Αρχαιολόγοι στη Σκωτία αποκάλυψαν ίχνη μιας πρωτοφανούς και ιδιαίτερα σύνθετης ταφικής τελετουργίας της Εποχής του Σιδήρου
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ίχνη μιας τρομακτικής και εξαιρετικά πολύπλοκης ταφικής τελετουργίας της Εποχής του Σιδήρου στο Sutherland της Σκωτίας, χωρίς προηγούμενο οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Μετά την εξέταση των λειψάνων δύο ατόμων που βρέθηκαν σε λίθινο ταφικό τύμβο κοντά στη λίμνη Loch Borralee, οι ερευνητές κατέγραψαν στοιχεία μεταθανάτιας επεξεργασίας των σωμάτων.
Οι εγκέφαλοι των νεκρών αφαιρέθηκαν σκόπιμα, ενώ ορισμένα οστά τροχίστηκαν μέχρι να αποκτήσουν μορφή στιλέτων.
Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει την κατανόησή μας για τον τρόπο με τον οποίο οι προϊστορικές κοινότητες αλληλεπιδρούσαν με τους νεκρούς τους, μετατρέποντας τα σώματά τους σε σύνθετα λατρευτικά αντικείμενα.
Αφαίρεση εγκεφάλου και τροχισμένα οστά
Η ανακάλυψη στο Sutherland θεωρείται εξαιρετικά σημαντική για τη βρετανική αρχαιολογία.
Κατά την Εποχή του Σιδήρου (1600 - 600 π.Χ.), η διατήρηση οστών ήταν εξαιρετικά σπάνια.
Ωστόσο, οι μοναδικές περιβαλλοντικές συνθήκες της βορειοδυτικής Σκωτίας επέτρεψαν στους επιστήμονες να μελετήσουν τους σκελετούς μιας γυναίκας («Άτομο 1») και ενός νεαρού άνδρα.
Στο εσωτερικό του κρανίου της γυναίκας, οι επιστήμονες εντόπισαν εμφανείς αυλακώσεις, οι οποίες αποτελούν αποτέλεσμα της προσεκτικής αφαίρεσης του εγκεφάλου λίγο μετά τον θάνατό της.
Οστά μετατράπηκαν σε αιχμηρά εργαλεία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η επεξεργασία των άκρων.
Το βραχιόνιο, η ωλένη και το μηριαίο οστό της γυναίκας είχαν λειανθεί και λεπτυνθεί προς τα άκρα τους, αποκτώντας τη μορφή αιχμηρών εργαλείων.
Αν και παρόμοιες τεχνικές ενίσχυσης υλικών χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη μηχανική, για τους ανθρώπους της Εποχής του Σιδήρου αποτελούσαν μέρος μιας πνευματικής πρακτικής.
Και ο σκελετός του νεαρού άνδρα έφερε ίχνη ανάλογης επεξεργασίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η τελετουργία αυτή εφαρμοζόταν συστηματικά στη συγκεκριμένη κοινότητα.
Γενετική ανάλυση αποκαλύπτει μετακινήσεις και συγγένειες
Προκειμένου να προσδιορίσουν την ταυτότητα των ατόμων, ερευνητές από τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν ισοτοπική ανάλυση και αλληλούχιση αρχαίου DNA.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το «Άτομο 1» και ο νεαρός άνδρας είχαν μεγαλώσει περίπου 80 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου τελικά τάφηκαν.
Το εύρημα αυτό υποδηλώνει υψηλό βαθμό κινητικότητας αυτών των φυλών, οι οποίες πραγματοποιούσαν σημαντικές μετακινήσεις τόσο δια ξηράς όσο και δια θαλάσσης.
Τα δεδομένα DNA επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι δύο νεκροί ήταν στενοί συγγενείς, πιθανότατα ξαδέλφια από τη μητρική πλευρά.
Η συγκεκριμένη δομή μεταβίβασης πληροφοριών μέσα στις κοινότητες επέτρεπε τη διατήρηση της πολιτισμικής ταυτότητας σε μεγάλες αποστάσεις.
Τα δίκτυα συγγένειας εκτείνονταν σε εκατοντάδες χιλιόμετρα, συνδέοντας απομακρυσμένους οικισμούς σε έναν ενιαίο κοινωνικό χώρο όπου οι ταφικές παραδόσεις τηρούνταν με εντυπωσιακή ακρίβεια.
Σεβασμός ή κάτι πιο σκοτεινό;
Γιατί οι αρχαίοι κάτοικοι της Σκωτίας αφαιρούσαν τον μυελό και τρόχιζαν τα οστά των νεκρών;
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Laura Castells Navarro από το Πανεπιστήμιο του York, θεωρεί ότι δεν πρόκειται για πράξη βίας ή βεβήλωσης.
Αντίθετα, η προσεκτική τοποθέτηση των σωμάτων μέσα στον τύμβο υποδηλώνει βαθύ σεβασμό προς τους νεκρούς.
Ίσως η φυσική μετατροπή των οστών να συμβόλιζε την «αναγέννηση» του αποθανόντος ή την προετοιμασία του για μια νέα ύπαρξη στη μετά θάνατον ζωή.
Οι τελετουργίες αυτές υπενθυμίζουν ότι οι αρχαίες κοινωνίες διέθεταν μια σύνθετη φιλοσοφία γύρω από τον θάνατο.
Όπως η ασυνήθιστη χημική σύνθεση των άστρων αποκαλύπτει την ιστορία τους, έτσι και οι αυλακώσεις στο κρανίο της γυναίκας από το Sutherland λειτούργησαν ως στοιχεία που αποκάλυψαν ένα ξεχασμένο κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας.
Για τους ανθρώπους της Εποχής του Σιδήρου, οι νεκροί παρέμεναν ενεργό μέρος της κοινωνίας και τα λείψανά τους μετατρέπονταν σε ιερά αντικείμενα ιδιαίτερης σημασίας.
www.bankingnews.gr
Μετά την εξέταση των λειψάνων δύο ατόμων που βρέθηκαν σε λίθινο ταφικό τύμβο κοντά στη λίμνη Loch Borralee, οι ερευνητές κατέγραψαν στοιχεία μεταθανάτιας επεξεργασίας των σωμάτων.
Οι εγκέφαλοι των νεκρών αφαιρέθηκαν σκόπιμα, ενώ ορισμένα οστά τροχίστηκαν μέχρι να αποκτήσουν μορφή στιλέτων.
Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει την κατανόησή μας για τον τρόπο με τον οποίο οι προϊστορικές κοινότητες αλληλεπιδρούσαν με τους νεκρούς τους, μετατρέποντας τα σώματά τους σε σύνθετα λατρευτικά αντικείμενα.
Αφαίρεση εγκεφάλου και τροχισμένα οστά
Η ανακάλυψη στο Sutherland θεωρείται εξαιρετικά σημαντική για τη βρετανική αρχαιολογία.
Κατά την Εποχή του Σιδήρου (1600 - 600 π.Χ.), η διατήρηση οστών ήταν εξαιρετικά σπάνια.
Ωστόσο, οι μοναδικές περιβαλλοντικές συνθήκες της βορειοδυτικής Σκωτίας επέτρεψαν στους επιστήμονες να μελετήσουν τους σκελετούς μιας γυναίκας («Άτομο 1») και ενός νεαρού άνδρα.
Στο εσωτερικό του κρανίου της γυναίκας, οι επιστήμονες εντόπισαν εμφανείς αυλακώσεις, οι οποίες αποτελούν αποτέλεσμα της προσεκτικής αφαίρεσης του εγκεφάλου λίγο μετά τον θάνατό της.
Οστά μετατράπηκαν σε αιχμηρά εργαλεία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η επεξεργασία των άκρων.
Το βραχιόνιο, η ωλένη και το μηριαίο οστό της γυναίκας είχαν λειανθεί και λεπτυνθεί προς τα άκρα τους, αποκτώντας τη μορφή αιχμηρών εργαλείων.
Αν και παρόμοιες τεχνικές ενίσχυσης υλικών χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη μηχανική, για τους ανθρώπους της Εποχής του Σιδήρου αποτελούσαν μέρος μιας πνευματικής πρακτικής.
Και ο σκελετός του νεαρού άνδρα έφερε ίχνη ανάλογης επεξεργασίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η τελετουργία αυτή εφαρμοζόταν συστηματικά στη συγκεκριμένη κοινότητα.
Γενετική ανάλυση αποκαλύπτει μετακινήσεις και συγγένειες
Προκειμένου να προσδιορίσουν την ταυτότητα των ατόμων, ερευνητές από τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν ισοτοπική ανάλυση και αλληλούχιση αρχαίου DNA.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το «Άτομο 1» και ο νεαρός άνδρας είχαν μεγαλώσει περίπου 80 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου τελικά τάφηκαν.
Το εύρημα αυτό υποδηλώνει υψηλό βαθμό κινητικότητας αυτών των φυλών, οι οποίες πραγματοποιούσαν σημαντικές μετακινήσεις τόσο δια ξηράς όσο και δια θαλάσσης.
Τα δεδομένα DNA επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι δύο νεκροί ήταν στενοί συγγενείς, πιθανότατα ξαδέλφια από τη μητρική πλευρά.
Η συγκεκριμένη δομή μεταβίβασης πληροφοριών μέσα στις κοινότητες επέτρεπε τη διατήρηση της πολιτισμικής ταυτότητας σε μεγάλες αποστάσεις.
Τα δίκτυα συγγένειας εκτείνονταν σε εκατοντάδες χιλιόμετρα, συνδέοντας απομακρυσμένους οικισμούς σε έναν ενιαίο κοινωνικό χώρο όπου οι ταφικές παραδόσεις τηρούνταν με εντυπωσιακή ακρίβεια.
Σεβασμός ή κάτι πιο σκοτεινό;
Γιατί οι αρχαίοι κάτοικοι της Σκωτίας αφαιρούσαν τον μυελό και τρόχιζαν τα οστά των νεκρών;
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Laura Castells Navarro από το Πανεπιστήμιο του York, θεωρεί ότι δεν πρόκειται για πράξη βίας ή βεβήλωσης.
Αντίθετα, η προσεκτική τοποθέτηση των σωμάτων μέσα στον τύμβο υποδηλώνει βαθύ σεβασμό προς τους νεκρούς.
Ίσως η φυσική μετατροπή των οστών να συμβόλιζε την «αναγέννηση» του αποθανόντος ή την προετοιμασία του για μια νέα ύπαρξη στη μετά θάνατον ζωή.
Οι τελετουργίες αυτές υπενθυμίζουν ότι οι αρχαίες κοινωνίες διέθεταν μια σύνθετη φιλοσοφία γύρω από τον θάνατο.
Όπως η ασυνήθιστη χημική σύνθεση των άστρων αποκαλύπτει την ιστορία τους, έτσι και οι αυλακώσεις στο κρανίο της γυναίκας από το Sutherland λειτούργησαν ως στοιχεία που αποκάλυψαν ένα ξεχασμένο κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας.
Για τους ανθρώπους της Εποχής του Σιδήρου, οι νεκροί παρέμεναν ενεργό μέρος της κοινωνίας και τα λείψανά τους μετατρέπονταν σε ιερά αντικείμενα ιδιαίτερης σημασίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών