Νέα ευρήματα κοντά στο βουνό Ararat αναζωπύρωσαν τις ελπίδες ότι η Κιβωτός του Νώε εντοπίστηκε επιτέλους. Ωστόσο, οι ίδιοι οι αρχαιολόγοι προειδοποιούν πως τα στοιχεία είναι ακόμη ασαφή, γεμάτα αντιφάσεις και κάθε άλλο παρά οριστικά. Η υπόθεση, αντί να κλείσει, περιπλέκεται περισσότερο από ποτέ.
Ένα από τα πιο μυστηριώδη κειμήλια της ανθρωπότητας, η Κιβωτός του Νώε, αναζητείται εδώ και δεκαετίες.
Πρόσφατα, τα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για την πολυαναμενόμενη ανακάλυψή της.
Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έσπευσαν να δώσουν μια διευκρίνιση που ανέτρεψε τα πάντα.
Όλα έδεσαν – ή έτσι φάνηκε
Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι φίλοι των ιστορικών αποκαλύψεων ένιωσαν πως ήρθε το μεγάλο «δώρο». Τίτλοι όπως «Υπήρξε στ’ αλήθεια!» και «Βρέθηκαν αποδείξεις μετά από χιλιάδες χρόνια» πλημμύρισαν τα διεθνή ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η Κιβωτός του Νώε είχε επιτέλους εντοπιστεί!
Πριν από αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια κατασκευαστικών εργασιών κοντά στο χωριό Telçeker στην ανατολική Τουρκία, βρέθηκαν αρχαία κεραμικά.
Πρόσφατες αναλύσεις έδειξαν ότι χρονολογούνται στη Χαλκολιθική περίοδο (5500–3000 π.Χ.). Αυτό προκάλεσε ενθουσιασμό, καθώς πολλοί ιστορικοί και βιβλικοί μελετητές τοποθετούν τον Κατακλυσμό και την Κιβωτό σε αυτήν ακριβώς την εποχή.
Η περιοχή γύρω από το Telçeker, στους πρόποδες του βουνού Ararat, αποτελεί εδώ και δεκαετίες επίκεντρο αναζητήσεων. Και όχι τυχαία.
Ιστορίες
Το 1940, το αμερικανικό περιοδικό New Eden δημοσίευσε ανώνυμο άρθρο για τον Ρώσο αξιωματικό Vladimir Roskovitsky. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποτίθεται πως είδε από αέρος ένα τεράστιο αντικείμενο που έμοιαζε με πλοίο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού. Αργότερα αποδείχθηκε πως επρόκειτο για δημοσιογραφική απάτη.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Γάλλος ορειβάτης Fernand Navarra ισχυρίστηκε κάτι παρόμοιο, παρουσιάζοντας μάλιστα ένα κομμάτι ξύλου ως απόδειξη. Η ραδιοχρονολόγηση, όμως, έδειξε ότι το ξύλο δεν ήταν παλαιότερο από τον 3ο–8ο αιώνα μ.Χ.
Το 1960, κατά τη διάρκεια ασκήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα ραντάρ φέρονται να εντόπισαν «ανωμαλία» μήκους 160–180 μέτρων. Παρά τις φήμες, δεν παρουσιάστηκαν ποτέ αποδεικτικά στοιχεία.
Λάθη και αντιφάσεις
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν και άλλες θεωρίες. Πριν περίπου δέκα χρόνια, ερευνητές από το Iranian Biblical Society υπέδειξαν το Takhte Soleyman ως πιθανό σημείο προσάραξης.
Το επιχείρημα βασίστηκε στο ότι η Γένεση αναφέρει απλώς «τα όρη Αραράτ», όρο που κάποιοι συνδέουν με το αρχαίο κράτος Urartu (13ος–6ος αιώνας π.Χ.), σε περιοχές της σημερινής Αρμενίας, της ανατολικής Τουρκίας και του βορειοδυτικού Ιράν.
Ωστόσο, η θεωρία αυτή έχει σοβαρά κενά: το Takhte Soleyman δεν ανήκε ποτέ στο Urartu και, κυρίως, δεν πληροί το βασικό βιβλικό κριτήριο ότι η Κιβωτός προσάραξε στο πρώτο σημείο που αναδύθηκε από τα νερά.
«Όσο πιο κοντά γίνεται»
Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, μόνο το βουνό Ararat πληροί αυτήν την προϋπόθεση. Ο ιστορικός Josephus Flavius ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ανέφερε ότι οι κάτοικοι της περιοχής έδειχναν τμήματα της Κιβωτού.
Το ίδιο υποστήριξε και ο Marco Polo, καθώς και ο Γερμανός εξερευνητής Adam Olearius.
Το 2019, Τούρκοι επιστήμονες εντόπισαν ίχνη επεξεργασμένου πηλού και θαλάσσιων οργανισμών σε δείγματα εδάφους κοντά στην «ανωμαλία» του Ararat, ηλικίας επίσης Χαλκολιθικής περιόδου.
Ο αρχαιολόγος Faruk Kaya εξήγησε ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή μεταξύ 5000 και 3000 π.Χ., «όσο πιο κοντά γίνεται» στην εποχή του Νώε.
Παρ’ όλα αυτά, ξεκαθάρισε πως τα συμπεράσματα είναι ακόμη προκαταρκτικά και δεν αποδεικνύουν με βεβαιότητα ότι πρόκειται για την Κιβωτό.
Με άλλα λόγια, το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μυστήριο του κόσμου όχι μόνο δεν λύθηκε – αλλά μόλις έγινε ακόμη πιο περίπλοκο.
www.bankingnews.gr
Πρόσφατα, τα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για την πολυαναμενόμενη ανακάλυψή της.
Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έσπευσαν να δώσουν μια διευκρίνιση που ανέτρεψε τα πάντα.
Όλα έδεσαν – ή έτσι φάνηκε
Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι φίλοι των ιστορικών αποκαλύψεων ένιωσαν πως ήρθε το μεγάλο «δώρο». Τίτλοι όπως «Υπήρξε στ’ αλήθεια!» και «Βρέθηκαν αποδείξεις μετά από χιλιάδες χρόνια» πλημμύρισαν τα διεθνή ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η Κιβωτός του Νώε είχε επιτέλους εντοπιστεί!
Πριν από αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια κατασκευαστικών εργασιών κοντά στο χωριό Telçeker στην ανατολική Τουρκία, βρέθηκαν αρχαία κεραμικά.
Πρόσφατες αναλύσεις έδειξαν ότι χρονολογούνται στη Χαλκολιθική περίοδο (5500–3000 π.Χ.). Αυτό προκάλεσε ενθουσιασμό, καθώς πολλοί ιστορικοί και βιβλικοί μελετητές τοποθετούν τον Κατακλυσμό και την Κιβωτό σε αυτήν ακριβώς την εποχή.
Η περιοχή γύρω από το Telçeker, στους πρόποδες του βουνού Ararat, αποτελεί εδώ και δεκαετίες επίκεντρο αναζητήσεων. Και όχι τυχαία.
Ιστορίες
Το 1940, το αμερικανικό περιοδικό New Eden δημοσίευσε ανώνυμο άρθρο για τον Ρώσο αξιωματικό Vladimir Roskovitsky. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποτίθεται πως είδε από αέρος ένα τεράστιο αντικείμενο που έμοιαζε με πλοίο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού. Αργότερα αποδείχθηκε πως επρόκειτο για δημοσιογραφική απάτη.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Γάλλος ορειβάτης Fernand Navarra ισχυρίστηκε κάτι παρόμοιο, παρουσιάζοντας μάλιστα ένα κομμάτι ξύλου ως απόδειξη. Η ραδιοχρονολόγηση, όμως, έδειξε ότι το ξύλο δεν ήταν παλαιότερο από τον 3ο–8ο αιώνα μ.Χ.
Το 1960, κατά τη διάρκεια ασκήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα ραντάρ φέρονται να εντόπισαν «ανωμαλία» μήκους 160–180 μέτρων. Παρά τις φήμες, δεν παρουσιάστηκαν ποτέ αποδεικτικά στοιχεία.
Λάθη και αντιφάσεις
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν και άλλες θεωρίες. Πριν περίπου δέκα χρόνια, ερευνητές από το Iranian Biblical Society υπέδειξαν το Takhte Soleyman ως πιθανό σημείο προσάραξης.
Το επιχείρημα βασίστηκε στο ότι η Γένεση αναφέρει απλώς «τα όρη Αραράτ», όρο που κάποιοι συνδέουν με το αρχαίο κράτος Urartu (13ος–6ος αιώνας π.Χ.), σε περιοχές της σημερινής Αρμενίας, της ανατολικής Τουρκίας και του βορειοδυτικού Ιράν.
Ωστόσο, η θεωρία αυτή έχει σοβαρά κενά: το Takhte Soleyman δεν ανήκε ποτέ στο Urartu και, κυρίως, δεν πληροί το βασικό βιβλικό κριτήριο ότι η Κιβωτός προσάραξε στο πρώτο σημείο που αναδύθηκε από τα νερά.
«Όσο πιο κοντά γίνεται»
Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, μόνο το βουνό Ararat πληροί αυτήν την προϋπόθεση. Ο ιστορικός Josephus Flavius ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ανέφερε ότι οι κάτοικοι της περιοχής έδειχναν τμήματα της Κιβωτού.
Το ίδιο υποστήριξε και ο Marco Polo, καθώς και ο Γερμανός εξερευνητής Adam Olearius.
Το 2019, Τούρκοι επιστήμονες εντόπισαν ίχνη επεξεργασμένου πηλού και θαλάσσιων οργανισμών σε δείγματα εδάφους κοντά στην «ανωμαλία» του Ararat, ηλικίας επίσης Χαλκολιθικής περιόδου.
Ο αρχαιολόγος Faruk Kaya εξήγησε ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή μεταξύ 5000 και 3000 π.Χ., «όσο πιο κοντά γίνεται» στην εποχή του Νώε.
Παρ’ όλα αυτά, ξεκαθάρισε πως τα συμπεράσματα είναι ακόμη προκαταρκτικά και δεν αποδεικνύουν με βεβαιότητα ότι πρόκειται για την Κιβωτό.
Με άλλα λόγια, το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μυστήριο του κόσμου όχι μόνο δεν λύθηκε – αλλά μόλις έγινε ακόμη πιο περίπλοκο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών