Το Ισραήλ κατηγορεί το Πακιστάν για διασυνδεδεμένα δίκτυα, σε ισλαμιστικές ιδεολογικές οργανώσεις και σε ένα διεθνές πλέγμα εξτρεμισμού που εκμεταλλεύεται δημοκρατικά κενά και γεωπολιτικές αντιπαλότητες - Το Νέο Δελχί στο πλευρό του Τελ Αβίβ
Σε μια περίοδο όπου η διεθνής ασφάλεια δοκιμάζεται από πολυεπίπεδες κρίσεις, οι ασυνήθιστα ευθείες δηλώσεις του πρέσβη του Ισραήλ στην Ινδία, Reuven Azar, φωτίζουν μια βαθύτερη και συχνά αποσιωπημένη επικίνδυνη πραγματικότητα: τα κράτη που ανέχονται, υποθάλπουν ή «εργαλειοποιούν» τζιχαντιστικές οργανώσεις ως πληρεξούσιους (proxies), αργά ή γρήγορα απειλούν τη δική τους εθνική ασφάλεια.
Ο Azar δεν περιορίζεται στη Ηamas.
Αναφέρεται ανοιχτά σε πακιστανικά διασυνδεδεμένα δίκτυα, σε ισλαμιστικές ιδεολογικές οργανώσεις και σε ένα διεθνές πλέγμα εξτρεμισμού που εκμεταλλεύεται δημοκρατικά κενά και γεωπολιτικές αντιπαλότητες.
Το βασικό του μήνυμα είναι σαφές: η τρομοκρατία δεν «εξηγείται», δεν «σχετικοποιείται» και δεν «δικαιολογείται»• αντιμετωπίζεται μόνο με αποφασιστικότητα, συνεργασία πληροφοριών και ιδεολογική σαφήνεια.
Reuven Azar
Το Συμβούλιο Ειρήνης και το όριο της διπλωματίας
Η πρόσφατη πρωτοβουλία του Αμερικανού προέδρου Donald Trump για τη σύσταση του Συμβουλίου Ειρήνης με στόχο μια βιώσιμη λύση για τη Γάζα, τοποθετείται από το Ισραήλ σε ένα σαφές πλαίσιο προϋποθέσεων.
Όπως τονίζει ο Azar το Ισραήλ στηρίζει πλήρως το σχέδιο των 20 σημείων του Trump, το οποίο προβλέπει σταθεροποίηση, ανοικοδόμηση και – κυρίως – πλήρη αποδόμηση της Hamas και κάθε τρομοκρατικής υποδομής.
Η ισραηλινή θέση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: χωρίς την εξουδετέρωση των ιρανικών πληρεξουσίων οργανώσεων, καμία ειρήνη δεν μπορεί να είναι βιώσιμη.
Ήδη, όπως επισημαίνει, πάνω από το 50% της Γάζας έχει εκκαθαριστεί από τρομοκρατικές υποδομές. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διπλωματία μπορεί να επιτύχει την αποστρατιωτικοποίηση του υπόλοιπου τμήματος.
Η προειδοποίηση είναι ξεκάθαρη: αν η Hamas δεν συμμορφωθεί, το Ισραήλ είναι έτοιμο να επανέλθει στη στρατιωτική πίεση.
Η διπλωματία, όμως, παραμένει η προτιμώμενη οδός – υπό έναν όρο: αποριζοσπαστικοποίηση.
Σύμφωνα με τον Azar, για δύο δεκαετίες ο πληθυσμός της Γάζας έχει υποστεί συστηματική ιδεολογική χειραγώγηση από τη Hamas και οργανώσεις που συνδέονται μαζί της, με αποτέλεσμα την καλλιέργεια κουλτούρας εξόντωσης του Ισραήλ.
Πακιστάν στην Πρωτοβουλία αλλά όχι χωρίς όρους
Η συμμετοχή του Πακιστάν στο Συμβούλιο προκάλεσε ανησυχίες, δεδομένου του ιστορικού του Ισλαμαμπάντ με ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις και των σχέσεων τμημάτων του στρατιωτικού κατεστημένου με εξτρεμιστικά δίκτυα.
Ο Azar αντιμετωπίζει αυτές τις ανησυχίες με ρεαλισμό αλλά και σαφήνεια.
Το Συμβούλιο, επισημαίνει, αποτελείται από δεκάδες χώρες και τελεί υπό την άμεση εποπτεία των ΗΠΑ.
Η συμμετοχή κρατών με «προβληματικό ιστορικό», όπως το Πακιστάν, η Τουρκία και το Κατάρ, εντάσσεται στην προσπάθεια υπαγωγής τους στο πλαίσιο της απόφασης 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Όμως, οι κόκκινες γραμμές του Ισραήλ είναι αδιαπραγμάτευτες: καμία εχθρική δύναμη και κανένα κράτος με ιστορικό στήριξης τρομοκρατίας δεν θα γίνει αποδεκτό ως παράγοντας ασφάλειας στη Γάζα.
Σε ό,τι αφορά την εξομάλυνση σχέσεων Πακιστάν–Ισραήλ, η απάντηση είναι λιτή αλλά αποκαλυπτική: αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ και πλήρης αποχή από κάθε μορφή στήριξης της τρομοκρατίας.
Τίποτα λιγότερο.
Hamas, Νότια Ασία και η εξαγωγή της 7ης Οκτωβρίου
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αυξανόμενη παρουσία και αποδοχή στελεχών της Hamas σε χώρες όπως το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές.
Ο Azar προειδοποιεί ότι η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου λειτουργεί ως «πηγή έμπνευσης» για ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα, τα οποία επιδιώκουν να αναπαράγουν τις τακτικές αυτές σε άλλες περιοχές.
Η φιλοξενία και δημόσια προβολή ηγετικών μορφών της Hamas, εντάσσεται σε μια στρατηγική επέκτασης του δικτύου της οργάνωσης πέρα από τη Μέση Ανατολή.
Στόχοι αυτής της στρατηγικής είναι η εξασφάλιση χρηματοδότησης, ιδεολογικής νομιμοποίησης και νέων διαύλων στρατολόγησης στη Νότια Ασία.
Οι επιπτώσεις για την περιφερειακή ασφάλεια – και ειδικά για την Ινδία – είναι σοβαρές.
Η διασύνδεση τοπικών ισλαμιστικών ομάδων με διεθνή τρομοκρατικά δίκτυα δημιουργεί νέες οδούς ριζοσπαστικοποίησης και διασυνοριακής δράσης.
Όταν οι πληρεξούσιοι γίνονται μπούμερανγκ
Ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της ανάλυσης του Azar αφορά τον κίνδυνο εσωτερικής αποσταθεροποίησης για κράτη που στηρίζουν εξτρεμιστικές οργανώσεις.
«Οι τρομοκρατικές οργανώσεις καταλήγουν να είναι δίκοπο μαχαίρι», υπογραμμίζει.
Η ιστορία, άλλωστε, είναι γεμάτη παραδείγματα όπου δίκτυα που καλλιεργήθηκαν για εξωτερική χρήση στράφηκαν τελικά εναντίον των ίδιων των χορηγών τους.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανησυχία για πιθανή ριζοσπαστικοποίηση ευάλωτων πληθυσμών.
Η εκμετάλλευση κοινωνικού αποκλεισμού και φτώχειας από τρομοκρατικές οργανώσεις θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους πυρήνες περιφερειακής αστάθειας.
Ινδία – Ισραήλ: Στρατηγική σύμπραξη κατά της τρομοκρατίας
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η στρατηγική συνεργασία Ινδίας–Ισραήλ αναδεικνύεται σε κρίσιμο πυλώνα σταθερότητας.
Η συνεργασία σε αντιτρομοκρατία, ανταλλαγή πληροφοριών και αμυντική τεχνολογία έχει εξελιχθεί σε ώριμο και θεσμοθετημένο πλαίσιο, βασισμένο σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και κοινή αντίληψη απειλών.
Για το Ισραήλ, η αντιμετώπιση διακρατικών τρομοκρατικών δικτύων δεν μπορεί να γίνει μονομερώς.
Απαιτεί βαθιά συνεργασία πληροφοριών, διεθνή συντονισμό και πολιτική βούληση να κατονομαστεί η τρομοκρατία χωρίς υπεκφυγές.
Πέρα από τα Ηνωμένα Έθνη
Ο Azar δεν κρύβει τον σκεπτικισμό του απέναντι στην αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων διεθνών μηχανισμών.
Τα Ηνωμένα Έθνη, όπως υποστηρίζει, έχουν αποτύχει επανειλημμένα να αντιμετωπίσουν τη χορηγούμενη από κράτη τρομοκρατία και τον πόλεμο μέσω πληρεξουσίων.
Η λύση, κατά την ισραηλινή οπτική, δεν είναι περισσότερη ρητορική αλλά ένα αυστηρότερο, παγκόσμιο πλαίσιο λογοδοσίας, ανταλλαγής πληροφοριών και ιδεολογικής καθαρότητας.
Το πρώτο βήμα είναι απλό αλλά πολιτικά δύσκολο: να σταματήσει η διεθνής κοινότητα να «εξηγεί» την τρομοκρατία και να την αντιμετωπίσει ως αυτό που είναι.
Σε έναν κόσμο όπου τα δίκτυα του εξτρεμισμού δεν γνωρίζουν σύνορα, η ουδετερότητα ισοδυναμεί με συνενοχή.
Και, όπως προειδοποιεί ο Azar το Πακιστάν, όσοι παίζουν με τη φωτιά των πληρεξούσιων, αργά ή γρήγορα, καίγονται.
Αιματηρή επίθεση στο Ισλαμαμπάντ με 31 νεκρούς και 169 τραυματίες
Αυτές οι δηλώσεις κλιμάκωσης από τον Ισραηλινό πρέσβη έγιναν στον απόηχο της επίθεσης αυτοκτονίας σε σιιτικό τέμενος στην Ισλαμαμπάντ με 31 νεκρούς, και 169 τραυματίες στην πιο αιματηρή επίθεση στην πρωτεύουσα του Πακιστάν από την βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο Marriott το 2008.
Αξιωματούχοι της πόλης αναφέρουν ότι 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην έκρηξη στο τέμενος Imam Bargah Qasr-e-Khadijatul Kubra στην περιοχή Tarlai στα περίχωρα της πόλης, ενώ δεκάδες ακόμη νοσηλεύονται για τραυματισμούς.
Ο αριθμός των νεκρών αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω.
Η έκρηξη σημειώθηκε κατά την προσευχή της Παρασκευής(6/2), όταν τα τεμένη σε όλη τη χώρα είναι γεμάτα με πιστούς.
www.bankingnews.gr
Ο Azar δεν περιορίζεται στη Ηamas.
Αναφέρεται ανοιχτά σε πακιστανικά διασυνδεδεμένα δίκτυα, σε ισλαμιστικές ιδεολογικές οργανώσεις και σε ένα διεθνές πλέγμα εξτρεμισμού που εκμεταλλεύεται δημοκρατικά κενά και γεωπολιτικές αντιπαλότητες.
Το βασικό του μήνυμα είναι σαφές: η τρομοκρατία δεν «εξηγείται», δεν «σχετικοποιείται» και δεν «δικαιολογείται»• αντιμετωπίζεται μόνο με αποφασιστικότητα, συνεργασία πληροφοριών και ιδεολογική σαφήνεια.
Reuven Azar
Το Συμβούλιο Ειρήνης και το όριο της διπλωματίας
Η πρόσφατη πρωτοβουλία του Αμερικανού προέδρου Donald Trump για τη σύσταση του Συμβουλίου Ειρήνης με στόχο μια βιώσιμη λύση για τη Γάζα, τοποθετείται από το Ισραήλ σε ένα σαφές πλαίσιο προϋποθέσεων.
Όπως τονίζει ο Azar το Ισραήλ στηρίζει πλήρως το σχέδιο των 20 σημείων του Trump, το οποίο προβλέπει σταθεροποίηση, ανοικοδόμηση και – κυρίως – πλήρη αποδόμηση της Hamas και κάθε τρομοκρατικής υποδομής.
Η ισραηλινή θέση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: χωρίς την εξουδετέρωση των ιρανικών πληρεξουσίων οργανώσεων, καμία ειρήνη δεν μπορεί να είναι βιώσιμη.
Ήδη, όπως επισημαίνει, πάνω από το 50% της Γάζας έχει εκκαθαριστεί από τρομοκρατικές υποδομές. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διπλωματία μπορεί να επιτύχει την αποστρατιωτικοποίηση του υπόλοιπου τμήματος.
Η προειδοποίηση είναι ξεκάθαρη: αν η Hamas δεν συμμορφωθεί, το Ισραήλ είναι έτοιμο να επανέλθει στη στρατιωτική πίεση.
Η διπλωματία, όμως, παραμένει η προτιμώμενη οδός – υπό έναν όρο: αποριζοσπαστικοποίηση.
Σύμφωνα με τον Azar, για δύο δεκαετίες ο πληθυσμός της Γάζας έχει υποστεί συστηματική ιδεολογική χειραγώγηση από τη Hamas και οργανώσεις που συνδέονται μαζί της, με αποτέλεσμα την καλλιέργεια κουλτούρας εξόντωσης του Ισραήλ.
Πακιστάν στην Πρωτοβουλία αλλά όχι χωρίς όρους
Η συμμετοχή του Πακιστάν στο Συμβούλιο προκάλεσε ανησυχίες, δεδομένου του ιστορικού του Ισλαμαμπάντ με ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις και των σχέσεων τμημάτων του στρατιωτικού κατεστημένου με εξτρεμιστικά δίκτυα.
Ο Azar αντιμετωπίζει αυτές τις ανησυχίες με ρεαλισμό αλλά και σαφήνεια.
Το Συμβούλιο, επισημαίνει, αποτελείται από δεκάδες χώρες και τελεί υπό την άμεση εποπτεία των ΗΠΑ.
Η συμμετοχή κρατών με «προβληματικό ιστορικό», όπως το Πακιστάν, η Τουρκία και το Κατάρ, εντάσσεται στην προσπάθεια υπαγωγής τους στο πλαίσιο της απόφασης 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Όμως, οι κόκκινες γραμμές του Ισραήλ είναι αδιαπραγμάτευτες: καμία εχθρική δύναμη και κανένα κράτος με ιστορικό στήριξης τρομοκρατίας δεν θα γίνει αποδεκτό ως παράγοντας ασφάλειας στη Γάζα.
Σε ό,τι αφορά την εξομάλυνση σχέσεων Πακιστάν–Ισραήλ, η απάντηση είναι λιτή αλλά αποκαλυπτική: αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ και πλήρης αποχή από κάθε μορφή στήριξης της τρομοκρατίας.
Τίποτα λιγότερο.
Hamas, Νότια Ασία και η εξαγωγή της 7ης Οκτωβρίου
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αυξανόμενη παρουσία και αποδοχή στελεχών της Hamas σε χώρες όπως το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές.
Ο Azar προειδοποιεί ότι η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου λειτουργεί ως «πηγή έμπνευσης» για ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα, τα οποία επιδιώκουν να αναπαράγουν τις τακτικές αυτές σε άλλες περιοχές.
Η φιλοξενία και δημόσια προβολή ηγετικών μορφών της Hamas, εντάσσεται σε μια στρατηγική επέκτασης του δικτύου της οργάνωσης πέρα από τη Μέση Ανατολή.
Στόχοι αυτής της στρατηγικής είναι η εξασφάλιση χρηματοδότησης, ιδεολογικής νομιμοποίησης και νέων διαύλων στρατολόγησης στη Νότια Ασία.
Οι επιπτώσεις για την περιφερειακή ασφάλεια – και ειδικά για την Ινδία – είναι σοβαρές.
Η διασύνδεση τοπικών ισλαμιστικών ομάδων με διεθνή τρομοκρατικά δίκτυα δημιουργεί νέες οδούς ριζοσπαστικοποίησης και διασυνοριακής δράσης.
Όταν οι πληρεξούσιοι γίνονται μπούμερανγκ
Ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της ανάλυσης του Azar αφορά τον κίνδυνο εσωτερικής αποσταθεροποίησης για κράτη που στηρίζουν εξτρεμιστικές οργανώσεις.
«Οι τρομοκρατικές οργανώσεις καταλήγουν να είναι δίκοπο μαχαίρι», υπογραμμίζει.
Η ιστορία, άλλωστε, είναι γεμάτη παραδείγματα όπου δίκτυα που καλλιεργήθηκαν για εξωτερική χρήση στράφηκαν τελικά εναντίον των ίδιων των χορηγών τους.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανησυχία για πιθανή ριζοσπαστικοποίηση ευάλωτων πληθυσμών.
Η εκμετάλλευση κοινωνικού αποκλεισμού και φτώχειας από τρομοκρατικές οργανώσεις θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους πυρήνες περιφερειακής αστάθειας.
Ινδία – Ισραήλ: Στρατηγική σύμπραξη κατά της τρομοκρατίας
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η στρατηγική συνεργασία Ινδίας–Ισραήλ αναδεικνύεται σε κρίσιμο πυλώνα σταθερότητας.
Η συνεργασία σε αντιτρομοκρατία, ανταλλαγή πληροφοριών και αμυντική τεχνολογία έχει εξελιχθεί σε ώριμο και θεσμοθετημένο πλαίσιο, βασισμένο σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και κοινή αντίληψη απειλών.
Για το Ισραήλ, η αντιμετώπιση διακρατικών τρομοκρατικών δικτύων δεν μπορεί να γίνει μονομερώς.
Απαιτεί βαθιά συνεργασία πληροφοριών, διεθνή συντονισμό και πολιτική βούληση να κατονομαστεί η τρομοκρατία χωρίς υπεκφυγές.
Πέρα από τα Ηνωμένα Έθνη
Ο Azar δεν κρύβει τον σκεπτικισμό του απέναντι στην αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων διεθνών μηχανισμών.
Τα Ηνωμένα Έθνη, όπως υποστηρίζει, έχουν αποτύχει επανειλημμένα να αντιμετωπίσουν τη χορηγούμενη από κράτη τρομοκρατία και τον πόλεμο μέσω πληρεξουσίων.
Η λύση, κατά την ισραηλινή οπτική, δεν είναι περισσότερη ρητορική αλλά ένα αυστηρότερο, παγκόσμιο πλαίσιο λογοδοσίας, ανταλλαγής πληροφοριών και ιδεολογικής καθαρότητας.
Το πρώτο βήμα είναι απλό αλλά πολιτικά δύσκολο: να σταματήσει η διεθνής κοινότητα να «εξηγεί» την τρομοκρατία και να την αντιμετωπίσει ως αυτό που είναι.
Σε έναν κόσμο όπου τα δίκτυα του εξτρεμισμού δεν γνωρίζουν σύνορα, η ουδετερότητα ισοδυναμεί με συνενοχή.
Και, όπως προειδοποιεί ο Azar το Πακιστάν, όσοι παίζουν με τη φωτιά των πληρεξούσιων, αργά ή γρήγορα, καίγονται.
Αιματηρή επίθεση στο Ισλαμαμπάντ με 31 νεκρούς και 169 τραυματίες
Αυτές οι δηλώσεις κλιμάκωσης από τον Ισραηλινό πρέσβη έγιναν στον απόηχο της επίθεσης αυτοκτονίας σε σιιτικό τέμενος στην Ισλαμαμπάντ με 31 νεκρούς, και 169 τραυματίες στην πιο αιματηρή επίθεση στην πρωτεύουσα του Πακιστάν από την βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο Marriott το 2008.
Αξιωματούχοι της πόλης αναφέρουν ότι 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην έκρηξη στο τέμενος Imam Bargah Qasr-e-Khadijatul Kubra στην περιοχή Tarlai στα περίχωρα της πόλης, ενώ δεκάδες ακόμη νοσηλεύονται για τραυματισμούς.
Ο αριθμός των νεκρών αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω.
Η έκρηξη σημειώθηκε κατά την προσευχή της Παρασκευής(6/2), όταν τα τεμένη σε όλη τη χώρα είναι γεμάτα με πιστούς.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών