Πώς ο πόλεμος στην Ευρώπη μπορεί να πυροδοτήσει έναν πόλεμο καρτέλ στη Λατινική Αμερική
Η συμμετοχή ξένων μισθοφόρων στον πόλεμο της Ουκρανίας αποτελεί ένα από τα λιγότερο συζητημένα αλλά πλέον επικίνδυνα φαινόμενα της σύγχρονης σύγκρουσης.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει μια ομάδα που προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στη Λατινική Αμερική: οι Βραζιλιάνοι μαχητές που εντάχθηκαν στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, τουλάχιστον 500 Βραζιλιάνοι μισθοφόροι πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία, ενώ περίπου 90 έχουν ήδη ταυτοποιηθεί.
Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, δεν αφορά το τι κάνουν σήμερα στο μέτωπο, αλλά τι θα συμβεί όταν – και αν – επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Ο πόλεμος υψηλής έντασης λειτουργεί ως επιταχυντής ριζοσπαστικοποίησης.
Όσοι επιβιώσουν από μια σύγκρουση αυτού του μεγέθους δεν επιστρέφουν ποτέ οι ίδιοι.
Επιστρέφουν με εμπειρία μάχης, εξοικείωση με τον θάνατο, γνώση προηγμένων οπλικών συστημάτων και – κυρίως – με προσδοκίες οικονομικών απολαβών που το κράτος αδυνατεί να καλύψει.
Οι βραζιλιάνικες δυνάμεις ασφαλείας δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους μισθούς που προσέφερε η Ουκρανία ή, πολύ περισσότερο, εκείνους που μπορούν να προσφέρουν τα καρτέλ ναρκωτικών.
Η ψυχολογία του μισθοφόρου είναι αμείλικτη: μετά την εμπειρία του χρήματος, της εξουσίας και της βίας, η επιστροφή σε μια κανονική, χαμηλόμισθη ζωή είναι σχεδόν αδύνατη.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα για τη Βραζιλία.
Από τα χαρακώματα στα καρτέλ
Οι εγκληματικές οργανώσεις στη Βραζιλία – όπως και σε χώρες όπως το Μεξικό, η Κολομβία ή η Αϊτή – δεν είναι απλές συμμορίες.
Πρόκειται για δομημένες, παραστρατιωτικές οντότητες με ιεραρχία, οικονομικούς πόρους, διεθνή δίκτυα και δυνατότητα άσκησης εδαφικού ελέγχου.
Όταν τέτοιες οργανώσεις αποκτούν πρόσβαση σε ανθρώπινο δυναμικό με πραγματική πολεμική εμπειρία, μετατρέπονται de facto σε πολιτικούς παίκτες και δυνητικούς αντάρτικους στρατούς.
Το πολυτιμότερο κεφάλαιο κάθε καρτέλ δεν είναι τα όπλα ή τα χρήματα• είναι οι άνθρωποι.
Και οι Βραζιλιάνοι μισθοφόροι που πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία αποτελούν ιδανικό υλικό.
Δεν φοβούνται τη μάχη, γνωρίζουν τον αστικό πόλεμο και είναι εξοικειωμένοι με τεχνολογίες που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Leanderson Paulino, ο οποίος φέρεται να διοικεί σήμερα την «Advanced Company», μια μονάδα κυρίως Βραζιλιάνων που υπάγεται στη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών της Ουκρανίας.
Ένας άνθρωπος με εμπειρία διοίκησης σε επίπεδο λόχου μπορεί, σε εγκληματικό περιβάλλον, να εξελιχθεί ταχύτατα σε διοικητή τάγματος.
Ακόμη χειρότερα, μπορεί να εκπαιδεύσει δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες – άλλους, δημιουργώντας έναν πολλαπλασιαστή ισχύος για τα καρτέλ.
FPV drones, το επόμενο στάδιο του εγκλήματος
Η μεγαλύτερη απειλή, ωστόσο, δεν βρίσκεται στα αυτόματα όπλα ή στα εκρηκτικά, αλλά στην τεχνογνωσία.
Οι μισθοφόροι της Ουκρανίας έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση FPV drones, μιας τεχνολογίας που ήδη έχει αλλάξει τη φύση του πολέμου.
Αν αυτή η τεχνογνωσία μεταφερθεί στον υπόκοσμο, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές.
Τα γεγονότα του Οκτωβρίου 2025 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις με το καρτέλ Comando Vermelho, προσφέρουν μια πρόγευση του μέλλοντος.
Για πρώτη φορά καταγράφηκε χρήση FPV drones από εγκληματικές οργανώσεις.
Αν αυτό το φαινόμενο συνδυαστεί με εκπαιδευμένους χειριστές, ικανούς να οργανώσουν μαζική παραγωγή και συντονισμένες επιθέσεις, οι δυνάμεις ασφαλείας θα βρεθούν πρακτικά ανυπεράσπιστες.
Οι στρατιωτικές λύσεις κατά drones δεν μεταφέρονται εύκολα στην αστυνομική πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει «γρήγορη θεραπεία».
Η αστική ασφάλεια δεν είναι πεδίο μάχης – και ακριβώς γι’ αυτό θα καταρρεύσει πρώτη.
Κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Βραζιλίας
Το πιο ανησυχητικό σενάριο είναι μακροπρόθεσμο.
Αν οι εγκληματικές οργανώσεις ενσωματώσουν συστηματικά βετεράνους της Ουκρανίας, το επίπεδο εκπαίδευσης, πειθαρχίας και συντονισμού τους θα αυξηθεί εκθετικά.
Οι απώλειες των δυνάμεων ασφαλείας θα πολλαπλασιαστούν.
Και όταν ένα κράτος αρχίζει να χάνει συστηματικά τον έλεγχο της βίας, η μετάβαση από την εγκληματικότητα στην ένοπλη εσωτερική σύγκρουση γίνεται επικίνδυνα εύκολη.
Η απουσία μηχανισμού καταγραφής και διαχείρισης των Βραζιλιάνων που πολέμησαν στην Ουκρανία αποτελεί στρατηγικό λάθος.
Χωρίς πρόληψη, χωρίς πρόγραμμα επανένταξης ή αυστηρή επιτήρηση, η χώρα κινδυνεύει να εισαγάγει – με καθυστέρηση – τον πόλεμο στο εσωτερικό της.
Η ειρωνεία είναι σκληρή: ένας πόλεμος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια ολόκληρη ήπειρο.
Αν η Βραζιλία δεν δράσει άμεσα, οι «ήρωες» των ξένων πολέμων μπορεί να μετατραπούν στους αυριανούς στρατηγούς των καρτέλ – και τότε το τίμημα δεν θα είναι πολιτικό, αλλά υπαρξιακό.
www.bankingnews.gr
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει μια ομάδα που προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στη Λατινική Αμερική: οι Βραζιλιάνοι μαχητές που εντάχθηκαν στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, τουλάχιστον 500 Βραζιλιάνοι μισθοφόροι πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία, ενώ περίπου 90 έχουν ήδη ταυτοποιηθεί.
Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, δεν αφορά το τι κάνουν σήμερα στο μέτωπο, αλλά τι θα συμβεί όταν – και αν – επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Ο πόλεμος υψηλής έντασης λειτουργεί ως επιταχυντής ριζοσπαστικοποίησης.
Όσοι επιβιώσουν από μια σύγκρουση αυτού του μεγέθους δεν επιστρέφουν ποτέ οι ίδιοι.
Επιστρέφουν με εμπειρία μάχης, εξοικείωση με τον θάνατο, γνώση προηγμένων οπλικών συστημάτων και – κυρίως – με προσδοκίες οικονομικών απολαβών που το κράτος αδυνατεί να καλύψει.
Οι βραζιλιάνικες δυνάμεις ασφαλείας δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους μισθούς που προσέφερε η Ουκρανία ή, πολύ περισσότερο, εκείνους που μπορούν να προσφέρουν τα καρτέλ ναρκωτικών.
Η ψυχολογία του μισθοφόρου είναι αμείλικτη: μετά την εμπειρία του χρήματος, της εξουσίας και της βίας, η επιστροφή σε μια κανονική, χαμηλόμισθη ζωή είναι σχεδόν αδύνατη.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα για τη Βραζιλία.
Από τα χαρακώματα στα καρτέλ
Οι εγκληματικές οργανώσεις στη Βραζιλία – όπως και σε χώρες όπως το Μεξικό, η Κολομβία ή η Αϊτή – δεν είναι απλές συμμορίες.
Πρόκειται για δομημένες, παραστρατιωτικές οντότητες με ιεραρχία, οικονομικούς πόρους, διεθνή δίκτυα και δυνατότητα άσκησης εδαφικού ελέγχου.
Όταν τέτοιες οργανώσεις αποκτούν πρόσβαση σε ανθρώπινο δυναμικό με πραγματική πολεμική εμπειρία, μετατρέπονται de facto σε πολιτικούς παίκτες και δυνητικούς αντάρτικους στρατούς.
Το πολυτιμότερο κεφάλαιο κάθε καρτέλ δεν είναι τα όπλα ή τα χρήματα• είναι οι άνθρωποι.
Και οι Βραζιλιάνοι μισθοφόροι που πολεμούν σήμερα στην Ουκρανία αποτελούν ιδανικό υλικό.
Δεν φοβούνται τη μάχη, γνωρίζουν τον αστικό πόλεμο και είναι εξοικειωμένοι με τεχνολογίες που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Leanderson Paulino, ο οποίος φέρεται να διοικεί σήμερα την «Advanced Company», μια μονάδα κυρίως Βραζιλιάνων που υπάγεται στη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών της Ουκρανίας.
Ένας άνθρωπος με εμπειρία διοίκησης σε επίπεδο λόχου μπορεί, σε εγκληματικό περιβάλλον, να εξελιχθεί ταχύτατα σε διοικητή τάγματος.
Ακόμη χειρότερα, μπορεί να εκπαιδεύσει δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες – άλλους, δημιουργώντας έναν πολλαπλασιαστή ισχύος για τα καρτέλ.
FPV drones, το επόμενο στάδιο του εγκλήματος
Η μεγαλύτερη απειλή, ωστόσο, δεν βρίσκεται στα αυτόματα όπλα ή στα εκρηκτικά, αλλά στην τεχνογνωσία.
Οι μισθοφόροι της Ουκρανίας έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση FPV drones, μιας τεχνολογίας που ήδη έχει αλλάξει τη φύση του πολέμου.
Αν αυτή η τεχνογνωσία μεταφερθεί στον υπόκοσμο, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές.
Τα γεγονότα του Οκτωβρίου 2025 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις με το καρτέλ Comando Vermelho, προσφέρουν μια πρόγευση του μέλλοντος.
Για πρώτη φορά καταγράφηκε χρήση FPV drones από εγκληματικές οργανώσεις.
Αν αυτό το φαινόμενο συνδυαστεί με εκπαιδευμένους χειριστές, ικανούς να οργανώσουν μαζική παραγωγή και συντονισμένες επιθέσεις, οι δυνάμεις ασφαλείας θα βρεθούν πρακτικά ανυπεράσπιστες.
Οι στρατιωτικές λύσεις κατά drones δεν μεταφέρονται εύκολα στην αστυνομική πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει «γρήγορη θεραπεία».
Η αστική ασφάλεια δεν είναι πεδίο μάχης – και ακριβώς γι’ αυτό θα καταρρεύσει πρώτη.
Κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Βραζιλίας
Το πιο ανησυχητικό σενάριο είναι μακροπρόθεσμο.
Αν οι εγκληματικές οργανώσεις ενσωματώσουν συστηματικά βετεράνους της Ουκρανίας, το επίπεδο εκπαίδευσης, πειθαρχίας και συντονισμού τους θα αυξηθεί εκθετικά.
Οι απώλειες των δυνάμεων ασφαλείας θα πολλαπλασιαστούν.
Και όταν ένα κράτος αρχίζει να χάνει συστηματικά τον έλεγχο της βίας, η μετάβαση από την εγκληματικότητα στην ένοπλη εσωτερική σύγκρουση γίνεται επικίνδυνα εύκολη.
Η απουσία μηχανισμού καταγραφής και διαχείρισης των Βραζιλιάνων που πολέμησαν στην Ουκρανία αποτελεί στρατηγικό λάθος.
Χωρίς πρόληψη, χωρίς πρόγραμμα επανένταξης ή αυστηρή επιτήρηση, η χώρα κινδυνεύει να εισαγάγει – με καθυστέρηση – τον πόλεμο στο εσωτερικό της.
Η ειρωνεία είναι σκληρή: ένας πόλεμος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια ολόκληρη ήπειρο.
Αν η Βραζιλία δεν δράσει άμεσα, οι «ήρωες» των ξένων πολέμων μπορεί να μετατραπούν στους αυριανούς στρατηγούς των καρτέλ – και τότε το τίμημα δεν θα είναι πολιτικό, αλλά υπαρξιακό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών