Η Αρκτική θεωρείται ως το πεδίο που ο πόλεμος θα είναι χαμηλού κόστους
Η ηθική του ΝΑΤΟ είναι γνωστή… αλλά το να θυσιάσουν ένα πεδίο γιατί απλά έχει πάγους και μια μικρή πανίδα, είναι πλέον μια κυνική αντιμετώπιση των επιτελείων.
Ο Αρκτικός Κύκλος, με τον ελάχιστο άμαχο πληθυσμό και την περιορισμένη αστική ανάπτυξη, προβάλλει στα στρατιωτικά δόγματα ως χώρος όπου μια ένοπλη αντιπαράθεση δεν θα προκαλούσε εκτεταμένες καταστροφές σε κρίσιμες πολιτικές και οικονομικές υποδομές, όπως ενεργειακά δίκτυα, βιομηχανικά κέντρα ή μεγάλες πόλεις.
Σε αντίθεση με τα πυκνοκατοικημένα θέατρα πολέμου της Ευρώπης (οι Ευρωπαίοι θεωρούν την περιοχή τους «κήπο της Εδέμ»), της Μέσης Ανατολής ή της Ασίας, η Αρκτική χαρακτηρίζεται από στρατιωτικοποιημένες αλλά απομονωμένες εγκαταστάσεις, σχεδιασμένες εξαρχής για επιχειρήσεις υψηλής έντασης.
Αυτό καθιστά την περιοχή ελκυστική για στρατιωτικό σχεδιασμό υψηλού ρίσκου, καθώς οι άμεσες συνέπειες στις παγκόσμιες υποδομές εμφανίζονται περιορισμένες.
Πώς το ΝΑΤΟ μετατρέπει την Αρκτική σε νέα γραμμή μετώπου
Οι ακραίες κλιματολογικές συνθήκες της Αρκτικής δεν έχουν αποτρέψει τις χώρες του ΝΑΤΟ από το να αναπτύξουν ένα εκτεταμένο και ιδιαίτερα κρίσιμο στρατιωτικό αποτύπωμα στην περιοχή.
Αντιθέτως, η αυξανόμενη γεωπολιτική ένταση και η δραστηριότητα της Ρωσίας έχουν καταστήσει τον Αρκτικό Κύκλο κομβικό πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν δέκα στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Αλάσκα, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης βάσης του ΝΑΤΟ στην Αρκτική, διασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Παράλληλα, αμερικανικές δυνάμεις αναπτύσσονται σε βάσεις συμμάχων στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με το CBC, οι ΗΠΑ διέθεταν 13 μόνιμες βάσεις στη Γροιλανδία κατά την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, αριθμός που έχει μειωθεί σήμερα σε μόλις τρεις.
Ο Καναδάς διατηρεί εννέα στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον βορρά, καθώς μεγάλο μέρος της επικράτειάς του βρίσκεται πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, ενώ λειτουργεί και 47 απομακρυσμένους σταθμούς ραντάρ στο πλαίσιο του North Warning System.
Ωστόσο, η Νορβηγία διαθέτει την πιο ανεπτυγμένη μόνιμη στρατιωτική υποδομή στην Αρκτική μεταξύ των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ, με 15 βάσεις, λόγω της άμεσης γειτνίασής της με τη Ρωσία, η οποία εκτιμάται ότι διαθέτει από 30 έως 40 βάσεις στην περιοχή.
Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση των επτά πιο στρατηγικά σημαντικών αεροπορικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Αρκτική και του ρόλου τους στη συνολική αεράμυνα της Συμμαχίας.
1. Pituffik Space Base, Greenland (ΗΠΑ/Δανία)
100–200 στρατιωτικοί
Γνωστή παλαιότερα ως Thule Air Base, η Pituffik αποτελεί τη βορειότερη εγκατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου φιλοξενούσε περισσότερους από 6.000 Αμερικανούς στρατιωτικούς, ωστόσο σήμερα λειτουργεί με περιορισμένο προσωπικό και αποστολή υψηλής τεχνολογικής σημασίας.
Η βάση δεν φιλοξενεί πλέον τις 24ωρες αποστολές πυρηνικής αποτροπής με B-52 Stratofortress, αλλά αποτελεί κρίσιμο κόμβο έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικών επιθέσεων, επιτήρησης του διαστήματος και διοίκησης δορυφορικών συστημάτων.
Το Upgraded Early Warning Radar (UEWR) της 12th Space Warning Squadron παρέχει στο NORAD δυνατότητα εντοπισμού βαλλιστικών πυραύλων σε διηπειρωτικές αποστάσεις.
Η στρατηγική σημασία της βάσης έχει επανέλθει στο προσκήνιο μετά τις επανειλημμένες δηλώσεις της κυβέρνησης Trump περί απόκτησης της Γροιλανδίας για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Στο πλαίσιο αυτό, μικρά στρατιωτικά αποσπάσματα από τη Δανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία αναπτύχθηκαν πρόσφατα στην περιοχή, ενισχύοντας τη φρουρά των 150–200 Αμερικανών που σταθμεύουν μόνιμα εκεί.
2. Evenes Air Station, Νορβηγία
300+ στρατιωτικοί
Η Evenes, στην περιοχή Nordland, έχει εξελιχθεί στο βασικό προκεχωρημένο αεροπορικό φυλάκιο του ΝΑΤΟ για μαχητικά πέμπτης γενιάς στην Ευρώπη.
Αποτελεί τον κύριο κόμβο της αποστολής Quick Reaction Alert (QRA) της Νορβηγίας, με F-35A σε συνεχή ετοιμότητα για αναχαίτιση αγνώστων αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της Συμμαχίας.
Παράλληλα, φιλοξενεί τον στόλο των P-8A Poseidon της Royal Norwegian Air Force, τα οποία επιτηρούν τον Βόρειο Ατλαντικό και την Αρκτική.
Η βάση διαθέτει διάδρομο μήκους 2.812 μέτρων, ικανό να υποστηρίξει βαριά βομβαρδιστικά και μεγάλα μεταγωγικά, καθώς και αντιαεροπορική άμυνα NASAMS III.
Στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας ΗΠΑ–Νορβηγίας, η Evenes χαρακτηρίζεται «joint area», επιτρέποντας την προτοποθέτηση αμερικανικού εξοπλισμού και τη φιλοξενία εκατοντάδων επιπλέον συμμαχικών στρατιωτών σε περιόδους ασκήσεων ή κρίσεων.
3. Rovaniemi Air Base, Φινλανδία
400+ στρατιωτικοί
Χτισμένη ακριβώς πάνω στον Αρκτικό Κύκλο, η Rovaniemi αποτελεί την έδρα του Lapland Air Command και βασικό πυλώνα της βορειοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Η βάση επιχειρεί σήμερα με F/A-18C/D Hornet, αλλά βρίσκεται σε φάση εκτεταμένης αναβάθμισης ενόψει της ένταξης των F-35A Lightning II στην Πολεμική Αεροπορία της Φινλανδίας.
Τα πρώτα φινλανδικά F-35 αναμένεται να τεθούν σε υπηρεσία έως το τέλος του έτους, ενώ μέχρι το 2026 η Rovaniemi θα φιλοξενεί πλήρως την Lapland Air Wing με μαχητικά πέμπτης γενιάς.
Η βάση έχει σχεδιαστεί ώστε να υποδέχεται μεγάλους αριθμούς εφέδρων και συμμαχικού προσωπικού σε ασκήσεις ή καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, αποτελώντας κρίσιμο κόμβο αποτροπής, επιτήρησης και αεράμυνας στην Αρκτική.
4. Luleå-Kallax Air Base, Σουηδία
Η βορειότερη αεροπορική βάση της Σουηδίας, στις ακτές του Κόλπου της Βοθνίας, λειτουργεί ως βασικός κόμβος ανεφοδιασμού και συγκέντρωσης δυνάμεων του ΝΑΤΟ στον Υψηλό Βορρά.
Φιλοξενεί τακτικά αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά, όπως τα B-1B Lancer, καθώς και F-35 συμμαχικών χωρών.
Η βάση αποτελεί μόνιμη έδρα δύο μοιρών μαχητικών και μέχρι το 2026 αναμένεται η μετάβαση της Norrbotten Wing F 21 στα JAS 39E Gripen, ενώ τα παλαιότερα C/D θα συνεχίσουν αποστολές QRA.
Η Luleå-Kallax διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στο σουηδικό δόγμα Agile Combat Employment (ACE), με επιχειρήσεις από εναλλακτικούς διαδρόμους και πολιτικούς δρόμους στην Αρκτική.
5. Bodø Main Air Station, Νορβηγία
1.000+ στρατιωτικοί
Η Bodø ξεκίνησε ως πρόχειρος διάδρομος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξελίσσεται σήμερα σε έναν από τους σημαντικότερους κόμβους αεροπορικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στον Βορρά.
Η βάση επεκτείνεται ραγδαία, ενόψει της πλήρους ενσωμάτωσης Σουηδίας και Φινλανδίας στη Συμμαχία.
Η νορβηγική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει τη δημιουργία νέου NATO Combined Air Operations Center (CAOC) στη Bodø, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική σημασία της περιοχής.
Παρά τη μεταφορά του παλαιού διαδρόμου σε πολιτική χρήση, η βάση διατηρεί ενισχυμένα καταφύγια για συμμαχικά μαχητικά και μεταγωγικά, καθώς και μονάδες κυβερνοάμυνας, το Norwegian Joint Headquarters (NJHQ) και μοίρα ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης.
6. Eielson Air Force Base, Alaska, ΗΠΑ
Η Eielson AFB αποτελεί κρίσιμο κόμβο προβολής ισχύος της Pacific Air Forces (PACAF) και φιλοξενεί μερικές από τις πιο απαιτητικές αεροπορικές ασκήσεις παγκοσμίως.
Η 354th Fighter Wing επιχειρεί περισσότερα από 50 F-35A, ενώ η βάση υποστηρίζει ασκήσεις όπως Northern Edge και Red Flag Alaska.
Η παρουσία ενισχύεται σταθερά με νέα μαχητικά, ενώ η 18th Fighter Interceptor Squadron με F-16 υποστηρίζει ρεαλιστικά σενάρια εκπαίδευσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η άσκηση Arctic Gold, η οποία δοκιμάζει την επιχειρησιακή ικανότητα stealth αεροσκαφών σε ακραίο περιβάλλον. Τον Ιανουάριο του 2026, το πρώτο φινλανδικό F-35A έφτασε στην Eielson για διετές πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων.
7. Joint Base Elmendorf–Richardson (JBER), Alaska, ΗΠΑ
5.500+ στρατιωτικοί
Η JBER, που δημιουργήθηκε το 2010 από τη συγχώνευση των Elmendorf AFB και Fort Richardson, αποτελεί τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη βάση του ΝΑΤΟ στην Αρκτική.
Φιλοξενεί πάνω από 5.000 μόνιμους στρατιωτικούς και λειτουργεί ως έδρα του Alaskan Command (ALCOM), της 11th Air Force και της 11th Airborne Division του US Army.
Η 3rd Wing της USAF επιχειρεί F-22 Raptor και E-3 Sentry AWACS, ενώ η βάση υποστηρίζει μερικές από τις μεγαλύτερες διακλαδικές ασκήσεις παγκοσμίως.
Με έκταση 84.000 στρεμμάτων και άμεση πρόσβαση στο Joint Pacific Alaska Range Complex (JPARC), η JBER προσφέρει μοναδικές δυνατότητες εκπαίδευσης σε συνθήκες Αρκτικής.
Έργα επέκτασης των διαδρόμων, που αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2026, θα διπλασιάσουν τη δυνατότητα υποστήριξης κάθε τύπου αεροσκάφους του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας.
www.bankingnews.gr
Ο Αρκτικός Κύκλος, με τον ελάχιστο άμαχο πληθυσμό και την περιορισμένη αστική ανάπτυξη, προβάλλει στα στρατιωτικά δόγματα ως χώρος όπου μια ένοπλη αντιπαράθεση δεν θα προκαλούσε εκτεταμένες καταστροφές σε κρίσιμες πολιτικές και οικονομικές υποδομές, όπως ενεργειακά δίκτυα, βιομηχανικά κέντρα ή μεγάλες πόλεις.
Σε αντίθεση με τα πυκνοκατοικημένα θέατρα πολέμου της Ευρώπης (οι Ευρωπαίοι θεωρούν την περιοχή τους «κήπο της Εδέμ»), της Μέσης Ανατολής ή της Ασίας, η Αρκτική χαρακτηρίζεται από στρατιωτικοποιημένες αλλά απομονωμένες εγκαταστάσεις, σχεδιασμένες εξαρχής για επιχειρήσεις υψηλής έντασης.
Αυτό καθιστά την περιοχή ελκυστική για στρατιωτικό σχεδιασμό υψηλού ρίσκου, καθώς οι άμεσες συνέπειες στις παγκόσμιες υποδομές εμφανίζονται περιορισμένες.
Πώς το ΝΑΤΟ μετατρέπει την Αρκτική σε νέα γραμμή μετώπου
Οι ακραίες κλιματολογικές συνθήκες της Αρκτικής δεν έχουν αποτρέψει τις χώρες του ΝΑΤΟ από το να αναπτύξουν ένα εκτεταμένο και ιδιαίτερα κρίσιμο στρατιωτικό αποτύπωμα στην περιοχή.
Αντιθέτως, η αυξανόμενη γεωπολιτική ένταση και η δραστηριότητα της Ρωσίας έχουν καταστήσει τον Αρκτικό Κύκλο κομβικό πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν δέκα στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Αλάσκα, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης βάσης του ΝΑΤΟ στην Αρκτική, διασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Παράλληλα, αμερικανικές δυνάμεις αναπτύσσονται σε βάσεις συμμάχων στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με το CBC, οι ΗΠΑ διέθεταν 13 μόνιμες βάσεις στη Γροιλανδία κατά την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, αριθμός που έχει μειωθεί σήμερα σε μόλις τρεις.
Ο Καναδάς διατηρεί εννέα στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον βορρά, καθώς μεγάλο μέρος της επικράτειάς του βρίσκεται πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, ενώ λειτουργεί και 47 απομακρυσμένους σταθμούς ραντάρ στο πλαίσιο του North Warning System.
Ωστόσο, η Νορβηγία διαθέτει την πιο ανεπτυγμένη μόνιμη στρατιωτική υποδομή στην Αρκτική μεταξύ των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ, με 15 βάσεις, λόγω της άμεσης γειτνίασής της με τη Ρωσία, η οποία εκτιμάται ότι διαθέτει από 30 έως 40 βάσεις στην περιοχή.
Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση των επτά πιο στρατηγικά σημαντικών αεροπορικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Αρκτική και του ρόλου τους στη συνολική αεράμυνα της Συμμαχίας.
1. Pituffik Space Base, Greenland (ΗΠΑ/Δανία)
100–200 στρατιωτικοί
Γνωστή παλαιότερα ως Thule Air Base, η Pituffik αποτελεί τη βορειότερη εγκατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου φιλοξενούσε περισσότερους από 6.000 Αμερικανούς στρατιωτικούς, ωστόσο σήμερα λειτουργεί με περιορισμένο προσωπικό και αποστολή υψηλής τεχνολογικής σημασίας.
Η βάση δεν φιλοξενεί πλέον τις 24ωρες αποστολές πυρηνικής αποτροπής με B-52 Stratofortress, αλλά αποτελεί κρίσιμο κόμβο έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικών επιθέσεων, επιτήρησης του διαστήματος και διοίκησης δορυφορικών συστημάτων.
Το Upgraded Early Warning Radar (UEWR) της 12th Space Warning Squadron παρέχει στο NORAD δυνατότητα εντοπισμού βαλλιστικών πυραύλων σε διηπειρωτικές αποστάσεις.
Η στρατηγική σημασία της βάσης έχει επανέλθει στο προσκήνιο μετά τις επανειλημμένες δηλώσεις της κυβέρνησης Trump περί απόκτησης της Γροιλανδίας για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Στο πλαίσιο αυτό, μικρά στρατιωτικά αποσπάσματα από τη Δανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία αναπτύχθηκαν πρόσφατα στην περιοχή, ενισχύοντας τη φρουρά των 150–200 Αμερικανών που σταθμεύουν μόνιμα εκεί.
2. Evenes Air Station, Νορβηγία
300+ στρατιωτικοί
Η Evenes, στην περιοχή Nordland, έχει εξελιχθεί στο βασικό προκεχωρημένο αεροπορικό φυλάκιο του ΝΑΤΟ για μαχητικά πέμπτης γενιάς στην Ευρώπη.
Αποτελεί τον κύριο κόμβο της αποστολής Quick Reaction Alert (QRA) της Νορβηγίας, με F-35A σε συνεχή ετοιμότητα για αναχαίτιση αγνώστων αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της Συμμαχίας.
Παράλληλα, φιλοξενεί τον στόλο των P-8A Poseidon της Royal Norwegian Air Force, τα οποία επιτηρούν τον Βόρειο Ατλαντικό και την Αρκτική.
Η βάση διαθέτει διάδρομο μήκους 2.812 μέτρων, ικανό να υποστηρίξει βαριά βομβαρδιστικά και μεγάλα μεταγωγικά, καθώς και αντιαεροπορική άμυνα NASAMS III.
Στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας ΗΠΑ–Νορβηγίας, η Evenes χαρακτηρίζεται «joint area», επιτρέποντας την προτοποθέτηση αμερικανικού εξοπλισμού και τη φιλοξενία εκατοντάδων επιπλέον συμμαχικών στρατιωτών σε περιόδους ασκήσεων ή κρίσεων.
3. Rovaniemi Air Base, Φινλανδία
400+ στρατιωτικοί
Χτισμένη ακριβώς πάνω στον Αρκτικό Κύκλο, η Rovaniemi αποτελεί την έδρα του Lapland Air Command και βασικό πυλώνα της βορειοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Η βάση επιχειρεί σήμερα με F/A-18C/D Hornet, αλλά βρίσκεται σε φάση εκτεταμένης αναβάθμισης ενόψει της ένταξης των F-35A Lightning II στην Πολεμική Αεροπορία της Φινλανδίας.
Τα πρώτα φινλανδικά F-35 αναμένεται να τεθούν σε υπηρεσία έως το τέλος του έτους, ενώ μέχρι το 2026 η Rovaniemi θα φιλοξενεί πλήρως την Lapland Air Wing με μαχητικά πέμπτης γενιάς.
Η βάση έχει σχεδιαστεί ώστε να υποδέχεται μεγάλους αριθμούς εφέδρων και συμμαχικού προσωπικού σε ασκήσεις ή καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, αποτελώντας κρίσιμο κόμβο αποτροπής, επιτήρησης και αεράμυνας στην Αρκτική.
4. Luleå-Kallax Air Base, Σουηδία
Η βορειότερη αεροπορική βάση της Σουηδίας, στις ακτές του Κόλπου της Βοθνίας, λειτουργεί ως βασικός κόμβος ανεφοδιασμού και συγκέντρωσης δυνάμεων του ΝΑΤΟ στον Υψηλό Βορρά.
Φιλοξενεί τακτικά αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά, όπως τα B-1B Lancer, καθώς και F-35 συμμαχικών χωρών.
Η βάση αποτελεί μόνιμη έδρα δύο μοιρών μαχητικών και μέχρι το 2026 αναμένεται η μετάβαση της Norrbotten Wing F 21 στα JAS 39E Gripen, ενώ τα παλαιότερα C/D θα συνεχίσουν αποστολές QRA.
Η Luleå-Kallax διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στο σουηδικό δόγμα Agile Combat Employment (ACE), με επιχειρήσεις από εναλλακτικούς διαδρόμους και πολιτικούς δρόμους στην Αρκτική.
5. Bodø Main Air Station, Νορβηγία
1.000+ στρατιωτικοί
Η Bodø ξεκίνησε ως πρόχειρος διάδρομος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξελίσσεται σήμερα σε έναν από τους σημαντικότερους κόμβους αεροπορικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στον Βορρά.
Η βάση επεκτείνεται ραγδαία, ενόψει της πλήρους ενσωμάτωσης Σουηδίας και Φινλανδίας στη Συμμαχία.
Η νορβηγική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει τη δημιουργία νέου NATO Combined Air Operations Center (CAOC) στη Bodø, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική σημασία της περιοχής.
Παρά τη μεταφορά του παλαιού διαδρόμου σε πολιτική χρήση, η βάση διατηρεί ενισχυμένα καταφύγια για συμμαχικά μαχητικά και μεταγωγικά, καθώς και μονάδες κυβερνοάμυνας, το Norwegian Joint Headquarters (NJHQ) και μοίρα ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης.
6. Eielson Air Force Base, Alaska, ΗΠΑ
Η Eielson AFB αποτελεί κρίσιμο κόμβο προβολής ισχύος της Pacific Air Forces (PACAF) και φιλοξενεί μερικές από τις πιο απαιτητικές αεροπορικές ασκήσεις παγκοσμίως.
Η 354th Fighter Wing επιχειρεί περισσότερα από 50 F-35A, ενώ η βάση υποστηρίζει ασκήσεις όπως Northern Edge και Red Flag Alaska.
Η παρουσία ενισχύεται σταθερά με νέα μαχητικά, ενώ η 18th Fighter Interceptor Squadron με F-16 υποστηρίζει ρεαλιστικά σενάρια εκπαίδευσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η άσκηση Arctic Gold, η οποία δοκιμάζει την επιχειρησιακή ικανότητα stealth αεροσκαφών σε ακραίο περιβάλλον. Τον Ιανουάριο του 2026, το πρώτο φινλανδικό F-35A έφτασε στην Eielson για διετές πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων.
7. Joint Base Elmendorf–Richardson (JBER), Alaska, ΗΠΑ
5.500+ στρατιωτικοί
Η JBER, που δημιουργήθηκε το 2010 από τη συγχώνευση των Elmendorf AFB και Fort Richardson, αποτελεί τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη βάση του ΝΑΤΟ στην Αρκτική.
Φιλοξενεί πάνω από 5.000 μόνιμους στρατιωτικούς και λειτουργεί ως έδρα του Alaskan Command (ALCOM), της 11th Air Force και της 11th Airborne Division του US Army.
Η 3rd Wing της USAF επιχειρεί F-22 Raptor και E-3 Sentry AWACS, ενώ η βάση υποστηρίζει μερικές από τις μεγαλύτερες διακλαδικές ασκήσεις παγκοσμίως.
Με έκταση 84.000 στρεμμάτων και άμεση πρόσβαση στο Joint Pacific Alaska Range Complex (JPARC), η JBER προσφέρει μοναδικές δυνατότητες εκπαίδευσης σε συνθήκες Αρκτικής.
Έργα επέκτασης των διαδρόμων, που αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2026, θα διπλασιάσουν τη δυνατότητα υποστήριξης κάθε τύπου αεροσκάφους του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών