Σχετικά Άρθρα
Απότομη προσγείωση από το ΔΝΤ: Η Ελλάδα εγκλωβισμένη σε στεγαστική κρίση και χαμηλή παραγωγικότητα - Τεράστιο εξωτερικό έλλειμμα
Νέο «τείχος ελέγχου» στις αγορές: Η κυβέρνηση φέρνει αυστηρότερη εποπτεία στις τράπεζες
Υψηλές αντοχές διαθέτουν οι ελληνικές τράπεζες, ακόμα και υπό ακραίες μακροοικονομικές συνθήκες, ωστόσο η αξιολόγηση που διενήργησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ, IMF) εντόπισε κίνδυνο σοβαρής συγκέντρωσης από δάνεια των τεσσάρων συστημικών τραπεζών προς δέκα μεγάλους ελληνικούς ομίλους.
Συγκεκριμένα, τα stress tests που διενήργησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο πλαίσιο του προγράμματος αξιολόγησης του οικονομικού τομέα, έλαβαν υπόψη τους δύο σενάρια.
Στο πρώτο υφεσιακό σενάριο, η Ελλάδα χάνει το 8,4% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), η ανεργία αυξάνεται στο 15,5% και ο πληθωρισμός υποχωρεί κατά 0,15%.
Ταυτόχρονα, στην παραπάνω υπόθεση, υπάρχει μια συγχρονισμένη παγκόσμια υποχώρηση, με κρίση χρέους στην Ευρωζώνη, αύξηση των πιστωτικών περιθωρίων (spreads), διεύρυνση στα term premia και η απώλεια εμπιστοσύνης μετριάζει τη συνολική ζήτηση. Οι συνέπειες αυτού του σεναρίου στις τράπεζες, σύμφωνα με το ΔΝΤ, είναι πτώση 1,4% του δείκτη κεφαλαίου CET1, με υψηλές ζημιές σε δάνεια, λιγότερες αμοιβές και προμήθειες, καθώς και ζημιές αποτίμησης στα ομόλογα.
Στο δεύτερο σενάριο, αυτό της γεωπολιτικής κλιμάκωσης, περιλαμβάνονται υψηλές τιμές εμπορευμάτων και μεταβλητότητα, διαταραχή στις παγκόσμιες αλυσίδες παραγωγής, με μεγάλα σοκ σε εμπόριο, τιμές και δασμούς που μειώνουν την ανάπτυξη. Σε αυτό το σενάριο, το ΑΕΠ υποχωρεί κατά 6,8% στη διετία, η ανεργία ανεβαίνει στο 13% και ο πληθωρισμός επιταχύνεται στο 4,9%. Επιπλέον, στις χώρες που διαθέτουν δημοσιονομικό χώρο εφαρμόζονται πολιτικές για να αντισταθμίσουν εν μέρει την πτώση της ζήτησης και να στηρίξουν την κατανάλωση. Επιπλέον, ο πληθωριστικός αντίκτυπος των διαταραχών της αλυσίδας παραγωγής οδηγεί σε αυστηρότερη νομισματική πολιτική, με αύξηση επιτοκίων που αντισταθμίζει τις επιπτώσεις.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο δείκτης CET1 υποχωρεί 0,7%, κυρίως λόγω των υψηλότερων ζημιών στα δάνεια, μαζί με μειωμένα μη επιτοκιακά έσοδα. Σε αυτή την εκδοχή, τα έσοδα τόκων ενισχύονται από τα υψηλότερα επιτόκια και την ισχυρή καταθετική βάση, που μετριάζουν τη μετακύλιση στα επιτόκια καταθέσεων.
Και στα δύο σενάρια, όλες οι συστημικές τράπεζες θα παραμείνουν άνετα πάνω από τις απαιτήσεις κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας των κανονιστικών αρχών. Η ανάλυση επίσης ενσωματώνει την εκτιμώμενη νόμιμη και εθελοντική απόσβεση του αναβαλλόμενου φόρου (DTC), και οι τίτλοι HAPS (ομόλογα των τιτλοποιήσεων) ανώτερης εξασφάλισης θεωρείται ότι παραμένουν άθικτοι και στα δύο δυσμενή σενάρια.
Ρίσκο συγκέντρωσης από τους δέκα «κοινούς» πελάτες των συστημικών
Η ομάδα του ΔΝΤ, όμως, με την ανάλυση ευαισθησίας που πραγματοποίησε, εντόπισε σημαντικό ρίσκο συγκέντρωσης από την έκθεση των τραπεζών σε δέκα εγχώριες επιχειρήσεις.
Η έκθεση των συστημικών τραπεζών ανέρχεται στο 200% του δείκτη κεφαλαίου Tier 1 (ακαθάριστου) και στο 122% μετά από μέτρα περιορισμού του πιστωτικού κινδύνου, όπως προβλέψεις, εξασφαλίσεις και εγγυήσεις. Η έκθεση αφορά κυρίως επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, μεταποίησης, οικονομικούς κλάδους, μεταφορές, real estate και κατασκευές. Μια περαιτέρω ανησυχία αποτελεί η φύση της συσχέτισης των μεγάλων δανείων μεταξύ όλων των τραπεζών.
«Οι δέκα μεγαλύτερες εκθέσεις σε εταιρικές χορηγήσεις μεταξύ των τραπεζών ανέρχονται στο 121,6% του κεφαλαίου Tier 1 πριν από τα μέτρα περιορισμού CRM και στο 81% μετά το CRM, αποτελώντας το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών μεγάλων εταιρικών ανοιγμάτων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Εάν ο πόλεμος προκαλούσε ταυτόχρονη δυσχέρεια σε περισσότερες από μία από αυτές τις εταιρείες, αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικές πιέσεις στο τραπεζικό σύστημα», υπογραμμίζει η ανάλυση.
Με άλλα λόγια, ο κίνδυνος για τις ελληνικές τράπεζες δεν θα προέλθει από την απώλεια εσόδων από τόκους, αλλά από μια ενδεχόμενη διαγραφή των δανείων σε δύο μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν έκθεση και στις τέσσερις συστημικές τράπεζες.
Οι υπόλοιποι κίνδυνοι εντοπίζονται στην ποιότητα των κεφαλαίων, δηλαδή τον αναβαλλόμενο φόρο, και στη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων που παραμένουν στην οικονομία.
Το ΔΝΤ επισημαίνει, πάντως, ότι τα stress test επιβεβαιώνουν την ανθεκτικότητα των μη χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων που παρέμειναν, καθώς τα σοβαρά σοκ που έχουν εφαρμοστεί για τη φερεγγυότητα των τραπεζών θα αύξαναν τις πιθανότητες χρεοκοπίας μόνο προσωρινά και σε μέτρια επίπεδα.
Παφίλας Δημήτρης
dpafilas@yahoo.com
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών