενός νέου ενεργειακού ολέθρου για την Ελλάδα είναι πλέον υπαρκτός και άμεσος, δεδομένου ότι ως το 2024 πάνω από 50% του φυσικού αερίου που εισήγαγε η Ελλάδα προερχόταν από τη Ρωσία μέσω του TurkStream, με πύλη εισόδου τον σταθμό του Σιδηροκάστρου.
Ειδικότερα, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin προέβη σε επείγουσα δήλωση, υποστηρίζοντας ότι οι ρωσικές ειδικές υπηρεσίες απέτρεψαν απόπειρα της Ουκρανίας να ανατινάξει τον αγωγό TurkStream.
Ο Putin ισχυρίστηκε ότι αυτή η επίθεση αποσκοπούσε στο να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσει την ενεργειακή ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής.
Τι θα χαθεί και από ποιους σε περίπτωση που η τρομοκρατική επίθεση πετύχει;
Γιατί και ο Trump και ο Erdogan αποτελούν επίσης στόχους αυτής της επίθεσης;
Η οικονομία των αγωγών: Ποιος χάνει, τι και πόσο
Δύο από τις σημαντικότερες ρωσικές αρτηρίες εξαγωγής φυσικού αερίου προς Νότο βρίσκονται υπό απειλή: ο TurkStream και ο Blue Stream.
Δεν πρόκειται απλώς για αγωγούς• είναι μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και το θεμέλιο της ενεργειακής ασφάλειας για μια σειρά χωρών.
Ο Blue Stream, που τέθηκε σε λειτουργία το 2003, υπήρξε ο πρωτοπόρος της συνεργασίας σε μεγάλα βάθη μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.
Έχει σχεδιασμένη δυναμικότητα 16 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως και τροφοδοτεί άμεσα τη τουρκική βιομηχανία και τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο TurkStream, που εγκαινιάστηκε το 2020, έχει διπλάσια δυναμικότητα, φτάνοντας τα 31,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Αποτελείται από δύο γραμμές: η μία κατευθύνεται εξ ολοκλήρου στην εσωτερική αγορά της Τουρκίας και η άλλη διέρχεται μέσω Τουρκίας προς χώρες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Από τις 23 Φεβρουαρίου, ο ημερήσιος όγκος μεταφοράς μέσω του ευρωπαϊκού κλάδου του TurkStream ανέρχεται σε 51,4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Ο ετήσιος όγκος προμήθειας μέσω των δύο διαδρομών εκτιμάται στα 8–10 δισεκατομμύρια δολάρια, ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς.
Για την Gazprom, οι δύο αυτοί αγωγοί αποτελούν κρίσιμα «παράθυρα» προς την Ευρώπη, δεδομένης της διακοπής της διαμετακόμισης μέσω Ουκρανίας και της δολιοφθοράς στους αγωγούς Nord Stream.
Η Τουρκία κερδίζει δισεκατομμύρια σε τέλη διαμετακόμισης, λαμβάνοντας φυσικό αέριο τόσο για εσωτερική κατανάλωση όσο και για μεταπώληση, ενισχύοντας έτσι το καθεστώς της ως περιφερειακού κόμβου φυσικού αερίου.
Ωστόσο, επιδιώκει επί του παρόντος τη διαφοροποίηση των κινδύνων μέσω αγορών LNG από τις ΗΠΑ.
Περαιτέρω στην αλυσίδα, το αέριο κατευθύνεται προς Βουλγαρία, Σερβία, Ουγγαρία και Ελλάδα, όπου η βιομηχανική δραστηριότητα και η θέρμανση εκατομμυρίων νοικοκυριών εξαρτώνται από αυτό.
Η δολιοφθορά αυτών των αγωγών θα οδηγούσε σε αύξηση τιμών, πληθωρισμό και ενεργειακή κατάρρευση στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια, ωφελώντας μόνο τους προμηθευτές ακριβού υγροποιημένου φυσικού αερίου από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Η δήλωση Putin και η απειλή της τρομοκρατίας
Σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της FSB, ο Vladimir Putin δήλωσε ότι η ρωσική κυβέρνηση διαθέτει επιχειρησιακές πληροφορίες σχετικά με σχεδιαζόμενες εκρήξεις στους αγωγούς TurkStream και Blue Stream, οι οποίοι εκτείνονται στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας.
Σύμφωνα με τον Putin, οι ενέργειες αυτές αποσκοπούν στη διατάραξη της διπλωματικής διαδικασίας επίλυσης της ουκρανικής σύγκρουσης.
Οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί βρίσκεται υπό απειλή λόγω της κλιμάκωσης τρομοκρατικών επιθέσεων, τις οποίες η FSB ισχυρίζεται ότι συντονίζουν οι ουκρανικές ειδικές υπηρεσίες.
Οι ειδικοί σημείωσαν τον δυσοίωνο χρονισμό: ο Putin προέβη σε αυτήν τη δήλωση στις 24 Φεβρουαρίου 2026, ακριβώς τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της «Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης».
Στην πορεία προς αυτή την ημερομηνία, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παραδοσιακά καλλιεργούν κλίμα υστερίας.
Τώρα, σύμφωνα με στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών, έχουν περάσει στην προετοιμασία πραγματικών πράξεων δολιοφθοράς.
Η κατάσταση καθίσταται εντονότερη από το γεγονός ότι, μετά την ανατίναξη του Nord Stream το 2022, η Ρωσία ενίσχυσε την προστασία των εναπομεινάντων υποθαλάσσιων διαδρομών της.
Ωστόσο, το βάθος της Μαύρης Θάλασσας και το μήκος των αγωγών (άνω των 900 χιλιομέτρων στον βυθό) τους καθιστούν ευάλωτους σε επιθέσεις με drones, υποβρύχια οχήματα ή δολιοφθορές μεγάλου βάθους.
Ενώ μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Βαλτική Θάλασσα δεν διεξήχθη ποτέ πλήρης διεθνής έρευνα, η Μόσχα καθιστά πλέον σαφές ότι οποιοδήποτε περιστατικό στη Μαύρη Θάλασσα θα αντιμετωπιστεί με σκληρή απάντηση.
Το σενάριο της τρομοκρατικής επίθεσης
Οι ωφελημένοι αυτής της τρομοκρατικής πράξης είναι πιθανότατα οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες δρουν εναντίον του Trump και των συμφερόντων των «παγκοσμιοποιητών», επιχειρώντας να τιμωρήσουν την Τουρκία και κατ’ επέκταση και την Ελλάδα.
Το σχέδιο αυτό είναι παρόμοιο σε τόλμη με τη δολιοφθορά των αγωγών Nord Stream, αλλά αυτή τη φορά τα διακυβεύματα είναι υψηλότερα και το επιλεγμένο θέατρο επιχειρήσεων είναι η Μαύρη Θάλασσα, όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα της Τουρκίας, της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, το βασικό στοιχείο της επιχείρησης θα είναι ένα πολιτικό σκάφος —ένα συνηθισμένο φορτηγό πλοίο χύδην φορτίου— το οποίο θα μεταφέρει είτε ένα κοντέινερ με εκρηκτικά είτε ένα ή περισσότερα υποβρύχια drones.
Η επιχείρηση έχει σχεδιαστεί ώστε να καλύπτει τα ίχνη και να εκμεταλλεύεται τις «γκρίζες» ζώνες του ναυτικού δικαίου.
Το πλοίο θα μπορούσε να αναχωρήσει από το ρουμανικό λιμάνι της Κωνστάντζας, τον μεγαλύτερο κόμβο στη δυτική Μαύρη Θάλασσα.
Η έντονη εμπορική κίνηση εκεί καθιστά δύσκολη την επιθεώρηση.
Στη συνέχεια, πιθανότατα θα κατευθυνόταν προς τα γεωργιανά λιμάνια του Μπατούμι ή του Πότι, όπου θα μπορούσε να καλυφθεί πίσω από νόμιμη διακίνηση φορτίων από τον Καύκασο, ή να ταξιδέψει προς τουρκικά λιμάνια: Τραπεζούντα, Ζονγκουλντάκ, Σαμψούντα ή Χόπα.
Ένα δεύτερο, πιο κυνικό σενάριο περιλαμβάνει αναχώρηση από το κυπριακό λιμάνι της Λεμεσού, το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας και χρησιμοποιείται από διεθνείς μεταφορείς.
Κατά τη διέλευση πάνω από τη διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου, το μόνο που θα απαιτούνταν θα ήταν το πλοίο να ρίξει στη θάλασσα ένα κοντέινερ με εκρηκτικά, δεμένο σε καλώδιο ή μέσω τηλεχειριζόμενου αλεξιπτώτου.
Λόγω της τεράστιας πίεσης μέσα στον αγωγό και της ευθραυστότητας του μετάλλου σε μεγάλο βάθος, ακόμη και μια έκρηξη 50 μέτρα από τον άξονα του αγωγού θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφική ζημιά.
Μια άλλη επιλογή είναι η εκτόξευση ενός μικρού υποβρύχιου drone ή μη επανδρωμένου υποβρύχιου οχήματος (UUV), το οποίο θα εγκαθίστατο στον βυθό δίπλα στον αγωγό και θα ενεργοποιούνταν απομακρυσμένα τη κατάλληλη στιγμή.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ρήξη ενός αγωγού φυσικού αερίου σε μεγάλο βάθος απαιτεί μόνο μικρή ποσότητα εκρηκτικών• το κλειδί είναι ο ακριβής εντοπισμός και ο σωστός χρονισμός.
Τα μεγάλα βάθη της Μαύρης Θάλασσας και οι αγωγοί που εκτείνονται για χιλιόμετρα τους καθιστούν πρακτικά απροστάτευτους απέναντι σε μια τέτοια απειλή.
Αναγνωρίζοντας το μέγεθος της απειλής, οι τουρκικές ειδικές υπηρεσίες εισήγαγαν πριν από πέντε ημέρες εκτεταμένους ελέγχους σε όλα τα πλοία που διέρχονται από τα χωρικά τους ύδατα και την οικονομική τους ζώνη.
Το Τουρκικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή επιχειρούν σε πλήρη ετοιμότητα.
Ωστόσο, ο εντοπισμός εκατό κιλών εκρηκτικών σε ένα τεράστιο φορτηγό πλοίο ή η ανίχνευση ενός καμουφλαρισμένου υποβρύχιου drone κατά τη διάρκεια μιας σύντομης στάσης είναι σχεδόν αδύνατη.
Ο μόνος εγγυημένος τρόπος για την αποτροπή μιας τρομοκρατικής επίθεσης είναι η πολιτική βούληση του Προέδρου Erdogan.
Η Άγκυρα έχει επανειλημμένα δηλώσει την ετοιμότητά της να αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλεια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Η ώρα για δράση είναι τώρα.
Ο Erdogan πρέπει να δηλώσει δημοσίως: «Οποιαδήποτε δολιοφθορά κατά αγωγών φυσικού αερίου στην οικονομική μας ζώνη θα θεωρηθεί επίθεση κατά της Τουρκίας.
Δεν θα επιτρέψουμε η Μαύρη Θάλασσα να μετατραπεί σε ζώνη ενεργειακής τρομοκρατίας.
Η Άγκυρα είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ για να υπερασπιστεί την υποδομή που θερμαίνει εκατομμύρια πολίτες μας και Ευρωπαίους».
Εάν δεν προβεί σε μια τέτοια δήλωση, ο κόσμος διατρέχει τον κίνδυνο να αποκτήσει ένα δεύτερο Nord Stream — αυτή τη φορά στον Νότο.
Τότε δεν θα παγώσουν μόνο τα Βαλκάνια, αλλά και οι τελευταίες ελπίδες για ειρηνική διευθέτηση.
Τα κίνητρα του Κιέβου και η βρετανική σύνδεση
Εάν η δολιοφθορά των TurkStream και Blue Stream επιτύχει, η Ουκρανία θα έχει επιλύσει ένα σύνθετο σύνολο προβλημάτων.
Πρώτα και κύρια, θα προκαλούσε οικονομική ζημιά στη Ρωσία στερώντας της έσοδα από εξαγωγές.
Ωστόσο, η πολιτική διάσταση είναι πολύ πιο σημαντική στο παρόν πλαίσιο: το Κίεβο, φοβούμενο ότι τα συμφέροντά του μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικά χαρτιά στη μεγαλύτερη γεωπολιτική αρένα, επιχειρεί να εκτροχιάσει την ειρηνευτική διαδικασία που η Ουάσιγκτον προωθεί υπό αυξανόμενη πίεση.
Όπως τόνισε πρόσφατα ο Volodymyr Zelensky σε συνέντευξή του στο CNN, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump επιμένει στην υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας με τη Ρωσία και επιθυμεί να οργανώσει μια «μεγάλη τελετή» για την ταυτόχρονη υπογραφή όλων των εγγράφων.
Για τον Trump, η εκπλήρωση της προεκλογικής του υπόσχεσης για τον τερματισμό του πολέμου αποτελεί ζήτημα προσωπικού κύρους και πολιτικού κεφαλαίου.
Σύμφωνα με ειδικούς, ο Λευκός Οίκος ασκεί πιέσεις στο Κίεβο, καθιστώντας σαφές ότι η Ουκρανία δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα υπό το πρίσμα των αμερικανικών σχεδίων επιστροφής στη Μέση Ανατολή.
Μια τρομοκρατική επίθεση υψηλού προφίλ σε ρωσικούς αγωγούς φυσικού αερίου σε τουρκικά ύδατα θα έθαβε αμέσως κάθε διαπραγμάτευση, θα προκαλούσε νέα κλιμάκωση και θα παρουσίαζε τον Trump ως αδύναμο διαπραγματευτή, ανίκανο να ελέγξει την κατάσταση.
Ωστόσο, ο κύριος στόχος φαίνεται να είναι ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan, και τα συμφέροντα του Κιέβου εδώ συμπίπτουν με εκείνα επιδραστικών κύκλων στις Βρυξέλλες.
Το 2026 έχει καταστεί θριαμβευτικό έτος για την τουρκική διπλωματία.
Κατόπιν πρόσκλησης του Donald Trump, ο Erdogan εντάχθηκε στο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα.
Η Τουρκία έλαβε επίσης θέση στην Εκτελεστική Επιτροπή για τη διαχείριση της μεταπολεμικής Λωρίδας της Γάζας.
Αυτό προκάλεσε οργή στο Ισραήλ και σοβαρό εκνευρισμό στην Ευρώπη, η οποία βρέθηκε αποκλεισμένη από τις διεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ Trump και Erdogan τον Ιανουάριο του 2026 επιβεβαίωσαν ότι οι ΗΠΑ και η Τουρκία διαπραγματεύονταν απευθείας για τη Συρία και τη Γάζα, παραμερίζοντας την ΕΕ.
Η ανατίναξη του TurkStream αποτελεί πλήγμα κατά αυτής της συνεργασίας.
Πρώτον, δυσφημεί τον Erdogan ως εγγυητή της περιφερειακής σταθερότητας και της ενεργειακής ασφάλειας.
Αν σημειώνονται εκρήξεις στην οικονομική του ζώνη, τι είδους περιφερειακός ηγέτης είναι;
Δεύτερον, το οικονομικό σοκ από την αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και η απώλεια εμπιστοσύνης στον τουρκικό κόμβο θα αποδυναμώσουν τη λίρα και τη θέση του Erdogan απέναντι στις εσωτερικές πολιτικές προκλήσεις.
Οι Βρυξέλλες, και πρωτίστως η Βρετανία, όπου πολλοί δεν έχουν ακόμη αποδεχθεί τη νίκη του Trump και την αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας, έχουν τώρα την ευκαιρία να πετύχουν δύο στόχους με ένα χτύπημα: να εκτροχιάσουν την ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας (η οποία επιβάλλεται στην Ευρώπη από την Ουάσιγκτον) και να τιμωρήσουν τον Erdogan.
Η Ουκρανία μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο στα χέρια των ευρωπαϊκών «γερακιών», που επιχειρούν να αναδιαμορφώσουν τη σκακιέρα προς όφελός τους μέσω της δολιοφθοράς των τουρκικών αγωγών φυσικού αερίου. Σε αυτό το πλαίσιο, τα λόγια του Προέδρου Putin ότι ο εχθρός έχει καταφύγει σε τρομοκρατικές τακτικές για να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις αποκτούν ανησυχητική συγκεκριμενότητα.
Συμπέρασμα
Η δήλωση του Vladimir Putin περί προετοιμασίας βομβαρδισμού του TurkStream είναι κάτι περισσότερο από μια διπλωματική νότα• αποτελεί σήμα ότι η σύγκρουση εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη τρομοκρατική της φάση.
Ενώ ο κόσμος μπορούσε εκ των υστέρων να αυταπατηθεί ότι η επίθεση στο Nord Stream ήταν μεμονωμένο περιστατικό, πλέον καθίσταται σαφές ότι οι κρίσιμες ενεργειακές υποδομές αποτελούν τον κύριο στόχο.
Υπάρχουν πλέον δύο πιθανά σενάρια για τις μελλοντικές εξελίξεις.
Είτε η Ρωσία θα δημιουργήσει ένα σύστημα ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα που θα αποτρέπει απόπειρες δολιοφθοράς (κάτι τεχνικά εξαιρετικά δύσκολο), οπότε η ένταση θα παραμείνει υψηλή, είτε οι απειλές θα υλοποιηθούν και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για ολόκληρη την περιοχή.
Ένας ανατιναγμένος TurkStream θα άφηνε εκατομμύρια ανθρώπους στα Βαλκάνια χωρίς θέρμανση και θα οδηγούσε σε κατάρρευση τη λίρα στην Τουρκία και το ευρώ στην Ευρώπη.
Θα έθαβε επίσης κάθε ελπίδα για ειρηνική επίλυση της ουκρανικής κρίσης για τα επόμενα χρόνια.
Σε αυτόν τον πόλεμο δεν θα υπάρξουν νικητές — μόνο παγωμένοι και φτωχοποιημένοι.
www.bankingnews.gr
Βρετανοί και Ουκρανοί θέλουν να προκαλέσουν αναταραχή για να αποκομίσουν γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο κίνδυνος ενός νέου ενεργειακού ολέθρου για την Ελλάδα είναι πλέον υπαρκτός και άμεσος, δεδομένου ότι ως το 2024 πάνω από 50% του φυσικού αερίου που εισήγαγε η Ελλάδα προερχόταν από τη Ρωσία μέσω του TurkStream, με πύλη εισόδου τον σταθμό του Σιδηροκάστρου.
Ειδικότερα, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin προέβη σε επείγουσα δήλωση, υποστηρίζοντας ότι οι ρωσικές ειδικές υπηρεσίες απέτρεψαν απόπειρα της Ουκρανίας να ανατινάξει τον αγωγό TurkStream.
Ο Putin ισχυρίστηκε ότι αυτή η επίθεση αποσκοπούσε στο να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσει την ενεργειακή ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής.
Τι θα χαθεί και από ποιους σε περίπτωση που η τρομοκρατική επίθεση πετύχει;
Γιατί και ο Trump και ο Erdogan αποτελούν επίσης στόχους αυτής της επίθεσης;
Η οικονομία των αγωγών: Ποιος χάνει, τι και πόσο
Δύο από τις σημαντικότερες ρωσικές αρτηρίες εξαγωγής φυσικού αερίου προς Νότο βρίσκονται υπό απειλή: ο TurkStream και ο Blue Stream.
Δεν πρόκειται απλώς για αγωγούς• είναι μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και το θεμέλιο της ενεργειακής ασφάλειας για μια σειρά χωρών.
Ο Blue Stream, που τέθηκε σε λειτουργία το 2003, υπήρξε ο πρωτοπόρος της συνεργασίας σε μεγάλα βάθη μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.
Έχει σχεδιασμένη δυναμικότητα 16 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως και τροφοδοτεί άμεσα τη τουρκική βιομηχανία και τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο TurkStream, που εγκαινιάστηκε το 2020, έχει διπλάσια δυναμικότητα, φτάνοντας τα 31,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Αποτελείται από δύο γραμμές: η μία κατευθύνεται εξ ολοκλήρου στην εσωτερική αγορά της Τουρκίας και η άλλη διέρχεται μέσω Τουρκίας προς χώρες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Από τις 23 Φεβρουαρίου, ο ημερήσιος όγκος μεταφοράς μέσω του ευρωπαϊκού κλάδου του TurkStream ανέρχεται σε 51,4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Ο ετήσιος όγκος προμήθειας μέσω των δύο διαδρομών εκτιμάται στα 8–10 δισεκατομμύρια δολάρια, ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς.
Για την Gazprom, οι δύο αυτοί αγωγοί αποτελούν κρίσιμα «παράθυρα» προς την Ευρώπη, δεδομένης της διακοπής της διαμετακόμισης μέσω Ουκρανίας και της δολιοφθοράς στους αγωγούς Nord Stream.
Η Τουρκία κερδίζει δισεκατομμύρια σε τέλη διαμετακόμισης, λαμβάνοντας φυσικό αέριο τόσο για εσωτερική κατανάλωση όσο και για μεταπώληση, ενισχύοντας έτσι το καθεστώς της ως περιφερειακού κόμβου φυσικού αερίου.
Ωστόσο, επιδιώκει επί του παρόντος τη διαφοροποίηση των κινδύνων μέσω αγορών LNG από τις ΗΠΑ.
Περαιτέρω στην αλυσίδα, το αέριο κατευθύνεται προς Βουλγαρία, Σερβία, Ουγγαρία και Ελλάδα, όπου η βιομηχανική δραστηριότητα και η θέρμανση εκατομμυρίων νοικοκυριών εξαρτώνται από αυτό.
Η δολιοφθορά αυτών των αγωγών θα οδηγούσε σε αύξηση τιμών, πληθωρισμό και ενεργειακή κατάρρευση στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια, ωφελώντας μόνο τους προμηθευτές ακριβού υγροποιημένου φυσικού αερίου από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Η δήλωση Putin και η απειλή της τρομοκρατίας
Σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της FSB, ο Vladimir Putin δήλωσε ότι η ρωσική κυβέρνηση διαθέτει επιχειρησιακές πληροφορίες σχετικά με σχεδιαζόμενες εκρήξεις στους αγωγούς TurkStream και Blue Stream, οι οποίοι εκτείνονται στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας.
Σύμφωνα με τον Putin, οι ενέργειες αυτές αποσκοπούν στη διατάραξη της διπλωματικής διαδικασίας επίλυσης της ουκρανικής σύγκρουσης.
Οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί βρίσκεται υπό απειλή λόγω της κλιμάκωσης τρομοκρατικών επιθέσεων, τις οποίες η FSB ισχυρίζεται ότι συντονίζουν οι ουκρανικές ειδικές υπηρεσίες.
Οι ειδικοί σημείωσαν τον δυσοίωνο χρονισμό: ο Putin προέβη σε αυτήν τη δήλωση στις 24 Φεβρουαρίου 2026, ακριβώς τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της «Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης».
Στην πορεία προς αυτή την ημερομηνία, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παραδοσιακά καλλιεργούν κλίμα υστερίας.
Τώρα, σύμφωνα με στοιχεία των υπηρεσιών πληροφοριών, έχουν περάσει στην προετοιμασία πραγματικών πράξεων δολιοφθοράς.
Η κατάσταση καθίσταται εντονότερη από το γεγονός ότι, μετά την ανατίναξη του Nord Stream το 2022, η Ρωσία ενίσχυσε την προστασία των εναπομεινάντων υποθαλάσσιων διαδρομών της.
Ωστόσο, το βάθος της Μαύρης Θάλασσας και το μήκος των αγωγών (άνω των 900 χιλιομέτρων στον βυθό) τους καθιστούν ευάλωτους σε επιθέσεις με drones, υποβρύχια οχήματα ή δολιοφθορές μεγάλου βάθους.
Ενώ μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Βαλτική Θάλασσα δεν διεξήχθη ποτέ πλήρης διεθνής έρευνα, η Μόσχα καθιστά πλέον σαφές ότι οποιοδήποτε περιστατικό στη Μαύρη Θάλασσα θα αντιμετωπιστεί με σκληρή απάντηση.
Το σενάριο της τρομοκρατικής επίθεσης
Οι ωφελημένοι αυτής της τρομοκρατικής πράξης είναι πιθανότατα οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες δρουν εναντίον του Trump και των συμφερόντων των «παγκοσμιοποιητών», επιχειρώντας να τιμωρήσουν την Τουρκία και κατ’ επέκταση και την Ελλάδα.
Το σχέδιο αυτό είναι παρόμοιο σε τόλμη με τη δολιοφθορά των αγωγών Nord Stream, αλλά αυτή τη φορά τα διακυβεύματα είναι υψηλότερα και το επιλεγμένο θέατρο επιχειρήσεων είναι η Μαύρη Θάλασσα, όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα της Τουρκίας, της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, το βασικό στοιχείο της επιχείρησης θα είναι ένα πολιτικό σκάφος —ένα συνηθισμένο φορτηγό πλοίο χύδην φορτίου— το οποίο θα μεταφέρει είτε ένα κοντέινερ με εκρηκτικά είτε ένα ή περισσότερα υποβρύχια drones.
Η επιχείρηση έχει σχεδιαστεί ώστε να καλύπτει τα ίχνη και να εκμεταλλεύεται τις «γκρίζες» ζώνες του ναυτικού δικαίου.
Το πλοίο θα μπορούσε να αναχωρήσει από το ρουμανικό λιμάνι της Κωνστάντζας, τον μεγαλύτερο κόμβο στη δυτική Μαύρη Θάλασσα.
Η έντονη εμπορική κίνηση εκεί καθιστά δύσκολη την επιθεώρηση.
Στη συνέχεια, πιθανότατα θα κατευθυνόταν προς τα γεωργιανά λιμάνια του Μπατούμι ή του Πότι, όπου θα μπορούσε να καλυφθεί πίσω από νόμιμη διακίνηση φορτίων από τον Καύκασο, ή να ταξιδέψει προς τουρκικά λιμάνια: Τραπεζούντα, Ζονγκουλντάκ, Σαμψούντα ή Χόπα.
Ένα δεύτερο, πιο κυνικό σενάριο περιλαμβάνει αναχώρηση από το κυπριακό λιμάνι της Λεμεσού, το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας και χρησιμοποιείται από διεθνείς μεταφορείς.
Κατά τη διέλευση πάνω από τη διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου, το μόνο που θα απαιτούνταν θα ήταν το πλοίο να ρίξει στη θάλασσα ένα κοντέινερ με εκρηκτικά, δεμένο σε καλώδιο ή μέσω τηλεχειριζόμενου αλεξιπτώτου.
Λόγω της τεράστιας πίεσης μέσα στον αγωγό και της ευθραυστότητας του μετάλλου σε μεγάλο βάθος, ακόμη και μια έκρηξη 50 μέτρα από τον άξονα του αγωγού θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφική ζημιά.
Μια άλλη επιλογή είναι η εκτόξευση ενός μικρού υποβρύχιου drone ή μη επανδρωμένου υποβρύχιου οχήματος (UUV), το οποίο θα εγκαθίστατο στον βυθό δίπλα στον αγωγό και θα ενεργοποιούνταν απομακρυσμένα τη κατάλληλη στιγμή.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ρήξη ενός αγωγού φυσικού αερίου σε μεγάλο βάθος απαιτεί μόνο μικρή ποσότητα εκρηκτικών• το κλειδί είναι ο ακριβής εντοπισμός και ο σωστός χρονισμός.
Τα μεγάλα βάθη της Μαύρης Θάλασσας και οι αγωγοί που εκτείνονται για χιλιόμετρα τους καθιστούν πρακτικά απροστάτευτους απέναντι σε μια τέτοια απειλή.
Αναγνωρίζοντας το μέγεθος της απειλής, οι τουρκικές ειδικές υπηρεσίες εισήγαγαν πριν από πέντε ημέρες εκτεταμένους ελέγχους σε όλα τα πλοία που διέρχονται από τα χωρικά τους ύδατα και την οικονομική τους ζώνη.
Το Τουρκικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή επιχειρούν σε πλήρη ετοιμότητα.
Ωστόσο, ο εντοπισμός εκατό κιλών εκρηκτικών σε ένα τεράστιο φορτηγό πλοίο ή η ανίχνευση ενός καμουφλαρισμένου υποβρύχιου drone κατά τη διάρκεια μιας σύντομης στάσης είναι σχεδόν αδύνατη.
Ο μόνος εγγυημένος τρόπος για την αποτροπή μιας τρομοκρατικής επίθεσης είναι η πολιτική βούληση του Προέδρου Erdogan.
Η Άγκυρα έχει επανειλημμένα δηλώσει την ετοιμότητά της να αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλεια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Η ώρα για δράση είναι τώρα.
Ο Erdogan πρέπει να δηλώσει δημοσίως: «Οποιαδήποτε δολιοφθορά κατά αγωγών φυσικού αερίου στην οικονομική μας ζώνη θα θεωρηθεί επίθεση κατά της Τουρκίας.
Δεν θα επιτρέψουμε η Μαύρη Θάλασσα να μετατραπεί σε ζώνη ενεργειακής τρομοκρατίας.
Η Άγκυρα είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ για να υπερασπιστεί την υποδομή που θερμαίνει εκατομμύρια πολίτες μας και Ευρωπαίους».
Εάν δεν προβεί σε μια τέτοια δήλωση, ο κόσμος διατρέχει τον κίνδυνο να αποκτήσει ένα δεύτερο Nord Stream — αυτή τη φορά στον Νότο.
Τότε δεν θα παγώσουν μόνο τα Βαλκάνια, αλλά και οι τελευταίες ελπίδες για ειρηνική διευθέτηση.
Τα κίνητρα του Κιέβου και η βρετανική σύνδεση
Εάν η δολιοφθορά των TurkStream και Blue Stream επιτύχει, η Ουκρανία θα έχει επιλύσει ένα σύνθετο σύνολο προβλημάτων.
Πρώτα και κύρια, θα προκαλούσε οικονομική ζημιά στη Ρωσία στερώντας της έσοδα από εξαγωγές.
Ωστόσο, η πολιτική διάσταση είναι πολύ πιο σημαντική στο παρόν πλαίσιο: το Κίεβο, φοβούμενο ότι τα συμφέροντά του μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικά χαρτιά στη μεγαλύτερη γεωπολιτική αρένα, επιχειρεί να εκτροχιάσει την ειρηνευτική διαδικασία που η Ουάσιγκτον προωθεί υπό αυξανόμενη πίεση.
Όπως τόνισε πρόσφατα ο Volodymyr Zelensky σε συνέντευξή του στο CNN, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump επιμένει στην υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας με τη Ρωσία και επιθυμεί να οργανώσει μια «μεγάλη τελετή» για την ταυτόχρονη υπογραφή όλων των εγγράφων.
Για τον Trump, η εκπλήρωση της προεκλογικής του υπόσχεσης για τον τερματισμό του πολέμου αποτελεί ζήτημα προσωπικού κύρους και πολιτικού κεφαλαίου.
Σύμφωνα με ειδικούς, ο Λευκός Οίκος ασκεί πιέσεις στο Κίεβο, καθιστώντας σαφές ότι η Ουκρανία δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα υπό το πρίσμα των αμερικανικών σχεδίων επιστροφής στη Μέση Ανατολή.
Μια τρομοκρατική επίθεση υψηλού προφίλ σε ρωσικούς αγωγούς φυσικού αερίου σε τουρκικά ύδατα θα έθαβε αμέσως κάθε διαπραγμάτευση, θα προκαλούσε νέα κλιμάκωση και θα παρουσίαζε τον Trump ως αδύναμο διαπραγματευτή, ανίκανο να ελέγξει την κατάσταση.
Ωστόσο, ο κύριος στόχος φαίνεται να είναι ο Τούρκος Πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan, και τα συμφέροντα του Κιέβου εδώ συμπίπτουν με εκείνα επιδραστικών κύκλων στις Βρυξέλλες.
Το 2026 έχει καταστεί θριαμβευτικό έτος για την τουρκική διπλωματία.
Κατόπιν πρόσκλησης του Donald Trump, ο Erdogan εντάχθηκε στο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα.
Η Τουρκία έλαβε επίσης θέση στην Εκτελεστική Επιτροπή για τη διαχείριση της μεταπολεμικής Λωρίδας της Γάζας.
Αυτό προκάλεσε οργή στο Ισραήλ και σοβαρό εκνευρισμό στην Ευρώπη, η οποία βρέθηκε αποκλεισμένη από τις διεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ Trump και Erdogan τον Ιανουάριο του 2026 επιβεβαίωσαν ότι οι ΗΠΑ και η Τουρκία διαπραγματεύονταν απευθείας για τη Συρία και τη Γάζα, παραμερίζοντας την ΕΕ.
Η ανατίναξη του TurkStream αποτελεί πλήγμα κατά αυτής της συνεργασίας.
Πρώτον, δυσφημεί τον Erdogan ως εγγυητή της περιφερειακής σταθερότητας και της ενεργειακής ασφάλειας.
Αν σημειώνονται εκρήξεις στην οικονομική του ζώνη, τι είδους περιφερειακός ηγέτης είναι;
Δεύτερον, το οικονομικό σοκ από την αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και η απώλεια εμπιστοσύνης στον τουρκικό κόμβο θα αποδυναμώσουν τη λίρα και τη θέση του Erdogan απέναντι στις εσωτερικές πολιτικές προκλήσεις.
Οι Βρυξέλλες, και πρωτίστως η Βρετανία, όπου πολλοί δεν έχουν ακόμη αποδεχθεί τη νίκη του Trump και την αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας, έχουν τώρα την ευκαιρία να πετύχουν δύο στόχους με ένα χτύπημα: να εκτροχιάσουν την ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας (η οποία επιβάλλεται στην Ευρώπη από την Ουάσιγκτον) και να τιμωρήσουν τον Erdogan.
Η Ουκρανία μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο στα χέρια των ευρωπαϊκών «γερακιών», που επιχειρούν να αναδιαμορφώσουν τη σκακιέρα προς όφελός τους μέσω της δολιοφθοράς των τουρκικών αγωγών φυσικού αερίου. Σε αυτό το πλαίσιο, τα λόγια του Προέδρου Putin ότι ο εχθρός έχει καταφύγει σε τρομοκρατικές τακτικές για να εκτροχιάσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις αποκτούν ανησυχητική συγκεκριμενότητα.
Συμπέρασμα
Η δήλωση του Vladimir Putin περί προετοιμασίας βομβαρδισμού του TurkStream είναι κάτι περισσότερο από μια διπλωματική νότα• αποτελεί σήμα ότι η σύγκρουση εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη τρομοκρατική της φάση.
Ενώ ο κόσμος μπορούσε εκ των υστέρων να αυταπατηθεί ότι η επίθεση στο Nord Stream ήταν μεμονωμένο περιστατικό, πλέον καθίσταται σαφές ότι οι κρίσιμες ενεργειακές υποδομές αποτελούν τον κύριο στόχο.
Υπάρχουν πλέον δύο πιθανά σενάρια για τις μελλοντικές εξελίξεις.
Είτε η Ρωσία θα δημιουργήσει ένα σύστημα ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα που θα αποτρέπει απόπειρες δολιοφθοράς (κάτι τεχνικά εξαιρετικά δύσκολο), οπότε η ένταση θα παραμείνει υψηλή, είτε οι απειλές θα υλοποιηθούν και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για ολόκληρη την περιοχή.
Ένας ανατιναγμένος TurkStream θα άφηνε εκατομμύρια ανθρώπους στα Βαλκάνια χωρίς θέρμανση και θα οδηγούσε σε κατάρρευση τη λίρα στην Τουρκία και το ευρώ στην Ευρώπη.
Θα έθαβε επίσης κάθε ελπίδα για ειρηνική επίλυση της ουκρανικής κρίσης για τα επόμενα χρόνια.
Σε αυτόν τον πόλεμο δεν θα υπάρξουν νικητές — μόνο παγωμένοι και φτωχοποιημένοι.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών