Η πρώτη ηλιακή έκλειψη του 2026 θα εντυπωσιάσει όλο τον πλανήτη με το σπάνιο «δαχτυλίδι φωτιάς»
Η πρώτη ηλιακή έκλειψη του 2026 αναμένεται να είναι ένα από τα πιο θεαματικά ουράνια φαινόμενα.
Στις 17 Φεβρουαρίου, η Σελήνη θα ευθυγραμμιστεί με τη Γη και τον Ήλιο, σχηματίζοντας ένα σπάνιο «δαχτυλίδι φωτιάς».
Γιατί η έκλειψη του Φεβρουαρίου είναι ξεχωριστή
Στις 17 Φεβρουαρίου θα συμβεί δακτυλιοειδής ηλιακή έκλειψη.
Η Σελήνη θα βρίσκεται στο απόγειό της - το πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς της - με αποτέλεσμα η εμφανής διάμετρός της να είναι μικρότερη από τον δίσκο του Ήλιου, δημιουργώντας φωτεινό περιθώριο γύρω από τα άκρα της.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι ηλιακών εκλείψεων: δακτυλιοειδείς, ολικές και μερικές. Η κατηγορία καθορίζεται από τη φάση μέγιστης κάλυψης.
Στη δακτυλιοειδή έκλειψη, όπως αυτή στις 17 Φεβρουαρίου, η Σελήνη δεν καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, δημιουργώντας το φωτεινό «δαχτυλίδι φωτιάς».
Στην ολική έκλειψη, η Σελήνη καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, επιτρέποντας την παρατήρηση της κορώνας.
Η μερική έκλειψη είναι η πιο κοινή, με τον Ήλιο να εμφανίζεται ως φεγγαράκι φωτός.
Οι δακτυλιοειδείς εκλείψεις εμφανίζονται περίπου 14 φορές ανά αιώνα, ανάλογα με τη γεωμετρία των ουράνιων σωμάτων.
«Από φυσική άποψη, πρόκειται για ιδανική επίδειξη ουράνιας μηχανικής: η σύμπτωση των γωνιακών διαστάσεων Ήλιου και Σελήνης είναι ένα σπάνιο προνόμιο για τον παρατηρητή», εξηγεί ο αστρονόμος Pavel Gromov.
Τι άλλο να περιμένουμε το 2026
Το γεγονός του Φεβρουαρίου ανοίγει τη σειρά εκλείψεων του 2026.
Αναμένεται ολική σεληνιακή έκλειψη τον Μάρτιο και ολική ηλιακή έκλειψη τον Αύγουστο.
«Κάθε έκλειψη δεν είναι μόνο ένα όμορφο φαινόμενο, αλλά και αφορμή να αναλογιστούμε τις διαδικασίες στο ηλιακό σύστημα που επηρεάζουν άμεσα τη Γη», σημειώνει ο αστροφυσικός Alexey Rudnev.
www.bankingnews.gr
Στις 17 Φεβρουαρίου, η Σελήνη θα ευθυγραμμιστεί με τη Γη και τον Ήλιο, σχηματίζοντας ένα σπάνιο «δαχτυλίδι φωτιάς».
Γιατί η έκλειψη του Φεβρουαρίου είναι ξεχωριστή
Στις 17 Φεβρουαρίου θα συμβεί δακτυλιοειδής ηλιακή έκλειψη.
Η Σελήνη θα βρίσκεται στο απόγειό της - το πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς της - με αποτέλεσμα η εμφανής διάμετρός της να είναι μικρότερη από τον δίσκο του Ήλιου, δημιουργώντας φωτεινό περιθώριο γύρω από τα άκρα της.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι ηλιακών εκλείψεων: δακτυλιοειδείς, ολικές και μερικές. Η κατηγορία καθορίζεται από τη φάση μέγιστης κάλυψης.
Στη δακτυλιοειδή έκλειψη, όπως αυτή στις 17 Φεβρουαρίου, η Σελήνη δεν καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, δημιουργώντας το φωτεινό «δαχτυλίδι φωτιάς».
Στην ολική έκλειψη, η Σελήνη καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, επιτρέποντας την παρατήρηση της κορώνας.
Η μερική έκλειψη είναι η πιο κοινή, με τον Ήλιο να εμφανίζεται ως φεγγαράκι φωτός.
Οι δακτυλιοειδείς εκλείψεις εμφανίζονται περίπου 14 φορές ανά αιώνα, ανάλογα με τη γεωμετρία των ουράνιων σωμάτων.
«Από φυσική άποψη, πρόκειται για ιδανική επίδειξη ουράνιας μηχανικής: η σύμπτωση των γωνιακών διαστάσεων Ήλιου και Σελήνης είναι ένα σπάνιο προνόμιο για τον παρατηρητή», εξηγεί ο αστρονόμος Pavel Gromov.
Τι άλλο να περιμένουμε το 2026
Το γεγονός του Φεβρουαρίου ανοίγει τη σειρά εκλείψεων του 2026.
Αναμένεται ολική σεληνιακή έκλειψη τον Μάρτιο και ολική ηλιακή έκλειψη τον Αύγουστο.
«Κάθε έκλειψη δεν είναι μόνο ένα όμορφο φαινόμενο, αλλά και αφορμή να αναλογιστούμε τις διαδικασίες στο ηλιακό σύστημα που επηρεάζουν άμεσα τη Γη», σημειώνει ο αστροφυσικός Alexey Rudnev.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών