Ο Καναδός Πρωθυπουργός Mark Carney έφτασε στο Νταβός της Ελβετίας με δυναμική, κερδίζοντας την προσοχή με μια ομιλία που αποδομεί το ιδανικό της «διεθνούς τάξης με κανόνες».
Σύμφωνα με τον Carney, ο κόσμος δεν έχει απλώς αλλάξει φάση· έχει ραγίσει.
Οι περιορισμοί χαλαρώνουν, η καταναγκαστική πολιτική γίνεται κανονικότητα, και η παραδοσιακή γλώσσα της διπλωματίας ακούγεται πλέον σαν θέατρο.
Η επίσκεψη του Carney στο Πεκίνο πριν από το Νταβός, όπου ο Καναδάς υπέγραψε νέα στρατηγική συνεργασία με την Κίνα, έδωσε μεγαλύτερο βάρος στο μήνυμα: ο Καναδάς δεν περιέγραφε απλώς έναν σκληρότερο κόσμο· προσαρμόζονταν σε αυτόν, διαπιστώνει το Foreign Policy.
Ο Carney χαρακτήρισε τη διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες ως «ευχάριστη φαντασία», προειδοποιώντας ότι οι μεγάλες δυνάμεις δρουν όλο και περισσότερο χωρίς να αισθάνονται περιορισμούς.
Ανέδειξε την αλήθεια ότι η υπακοή δεν εγγυάται ασφάλεια, και ζήτησε από τις «μεσαίες δυνάμεις» να ενώσουν επιρροή και να δημιουργήσουν συνασπισμούς. Ωστόσο, η κατηγορία αυτή αρχίζει να χάνει ακρίβεια σε έναν κόσμο που ορίζεται από τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας: πολλές χώρες εκτός των δύο πόλων ζουν με αποφάσεις που δεν επέλεξαν.
Η ισχύς των λιγότερο ισχυρών ξεκινά με ειλικρίνεια
Οι πιο πειστικές θέσεις του Carney επικεντρώνονται στην πολυπλοκότητα της αλληλεξάρτησης: οι δασμοί, οι χρηματοοικονομικές υποδομές και οι αλυσίδες εφοδιασμού γίνονται εργαλεία πίεσης.
Η συνδεσιμότητα δεν μοιράζει τον κίνδυνο ισότιμα και η ανθεκτικότητα αποκτά σημασία παράλληλα με την αποτελεσματικότητα.
Η αναφορά του στην «Δύναμη των Αδύναμων» του Vaclav Havel υπογράμμισε την ηθική πρόκληση: για δεκαετίες, χώρες όπως ο Καναδάς συμμετείχαν σε διεθνείς θεσμούς και επαινούσαν τις αρχές τους, γνωρίζοντας ότι η ιστορία ήταν «μερικώς ψευδής». Η εμπορική και νομική εφαρμογή των κανόνων γινόταν ασύμμετρα, αλλά η χώρα κρατούσε τη «σημαία στο παράθυρο».
Η ειλικρίνεια ως δοκιμασία
Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει ο Carney, δεν είναι η καθυστέρηση στη διαπίστωση της αλήθειας αλλά η συνέπεια.
Η ειλικρίνεια απαιτεί μνήμη: η Καναδική πολιτική δεν πρέπει να ξεκινά μόνο όταν νιώθει εκτεθειμένη, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζει παλιές υποκρισίες, ειδικά όταν τα θύματα ήταν μικρότερες και φτωχότερες χώρες.
Παραδείγματα περιλαμβάνουν την προτεραιότητα στον εμβολιασμό μέσω Covax και τις εξαγωγές όπλων στη Σαουδική Αραβία, όπου η ηθική ισορροπία ήταν επιλεκτική.
Η απομάκρυνση της «σημαίας από το παράθυρο» είναι μόνο η αρχή.
Η δύσκολη πρόκληση είναι η απόδειξη ότι η ειλικρίνεια θα υπερβεί την ευκολία: να υπερασπιστείς κανόνες όταν οι σύμμαχοι τους παραβιάζουν και να επιμείνεις σε στάνταρ ακόμη και όταν η εφαρμογή τους έχει κόστος.
Χωρίς αυτό, το νέο ρεαλιστικό αφήγημα του Carney κινδυνεύει να γίνει ένα πιο αυστηρό, αλλά εξίσου επιλεκτικό θέατρο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών