Η έκθεση υπογραμμίζει ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί υπέστησαν τις βαρύτερες συνέπειες της δεκαετούς οικονομικής κρίσης…
Με μελανά χρώματα αποτυπώνει πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (Improving Learning Outcomes in Greece 2026) τη δύσκολη οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί.
Παρά την επιστημονική τους κατάρτιση και τον κρίσιμο ρόλο τους στην κοινωνία, οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με χρόνιες παθογένειες, οικονομική στασιμότητα και επαγγελματική εξουθένωση.
Η Οικονομική Ασφυξία: Μισθοί κάτω από τον μέσο όρο
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί υπέστησαν τις βαρύτερες συνέπειες της δεκαετούς οικονομικής κρίσης.
Ειδικότερα, οι μισθοί των εκπαιδευτικών παρέμειναν «παγωμένοι» για μεγάλα διαστήματα (όπως το 2016-2017), ενώ οι δημόσιες δαπάνες για την παιδεία δεν αυξήθηκαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Επίσης, οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν εξαιρετικά χαμηλοί σε σύγκριση τόσο με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ όσο και με άλλους εργαζόμενους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην ίδια τη χώρα.
Η μισθολογική εξέλιξη βάσει προϋπηρεσίας είναι ιδιαίτερα αργή, γεγονός που μειώνει την ελκυστικότητα του επαγγέλματος για τους νέους επιστήμονες.
Το φαινόμενο των αναπληρωτών: Μια ζωή σε «βαλίτσες»
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της έκθεσης είναι η τεράστια εξάρτηση του συστήματος από τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, η οποία δημιουργεί πολίτες «δύο ταχυτήτων».
Οι αναπληρωτές προσλαμβάνονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες, αλλά αμείβονται μόνο για τους 10 από τους 12 μήνες του έτους.
Η συνεχής μετακίνηση σε απομακρυσμένες ή νησιωτικές περιοχές, χωρίς επαρκή οικονομική στήριξη για στέγαση και διαβίωση, καθιστά την καθημερινότητά τους οικονομικά δυσβάσταχτη.
Υποχρηματοδότηση και ελλείψεις
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών συνδέεται άμεσα με τη γενικότερη υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων.
Το 2025, η δημόσια δαπάνη για την παιδεία στην Ελλάδα κυμάνθηκε στο 3,9% - 4% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 4,7%.
Οι εκπαιδευτικοί συχνά καλούνται να επιτελέσουν το έργο τους σε απαξιωμένες υποδομές, με περιορισμένα διδακτικά μέσα και χωρίς επαρκή πρόσβαση σε ποιοτική επιμόρφωση
Διοικητικός φόρτος και επαγγελματική εξουθένωση
Η έκθεση επισημαίνει ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί και διευθυντές επωμίζονται έναν δυσανάλογα μεγάλο διοικητικό φόρτο, ο οποίος δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη οικονομική ανταμοιβή ή μείωση ωραρίου.
Νέοι ρόλοι, όπως οι μέντορες και οι συντονιστές, δεν αμείβονται οικονομικά, αλλά ανταμείβονται μόνο με «μόρια» για μελλοντική εξέλιξη…
Αν και οι ώρες διδασκαλίας φαίνονται χαμηλές στα χαρτιά, ο χρόνος παρουσίας στο σχολείο (30 ώρες εβδομαδιαίως) και ο όγκος της γραφειοκρατίας εξαντλούν το προσωπικό.
Εμετικός κυνισμός και πολιτική αναλγησία…
Και εκεί που νομίζεις ότι η πολιτική κατάντια έχει πιάσει πάτο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι διαθέτει... γεωτρύπανο: τη Χριστίνα Αλεξοπούλου.
Με την άνεση που σου δίνει η βουλευτική αποζημίωση των 4.800 ευρώ καθαρά (συν τα 3.000 ευρώ έξτρα για γραφεία, επιτροπές και μετακινήσεις), η «πολλά υποσχόμενη» βουλεύτρια ξεστόμισε το αδιανόητο: «Ο τζάμπας πέθανε».
Αυτή ήταν η απάντησή της στο δράμα της στέγασης των δασκάλων που καλούνται να δίνουν το μισό τους μισθό για ένα ανήλιο υπόγειο.
Για την ελίτ των 8.000 ευρώ τον μήνα, η επιβίωση του δασκάλου θεωρείται... «τζάμπα»!
Το συμπέρασμα είναι ένα και εφιαλτικό: Για την κυβέρνηση των «αρίστων», η αξιοπρέπεια του Έλληνα εκπαιδευτικού είναι πολυτέλεια.
Για τους ίδιους, οι 21 τίτλοι ιδιοκτησίας και τα 542 εκατομμύρια φέσια είναι απλώς... Τρίτη απόγευμα.
Ο τζάμπας πέθανε, κυρίαΑλεξοπούλου; Για τους εκπαιδευτικούς μάλλον όχι…
www.bankingnews.gr
Παρά την επιστημονική τους κατάρτιση και τον κρίσιμο ρόλο τους στην κοινωνία, οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με χρόνιες παθογένειες, οικονομική στασιμότητα και επαγγελματική εξουθένωση.
Η Οικονομική Ασφυξία: Μισθοί κάτω από τον μέσο όρο
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί υπέστησαν τις βαρύτερες συνέπειες της δεκαετούς οικονομικής κρίσης.
Ειδικότερα, οι μισθοί των εκπαιδευτικών παρέμειναν «παγωμένοι» για μεγάλα διαστήματα (όπως το 2016-2017), ενώ οι δημόσιες δαπάνες για την παιδεία δεν αυξήθηκαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Επίσης, οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν εξαιρετικά χαμηλοί σε σύγκριση τόσο με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ όσο και με άλλους εργαζόμενους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην ίδια τη χώρα.
Η μισθολογική εξέλιξη βάσει προϋπηρεσίας είναι ιδιαίτερα αργή, γεγονός που μειώνει την ελκυστικότητα του επαγγέλματος για τους νέους επιστήμονες.
Το φαινόμενο των αναπληρωτών: Μια ζωή σε «βαλίτσες»
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της έκθεσης είναι η τεράστια εξάρτηση του συστήματος από τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, η οποία δημιουργεί πολίτες «δύο ταχυτήτων».
Οι αναπληρωτές προσλαμβάνονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες, αλλά αμείβονται μόνο για τους 10 από τους 12 μήνες του έτους.
Η συνεχής μετακίνηση σε απομακρυσμένες ή νησιωτικές περιοχές, χωρίς επαρκή οικονομική στήριξη για στέγαση και διαβίωση, καθιστά την καθημερινότητά τους οικονομικά δυσβάσταχτη.
Υποχρηματοδότηση και ελλείψεις
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών συνδέεται άμεσα με τη γενικότερη υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων.
Το 2025, η δημόσια δαπάνη για την παιδεία στην Ελλάδα κυμάνθηκε στο 3,9% - 4% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 4,7%.
Οι εκπαιδευτικοί συχνά καλούνται να επιτελέσουν το έργο τους σε απαξιωμένες υποδομές, με περιορισμένα διδακτικά μέσα και χωρίς επαρκή πρόσβαση σε ποιοτική επιμόρφωση
Διοικητικός φόρτος και επαγγελματική εξουθένωση
Η έκθεση επισημαίνει ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί και διευθυντές επωμίζονται έναν δυσανάλογα μεγάλο διοικητικό φόρτο, ο οποίος δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη οικονομική ανταμοιβή ή μείωση ωραρίου.
Νέοι ρόλοι, όπως οι μέντορες και οι συντονιστές, δεν αμείβονται οικονομικά, αλλά ανταμείβονται μόνο με «μόρια» για μελλοντική εξέλιξη…
Αν και οι ώρες διδασκαλίας φαίνονται χαμηλές στα χαρτιά, ο χρόνος παρουσίας στο σχολείο (30 ώρες εβδομαδιαίως) και ο όγκος της γραφειοκρατίας εξαντλούν το προσωπικό.
Εμετικός κυνισμός και πολιτική αναλγησία…
Και εκεί που νομίζεις ότι η πολιτική κατάντια έχει πιάσει πάτο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι διαθέτει... γεωτρύπανο: τη Χριστίνα Αλεξοπούλου.
Με την άνεση που σου δίνει η βουλευτική αποζημίωση των 4.800 ευρώ καθαρά (συν τα 3.000 ευρώ έξτρα για γραφεία, επιτροπές και μετακινήσεις), η «πολλά υποσχόμενη» βουλεύτρια ξεστόμισε το αδιανόητο: «Ο τζάμπας πέθανε».
Αυτή ήταν η απάντησή της στο δράμα της στέγασης των δασκάλων που καλούνται να δίνουν το μισό τους μισθό για ένα ανήλιο υπόγειο.
Για την ελίτ των 8.000 ευρώ τον μήνα, η επιβίωση του δασκάλου θεωρείται... «τζάμπα»!
Το συμπέρασμα είναι ένα και εφιαλτικό: Για την κυβέρνηση των «αρίστων», η αξιοπρέπεια του Έλληνα εκπαιδευτικού είναι πολυτέλεια.
Για τους ίδιους, οι 21 τίτλοι ιδιοκτησίας και τα 542 εκατομμύρια φέσια είναι απλώς... Τρίτη απόγευμα.
Ο τζάμπας πέθανε, κυρίαΑλεξοπούλου; Για τους εκπαιδευτικούς μάλλον όχι…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών