Στο επίκεντρο της θύελλας βρίσκεται ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας
Ούτε τα δημοσκοπικά τρικ μοιάζουν ικανά να κατεβάσουν την θερμοκρασία στη ΝΔ και το καζάνι συνεχίζει να…βράζει.
Για άλλη μια φορά οι εσωκομματικές ισορροπίες δοκιμάζονται και έχουν πλέον περάσει από τη φάση των ψιθύρων στη φάση της ανοιχτής σύγκρουσης.
Η αιχμηρή επίθεση του βουλευτή Μακάριου Λαζαρίδη, που κατηγόρησε εμμέσως πλην σαφώς όσους «παίζουν προσωπικά παιχνίδια» σε μια κρίσιμη συγκυρία, λειτούργησε σαν σπίθα σε ήδη εύφλεκτο έδαφος.
Στο εσωτερικό της παράταξης, η λέξη «ενότητα» ακούγεται όλο και πιο συχνά – αλλά περισσότερο ως υπενθύμιση κινδύνου παρά ως δεδομένο και με βάση τα όσα λένε κατά καιρούς οι δυο πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς.
Συνομιλητής των «τέως»
Στο επίκεντρο της θύελλας βρίσκεται ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας.
Οι δηλώσεις του για το «DNA της Νέας Δημοκρατίας» και για τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά δεν εκλήφθηκαν ως απλή αγωνία για την πορεία του κόμματος.
Αντιθέτως, ερμηνεύτηκαν ως ευθεία αμφισβήτηση της στρατηγικής του Μεγάρου Μαξίμου και ως προαναγγελία πολιτικής πλατφόρμας ενόψει Συνεδρίου.
Για πρώτη φορά, ένας κορυφαίος υπουργός έβαλε στο τραπέζι το ερώτημα «πού πάμε;» με τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνειών, καθώς ο Δένδιας έχει το προνόμιο να παραμένει συνομιλητής των Καραμανλή-Σαμαρά., προσώπων που για τους μητσοτακικούς είναι κόκκινο πανί.
Η αντίδραση του Μαξίμου
Το Μέγαρο Μαξίμου, δεν φαίνεται αυτή τη φορά να αντιμετωπίζει…χαλαρά τα όσα συμβαίνουν.
Εκτός από τον στενό συνεργάτη του Μητσοτάκη, Μακάριο Λαζαρίδη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης δεν άφησαν αναπάντητες τις αιχμές. Το μήνυμα ήταν σαφές: η κυβέρνηση δεν αποδέχεται «σκιές» περί απομάκρυνσης από τις ιδρυτικές αρχές ούτε δημόσια υπονόμευση της κεντρικής γραμμής. Όμως όσο πιο έντονες οι διαψεύσεις, τόσο ισχυρότερη η αίσθηση ότι η μάχη έχει ήδη αρχίσει.
Η σκακιέρα τους χωράει;
Ο Δένδιας, ως πρώτος τη τάξει «δελφίνος», πέταξε το γάντι. Και όταν πέφτει γάντι σε τέτοια συγκυρία, κάποιος το σηκώνει.
Ο Κωστής Χατζηδάκης, πλήρως ταυτισμένος με τον πρωθυπουργό, επιχειρεί να εμφανιστεί ως εγγυητής της σταθερότητας.
Ωστόσο, η στενή του σύνδεση με το κυβερνητικό επιτελείο τον καθιστά ταυτόχρονα στόχο της φθοράς. Στη σκακιέρα της διαδοχής, η απόλυτη εγγύτητα με την ηγεσία μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι.
Ο ανεβασμένος Πιερρακάκης
Στο βάθος διακρίνεται και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος μέχρι στιγμής αποφεύγει τις ευθείες τοποθετήσεις.
Θεωρείται αποδεκτός από ευρύ φάσμα της βάσης και εκπροσωπεί ένα προφίλ ανανέωσης και τεχνοκρατικής επάρκειας, ενώ από την ώρα που εξελέγη πρόεδρος του Eurogroup ανέβασε τις μετοχές του, κατακόρυφα.
Αν επιλέξει να μπει στη μάχη, το πολιτικό τοπίο θα αλλάξει ριζικά. Πολλοί ήδη μιλούν για ένα ενδεχόμενο «τελικό» ανάμεσα στον Δένδια και τον Πιερρακάκη – μια αναμέτρηση που θα συμβόλιζε τη σύγκρουση εμπειρίας και θεσμικότητας με την εικόνα του νέου και μεταρρυθμιστικού.
Ο ρόλος του Αδώνιδος
Πιο επιθετική είναι η στάση του Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του.
Χτίζει μεθοδικά μια σκληρή «δεξιά ατζέντα» και επιτίθεται ανοιχτά στον Δένδια, επιχειρώντας να αποδομήσει το προφίλ του ως φυσικού διαδόχου. Η ρητορική του είναι αιχμηρή, συσπειρώνει συγκεκριμένο ακροατήριο και ταυτόχρονα πιέζει το Μαξίμου να πάρει θέση.
Κάθε του παρέμβαση ανεβάζει τους τόνους και βαθαίνει τα χαρακώματα, όπως φάνηκε και στην υπόθεση με το Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας.
Στο παρασκήνιο κινείται και ο Βασίλης Κικίλιας, επιλέγοντας χαμηλούς τόνους αλλά σταθερή δικτύωση. Η στρατηγική «ήρεμης δύναμης» μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική σε περιβάλλον κόπωσης από τις συγκρούσεις. Ωστόσο, σε περιόδους έντασης, η ουδετερότητα συχνά πιέζεται να μετατραπεί σε καθαρή επιλογή στρατοπέδου.
Ερωτηματικό το Συνέδριο
Το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας δεν θα είναι πια μια τυπική κομματική διαδικασία. Θα αποτελέσει πεδίο μέτρησης δυνάμεων, δοκιμασία συσχετισμών και ίσως την πρώτη ανοιχτή σύγκρουση για τη μετα-Μητσοτάκη εποχή. Παρότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχος, η αμφισβήτηση –έστω έμμεση– έχει καταγραφεί.
Και όταν σε ένα κόμμα εξουσίας αρχίζει να συζητείται η «επόμενη μέρα», η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει.
Η «μάχη των δελφίνων» δεν είναι πλέον σενάριο πολιτικών αναλυτών.
Είναι μια υπόγεια, αλλά ολοένα πιο ορατή σύγκρουση στρατηγικών, φιλοδοξιών και ιδεολογικών κατευθύνσεων.
Και όσο πλησιάζει το Συνέδριο, τόσο περισσότερο θα αγριεύει με τον Μητσοτάκη να τα παίζει όλα για όλα καθώς εκείνο που θα κρίνει τις εξελίξεις θα είναι η κάλπη των εκλογών.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Για άλλη μια φορά οι εσωκομματικές ισορροπίες δοκιμάζονται και έχουν πλέον περάσει από τη φάση των ψιθύρων στη φάση της ανοιχτής σύγκρουσης.
Η αιχμηρή επίθεση του βουλευτή Μακάριου Λαζαρίδη, που κατηγόρησε εμμέσως πλην σαφώς όσους «παίζουν προσωπικά παιχνίδια» σε μια κρίσιμη συγκυρία, λειτούργησε σαν σπίθα σε ήδη εύφλεκτο έδαφος.
Στο εσωτερικό της παράταξης, η λέξη «ενότητα» ακούγεται όλο και πιο συχνά – αλλά περισσότερο ως υπενθύμιση κινδύνου παρά ως δεδομένο και με βάση τα όσα λένε κατά καιρούς οι δυο πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς.
Συνομιλητής των «τέως»
Στο επίκεντρο της θύελλας βρίσκεται ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας.
Οι δηλώσεις του για το «DNA της Νέας Δημοκρατίας» και για τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά δεν εκλήφθηκαν ως απλή αγωνία για την πορεία του κόμματος.
Αντιθέτως, ερμηνεύτηκαν ως ευθεία αμφισβήτηση της στρατηγικής του Μεγάρου Μαξίμου και ως προαναγγελία πολιτικής πλατφόρμας ενόψει Συνεδρίου.
Για πρώτη φορά, ένας κορυφαίος υπουργός έβαλε στο τραπέζι το ερώτημα «πού πάμε;» με τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνειών, καθώς ο Δένδιας έχει το προνόμιο να παραμένει συνομιλητής των Καραμανλή-Σαμαρά., προσώπων που για τους μητσοτακικούς είναι κόκκινο πανί.
Η αντίδραση του Μαξίμου
Το Μέγαρο Μαξίμου, δεν φαίνεται αυτή τη φορά να αντιμετωπίζει…χαλαρά τα όσα συμβαίνουν.
Εκτός από τον στενό συνεργάτη του Μητσοτάκη, Μακάριο Λαζαρίδη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης δεν άφησαν αναπάντητες τις αιχμές. Το μήνυμα ήταν σαφές: η κυβέρνηση δεν αποδέχεται «σκιές» περί απομάκρυνσης από τις ιδρυτικές αρχές ούτε δημόσια υπονόμευση της κεντρικής γραμμής. Όμως όσο πιο έντονες οι διαψεύσεις, τόσο ισχυρότερη η αίσθηση ότι η μάχη έχει ήδη αρχίσει.
Η σκακιέρα τους χωράει;
Ο Δένδιας, ως πρώτος τη τάξει «δελφίνος», πέταξε το γάντι. Και όταν πέφτει γάντι σε τέτοια συγκυρία, κάποιος το σηκώνει.
Ο Κωστής Χατζηδάκης, πλήρως ταυτισμένος με τον πρωθυπουργό, επιχειρεί να εμφανιστεί ως εγγυητής της σταθερότητας.
Ωστόσο, η στενή του σύνδεση με το κυβερνητικό επιτελείο τον καθιστά ταυτόχρονα στόχο της φθοράς. Στη σκακιέρα της διαδοχής, η απόλυτη εγγύτητα με την ηγεσία μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι.
Ο ανεβασμένος Πιερρακάκης
Στο βάθος διακρίνεται και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος μέχρι στιγμής αποφεύγει τις ευθείες τοποθετήσεις.
Θεωρείται αποδεκτός από ευρύ φάσμα της βάσης και εκπροσωπεί ένα προφίλ ανανέωσης και τεχνοκρατικής επάρκειας, ενώ από την ώρα που εξελέγη πρόεδρος του Eurogroup ανέβασε τις μετοχές του, κατακόρυφα.
Αν επιλέξει να μπει στη μάχη, το πολιτικό τοπίο θα αλλάξει ριζικά. Πολλοί ήδη μιλούν για ένα ενδεχόμενο «τελικό» ανάμεσα στον Δένδια και τον Πιερρακάκη – μια αναμέτρηση που θα συμβόλιζε τη σύγκρουση εμπειρίας και θεσμικότητας με την εικόνα του νέου και μεταρρυθμιστικού.
Ο ρόλος του Αδώνιδος
Πιο επιθετική είναι η στάση του Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του.
Χτίζει μεθοδικά μια σκληρή «δεξιά ατζέντα» και επιτίθεται ανοιχτά στον Δένδια, επιχειρώντας να αποδομήσει το προφίλ του ως φυσικού διαδόχου. Η ρητορική του είναι αιχμηρή, συσπειρώνει συγκεκριμένο ακροατήριο και ταυτόχρονα πιέζει το Μαξίμου να πάρει θέση.
Κάθε του παρέμβαση ανεβάζει τους τόνους και βαθαίνει τα χαρακώματα, όπως φάνηκε και στην υπόθεση με το Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας.
Στο παρασκήνιο κινείται και ο Βασίλης Κικίλιας, επιλέγοντας χαμηλούς τόνους αλλά σταθερή δικτύωση. Η στρατηγική «ήρεμης δύναμης» μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική σε περιβάλλον κόπωσης από τις συγκρούσεις. Ωστόσο, σε περιόδους έντασης, η ουδετερότητα συχνά πιέζεται να μετατραπεί σε καθαρή επιλογή στρατοπέδου.
Ερωτηματικό το Συνέδριο
Το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας δεν θα είναι πια μια τυπική κομματική διαδικασία. Θα αποτελέσει πεδίο μέτρησης δυνάμεων, δοκιμασία συσχετισμών και ίσως την πρώτη ανοιχτή σύγκρουση για τη μετα-Μητσοτάκη εποχή. Παρότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχος, η αμφισβήτηση –έστω έμμεση– έχει καταγραφεί.
Και όταν σε ένα κόμμα εξουσίας αρχίζει να συζητείται η «επόμενη μέρα», η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει.
Η «μάχη των δελφίνων» δεν είναι πλέον σενάριο πολιτικών αναλυτών.
Είναι μια υπόγεια, αλλά ολοένα πιο ορατή σύγκρουση στρατηγικών, φιλοδοξιών και ιδεολογικών κατευθύνσεων.
Και όσο πλησιάζει το Συνέδριο, τόσο περισσότερο θα αγριεύει με τον Μητσοτάκη να τα παίζει όλα για όλα καθώς εκείνο που θα κρίνει τις εξελίξεις θα είναι η κάλπη των εκλογών.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών