Οι Ρώσοι προελαύνουν 5 φορές ταχύτερα μέσα σε 2 χρόνια - Η κύρια μάχη το 2026 θα δοθεί στις κατευθύνσεις Slavyansk - Kramatorsk για την κατάκτηση όλου του Donbass ενώ ακολουθούν Zaporizhia και Kharkiv
(upd5) Τη στιγμή που στο Abu Dhabi διεξάγεται ένας ακόμη γύρος διαπραγματεύσεων για την ειρηνική επίλυση του ουκρανικού ζητήματος με τη συμμετοχή της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Ουκρανίας, οι μάχες στο μέτωπο συνεχίζονται με ακόμα μεγαλύτερη σφοδρότητα.
Και μπορεί ο Kirill Dmitriev, ο ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου, να υποστηρίζει ότι καταγράφεται πρόοδος στις ειρηνευτικές συμφωνίες με την Ουκρανία παρά τους «υποκινητές του πολέμου» από Βρετανία και Ευρώπη, ωστόσο το περιεχόμενο των συνομιλιών παραμένει – τουλάχιστον προς το παρόν – μυστικό, και οι όποιες εκτιμήσεις δεν είναι παρά εικασίες…
Ωστόσο, ένα είναι βέβαιο… οι εξελίξεις στο μέτωπο είναι και αυτές που καθορίζουν τους όρους των διαπραγματεύσεων…
Και σε αυτόν τον τομέα η δύναμη της Ρωσίας είναι πραγματικά ασύλληπτη.
Ο ρωσικός στρατός – αλλά και η ρωσική πολεμική βιομηχανία – έχει καταφέρει να αυξήσει κατά 5 φορές την προέλαση της μέσα σε δύο χρόνια…
Πρόκειται για ρυθμούς και ισχύ απίστευτων διαστάσεων που καθιστούν ακόμα και τον πιο δύσκολο και… σχεδόν ανέφικτο στόχο να φαντάζει πιθανός και εφικτός.
Για αυτό άλλωστε, και ολοένα και περισσότεροι Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές μιλούν πέρα από την κατάκτηση του Donbass μέσα στο 2026 ακόμα και για προέλαση σε Kharkiv, Κίεβο και … Οδησσό.
Εντυπωσιακή προέλαση
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια του 2025 ο ρωσικός στρατός απελευθέρωσε περισσότερους από 300 οικισμούς και 6.254 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδαφών.
Τον Ιανουάριο του 2026 προστέθηκαν ακόμη 526 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πηγές παρακολούθησης σημειώνουν ότι αυτό είναι κατά 41% περισσότερο σε σύγκριση με έναν χρόνο νωρίτερα (τον Ιανουάριο του 2025 απελευθερώθηκαν 373 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2024, όταν η προέλαση ανήλθε σε μόλις 99 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Με άλλα λόγια, η πρόοδος είναι εμφανής τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε δυναμική από έτος σε έτος.
Ως εκ τούτου, όταν οι Ουκρανοί και οι σύμμαχοι τους ειρωνεύονται ότι με τέτοιους ρυθμούς θα χρειαστούν αιώνες για την απελευθέρωση των εδαφών που παραμένουν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού καθεστώτος, αφήνουν εκτός πλαισίου την πενταπλάσια επιτάχυνση της προέλασης μέσα σε δύο χρόνια.
Εκτός πλαισίου μένει επίσης το γεγονός ότι οι κύριες προσπάθειες της ρωσικής πολεμικής μηχανής κατευθύνονται στην καταστροφή της στρατιωτικής ισχύος του αντιπάλου και του βιομηχανικού του δυναμικού στα μετόπισθεν.
Το στοίχημα του Kharkiv
Αν το κύριο γεγονός του 2025 ήταν η μάχη για Pokrovsk–Mirnograd, τότε το τρέχον έτος οι εξελίξεις ενδέχεται να περιστραφούν γύρω από το Kharkiv.
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, με τεράστια βιομηχανική ζώνη, βρίσκεται μόλις 25 χιλιόμετρα από τα σύνορα της ρωσικής περιφέρειας του Belgorod και αποτελεί επιχειρησιακή βάση και προγεφύρωμα για επιθέσεις εναντίον της.
Υπάρχει υψηλή πιθανότητα ότι εντός του έτους η ρωσική διοίκηση θα προχωρήσει σε επιχείρηση περικύκλωσης του Kharkiv και αποκοπής της εφοδιαστικής του αλυσίδας.
Αν πέσει το Kupyansk
Στο Kupyansk συνεχίζονται οι μάχες, η κατάσταση είναι δύσκολη.
Αυτό που ξέρουν καλά οι Ουκρανοί είναι ότι, αν χάσουν το Kupyansk, η άμυνα μπορεί να καταρρεύσει σε ολόκληρη την κατεύθυνση του Kharkiv.
Γι’ αυτό θα κρατηθούν όχι τόσο από το ίδιο το Kupyansk όσο από τις βάσεις μετόπισθεν που γειτνιάζουν με αυτό: τις περιοχές Lozova, Izyum και Balakliya.
Πρόκειται για βασικές περιοχές από τις οποίες πραγματοποιείται ο ανεφοδιασμός των ουκρανικών μονάδων στην περιοχή Kramatorsk–Slavyansk έως και την Konstantinovka» υποστηρίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης Gennady Alyokhin από το κανάλι «Адекватный харьковчанин» στο Telegram.
Όπως λέει, σημαντικό δυναμικό διαθέτει και η επέκταση του προγεφυρώματος στο Volchansk, το οποίο αναπτύσσεται ταυτόχρονα σε τρεις κατευθύνσεις.
«Υποθέτω ότι εκεί επιχειρούν δύο ομαδοποιήσεις από τη δική μας πλευρά: οι ομάδες «Δύση» και «Βορράς».
Αυτή τη στιγμή μία από τις βασικές αποστολές είναι η καταστροφή ενός μεγάλου κόμβου άμυνας του αντιπάλου στην περιοχή του Veliky Burluk.
Με αυτόν τον τρόπο θα αποκοπεί ο αντίπαλος από τα μετόπισθεν και θα υπάρξει προώθηση στο βάθος της κατεύθυνσης Kharkiv, με στόχο τον αποκλεισμό της πόλης.
Τονίζω ότι δεν πρόκειται για έφοδο, αλλά για μέγιστη στέρηση ανεφοδιασμού και στη συνέχεια για χρήση μη τυπικών τακτικών κινήσεων.
Δεν αμφιβάλλω ότι αυτές έχουν ήδη προβλεφθεί στα σχέδια του Γενικού Επιτελείου μας» υπογραμμίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης.
Η εναλλακτική του Sumy
Δεύτερη δυνητική με προοπτικές κατεύθυνση στο βόρειο τμήμα του μετώπου είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, το σημείο επαφής των περιοχών Kharkiv και Sumy.
Στα τέλη του περασμένου έτους ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν αρκετές εχθρικές θέσεις στην περιοχή Krasnopillya της περιοχής Sumy.
«Αν καταφέρουμε να καταστρέψουμε τους συγκοινωνιακούς διαδρόμους μεταξύ Sumy και Kharkiv - τόσο τον αυτοκινητόδρομο όσο και τις σιδηροδρομικές γραμμές - θα έχουμε καλή δυνατότητα δράσης από τα πλευρά, τόσο προς το Sumy όσο και προς το Kharkiv» αναφέρει ο Alyokhin.
Εκκαθάριση της αριστερής όχθης του Δνείπερου
Πιθανότατα θα συνεχιστεί η προσπάθεια για την κατάκτηση του Donbass και της Zaporizhia και, αν τα γεγονότα εξελιχθούν ευνοϊκά για τους Ρώσους, και η απώθηση των Ουκρανών στον Δνείπερο, με εκκαθάριση της αριστερής όχθης του ποταμού από την παρουσία των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
«Η κύρια μάχη φέτος θα εξελιχθεί στο Donbass.
Πρόκειται για τη μάχη για Slavyansk–Kramatorsk και για Druzhkovka, καθώς και για Krasny Liman, Kupyansk και Slobozhansky» υποστηρίζει ο στρατιωτικός αναλυτής Alexander Matyushin.
Η μεγάλη μάχη του 2026
Στην κατεύθυνση του Slavyansk, στον τομέα Krasny Liman, τα ρωσικά στρατεύματα προχώρησαν προς τον δρόμο Krymki – Koroviy Yar.
«Οι Ουκρανοί επιχειρούν τακτικά να μεταφέρουν ενισχύσεις προς το Krasny Liman.
Ωστόσο, οι χειριστές drones μας ελέγχουν στενά όλες τις οδικές αρτηρίες.
Το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού και του προσωπικού του αντιπάλου εντοπίζεται και καταστρέφεται ήδη στις προσεγγίσεις προς την πόλη», σημειώνει το κανάλι «Дневник Десантника».
Οι μαχητές της Ομάδας Δυνάμεων «Νότος» απελευθέρωσαν τον οικισμό Stepanovka στη DPR.
«Η Stepanovka είναι χωριό στην περιοχή Konstantinovsky της πρώην περιοχής Donetsk, με προπολεμικό πληθυσμό περίπου 600 κατοίκων.
Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα βόρεια του χωριού Yablonovka, κοντά στον αυτοκινητόδρομο T0504 που συνδέει το Pokrovsk με την Konstantinovka.
Από εδώ έως τα νοτιοδυτικά προάστια της πόλης είναι περίπου 5,5 χιλιόμετρα.
Ωστόσο, η δύναμη που προελαύνει προς την πόλη πρέπει να ασφαλίσει την αριστερή της πτέρυγα.
Για τον σκοπό αυτό είναι απαραίτητη η κατάληψη των χωριών Dolgaya Balka και Roskoshnoe βόρεια της Stepanovka.
Ταυτόχρονα, η Konstantinovka πιέζεται από νότο και ανατολή» επισημαίνει ο στρατιωτικός ανταποκριτής της Komsomolskaya Pravda, Alexander Kots.
Δύναμη 80.000 στρατιωτών
Οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι ο ρωσικός στρατός έχει ήδη προετοιμάσει αποφασιστική ομάδα εφόδου, αποτελούμενη … από 80 χιλιάδες ξιφολόγχες – οι μαχητές μπορούν να κινηθούν προς το Slavyansk και στη συνέχεια προς το Kramatorsk μόλις το μέτωπο πλησιάσει την πόλη.
Το γεγονός αυτό προβλέπεται ότι θα είναι η κύρια μάχη του 2026, το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι ουσιαστικά η πλήρης απελευθέρωση του Donbass.
«Υπάρχουν δεδομένα ότι ο αντίπαλος θα προσπαθήσει να εντείνει την πίεση ακριβώς στην κατεύθυνση του Slavyansk…
Ο αντίπαλος άρχισε να συσσωρεύει ενεργά προσωπικό, πραγματοποιεί συνεχώς μετακινήσεις και εξασφαλίζει τη λογιστική υποστήριξη» τονίζει ο εκπρόσωπος του 11ου Σώματος Στρατού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, με το ψευδώνυμο «Zaporozhets».
Είναι προφανές ότι η απελευθέρωση Slavyansk–Kramatorsk είναι μία από τις σημαντικότερες και άμεσες αποστολές του ρωσικού στρατού.
Κλοιός στη Zaporizhia
Επίσης, εκτιμάται ότι ο ρωσικός στρατός θα συνεχίσει τον αγώνα για την απελευθέρωση της Zaporozhia - ενός από τα δύο περιφερειακά κέντρα που έχουν ενταχθεί στη Ρωσία, αλλά παραμένουν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού καθεστώτος.
Ωστόσο, η έφοδος στη Zaporizhia χωρίς διάβαση του Δνείπερου δεν φαίνεται το πιο προφανές σενάριο.
«Αν μιλήσουμε για τη Zaporizhia, βλέπουμε μια ταχεία προώθηση των δυνάμεών μας από τη Vasilyevka προς τη Zaporizhia.
Ήδη βρισκόμαστε σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από τη Zaporizhia αν πιστέψουμε τις επίσημες αναφορές.
Όμως η πόλη είναι αρκετά μεγάλη, βρίσκεται και στις δύο όχθες του ποταμού Δνείπερου, γι’ αυτό προς το παρόν δεν βλέπω τη δυνατότητα να υλοποιηθεί η συνηθισμένη μας τακτική: περικύκλωση της πόλης από όλες τις πλευρές και αποκοπή της εφοδιαστικής της με drones και πυροβολικό», σημειώνει ο Matyushin.
Όπως αναφέρει, ο πλησιέστερος στόχος του ρωσικού στρατού σε αυτή την κατεύθυνση θα είναι η πόλη Orekhov, η οποία κλείνει τις προσβάσεις προς τη Zaporizhia και η περικύκλωσή της ήδη υλοποιείται από τις ρωσικές δυνάμεις.
Παρά το γεγονός ότι η ίδια η πόλη είναι μικρή, η μάχη γι’ αυτήν, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι δύσκολη.
Δεν τελειώνει τίποτα χωρίς την Οδησσό
Στο νότιο μέτωπο, το ζήτημα – «κλειδί» για τη Ρωσία είναι η … επιστροφή της Οδησσού.
Ωστόσο, όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές, με τη σημερινή διαμόρφωση του μετώπου και την υπάρχουσα ισορροπία δυνάμεων, η Ρωσία δεν διαθέτει επιλογές για τη διεξαγωγή επιχείρησης απελευθέρωσης αυτής της πόλης.
Τέτοιες επιλογές δεν θα εμφανιστούν ούτε μέσα στο 2026
Ως εκ τούτου, το πιο πιθανό σενάριο παραμένει είτε η άμυνα της ομάδας «Δνείπερος» είτε μια προσπάθεια άμεσης εισόδου στην Kherson.
Το φθινόπωρο του 2025 η ρωσική αεροπορία κατέστρεψε τις γέφυρες που συνέδεαν το νησί Korabelny με τη δεξιά όχθη της πόλης.
Για κάποιο διάστημα, οι χειριστές ρωσικών drones καταδίωκαν ενεργά Ουκρανούς στρατιώτες στο νησί και εκεί εμφανίστηκαν ακόμη και αρκετές ομάδες δολιοφθοράς και αναγνώρισης.
Ωστόσο, η ρωσική διοίκηση δεν συνέχισε την ανάπτυξη αυτών των ενεργειών, με αποτέλεσμα η πόλη να παραμένει υπό τον έλεγχο των Ουκρανών.
Απόβαση στην Kherson
Γενικότερα, η σκοπιμότητα μιας αποβατικής επιχείρησης στη Kherson προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες, καθώς είναι απολύτως προφανές ότι κατά τη διάρκεια των μαχών με τις ουκρανικές μονάδες η πόλη θα καταστραφεί πλήρως.
Υπό αυτή την έννοια, πιο δικαιολογημένη φαίνεται η διάβαση σε άλλο σημείο, η δημιουργία προγεφυρώματος και η έναρξη επίθεσης παρακάμπτοντας την πόλη.
Παρά τη μεγάλη δυσκολία αυτής της αποστολής, είναι προφανές ότι η Ρωσία δεν μπορεί να εγκαταλείψει τα σχέδια για την απελευθέρωση ολόκληρου του νότου της Ουκρανίας
«Χωρίς την κατάληψη της Οδησσού δεν γίνεται. Αναμφίβολα.
Η Οδησσός είναι ρωσική πόλη, είναι Ρωσία, είναι η Ρωσική Αυτοκρατορία, και την ίδρυσε ο πρίγκιπας Potemkin-Tavrichesky, ενώ επενδύθηκαν εκεί τεράστιες δυνάμεις ακριβώς για τη ρωσική εγκατάσταση.
Από στρατιωτικής άποψης θα είμαστε αρκετά σοβαρά καλυμμένοι από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, και έτσι θα έχουμε έναν χερσαίο διάδρομο προς την Υπερδνειστερία» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής και απόστρατος αντισυνταγματάρχης Oleg Shalandin.
Θα απελευθερωθεί… με διπλωματία
Στο φόντο της συνολικής προέλασης του ρωσικού στρατού σχεδόν σε όλες τις κατευθύνσεις (έστω και με διαφορετικούς ρυθμούς), η γραμμή επαφής στο μέτωπο της Kherson παραμένει σχεδόν ακίνητη.
Το ζήτημα της Kherson τίθεται με οξύ τρόπο.
Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι η απελευθέρωση της πόλης είναι δυνατή μόνο μέσω διπλωματικών μέσων.
«Ακόμη και αν ο πόλεμος συνεχιστεί άλλα δύο χρόνια, οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδενικές.
Διότι η διάβαση του Δνείπερου ήταν πάντοτε εξαιρετικά δύσκολη αποστολή, και με τις σημερινές τεχνολογίες, όπως τα drones, ακόμη περισσότερο.
Πιο ρεαλιστικό φαίνεται να φτάσει κανείς στη Kherson μέσω του Κιέβου, αλλά και γι’ αυτό απαιτείται μεγάλη στρατιωτική δύναμη, η οποία δεν υπάρχει και δεν μπορεί να δημιουργηθεί υπό συνθήκες συμβολαίου.
Επομένως, η μόνη επιλογή παραμένει η διπλωματία με τη μορφή ανταλλαγής εδαφών.
Αν ο πόλεμος συνεχιστεί, τότε τη Kherson απλώς θα την ανταλλάξουν με ό,τι θα έχουμε καταλάβει μέχρι τότε στις περιοχές Dnipropetrovsk - Kharkiv - Sumy» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger Mikhail Degtyaryov.
Τα 2 ερωτήματα
Και παρότι η πορεία προς το Κίεβο μετά την απελευθέρωση της Sumy ή με άνοιγμα της κατεύθυνσης Chernihiv (κάτι που έχουν επανειλημμένα δηλώσει ουκρανικές πηγές), και από εκεί προς τη Kherson, μοιάζει με απολύτως αναμενόμενο σενάριο σε περίπτωση αποτυχίας της ειρηνευτικής διαδικασίας, εξακολουθούν να προκύπτουν δύο ερωτήματα.
Πρώτον, θα συνεχιστεί πράγματι ο πόλεμος μετά την κατάληψη του Κιέβου (η οποία πιθανότατα θα αποτελέσει τη δυσκολότερη και μακροβιότερη μάχη);
Φαίνεται μάλλον απίθανο.
Και δεύτερον, γιατί να γίνει ένας τόσο μεγάλος γεωγραφικός κύκλος;
Η διάβαση του Δνείπερου στην περιοχή της Kherson είναι πράγματι ένα δύσκολο σενάριο (αν και εφικτό, όπως έδειξαν οι ρωσικές ομάδες δολιοφθοράς και αναγνώρισης το 2025 στις μάχες για το νησί Karantinny).
Παρ’ όλα αυτά, παραμένει απολύτως ρεαλιστικό το σενάριο προέλασης προς τη Kherson μέσω των απελευθερωμένων Zaporizhia και Dnipropetrovsk.
Ο ποταμός Δνείπερος διασχίζει και τις δύο αυτές πόλεις, καθώς και το ίδιο το Κίεβο, πράγμα που σημαίνει ότι η διάβαση στη δεξιά όχθη έτσι κι αλλιώς θα απαιτηθεί.
Είναι μάλιστα πολύ πιθανό, καθώς πλησιάζει το μέτωπο, οι Ουκρανοί από μόνοι τους να αρχίσουν να καταστρέφουν όλες τις γέφυρες.
Όμως, όπως λέγεται, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Ρώσοι περνούν από δύσβατα μονοπάτια.
Το παράδειγμα του ποταμού Oskol
Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι ο ποταμός Oskol.
Πριν ξεκινήσουν οι μάχες στη απέναντι όχθη, τα ρωσικά στρατεύματα έκοψαν τις επικοινωνίες των Ουκρανών με πυροβολικό, drones και FAB.
Τα πρόσφατα πλάνα από τα περίχωρα του Kupyansk αποτέλεσαν ακόμη μία επιβεβαίωση – οι Ουκρανοί δεν κατάφεραν να αποκαταστήσουν τη λογιστική τους υποστήριξη.
Ως αποτέλεσμα, οι Ουκρανοί στρατιώτες που κατάφεραν να καταλάβουν και να οχυρωθούν σε χαρακώματα μέσα στις δασικές ζώνες, παγώνουν και πεινούν.
Όσοι παραμένουν στα χαρακώματα, παλεύουν μέχρι εξαντλήσεως για τη ζωή τους: κρύβονται σε πρόχειρες τρύπες, ανάβουν φωτιές για να ζεσταθούν.
Τέτοιου είδους καταφύγια εντοπίζονται από τα ρωσικά drones, όπως γράφουν οι συγγραφείς του καναλιού «Отряд Ковпака».
Μόνο τις τελευταίες ημέρες έχουν εντοπιστεί περίπου 100 μαχητές που πέθαναν από το κρύο.
Βασίζονται μόνο σε drones
Επιστρέφοντας στο ζήτημα της Kherson, κάποιοι αναμφίβολα θα αντιτείνουν ότι η ρωσική προέλαση μέτωπο δεν είναι γρήγορη και ότι Zaporizhia και Dnipropetrovsk αποτελούν πολύ μακρινές προοπτικές.
Όμως, πρώτον, οι Ρώσοι στρατιώτες προχωρούν με τον ρυθμό που είναι απαραίτητος.
Δεύτερον, ακόμη και με τη διατήρηση του σημερινού ρυθμού, όπως σημειώνουν δυτικοί αναλυτές, Zaporizhia και Pavlograd, που βρίσκεται 70 χλμ. από την πρωτεύουσα της περιοχής Dnipropetrovsk, είναι κυριολεκτικά προοπτικές του τρέχοντος έτους.
Και τρίτον, το μοναδικό στο οποίο βασίζονται πλήρως οι Ουκρανοί είναι τα drones.
Υπάρχει σοβαρή έλλειψη πεζικού, ακόμη και με δεδομένη τη βίαιη κινητοποίηση.
Αυτό σημαίνει ότι, οι Ρώσοι συνεχίζοντας να εξουδετερώνουν τους Ουκρανούς σε μια ακόμη «κρεατομηχανή τύπου Syrsky», ενδέχεται να μειώνουν και τον χρόνο που θα χρειαστούν για να φτάσουν στις πόλεις από τις οποίες ανοίγει ο δρόμος προς τη Kherson.
Η πύλη προς την Οδησσό
Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Kherson αποτελεί, στην ουσία, την πύλη για την προέλαση προς τη Mykolaiv και την Οδησσό.
Φυσικά, επισήμως αυτοί οι στόχοι δεν έχουν ανακοινωθεί και ενδεχομένως να μην περιλαμβάνονται καν στα σχέδια της ανώτατης πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της Ρωσίας.
Ωστόσο, τίποτα δεν παρακινεί τόσο τις ρωσικές δυνάμεις προς την κατάληψη της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας όσο ο ίδιος ο αντίπαλος τους.
Στις 3 Φεβρουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας του NATO, Mark Rutte, μιλώντας στο Κίεβο, δήλωσε ευθέως ότι οι στρατοί των χωρών της Συμμαχίας θα εισέλθουν στην Ουκρανία αμέσως μόλις υπογραφεί ειρηνευτική συμφωνία, κάτι που καθιστά την ειρήνη αδύνατη υπό τέτοιους όρους.
Και το πιο ελκυστικό κομμάτι για τη Συμμαχία παραμένει ακριβώς η Οδησσός.
«Η δήλωση του Rutte ότι μόλις συναφθεί ειρηνευτική συμφωνία θα εμφανιστούν αμέσως ένοπλες δυνάμεις, αεροσκάφη στον αέρα και υποστήριξη στη θάλασσ δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Θα εμφανιστούν πού – στην Ουκρανία;
Αν ισχύει αυτό, τότε η δήλωση αυτή μηδενίζει ολόκληρη τη διαπραγματευτική διαδικασία.
Με μια τέτοια στάση της συλλογικής Δύσης, η κατάσταση απλώς δεν θα φτάσει ποτέ σε ειρηνευτική συμφωνία.
Η παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων σε γειτονική περιοχή είναι για τη Ρωσία απαράδεκτη.
Έτσι, ο Rutte και οι εταίροι του δεν αφήνουν επιλογή ούτε σε εμάς ούτε στην Ουκρανία.
Οι Ουκρανοί θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πληρώνουν με τις ζωές τους τα συμφέροντα μιας μη νομιμοποιημένης εξουσίας και των χορηγών της, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να επιτυγχάνουμε τους στόχους της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης με στρατιωτικά μέσα» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός ανταποκριτής Evgeny Poddubny.
Πόλεμος στον αέρα
Έχει διαμορφωθεί έτσι η αντίληψη έτσι ώστε οι επιτυχίες στο μέτωπο να γίνονται αντιληπτές κυρίως μέσα από το πρίσμα των χερσαίων επιθετικών ενεργειών.
Ωστόσο, ο σύγχρονος πόλεμος είναι πρωτίστως πόλεμος στον αέρα, και χωρίς επιτυχία εκεί, καμία επιθετική ενέργεια στη στεριά ή στη θάλασσα δεν είναι σήμερα δυνατή.
Ο ρωσικός στρατός μπόρεσε να περάσει σε επιθετικές επιχειρήσεις μόνο αφού το 2023 τα βομβαρδιστικά αεροσκάφη έλαβαν μαζικά υψηλής ακρίβειας πυρομαχικά — αεροβόμβες με καθολικές μονάδες σχεδίασης και διόρθωσης (UMPK) — και η βιομηχανία πολλαπλασίασε την παραγωγή αεροπορικών πυραύλων.
Ιδιαίτερα ενδεικτικά είναι τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία των Ουκρανών: τον Ιανουάριο η ουκρανική αεροπορία πραγματοποίησε 614 εξόδους, από τις οποίες οι 460 αφορούσαν την αναχαίτιση των ρωσικών Geran και πυραύλων cruise, και μόλις οι 90 προορίζονταν για πλήγματα και άμεση υποστήριξη των στρατευμάτων.
Με άλλα λόγια, μόλις η Ρωσία μειώσει την ένταση των πληγμάτων στα ουκρανικά μετόπισθεν, οι Ουκρανοί θα μεταφέρουν αμέσως τις απελευθερωμένες δυνάμεις στην προσβολή των ρωσικών στρατευμάτων.
Ως αποτέλεσμα, στα σμήνη των drones θα προστεθούν δυτικές κατευθυνόμενες βόμβες και πύραυλοι «αέρος–εδάφους».
Αυτό γίνεται πλήρως κατανοητό στη ρωσική πλευρά και δεν υπάρχει πρόθεση να μειωθεί η πίεση στα ουκρανικά μετόπισθεν.
Λογικά τα ρωσικά πλήγματα
«Είναι λογική η συνέχιση της καταστροφής εγκαταστάσεων του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, εγκαταστάσεων διπλής χρήσης και εγκαταστάσεων που εργάζονται για το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, καθώς και της ενεργειακής υποδομής, εφόσον παραμείνει.
Πρόκειται για πολιτική καταστροφής του στρατιωτικού δυναμικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και εξαναγκασμού σε όσο το δυνατόν ταχύτερη κατάπαυση του πυρός — και γι’ αυτό θα συνεχιστεί», επισημαίνει ο Ρώσος απόστρατος υποστράτηγος αεροπορίας Sergey Lipovoy.
Σύμφωνα με τον αναλυτή, δεδομένου ότι οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν ενεργά για στρατιωτικούς σκοπούς πολιτικές υποδομές — όπως αποθήκες, εμπορικά κέντρα και παρόμοια αντικείμενα — πλήγματα θα δέχονται και αυτά.
Ο Lipovoy πρόσθεσε επίσης ότι το 2026 ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο από ρωσικής πλευράς θα διαδραματίζει η μη επανδρωμένη αεροπορία.
www.bankingnews.gr
Και μπορεί ο Kirill Dmitriev, ο ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου, να υποστηρίζει ότι καταγράφεται πρόοδος στις ειρηνευτικές συμφωνίες με την Ουκρανία παρά τους «υποκινητές του πολέμου» από Βρετανία και Ευρώπη, ωστόσο το περιεχόμενο των συνομιλιών παραμένει – τουλάχιστον προς το παρόν – μυστικό, και οι όποιες εκτιμήσεις δεν είναι παρά εικασίες…
Ωστόσο, ένα είναι βέβαιο… οι εξελίξεις στο μέτωπο είναι και αυτές που καθορίζουν τους όρους των διαπραγματεύσεων…
Και σε αυτόν τον τομέα η δύναμη της Ρωσίας είναι πραγματικά ασύλληπτη.
Ο ρωσικός στρατός – αλλά και η ρωσική πολεμική βιομηχανία – έχει καταφέρει να αυξήσει κατά 5 φορές την προέλαση της μέσα σε δύο χρόνια…
Πρόκειται για ρυθμούς και ισχύ απίστευτων διαστάσεων που καθιστούν ακόμα και τον πιο δύσκολο και… σχεδόν ανέφικτο στόχο να φαντάζει πιθανός και εφικτός.
Για αυτό άλλωστε, και ολοένα και περισσότεροι Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές μιλούν πέρα από την κατάκτηση του Donbass μέσα στο 2026 ακόμα και για προέλαση σε Kharkiv, Κίεβο και … Οδησσό.
Εντυπωσιακή προέλαση
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια του 2025 ο ρωσικός στρατός απελευθέρωσε περισσότερους από 300 οικισμούς και 6.254 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδαφών.
Τον Ιανουάριο του 2026 προστέθηκαν ακόμη 526 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πηγές παρακολούθησης σημειώνουν ότι αυτό είναι κατά 41% περισσότερο σε σύγκριση με έναν χρόνο νωρίτερα (τον Ιανουάριο του 2025 απελευθερώθηκαν 373 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2024, όταν η προέλαση ανήλθε σε μόλις 99 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Με άλλα λόγια, η πρόοδος είναι εμφανής τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και σε δυναμική από έτος σε έτος.
Ως εκ τούτου, όταν οι Ουκρανοί και οι σύμμαχοι τους ειρωνεύονται ότι με τέτοιους ρυθμούς θα χρειαστούν αιώνες για την απελευθέρωση των εδαφών που παραμένουν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού καθεστώτος, αφήνουν εκτός πλαισίου την πενταπλάσια επιτάχυνση της προέλασης μέσα σε δύο χρόνια.
Εκτός πλαισίου μένει επίσης το γεγονός ότι οι κύριες προσπάθειες της ρωσικής πολεμικής μηχανής κατευθύνονται στην καταστροφή της στρατιωτικής ισχύος του αντιπάλου και του βιομηχανικού του δυναμικού στα μετόπισθεν.
Το στοίχημα του Kharkiv
Αν το κύριο γεγονός του 2025 ήταν η μάχη για Pokrovsk–Mirnograd, τότε το τρέχον έτος οι εξελίξεις ενδέχεται να περιστραφούν γύρω από το Kharkiv.
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, με τεράστια βιομηχανική ζώνη, βρίσκεται μόλις 25 χιλιόμετρα από τα σύνορα της ρωσικής περιφέρειας του Belgorod και αποτελεί επιχειρησιακή βάση και προγεφύρωμα για επιθέσεις εναντίον της.
Υπάρχει υψηλή πιθανότητα ότι εντός του έτους η ρωσική διοίκηση θα προχωρήσει σε επιχείρηση περικύκλωσης του Kharkiv και αποκοπής της εφοδιαστικής του αλυσίδας.
Αν πέσει το Kupyansk
Στο Kupyansk συνεχίζονται οι μάχες, η κατάσταση είναι δύσκολη.
Αυτό που ξέρουν καλά οι Ουκρανοί είναι ότι, αν χάσουν το Kupyansk, η άμυνα μπορεί να καταρρεύσει σε ολόκληρη την κατεύθυνση του Kharkiv.
Γι’ αυτό θα κρατηθούν όχι τόσο από το ίδιο το Kupyansk όσο από τις βάσεις μετόπισθεν που γειτνιάζουν με αυτό: τις περιοχές Lozova, Izyum και Balakliya.
Πρόκειται για βασικές περιοχές από τις οποίες πραγματοποιείται ο ανεφοδιασμός των ουκρανικών μονάδων στην περιοχή Kramatorsk–Slavyansk έως και την Konstantinovka» υποστηρίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης Gennady Alyokhin από το κανάλι «Адекватный харьковчанин» στο Telegram.
Όπως λέει, σημαντικό δυναμικό διαθέτει και η επέκταση του προγεφυρώματος στο Volchansk, το οποίο αναπτύσσεται ταυτόχρονα σε τρεις κατευθύνσεις.
«Υποθέτω ότι εκεί επιχειρούν δύο ομαδοποιήσεις από τη δική μας πλευρά: οι ομάδες «Δύση» και «Βορράς».
Αυτή τη στιγμή μία από τις βασικές αποστολές είναι η καταστροφή ενός μεγάλου κόμβου άμυνας του αντιπάλου στην περιοχή του Veliky Burluk.
Με αυτόν τον τρόπο θα αποκοπεί ο αντίπαλος από τα μετόπισθεν και θα υπάρξει προώθηση στο βάθος της κατεύθυνσης Kharkiv, με στόχο τον αποκλεισμό της πόλης.
Τονίζω ότι δεν πρόκειται για έφοδο, αλλά για μέγιστη στέρηση ανεφοδιασμού και στη συνέχεια για χρήση μη τυπικών τακτικών κινήσεων.
Δεν αμφιβάλλω ότι αυτές έχουν ήδη προβλεφθεί στα σχέδια του Γενικού Επιτελείου μας» υπογραμμίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης.
Η εναλλακτική του Sumy
Δεύτερη δυνητική με προοπτικές κατεύθυνση στο βόρειο τμήμα του μετώπου είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, το σημείο επαφής των περιοχών Kharkiv και Sumy.
Στα τέλη του περασμένου έτους ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν αρκετές εχθρικές θέσεις στην περιοχή Krasnopillya της περιοχής Sumy.
«Αν καταφέρουμε να καταστρέψουμε τους συγκοινωνιακούς διαδρόμους μεταξύ Sumy και Kharkiv - τόσο τον αυτοκινητόδρομο όσο και τις σιδηροδρομικές γραμμές - θα έχουμε καλή δυνατότητα δράσης από τα πλευρά, τόσο προς το Sumy όσο και προς το Kharkiv» αναφέρει ο Alyokhin.
Εκκαθάριση της αριστερής όχθης του Δνείπερου
Πιθανότατα θα συνεχιστεί η προσπάθεια για την κατάκτηση του Donbass και της Zaporizhia και, αν τα γεγονότα εξελιχθούν ευνοϊκά για τους Ρώσους, και η απώθηση των Ουκρανών στον Δνείπερο, με εκκαθάριση της αριστερής όχθης του ποταμού από την παρουσία των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
«Η κύρια μάχη φέτος θα εξελιχθεί στο Donbass.
Πρόκειται για τη μάχη για Slavyansk–Kramatorsk και για Druzhkovka, καθώς και για Krasny Liman, Kupyansk και Slobozhansky» υποστηρίζει ο στρατιωτικός αναλυτής Alexander Matyushin.
Η μεγάλη μάχη του 2026
Στην κατεύθυνση του Slavyansk, στον τομέα Krasny Liman, τα ρωσικά στρατεύματα προχώρησαν προς τον δρόμο Krymki – Koroviy Yar.
«Οι Ουκρανοί επιχειρούν τακτικά να μεταφέρουν ενισχύσεις προς το Krasny Liman.
Ωστόσο, οι χειριστές drones μας ελέγχουν στενά όλες τις οδικές αρτηρίες.
Το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού και του προσωπικού του αντιπάλου εντοπίζεται και καταστρέφεται ήδη στις προσεγγίσεις προς την πόλη», σημειώνει το κανάλι «Дневник Десантника».
Οι μαχητές της Ομάδας Δυνάμεων «Νότος» απελευθέρωσαν τον οικισμό Stepanovka στη DPR.
«Η Stepanovka είναι χωριό στην περιοχή Konstantinovsky της πρώην περιοχής Donetsk, με προπολεμικό πληθυσμό περίπου 600 κατοίκων.
Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα βόρεια του χωριού Yablonovka, κοντά στον αυτοκινητόδρομο T0504 που συνδέει το Pokrovsk με την Konstantinovka.
Από εδώ έως τα νοτιοδυτικά προάστια της πόλης είναι περίπου 5,5 χιλιόμετρα.
Ωστόσο, η δύναμη που προελαύνει προς την πόλη πρέπει να ασφαλίσει την αριστερή της πτέρυγα.
Για τον σκοπό αυτό είναι απαραίτητη η κατάληψη των χωριών Dolgaya Balka και Roskoshnoe βόρεια της Stepanovka.
Ταυτόχρονα, η Konstantinovka πιέζεται από νότο και ανατολή» επισημαίνει ο στρατιωτικός ανταποκριτής της Komsomolskaya Pravda, Alexander Kots.
Δύναμη 80.000 στρατιωτών
Οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι ο ρωσικός στρατός έχει ήδη προετοιμάσει αποφασιστική ομάδα εφόδου, αποτελούμενη … από 80 χιλιάδες ξιφολόγχες – οι μαχητές μπορούν να κινηθούν προς το Slavyansk και στη συνέχεια προς το Kramatorsk μόλις το μέτωπο πλησιάσει την πόλη.
Το γεγονός αυτό προβλέπεται ότι θα είναι η κύρια μάχη του 2026, το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι ουσιαστικά η πλήρης απελευθέρωση του Donbass.
«Υπάρχουν δεδομένα ότι ο αντίπαλος θα προσπαθήσει να εντείνει την πίεση ακριβώς στην κατεύθυνση του Slavyansk…
Ο αντίπαλος άρχισε να συσσωρεύει ενεργά προσωπικό, πραγματοποιεί συνεχώς μετακινήσεις και εξασφαλίζει τη λογιστική υποστήριξη» τονίζει ο εκπρόσωπος του 11ου Σώματος Στρατού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, με το ψευδώνυμο «Zaporozhets».
Είναι προφανές ότι η απελευθέρωση Slavyansk–Kramatorsk είναι μία από τις σημαντικότερες και άμεσες αποστολές του ρωσικού στρατού.
Κλοιός στη Zaporizhia
Επίσης, εκτιμάται ότι ο ρωσικός στρατός θα συνεχίσει τον αγώνα για την απελευθέρωση της Zaporozhia - ενός από τα δύο περιφερειακά κέντρα που έχουν ενταχθεί στη Ρωσία, αλλά παραμένουν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού καθεστώτος.
Ωστόσο, η έφοδος στη Zaporizhia χωρίς διάβαση του Δνείπερου δεν φαίνεται το πιο προφανές σενάριο.
«Αν μιλήσουμε για τη Zaporizhia, βλέπουμε μια ταχεία προώθηση των δυνάμεών μας από τη Vasilyevka προς τη Zaporizhia.
Ήδη βρισκόμαστε σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από τη Zaporizhia αν πιστέψουμε τις επίσημες αναφορές.
Όμως η πόλη είναι αρκετά μεγάλη, βρίσκεται και στις δύο όχθες του ποταμού Δνείπερου, γι’ αυτό προς το παρόν δεν βλέπω τη δυνατότητα να υλοποιηθεί η συνηθισμένη μας τακτική: περικύκλωση της πόλης από όλες τις πλευρές και αποκοπή της εφοδιαστικής της με drones και πυροβολικό», σημειώνει ο Matyushin.
Όπως αναφέρει, ο πλησιέστερος στόχος του ρωσικού στρατού σε αυτή την κατεύθυνση θα είναι η πόλη Orekhov, η οποία κλείνει τις προσβάσεις προς τη Zaporizhia και η περικύκλωσή της ήδη υλοποιείται από τις ρωσικές δυνάμεις.
Παρά το γεγονός ότι η ίδια η πόλη είναι μικρή, η μάχη γι’ αυτήν, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι δύσκολη.
Δεν τελειώνει τίποτα χωρίς την Οδησσό
Στο νότιο μέτωπο, το ζήτημα – «κλειδί» για τη Ρωσία είναι η … επιστροφή της Οδησσού.
Ωστόσο, όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές, με τη σημερινή διαμόρφωση του μετώπου και την υπάρχουσα ισορροπία δυνάμεων, η Ρωσία δεν διαθέτει επιλογές για τη διεξαγωγή επιχείρησης απελευθέρωσης αυτής της πόλης.
Τέτοιες επιλογές δεν θα εμφανιστούν ούτε μέσα στο 2026
Ως εκ τούτου, το πιο πιθανό σενάριο παραμένει είτε η άμυνα της ομάδας «Δνείπερος» είτε μια προσπάθεια άμεσης εισόδου στην Kherson.
Το φθινόπωρο του 2025 η ρωσική αεροπορία κατέστρεψε τις γέφυρες που συνέδεαν το νησί Korabelny με τη δεξιά όχθη της πόλης.
Για κάποιο διάστημα, οι χειριστές ρωσικών drones καταδίωκαν ενεργά Ουκρανούς στρατιώτες στο νησί και εκεί εμφανίστηκαν ακόμη και αρκετές ομάδες δολιοφθοράς και αναγνώρισης.
Ωστόσο, η ρωσική διοίκηση δεν συνέχισε την ανάπτυξη αυτών των ενεργειών, με αποτέλεσμα η πόλη να παραμένει υπό τον έλεγχο των Ουκρανών.
Απόβαση στην Kherson
Γενικότερα, η σκοπιμότητα μιας αποβατικής επιχείρησης στη Kherson προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες, καθώς είναι απολύτως προφανές ότι κατά τη διάρκεια των μαχών με τις ουκρανικές μονάδες η πόλη θα καταστραφεί πλήρως.
Υπό αυτή την έννοια, πιο δικαιολογημένη φαίνεται η διάβαση σε άλλο σημείο, η δημιουργία προγεφυρώματος και η έναρξη επίθεσης παρακάμπτοντας την πόλη.
Παρά τη μεγάλη δυσκολία αυτής της αποστολής, είναι προφανές ότι η Ρωσία δεν μπορεί να εγκαταλείψει τα σχέδια για την απελευθέρωση ολόκληρου του νότου της Ουκρανίας
«Χωρίς την κατάληψη της Οδησσού δεν γίνεται. Αναμφίβολα.
Η Οδησσός είναι ρωσική πόλη, είναι Ρωσία, είναι η Ρωσική Αυτοκρατορία, και την ίδρυσε ο πρίγκιπας Potemkin-Tavrichesky, ενώ επενδύθηκαν εκεί τεράστιες δυνάμεις ακριβώς για τη ρωσική εγκατάσταση.
Από στρατιωτικής άποψης θα είμαστε αρκετά σοβαρά καλυμμένοι από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, και έτσι θα έχουμε έναν χερσαίο διάδρομο προς την Υπερδνειστερία» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής και απόστρατος αντισυνταγματάρχης Oleg Shalandin.
Θα απελευθερωθεί… με διπλωματία
Στο φόντο της συνολικής προέλασης του ρωσικού στρατού σχεδόν σε όλες τις κατευθύνσεις (έστω και με διαφορετικούς ρυθμούς), η γραμμή επαφής στο μέτωπο της Kherson παραμένει σχεδόν ακίνητη.
Το ζήτημα της Kherson τίθεται με οξύ τρόπο.
Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι η απελευθέρωση της πόλης είναι δυνατή μόνο μέσω διπλωματικών μέσων.
«Ακόμη και αν ο πόλεμος συνεχιστεί άλλα δύο χρόνια, οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδενικές.
Διότι η διάβαση του Δνείπερου ήταν πάντοτε εξαιρετικά δύσκολη αποστολή, και με τις σημερινές τεχνολογίες, όπως τα drones, ακόμη περισσότερο.
Πιο ρεαλιστικό φαίνεται να φτάσει κανείς στη Kherson μέσω του Κιέβου, αλλά και γι’ αυτό απαιτείται μεγάλη στρατιωτική δύναμη, η οποία δεν υπάρχει και δεν μπορεί να δημιουργηθεί υπό συνθήκες συμβολαίου.
Επομένως, η μόνη επιλογή παραμένει η διπλωματία με τη μορφή ανταλλαγής εδαφών.
Αν ο πόλεμος συνεχιστεί, τότε τη Kherson απλώς θα την ανταλλάξουν με ό,τι θα έχουμε καταλάβει μέχρι τότε στις περιοχές Dnipropetrovsk - Kharkiv - Sumy» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger Mikhail Degtyaryov.
Τα 2 ερωτήματα
Και παρότι η πορεία προς το Κίεβο μετά την απελευθέρωση της Sumy ή με άνοιγμα της κατεύθυνσης Chernihiv (κάτι που έχουν επανειλημμένα δηλώσει ουκρανικές πηγές), και από εκεί προς τη Kherson, μοιάζει με απολύτως αναμενόμενο σενάριο σε περίπτωση αποτυχίας της ειρηνευτικής διαδικασίας, εξακολουθούν να προκύπτουν δύο ερωτήματα.
Πρώτον, θα συνεχιστεί πράγματι ο πόλεμος μετά την κατάληψη του Κιέβου (η οποία πιθανότατα θα αποτελέσει τη δυσκολότερη και μακροβιότερη μάχη);
Φαίνεται μάλλον απίθανο.
Και δεύτερον, γιατί να γίνει ένας τόσο μεγάλος γεωγραφικός κύκλος;
Η διάβαση του Δνείπερου στην περιοχή της Kherson είναι πράγματι ένα δύσκολο σενάριο (αν και εφικτό, όπως έδειξαν οι ρωσικές ομάδες δολιοφθοράς και αναγνώρισης το 2025 στις μάχες για το νησί Karantinny).
Παρ’ όλα αυτά, παραμένει απολύτως ρεαλιστικό το σενάριο προέλασης προς τη Kherson μέσω των απελευθερωμένων Zaporizhia και Dnipropetrovsk.
Ο ποταμός Δνείπερος διασχίζει και τις δύο αυτές πόλεις, καθώς και το ίδιο το Κίεβο, πράγμα που σημαίνει ότι η διάβαση στη δεξιά όχθη έτσι κι αλλιώς θα απαιτηθεί.
Είναι μάλιστα πολύ πιθανό, καθώς πλησιάζει το μέτωπο, οι Ουκρανοί από μόνοι τους να αρχίσουν να καταστρέφουν όλες τις γέφυρες.
Όμως, όπως λέγεται, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Ρώσοι περνούν από δύσβατα μονοπάτια.
Το παράδειγμα του ποταμού Oskol
Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι ο ποταμός Oskol.
Πριν ξεκινήσουν οι μάχες στη απέναντι όχθη, τα ρωσικά στρατεύματα έκοψαν τις επικοινωνίες των Ουκρανών με πυροβολικό, drones και FAB.
Τα πρόσφατα πλάνα από τα περίχωρα του Kupyansk αποτέλεσαν ακόμη μία επιβεβαίωση – οι Ουκρανοί δεν κατάφεραν να αποκαταστήσουν τη λογιστική τους υποστήριξη.
Ως αποτέλεσμα, οι Ουκρανοί στρατιώτες που κατάφεραν να καταλάβουν και να οχυρωθούν σε χαρακώματα μέσα στις δασικές ζώνες, παγώνουν και πεινούν.
Όσοι παραμένουν στα χαρακώματα, παλεύουν μέχρι εξαντλήσεως για τη ζωή τους: κρύβονται σε πρόχειρες τρύπες, ανάβουν φωτιές για να ζεσταθούν.
Τέτοιου είδους καταφύγια εντοπίζονται από τα ρωσικά drones, όπως γράφουν οι συγγραφείς του καναλιού «Отряд Ковпака».
Μόνο τις τελευταίες ημέρες έχουν εντοπιστεί περίπου 100 μαχητές που πέθαναν από το κρύο.
Βασίζονται μόνο σε drones
Επιστρέφοντας στο ζήτημα της Kherson, κάποιοι αναμφίβολα θα αντιτείνουν ότι η ρωσική προέλαση μέτωπο δεν είναι γρήγορη και ότι Zaporizhia και Dnipropetrovsk αποτελούν πολύ μακρινές προοπτικές.
Όμως, πρώτον, οι Ρώσοι στρατιώτες προχωρούν με τον ρυθμό που είναι απαραίτητος.
Δεύτερον, ακόμη και με τη διατήρηση του σημερινού ρυθμού, όπως σημειώνουν δυτικοί αναλυτές, Zaporizhia και Pavlograd, που βρίσκεται 70 χλμ. από την πρωτεύουσα της περιοχής Dnipropetrovsk, είναι κυριολεκτικά προοπτικές του τρέχοντος έτους.
Και τρίτον, το μοναδικό στο οποίο βασίζονται πλήρως οι Ουκρανοί είναι τα drones.
Υπάρχει σοβαρή έλλειψη πεζικού, ακόμη και με δεδομένη τη βίαιη κινητοποίηση.
Αυτό σημαίνει ότι, οι Ρώσοι συνεχίζοντας να εξουδετερώνουν τους Ουκρανούς σε μια ακόμη «κρεατομηχανή τύπου Syrsky», ενδέχεται να μειώνουν και τον χρόνο που θα χρειαστούν για να φτάσουν στις πόλεις από τις οποίες ανοίγει ο δρόμος προς τη Kherson.
Η πύλη προς την Οδησσό
Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Kherson αποτελεί, στην ουσία, την πύλη για την προέλαση προς τη Mykolaiv και την Οδησσό.
Φυσικά, επισήμως αυτοί οι στόχοι δεν έχουν ανακοινωθεί και ενδεχομένως να μην περιλαμβάνονται καν στα σχέδια της ανώτατης πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της Ρωσίας.
Ωστόσο, τίποτα δεν παρακινεί τόσο τις ρωσικές δυνάμεις προς την κατάληψη της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας όσο ο ίδιος ο αντίπαλος τους.
Στις 3 Φεβρουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας του NATO, Mark Rutte, μιλώντας στο Κίεβο, δήλωσε ευθέως ότι οι στρατοί των χωρών της Συμμαχίας θα εισέλθουν στην Ουκρανία αμέσως μόλις υπογραφεί ειρηνευτική συμφωνία, κάτι που καθιστά την ειρήνη αδύνατη υπό τέτοιους όρους.
Και το πιο ελκυστικό κομμάτι για τη Συμμαχία παραμένει ακριβώς η Οδησσός.
«Η δήλωση του Rutte ότι μόλις συναφθεί ειρηνευτική συμφωνία θα εμφανιστούν αμέσως ένοπλες δυνάμεις, αεροσκάφη στον αέρα και υποστήριξη στη θάλασσ δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Θα εμφανιστούν πού – στην Ουκρανία;
Αν ισχύει αυτό, τότε η δήλωση αυτή μηδενίζει ολόκληρη τη διαπραγματευτική διαδικασία.
Με μια τέτοια στάση της συλλογικής Δύσης, η κατάσταση απλώς δεν θα φτάσει ποτέ σε ειρηνευτική συμφωνία.
Η παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων σε γειτονική περιοχή είναι για τη Ρωσία απαράδεκτη.
Έτσι, ο Rutte και οι εταίροι του δεν αφήνουν επιλογή ούτε σε εμάς ούτε στην Ουκρανία.
Οι Ουκρανοί θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πληρώνουν με τις ζωές τους τα συμφέροντα μιας μη νομιμοποιημένης εξουσίας και των χορηγών της, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να επιτυγχάνουμε τους στόχους της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης με στρατιωτικά μέσα» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός ανταποκριτής Evgeny Poddubny.
Πόλεμος στον αέρα
Έχει διαμορφωθεί έτσι η αντίληψη έτσι ώστε οι επιτυχίες στο μέτωπο να γίνονται αντιληπτές κυρίως μέσα από το πρίσμα των χερσαίων επιθετικών ενεργειών.
Ωστόσο, ο σύγχρονος πόλεμος είναι πρωτίστως πόλεμος στον αέρα, και χωρίς επιτυχία εκεί, καμία επιθετική ενέργεια στη στεριά ή στη θάλασσα δεν είναι σήμερα δυνατή.
Ο ρωσικός στρατός μπόρεσε να περάσει σε επιθετικές επιχειρήσεις μόνο αφού το 2023 τα βομβαρδιστικά αεροσκάφη έλαβαν μαζικά υψηλής ακρίβειας πυρομαχικά — αεροβόμβες με καθολικές μονάδες σχεδίασης και διόρθωσης (UMPK) — και η βιομηχανία πολλαπλασίασε την παραγωγή αεροπορικών πυραύλων.
Ιδιαίτερα ενδεικτικά είναι τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία των Ουκρανών: τον Ιανουάριο η ουκρανική αεροπορία πραγματοποίησε 614 εξόδους, από τις οποίες οι 460 αφορούσαν την αναχαίτιση των ρωσικών Geran και πυραύλων cruise, και μόλις οι 90 προορίζονταν για πλήγματα και άμεση υποστήριξη των στρατευμάτων.
Με άλλα λόγια, μόλις η Ρωσία μειώσει την ένταση των πληγμάτων στα ουκρανικά μετόπισθεν, οι Ουκρανοί θα μεταφέρουν αμέσως τις απελευθερωμένες δυνάμεις στην προσβολή των ρωσικών στρατευμάτων.
Ως αποτέλεσμα, στα σμήνη των drones θα προστεθούν δυτικές κατευθυνόμενες βόμβες και πύραυλοι «αέρος–εδάφους».
Αυτό γίνεται πλήρως κατανοητό στη ρωσική πλευρά και δεν υπάρχει πρόθεση να μειωθεί η πίεση στα ουκρανικά μετόπισθεν.
Λογικά τα ρωσικά πλήγματα
«Είναι λογική η συνέχιση της καταστροφής εγκαταστάσεων του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, εγκαταστάσεων διπλής χρήσης και εγκαταστάσεων που εργάζονται για το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, καθώς και της ενεργειακής υποδομής, εφόσον παραμείνει.
Πρόκειται για πολιτική καταστροφής του στρατιωτικού δυναμικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και εξαναγκασμού σε όσο το δυνατόν ταχύτερη κατάπαυση του πυρός — και γι’ αυτό θα συνεχιστεί», επισημαίνει ο Ρώσος απόστρατος υποστράτηγος αεροπορίας Sergey Lipovoy.
Σύμφωνα με τον αναλυτή, δεδομένου ότι οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν ενεργά για στρατιωτικούς σκοπούς πολιτικές υποδομές — όπως αποθήκες, εμπορικά κέντρα και παρόμοια αντικείμενα — πλήγματα θα δέχονται και αυτά.
Ο Lipovoy πρόσθεσε επίσης ότι το 2026 ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο από ρωσικής πλευράς θα διαδραματίζει η μη επανδρωμένη αεροπορία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών