Στη Ρουμανία υπάρχουν πέτρες που μοιάζουν να έχουν ζωή: ξεπροβάλλουν από το έδαφος, μεγαλώνουν και αλλάζουν μορφή με το πέρασμα του χρόνου. Παρότι για δεκαετίες τροφοδότησαν μύθους και θρύλους, οι επιστήμονες αποκαλύπτουν ότι πίσω από το φαινόμενο κρύβεται μια αργή αλλά απολύτως φυσική γεωλογική διαδικασία
Στη Ρουμανία υπάρχουν βράχοι που μοιάζουν να έχουν δική τους ζωή. Αναδύονται από το έδαφος, αυξάνονται σε μέγεθος και αλλάζουν σχήμα με την πάροδο του χρόνου, γοητεύοντας εδώ και δεκαετίες τουρίστες και εξερευνητές.
Παρότι η εικόνα τους μοιάζει σχεδόν φανταστική, η εξήγηση του φαινομένου είναι απολύτως γήινη.
Τι είναι οι «ζωντανές πέτρες»;
Κοντά στη μικρή ρουμανική πόλη Costești, μπορεί κανείς να δει ασυνήθιστα συμπλέγματα στρογγυλεμένων ογκόλιθων, που οι ντόπιοι αποκαλούν εδώ και χρόνια «ζωντανές πέτρες». Επιστημονικά, οι σχηματισμοί αυτοί είναι γνωστοί ως τροβάντες.
Παρόμοιοι βράχοι απαντώνται και σε άλλες περιοχές βόρεια του Βουκουρεστίου, όπου οι φυσικές διεργασίες δημιουργούν αντικείμενα που θυμίζουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες οι πέτρες αποτέλεσαν την αρχή των πάντων.
Οι τροβάντες μοιάζουν με διογκωμένους ογκόλιθους που φαίνεται σαν να «ξεπηδούν» από το έδαφος. Διαφέρουν αισθητά από τα γύρω πετρώματα και δείχνουν πιο πυκνοί και πιο βαρείς.
Η γεωλογική φύση των τροβάντων
Από γεωλογικής άποψης, οι τροβάντες είναι ψαμμιτικοί όζοι με σκληρό εξωτερικό περίβλημα. Η δομή τους συχνά συγκρίνεται με καραμέλα με παχιά επικάλυψη: το σκληρό «κέλυφος» προστατεύει τα εσωτερικά στρώματα από τη γρήγορη διάβρωση.
Ενώ τα πιο μαλακά πετρώματα γύρω τους φθείρονται σταδιακά, οι τροβάντες φαίνεται να «αναδύονται» στην επιφάνεια, θυμίζοντας τις διεργασίες με τις οποίες σχηματίζεται το πετρέλαιο στα βάθη της Γης.
Γιατί δημιουργείται η ψευδαίσθηση της ανάπτυξης;
Οι τροβάντες παρουσιάζουν την πιο μυστηριώδη συμπεριφορά μετά από βροχή. Η υγρασία αντιδρά με τα ορυκτά στο εσωτερικό της πέτρας, προκαλώντας τη διαστολή ορισμένων περιοχών.
Στην επιφάνεια εμφανίζονται στρογγυλεμένες διογκώσεις, που μοιάζουν με νέες «αναπτύξεις» ή ακόμη και με «μωρά» πετρώματα.
Στην πραγματικότητα, οι διεργασίες αυτές είναι εξαιρετικά αργές. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι σε διάστημα περίπου 1.200 ετών, ένας τροβάντας αυξάνεται λιγότερο από πέντε εκατοστά. Οι αλλαγές, λοιπόν, είναι ορατές μόνο σε κλίμακα αιώνων.
Πώς σχηματίστηκαν οι «ζωντανές πέτρες»;
Πριν από εκατομμύρια χρόνια, η περιοχή όπου βρίσκονται σήμερα οι τροβάντες αποτελούσε δέλτα αρχαίου ποταμού. Εκεί εναποτίθεντο ψαμμιτικά και ιλυώδη ιζήματα από τεράστιες εκτάσεις.
Με την πάροδο του χρόνου, τα ορυκτά διαλύθηκαν, μετακινήθηκαν μέσα στα ιζήματα και λειτούργησαν ως φυσικό «τσιμέντο», συγκολλώντας τους κόκκους άμμου και χαλικιού.
Γι’ αυτό οι τροβάντες διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους σε χημική σύσταση και σχήμα: κάθε πέτρα σχηματίστηκε κάτω από διαφορετικές συνθήκες και «συγκέντρωσε» το δικό της μοναδικό μείγμα ορυκτών.
Σύγκριση των τροβάντων με συνηθισμένους ογκόλιθους
Οι τροβάντες διαφέρουν από τις κοινές πέτρες όχι μόνο στην εμφάνιση. Οι συνηθισμένοι ογκόλιθοι διαβρώνονται σταδιακά από το νερό και τον άνεμο, χάνοντας το σχήμα τους.
Οι τροβάντες, αντίθετα, διατηρούν την ακεραιότητά τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χάρη στο πυκνό εξωτερικό τους κέλυφος και τις εσωτερικές διεργασίες συγκόλλησης.
www.bankingnews.gr
Παρότι η εικόνα τους μοιάζει σχεδόν φανταστική, η εξήγηση του φαινομένου είναι απολύτως γήινη.
Τι είναι οι «ζωντανές πέτρες»;
Κοντά στη μικρή ρουμανική πόλη Costești, μπορεί κανείς να δει ασυνήθιστα συμπλέγματα στρογγυλεμένων ογκόλιθων, που οι ντόπιοι αποκαλούν εδώ και χρόνια «ζωντανές πέτρες». Επιστημονικά, οι σχηματισμοί αυτοί είναι γνωστοί ως τροβάντες.
Παρόμοιοι βράχοι απαντώνται και σε άλλες περιοχές βόρεια του Βουκουρεστίου, όπου οι φυσικές διεργασίες δημιουργούν αντικείμενα που θυμίζουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες οι πέτρες αποτέλεσαν την αρχή των πάντων.
Οι τροβάντες μοιάζουν με διογκωμένους ογκόλιθους που φαίνεται σαν να «ξεπηδούν» από το έδαφος. Διαφέρουν αισθητά από τα γύρω πετρώματα και δείχνουν πιο πυκνοί και πιο βαρείς.
Η γεωλογική φύση των τροβάντων
Από γεωλογικής άποψης, οι τροβάντες είναι ψαμμιτικοί όζοι με σκληρό εξωτερικό περίβλημα. Η δομή τους συχνά συγκρίνεται με καραμέλα με παχιά επικάλυψη: το σκληρό «κέλυφος» προστατεύει τα εσωτερικά στρώματα από τη γρήγορη διάβρωση.
Ενώ τα πιο μαλακά πετρώματα γύρω τους φθείρονται σταδιακά, οι τροβάντες φαίνεται να «αναδύονται» στην επιφάνεια, θυμίζοντας τις διεργασίες με τις οποίες σχηματίζεται το πετρέλαιο στα βάθη της Γης.
Γιατί δημιουργείται η ψευδαίσθηση της ανάπτυξης;
Οι τροβάντες παρουσιάζουν την πιο μυστηριώδη συμπεριφορά μετά από βροχή. Η υγρασία αντιδρά με τα ορυκτά στο εσωτερικό της πέτρας, προκαλώντας τη διαστολή ορισμένων περιοχών.
Στην επιφάνεια εμφανίζονται στρογγυλεμένες διογκώσεις, που μοιάζουν με νέες «αναπτύξεις» ή ακόμη και με «μωρά» πετρώματα.
Στην πραγματικότητα, οι διεργασίες αυτές είναι εξαιρετικά αργές. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι σε διάστημα περίπου 1.200 ετών, ένας τροβάντας αυξάνεται λιγότερο από πέντε εκατοστά. Οι αλλαγές, λοιπόν, είναι ορατές μόνο σε κλίμακα αιώνων.
Πώς σχηματίστηκαν οι «ζωντανές πέτρες»;
Πριν από εκατομμύρια χρόνια, η περιοχή όπου βρίσκονται σήμερα οι τροβάντες αποτελούσε δέλτα αρχαίου ποταμού. Εκεί εναποτίθεντο ψαμμιτικά και ιλυώδη ιζήματα από τεράστιες εκτάσεις.
Με την πάροδο του χρόνου, τα ορυκτά διαλύθηκαν, μετακινήθηκαν μέσα στα ιζήματα και λειτούργησαν ως φυσικό «τσιμέντο», συγκολλώντας τους κόκκους άμμου και χαλικιού.
Γι’ αυτό οι τροβάντες διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους σε χημική σύσταση και σχήμα: κάθε πέτρα σχηματίστηκε κάτω από διαφορετικές συνθήκες και «συγκέντρωσε» το δικό της μοναδικό μείγμα ορυκτών.
Σύγκριση των τροβάντων με συνηθισμένους ογκόλιθους
Οι τροβάντες διαφέρουν από τις κοινές πέτρες όχι μόνο στην εμφάνιση. Οι συνηθισμένοι ογκόλιθοι διαβρώνονται σταδιακά από το νερό και τον άνεμο, χάνοντας το σχήμα τους.
Οι τροβάντες, αντίθετα, διατηρούν την ακεραιότητά τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χάρη στο πυκνό εξωτερικό τους κέλυφος και τις εσωτερικές διεργασίες συγκόλλησης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών