Oι ΗΠΑ προχωρούν αυτή τη στιγμή στο Σχέδιο Β, δηλαδή τον οικονομικό στραγγαλισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την αλλαγή καθεστώτος - Aυτός είναι ο εκλεκτός τους για την επόμενη ημέρα
Καταιγιστικές αποκαλύψεις, που σχετίζονται με τη ματαίωση του αμερικανικού σχεδίου χερσαίας επέμβασης στο Ιράν, φέρνει στο φως της δημοσιότητας η Washinton Post.
Συγκεκριμένα, η αμερικανική εφημερίδα αποκαλύπτει ότι ο Trump συνειδητοποίησε ότι το κόστος μία χερσαίας επέμβασης στον Περσικό Κόλπο θα ήταν δυσβάσταχτο για την Αμερική.
Την ίδια στιγμή, καθοριστικό ρόλο, φέρεται να έπαιξε η αποτυχημένη επιχείρηση απόβασης στο Isfahan του Ιράν με εναέρια μέσα, όπως μεταγωγικά C-130, η οποία κατέληξε σε απώλεια τουλάχιστον 6 αεροσκαφών για τις ΗΠΑ.
Αυτή η επιχείρηση - που βαφτίστηκε ως... διάσωση πιλότου από το Πεντάγωνο- αποτέλεσε σημείο καμπής και έδειξε τις πεπερασμένες δυνατότητες των Αμερικανών να κάνουν οιαδήποτε απόβαση στρατευμάτων στο Ιράν.
Την ίδια στιμή, η Wahsington Post, επισημαίνει ότι οι ΗΠΑ προχωρούν αυτή τη στιγμή στο Σχέδιο Β, δηλαδή τον οικονομικό στραγγαλισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την αλλαγή καθεστώτος.
Μάλιστα, έχουν ήδη εντοπίσει τον εκλεκτό τους για την επόμενη ημέρα - ένα πρόσωπο με καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις του Πακιστάν...
Η πρωτοφανής υπαναχώρηση του Trump για χερσαία εισβολή και το Plan B
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump συνειδητοποίησε ότι μια χερσαία επιχείρηση και η συνεχιζόμενη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν δεν βοηθούν τις ΗΠΑ να επιτύχουν τους στόχους τους, ανέφερε η Washington Post, επικαλούμενη πηγές εντός της αμερικανικής κυβέρνησης.
«Ο Donald Trump αντιλήφθηκε ότι μια χερσαία επίθεση ή άλλη στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε τέλμα. Ο Λευκός Οίκος, όπως προειδοποιούσαν οι επικριτές, συνειδητοποίησε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ξεκινούν εύκολα, αλλά σταματούν δύσκολα», αναφέρει το δημοσίευμα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ΗΠΑ εξετάζουν διάφορα σενάρια: την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης, την ανάδυση ενός νέου ηγέτη και μια προσπάθεια του Ιράν να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό ή να προβεί σε άλλες ενέργειες για να αναγκάσει τις ΗΠΑ σε πρόσθετες παραχωρήσεις.
Νωρίτερα, ο πρώην διευθυντής της CIA John Brennan χαρακτήρισε τον Donald Trump ως... μη ισορροπημένο και δήλωσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρέπει να απομακρυνθεί από το αξίωμά του.
Κατηγόρησε τον Αμερικανό ηγέτη για εσκεμμένη διαστρέβλωση των γεγονότων και συνεχή ψεύδη, ιδιαίτερα στις δηλώσεις του σχετικά με την κατάσταση γύρω από το Ιράν.
Ο εκλεκτός του Trump για την επόμενη ημέρα στο Ιράν βρέθηκε
Παράλληλα, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf εντυπωσίασε την αμερικανική αντιπροσωπεία κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, πρόσθεσε η Washington Post, επικαλούμενη πηγές.
«Οι συνομιλίες στο Islamabad ξεκίνησαν, όπως αναμενόταν, σε σκληρό τόνο: ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf περιέγραψαν τις θέσεις τους (...). Αλλά μετά από πολλές ώρες συζήτησης, ο Mohammad Bagher Ghalibaf εντυπωσίασε την αμερικανική ομάδα ως ένας εξελιγμένος και επαγγελματίας διαπραγματευτής, καθώς και ως δυνητικός ηγέτης ενός νέου Ιράν», ανέφεραν οι πηγές του αμερικανικού μέσου.
Ορισμένοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι και άλλα μέλη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) «ανοίγουν τα κανάλια επικοινωνίας τους επειδή θέλουν να είναι μέρος του μέλλοντος».
Στις 24 Μαρτίου έγινε γνωστό ότι η Ουάσιγκτον βλέπει τον Mohammad Bagher Ghalibaf ως έναν πιθανό ηγέτη του Ιράν που θα υποστηριζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Κατάρρευση των συνομιλιών δεν σημαίνει επιστροφή στις εχροπραξίες»
Εντωμεταξύ, οι αμερικανικές πηγές, τόνισαν στη WaPo, ότι το αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν στο Πακιστάν δεν σημαίνει αυτόματα επιστροφή στον πόλεμο
Σύμφωνα με πηγές, ο αποκλεισμός είναι μια τακτική οικονομικής πίεσης και όχι στρατιωτικής.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δεν ενδιαφέρεται για περαιτέρω ένοπλη σύγκρουση, καθώς τα οφέλη είναι περιορισμένα και οι κίνδυνοι, όπως λένε οι χρηματιστές, «στο τέλος του χρονοδιαγράμματος», είναι πολύ μεγάλοι.
Αντί για κλιμάκωση, ο Αμερικανός ηγέτης σκοπεύει να περιορίσει οικονομικά ένα εξασθενημένο από τις κυρώσεις Ιράν.
Στόχος του Donald Trump είναι να αναγκάσει την ηγεσία της χώρας να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία στο πλαίσιο μιας μεγάλης, συνολικής συμφωνίας.
Νωρίτερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκλείσουν το Στενά του Hormuz στις 13 Απριλίου στις 5:00 μ.μ. ώρα Αθήνας.
Εξετάζει επίσης την επανέναρξη περιορισμένων πληγμάτων κατά του Ιράν επιπλέον του αποκλεισμού στον Περσικό εν μέσω της κατάρρευσης των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, πρόκειται για μια κίνηση των ΗΠΑ προκειμένου να ωθήσουν την Ισλαμική Δημοκρατία σε παραχωρήσεις.
O Trump αυτοπαγιδεύεται στο Hormuz
Η παρατήρηση και ανάλυση μιας σειράς ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν στις 13 Απριλίου σε αξιόπιστα δυτικά ΜΜΕ και think tanks υποδεικνύουν τη διαμόρφωση μιας «πολυδιάστατης υπερ-κρίσης» στην παγκόσμια οικονομία· μιας κρίσης που ξεκίνησε από το Στενό του Hormuz, αλλά έχει πλέον επηρεάσει μια αλυσίδα ενεργειακών αγορών, θαλάσσιας ασφάλειας, γεωργίας, μεταφορών και ακόμη και της πολιτικής σταθερότητας των δυτικών χωρών.
Οι αναφορές αυτές, αν και φαινομενικά αποσπασματικές, συγκλίνουν σε αρκετούς βασικούς άξονες: την αυξανόμενη διαπραγματευτική δύναμη του Ιράν, τις περιορισμένες επιλογές της Αμερικής και την αρχή μιας αναδιαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομικής και ασφαλείας τάξης.
Γιατί ο ναυτικός αποκλεισμός θα αποτύχει και το πετρέλαιο θα ανέλθει στα 150 - 200 δολ. το βαρέλι
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στην ανάλυση των δυτικών μέσων ενημέρωσης είναι ο σοβαρός σκεπτικισμός για την αποτελεσματικότητα πολιτικών, όπως ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν.
Πολλοί ειδικοί τονίζουν ότι τέτοια μέτρα όχι μόνο αποτυγχάνουν να επιτύχουν τον στόχο της περιθωριοποίησης του Ιράν, αλλά έχουν σοβαρές οικονομικές συνέπειες για την ίδια την Αμερική και τους συμμάχους της.
Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η αφαίρεση του ιρανικού πετρελαίου από την αγορά θα μπορούσε να ωθήσει τις τιμές μεταξύ 150 και 200 δολαρίων το βαρέλι, επίπεδο που, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα προκαλούσε πρωτοφανή πληθωρισμό στην αμερικανική οικονομία και θα επηρέαζε άμεσα την ευημερία των πολιτών.
Αυτό έχει οδηγήσει σε σκεπτικισμό και κριτική ακόμα και εντός των ΗΠΑ για τις επιθετικές πολιτικές της κυβέρνησης.
Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξαν αναφορές για απότομη αύξηση των τιμών της βενζίνης και ταχεία αύξηση των καταναλωτικών δαπανών, γεγονός που έχει προκαλέσει σημαντική πτώση της πολιτικής δημοτικότητας της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ανάλυση δείχνει ότι η οικονομική πίεση που προκαλεί ο πόλεμος έχει ουσιαστικά ξεπεράσει το επίπεδο των κυβερνήσεων και έχει φτάσει στο επίπεδο της καθημερινότητας των πολιτών.
Το Ιράν αναδεικνύεται σε μεγάλο «πρωταγωνιστή» της Ευρασίας μετά τον πόλεμο
Ένα από τα πιο σημαντικά κοινά θέματα στα δυτικά ΜΜΕ είναι η αναγνώριση της αυξανόμενης θέσης του Ιράν στην παγκόσμια δομή εξουσίας.
Σύμφωνα με αυτές τις αναλύσεις, ο έλεγχος του Στενού του Hormuz έχει επιτρέψει στο Ιράν να χρησιμοποιήσει έναν ζωτικής σημασίας θρόισμα στην παγκόσμια οικονομία ως «γεωπολιτικό όπλο» για πρώτη φορά.
Αυτή η κατάσταση έχει τοποθετήσει το Ιράν δίπλα σε δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν άμεσα τη ροή του παγκόσμιου εμπορίου.
Έτερη ανάλυση στους WSJ καταμαρτυρά ότι εκμεταλλευόμενο αυτή τη θέση, το Τεχεράνη όχι μόνο έχει εξουδετερώσει τις εξωτερικές πιέσεις, αλλά έχει επίσης αυξήσει σημαντικά τα έσοδα από το πετρέλαιο.
Η αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου, η κατάργηση των προηγούμενων εκπτώσεων και η άνοδος των παγκόσμιων τιμών έχουν προκαλέσει μεγάλη αύξηση των συναλλαγματικών κερδών του Ιράν, μια κατάσταση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις για τις συνέπειες των κυρώσεων.
Ένα γεωστρατηγικό σοκ... πέρα από το Πετρέλαιο: Από τους ευρωπαϊκούς ουρανούς έως τις ινδικές φάρμες
Οι διαστάσεις της κρίσης δεν περιορίζονται στην αγορά του πετρελαίου.
Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι η παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα έχει επηρεαστεί σοβαρά σε διάφορους τομείς.
Στην Ευρώπη, υπάρχουν προειδοποιήσεις ότι τα αποθέματα καυσίμου αεροσκαφών ενδέχεται να εξαντληθούν τις επόμενες εβδομάδες, προκαλώντας ενδεχομένως εκτεταμένες διαταραχές στην αεροπορική βιομηχανία. Στο μεταξύ, στην Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες καταναλωτικές χώρες χημικών λιπασμάτων, οι ανησυχίες για την επισιτιστική ασφάλεια αυξάνονται, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό των αναγκών της καλύπτεται μέσω του Περσικού Κόλπου.
Αυτές οι εξελίξεις δείχνουν ότι το Στενό του Hormuz δεν είναι απλώς μια διαδρομή μεταφοράς ενέργειας, αλλά και μια ζωτική αρτηρία για διάφορους τομείς της παγκόσμιας οικονομίας.
Θαλάσσια ανασφάλεια και η αύξηση του «κρυφου κόστους» του εμπορίου
Εκτός από τις οικονομικές διαταραχές, υπάρχουν αναφορές για εκτεταμένη ανασφάλεια σε θαλάσσιες διαδρομές.
Περιστατικά ασφαλείας στον Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και προσπάθειες κατάληψης πλοίων υποδεικνύουν ότι η κρίση εξαπλώνεται από το Στενό του Ορμούζ σε άλλες κρίσιμες στενώσεις.
Από την άλλη πλευρά, ορισμένες αναλύσεις αναφέρουν έμμεσες ενέργειες του Ιράν, όπως η δημιουργία υψηλού κινδύνου θαλάσσιων ζωνών, οι οποίες, χωρίς άμεση σύγκρουση, έχουν αυξήσει τα κόστη μεταφοράς και ασφάλισης.
Αυτή η τάση έχει αναγκάσει πολλές ναυτιλιακές εταιρείες να πληρώσουν επιπλέον κόστη για να διατηρήσουν την ασφάλειά τους.
Αναστάτωση ενεργειακής υποδομής και αναδιάταξη παγκόσμιας αγοράς
Οι αναφορές υποδεικνύουν εκτεταμένες ζημιές στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής, με μέρη της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας να τίθενται εκτός λειτουργίας για μήνες ή ακόμη και για χρόνια.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση των ζημιών μπορεί να χρειαστεί χρόνια.
Αυτή η κατάσταση έχει αφήσει την παγκόσμια αγορά ενέργειας σε εύθραυστη κατάσταση και έχει οδηγήσει σε αυξημένο ανταγωνισμό για την πρόσβαση σε εναλλακτικές πηγές.
Στο πλαίσιο αυτό, έχουν προταθεί λύσεις για την παράκαμψη του Στενού του Hormuz μέσω ανάπτυξης νέων αγωγών και ενίσχυσης των εναλλακτικών υποδομών.
Ρήγματα στις συμμαχίες· Κατάρρευση εμπιστοσύνης στη δυτική αρχικτεκτονική ασφαλείας
Ένα ακόμα σημαντικό επακόλουθο των πρόσφατων εξελίξεων είναι η αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στον Περσικό Κόλπο.
Οι αναλύσεις δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη αυτών των χωρών στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας έχει μειωθεί δραματικά, και η προσέγγισή τους έχει μεταβληθεί από την «εξάρτηση» στην «ανεξάρτητη υπολογιστική».
Αυτή η αλλαγή παραδείγματος μπορεί, μεσοπρόθεσμα, να οδηγήσει σε αναδιαμόρφωση των περιφερειακών συμμαχιών και στη διαμόρφωση ενός νέου συσχετισμού δύναμης, μια διαδικασία οι ενδείξεις της οποίας είναι ήδη ορατές.
Συμπέρασμα: Ο πόλεμος στο Ιράν έγινε η θρυαλλίδα για τη διαμόρφωση μίας νέας παγκόσμιας τάξης
Συνολικά, μια ανασκόπηση των κύριων γραμμών ανάλυσης στα δυτικά ΜΜΕ δείχνει ότι τρεις βασικές πραγματικότητες αναδύονται:
Πρώτον, η αναγνώριση της γεωπολιτικής και οικονομικής υπεροχής του Ιράν στην διαχείριση ενός από τα πιο κρίσιμα στενά του κόσμου, έτσι ώστε το εργαλείο της «μέγιστης πίεσης» να έχει αυτή τη φορά γίνει παράγοντας κατά της Δύσης.
Δεύτερον, η αύξηση της αμφισβήτησης για την ικανότητα της Αμερικής να διατηρήσει την προηγούμενη τάξη ασφάλειας και οικονομίας, ζήτημα που έχει οδηγήσει σε μείωση της εμπιστοσύνης των συμμάχων και σε αναδιαμόρφωση των συμμαχιών.
Και τρίτον, η δημιουργία μιας σχετικής συναίνεσης για την αναποτελεσματικότητα στρατηγικών όπως ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, καθώς τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βαθύτερες οικονομικές κρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συνεπώς, φαίνεται πως ο κόσμος βρίσκεται στο κρίσιμο κατώφλι του να εισέλθει σε μια νέα φάση γεωπολιτικής τάξης, όπου ο έλεγχος ζωτικών στενών και η ικανότητα διαχείρισης των εφοδιαστικών αλυσίδων θα αποτελέσουν τον καθοριστικό παράγοντα ισχύος, περισσότερο από ποτέ.
www.bankingnews.gr
Συγκεκριμένα, η αμερικανική εφημερίδα αποκαλύπτει ότι ο Trump συνειδητοποίησε ότι το κόστος μία χερσαίας επέμβασης στον Περσικό Κόλπο θα ήταν δυσβάσταχτο για την Αμερική.
Την ίδια στιγμή, καθοριστικό ρόλο, φέρεται να έπαιξε η αποτυχημένη επιχείρηση απόβασης στο Isfahan του Ιράν με εναέρια μέσα, όπως μεταγωγικά C-130, η οποία κατέληξε σε απώλεια τουλάχιστον 6 αεροσκαφών για τις ΗΠΑ.
Αυτή η επιχείρηση - που βαφτίστηκε ως... διάσωση πιλότου από το Πεντάγωνο- αποτέλεσε σημείο καμπής και έδειξε τις πεπερασμένες δυνατότητες των Αμερικανών να κάνουν οιαδήποτε απόβαση στρατευμάτων στο Ιράν.
Την ίδια στιμή, η Wahsington Post, επισημαίνει ότι οι ΗΠΑ προχωρούν αυτή τη στιγμή στο Σχέδιο Β, δηλαδή τον οικονομικό στραγγαλισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την αλλαγή καθεστώτος.
Μάλιστα, έχουν ήδη εντοπίσει τον εκλεκτό τους για την επόμενη ημέρα - ένα πρόσωπο με καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις του Πακιστάν...
Η πρωτοφανής υπαναχώρηση του Trump για χερσαία εισβολή και το Plan B
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump συνειδητοποίησε ότι μια χερσαία επιχείρηση και η συνεχιζόμενη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν δεν βοηθούν τις ΗΠΑ να επιτύχουν τους στόχους τους, ανέφερε η Washington Post, επικαλούμενη πηγές εντός της αμερικανικής κυβέρνησης.
«Ο Donald Trump αντιλήφθηκε ότι μια χερσαία επίθεση ή άλλη στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε τέλμα. Ο Λευκός Οίκος, όπως προειδοποιούσαν οι επικριτές, συνειδητοποίησε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ξεκινούν εύκολα, αλλά σταματούν δύσκολα», αναφέρει το δημοσίευμα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ΗΠΑ εξετάζουν διάφορα σενάρια: την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης, την ανάδυση ενός νέου ηγέτη και μια προσπάθεια του Ιράν να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό ή να προβεί σε άλλες ενέργειες για να αναγκάσει τις ΗΠΑ σε πρόσθετες παραχωρήσεις.
Νωρίτερα, ο πρώην διευθυντής της CIA John Brennan χαρακτήρισε τον Donald Trump ως... μη ισορροπημένο και δήλωσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρέπει να απομακρυνθεί από το αξίωμά του.
Κατηγόρησε τον Αμερικανό ηγέτη για εσκεμμένη διαστρέβλωση των γεγονότων και συνεχή ψεύδη, ιδιαίτερα στις δηλώσεις του σχετικά με την κατάσταση γύρω από το Ιράν.
Ο εκλεκτός του Trump για την επόμενη ημέρα στο Ιράν βρέθηκε
Παράλληλα, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf εντυπωσίασε την αμερικανική αντιπροσωπεία κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, πρόσθεσε η Washington Post, επικαλούμενη πηγές.
«Οι συνομιλίες στο Islamabad ξεκίνησαν, όπως αναμενόταν, σε σκληρό τόνο: ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf περιέγραψαν τις θέσεις τους (...). Αλλά μετά από πολλές ώρες συζήτησης, ο Mohammad Bagher Ghalibaf εντυπωσίασε την αμερικανική ομάδα ως ένας εξελιγμένος και επαγγελματίας διαπραγματευτής, καθώς και ως δυνητικός ηγέτης ενός νέου Ιράν», ανέφεραν οι πηγές του αμερικανικού μέσου.
Ορισμένοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι και άλλα μέλη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) «ανοίγουν τα κανάλια επικοινωνίας τους επειδή θέλουν να είναι μέρος του μέλλοντος».
Στις 24 Μαρτίου έγινε γνωστό ότι η Ουάσιγκτον βλέπει τον Mohammad Bagher Ghalibaf ως έναν πιθανό ηγέτη του Ιράν που θα υποστηριζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Κατάρρευση των συνομιλιών δεν σημαίνει επιστροφή στις εχροπραξίες»
Εντωμεταξύ, οι αμερικανικές πηγές, τόνισαν στη WaPo, ότι το αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν στο Πακιστάν δεν σημαίνει αυτόματα επιστροφή στον πόλεμο
Σύμφωνα με πηγές, ο αποκλεισμός είναι μια τακτική οικονομικής πίεσης και όχι στρατιωτικής.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δεν ενδιαφέρεται για περαιτέρω ένοπλη σύγκρουση, καθώς τα οφέλη είναι περιορισμένα και οι κίνδυνοι, όπως λένε οι χρηματιστές, «στο τέλος του χρονοδιαγράμματος», είναι πολύ μεγάλοι.
Αντί για κλιμάκωση, ο Αμερικανός ηγέτης σκοπεύει να περιορίσει οικονομικά ένα εξασθενημένο από τις κυρώσεις Ιράν.
Στόχος του Donald Trump είναι να αναγκάσει την ηγεσία της χώρας να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία στο πλαίσιο μιας μεγάλης, συνολικής συμφωνίας.
Νωρίτερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκλείσουν το Στενά του Hormuz στις 13 Απριλίου στις 5:00 μ.μ. ώρα Αθήνας.
Εξετάζει επίσης την επανέναρξη περιορισμένων πληγμάτων κατά του Ιράν επιπλέον του αποκλεισμού στον Περσικό εν μέσω της κατάρρευσης των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, πρόκειται για μια κίνηση των ΗΠΑ προκειμένου να ωθήσουν την Ισλαμική Δημοκρατία σε παραχωρήσεις.
O Trump αυτοπαγιδεύεται στο Hormuz
Η παρατήρηση και ανάλυση μιας σειράς ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν στις 13 Απριλίου σε αξιόπιστα δυτικά ΜΜΕ και think tanks υποδεικνύουν τη διαμόρφωση μιας «πολυδιάστατης υπερ-κρίσης» στην παγκόσμια οικονομία· μιας κρίσης που ξεκίνησε από το Στενό του Hormuz, αλλά έχει πλέον επηρεάσει μια αλυσίδα ενεργειακών αγορών, θαλάσσιας ασφάλειας, γεωργίας, μεταφορών και ακόμη και της πολιτικής σταθερότητας των δυτικών χωρών.
Οι αναφορές αυτές, αν και φαινομενικά αποσπασματικές, συγκλίνουν σε αρκετούς βασικούς άξονες: την αυξανόμενη διαπραγματευτική δύναμη του Ιράν, τις περιορισμένες επιλογές της Αμερικής και την αρχή μιας αναδιαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομικής και ασφαλείας τάξης.
Γιατί ο ναυτικός αποκλεισμός θα αποτύχει και το πετρέλαιο θα ανέλθει στα 150 - 200 δολ. το βαρέλι
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στην ανάλυση των δυτικών μέσων ενημέρωσης είναι ο σοβαρός σκεπτικισμός για την αποτελεσματικότητα πολιτικών, όπως ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν.
Πολλοί ειδικοί τονίζουν ότι τέτοια μέτρα όχι μόνο αποτυγχάνουν να επιτύχουν τον στόχο της περιθωριοποίησης του Ιράν, αλλά έχουν σοβαρές οικονομικές συνέπειες για την ίδια την Αμερική και τους συμμάχους της.
Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η αφαίρεση του ιρανικού πετρελαίου από την αγορά θα μπορούσε να ωθήσει τις τιμές μεταξύ 150 και 200 δολαρίων το βαρέλι, επίπεδο που, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα προκαλούσε πρωτοφανή πληθωρισμό στην αμερικανική οικονομία και θα επηρέαζε άμεσα την ευημερία των πολιτών.
Αυτό έχει οδηγήσει σε σκεπτικισμό και κριτική ακόμα και εντός των ΗΠΑ για τις επιθετικές πολιτικές της κυβέρνησης.
Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξαν αναφορές για απότομη αύξηση των τιμών της βενζίνης και ταχεία αύξηση των καταναλωτικών δαπανών, γεγονός που έχει προκαλέσει σημαντική πτώση της πολιτικής δημοτικότητας της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ανάλυση δείχνει ότι η οικονομική πίεση που προκαλεί ο πόλεμος έχει ουσιαστικά ξεπεράσει το επίπεδο των κυβερνήσεων και έχει φτάσει στο επίπεδο της καθημερινότητας των πολιτών.
Το Ιράν αναδεικνύεται σε μεγάλο «πρωταγωνιστή» της Ευρασίας μετά τον πόλεμο
Ένα από τα πιο σημαντικά κοινά θέματα στα δυτικά ΜΜΕ είναι η αναγνώριση της αυξανόμενης θέσης του Ιράν στην παγκόσμια δομή εξουσίας.
Σύμφωνα με αυτές τις αναλύσεις, ο έλεγχος του Στενού του Hormuz έχει επιτρέψει στο Ιράν να χρησιμοποιήσει έναν ζωτικής σημασίας θρόισμα στην παγκόσμια οικονομία ως «γεωπολιτικό όπλο» για πρώτη φορά.
Αυτή η κατάσταση έχει τοποθετήσει το Ιράν δίπλα σε δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν άμεσα τη ροή του παγκόσμιου εμπορίου.
Έτερη ανάλυση στους WSJ καταμαρτυρά ότι εκμεταλλευόμενο αυτή τη θέση, το Τεχεράνη όχι μόνο έχει εξουδετερώσει τις εξωτερικές πιέσεις, αλλά έχει επίσης αυξήσει σημαντικά τα έσοδα από το πετρέλαιο.
Η αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου, η κατάργηση των προηγούμενων εκπτώσεων και η άνοδος των παγκόσμιων τιμών έχουν προκαλέσει μεγάλη αύξηση των συναλλαγματικών κερδών του Ιράν, μια κατάσταση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις για τις συνέπειες των κυρώσεων.
Ένα γεωστρατηγικό σοκ... πέρα από το Πετρέλαιο: Από τους ευρωπαϊκούς ουρανούς έως τις ινδικές φάρμες
Οι διαστάσεις της κρίσης δεν περιορίζονται στην αγορά του πετρελαίου.
Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι η παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα έχει επηρεαστεί σοβαρά σε διάφορους τομείς.
Στην Ευρώπη, υπάρχουν προειδοποιήσεις ότι τα αποθέματα καυσίμου αεροσκαφών ενδέχεται να εξαντληθούν τις επόμενες εβδομάδες, προκαλώντας ενδεχομένως εκτεταμένες διαταραχές στην αεροπορική βιομηχανία. Στο μεταξύ, στην Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες καταναλωτικές χώρες χημικών λιπασμάτων, οι ανησυχίες για την επισιτιστική ασφάλεια αυξάνονται, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό των αναγκών της καλύπτεται μέσω του Περσικού Κόλπου.
Αυτές οι εξελίξεις δείχνουν ότι το Στενό του Hormuz δεν είναι απλώς μια διαδρομή μεταφοράς ενέργειας, αλλά και μια ζωτική αρτηρία για διάφορους τομείς της παγκόσμιας οικονομίας.
Θαλάσσια ανασφάλεια και η αύξηση του «κρυφου κόστους» του εμπορίου
Εκτός από τις οικονομικές διαταραχές, υπάρχουν αναφορές για εκτεταμένη ανασφάλεια σε θαλάσσιες διαδρομές.
Περιστατικά ασφαλείας στον Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και προσπάθειες κατάληψης πλοίων υποδεικνύουν ότι η κρίση εξαπλώνεται από το Στενό του Ορμούζ σε άλλες κρίσιμες στενώσεις.
Από την άλλη πλευρά, ορισμένες αναλύσεις αναφέρουν έμμεσες ενέργειες του Ιράν, όπως η δημιουργία υψηλού κινδύνου θαλάσσιων ζωνών, οι οποίες, χωρίς άμεση σύγκρουση, έχουν αυξήσει τα κόστη μεταφοράς και ασφάλισης.
Αυτή η τάση έχει αναγκάσει πολλές ναυτιλιακές εταιρείες να πληρώσουν επιπλέον κόστη για να διατηρήσουν την ασφάλειά τους.
Αναστάτωση ενεργειακής υποδομής και αναδιάταξη παγκόσμιας αγοράς
Οι αναφορές υποδεικνύουν εκτεταμένες ζημιές στις ενεργειακές υποδομές της περιοχής, με μέρη της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας να τίθενται εκτός λειτουργίας για μήνες ή ακόμη και για χρόνια.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση των ζημιών μπορεί να χρειαστεί χρόνια.
Αυτή η κατάσταση έχει αφήσει την παγκόσμια αγορά ενέργειας σε εύθραυστη κατάσταση και έχει οδηγήσει σε αυξημένο ανταγωνισμό για την πρόσβαση σε εναλλακτικές πηγές.
Στο πλαίσιο αυτό, έχουν προταθεί λύσεις για την παράκαμψη του Στενού του Hormuz μέσω ανάπτυξης νέων αγωγών και ενίσχυσης των εναλλακτικών υποδομών.
Ρήγματα στις συμμαχίες· Κατάρρευση εμπιστοσύνης στη δυτική αρχικτεκτονική ασφαλείας
Ένα ακόμα σημαντικό επακόλουθο των πρόσφατων εξελίξεων είναι η αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στον Περσικό Κόλπο.
Οι αναλύσεις δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη αυτών των χωρών στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας έχει μειωθεί δραματικά, και η προσέγγισή τους έχει μεταβληθεί από την «εξάρτηση» στην «ανεξάρτητη υπολογιστική».
Αυτή η αλλαγή παραδείγματος μπορεί, μεσοπρόθεσμα, να οδηγήσει σε αναδιαμόρφωση των περιφερειακών συμμαχιών και στη διαμόρφωση ενός νέου συσχετισμού δύναμης, μια διαδικασία οι ενδείξεις της οποίας είναι ήδη ορατές.
Συμπέρασμα: Ο πόλεμος στο Ιράν έγινε η θρυαλλίδα για τη διαμόρφωση μίας νέας παγκόσμιας τάξης
Συνολικά, μια ανασκόπηση των κύριων γραμμών ανάλυσης στα δυτικά ΜΜΕ δείχνει ότι τρεις βασικές πραγματικότητες αναδύονται:
Πρώτον, η αναγνώριση της γεωπολιτικής και οικονομικής υπεροχής του Ιράν στην διαχείριση ενός από τα πιο κρίσιμα στενά του κόσμου, έτσι ώστε το εργαλείο της «μέγιστης πίεσης» να έχει αυτή τη φορά γίνει παράγοντας κατά της Δύσης.
Δεύτερον, η αύξηση της αμφισβήτησης για την ικανότητα της Αμερικής να διατηρήσει την προηγούμενη τάξη ασφάλειας και οικονομίας, ζήτημα που έχει οδηγήσει σε μείωση της εμπιστοσύνης των συμμάχων και σε αναδιαμόρφωση των συμμαχιών.
Και τρίτον, η δημιουργία μιας σχετικής συναίνεσης για την αναποτελεσματικότητα στρατηγικών όπως ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, καθώς τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βαθύτερες οικονομικές κρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συνεπώς, φαίνεται πως ο κόσμος βρίσκεται στο κρίσιμο κατώφλι του να εισέλθει σε μια νέα φάση γεωπολιτικής τάξης, όπου ο έλεγχος ζωτικών στενών και η ικανότητα διαχείρισης των εφοδιαστικών αλυσίδων θα αποτελέσουν τον καθοριστικό παράγοντα ισχύος, περισσότερο από ποτέ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών