Νέα μελέτη επιστημόνων αμφισβητεί την κλασική εικόνα ότι ο αστεροειδής εξαφάνισε ακαριαία τους δεινοσαύρους
Οι δεινόσαυροι δεν εξαφανίστηκαν μέσα σε μία νύχτα. Ο παλιός μύθος της απόλυτα στοχευμένης πρόσκρουσης αστεροειδούς που εξαφάνισε ακαριαία τους γίγαντες από το πρόσωπο της Γης αρχίζει να καταρρέει.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins βρήκαν άμεσες αποδείξεις σε αρχαία ιζήματα ότι το οικοσύστημα του πλανήτη είχε αρχίσει να αποσυντίθεται πολύ πριν πέσει ο ουράνιος βράχος.
Η μυκητιακή ιστορία της εξαφάνισης
Τα μικροσκοπικά σπόρια μυκήτων είναι ιδανικοί βιοδείκτες, καθώς ευδοκιμούν εκεί όπου αποσυντίθενται τα υπολείμματα οργανισμών.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα πετρωμάτων από το Denver Basin στο Colorado και τη Βόρεια Dakota. Απομόνωσαν σπόρια από το έδαφος και συνέκριναν τις συγκεντρώσεις τους σε διαφορετικά γεωλογικά στρώματα με τον χρόνο θανάτου της βιοκοινότητας.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.
Ηφαιστειακό ίχνος πριν από την καταστροφή
Οι ερευνητές περίμεναν να δουν απότομη αύξηση στην αφθονία των μυκήτων μόνο στο στρώμα που αντιστοιχεί στην «ημέρα μηδέν». Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σύνθετη.
Στο Colorado καταγράφηκαν τρεις κορυφώσεις. Η πρώτη άρχισε 30.000 χρόνια πριν από την πρόσκρουση του αστεροειδούς και διήρκεσε δύο δεκαετίες. Η αιτία βρισκόταν στην Ινδία: ισχυρές ηφαιστειακές εκρήξεις εκτόξευσαν τεράστιες ποσότητες στάχτης και αερίων στην ατμόσφαιρα.
Το κλίμα άρχισε να αλλάζει και η πίεση στα οικοσυστήματα έφτασε σε κρίσιμο σημείο.
Η δεύτερη έξαρση συνέπεσε με την πρόσκρουση του αστεροειδούς, ενώ η τρίτη σημειώθηκε 10.000 χρόνια μετά την καταστροφή.
Οι αιτίες της τελευταίας παραμένουν αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης.
Ένα πράγμα είναι σαφές: ο αστεροειδής απλώς σφράγισε το τέλος, δεν αποτέλεσε την αρχή της τραγωδίας.
www.bankingnews.gr
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins βρήκαν άμεσες αποδείξεις σε αρχαία ιζήματα ότι το οικοσύστημα του πλανήτη είχε αρχίσει να αποσυντίθεται πολύ πριν πέσει ο ουράνιος βράχος.
Η μυκητιακή ιστορία της εξαφάνισης
Τα μικροσκοπικά σπόρια μυκήτων είναι ιδανικοί βιοδείκτες, καθώς ευδοκιμούν εκεί όπου αποσυντίθενται τα υπολείμματα οργανισμών.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα πετρωμάτων από το Denver Basin στο Colorado και τη Βόρεια Dakota. Απομόνωσαν σπόρια από το έδαφος και συνέκριναν τις συγκεντρώσεις τους σε διαφορετικά γεωλογικά στρώματα με τον χρόνο θανάτου της βιοκοινότητας.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.
Ηφαιστειακό ίχνος πριν από την καταστροφή
Οι ερευνητές περίμεναν να δουν απότομη αύξηση στην αφθονία των μυκήτων μόνο στο στρώμα που αντιστοιχεί στην «ημέρα μηδέν». Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σύνθετη.
Στο Colorado καταγράφηκαν τρεις κορυφώσεις. Η πρώτη άρχισε 30.000 χρόνια πριν από την πρόσκρουση του αστεροειδούς και διήρκεσε δύο δεκαετίες. Η αιτία βρισκόταν στην Ινδία: ισχυρές ηφαιστειακές εκρήξεις εκτόξευσαν τεράστιες ποσότητες στάχτης και αερίων στην ατμόσφαιρα.
Το κλίμα άρχισε να αλλάζει και η πίεση στα οικοσυστήματα έφτασε σε κρίσιμο σημείο.
Η δεύτερη έξαρση συνέπεσε με την πρόσκρουση του αστεροειδούς, ενώ η τρίτη σημειώθηκε 10.000 χρόνια μετά την καταστροφή.
Οι αιτίες της τελευταίας παραμένουν αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης.
Ένα πράγμα είναι σαφές: ο αστεροειδής απλώς σφράγισε το τέλος, δεν αποτέλεσε την αρχή της τραγωδίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών