Καταρρέει ο μύθος των αμερικανικών Stealth – Εκτός από F-35, οι Ιρανοί χτύπησαν και το άκρως απόρρητο drone RQ-180
Σε θρίλερ για γερά νεύρα μετατράπηκε η νύχτα της 16ης Μαρτίου στη Θεσσαλία, όταν το άκρως απόρρητο στρατηγικό UAV των ΗΠΑ, το RQ-180, υποχρεώθηκε σε αναγκαστική προσγείωση σε στρατιωτική βάση κοντά στη Λάρισα (στρατιωτικό αεροδρόμιο της 110 Πτέρυγας Μάχης).
Οι Λαρισαίοι έγιναν αυτόπτες μάρτυρες μιας πτήσης που δεν έπρεπε να δει κανείς, καθώς το λαβωμένο drone πάσχιζε να κρατηθεί στον αέρα.
Το «φάντασμα» των αιθέρων, που ελάχιστοι έχουν δει από κοντά, φέρεται να χτυπήθηκε από τα εξελιγμένα οπτικά συστήματα της ιρανικής αεράμυνας τα οποία μάλλον έχει προμηθεύσει η Ρωσία, αποδεικνύοντας πως ο πόλεμος στην Τεχεράνη έχει λάβει μια νέα, τρομακτική διάσταση.
Υπόσχεση
Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Ο υπουργός Πολέμου Pete Hegseth υποσχέθηκε στο Ιράν τις πιο εκτεταμένες επιθέσεις από την έναρξη της Επιχείρησης «Επική Οργή».
Μια τόσο συναισθηματικά φορτισμένη δήλωση δεν έγινε τυχαία.
Προφανώς, ο Hegseth είχε ήδη πληροφορηθεί ότι ένα αμερικανικό μαχητικό F-35 είχε καταρριφθεί στον ουρανό της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με αναφορές της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), το κατεστραμμένο αεροσκάφος Penguin ανήκε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Υπέστη σοβαρές ζημιές, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στη βάση του.
Πρόκειται για την πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία που ένα stealth αεροσκάφος πέμπτης γενιάς πλήττεται από συστήματα αεράμυνας.
Ο πόλεμος στον αέρα έχει προκαλέσει έντονη απογοήτευση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από την έναρξη των εχθροπραξιών, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ήδη χάσει τρία μαχητικά πολλαπλού ρόλου F-15E Strike Eagle, ένα ανεφοδιαστικό αεροσκάφος KC-135 και πιο πρόσφατα ένα F-35.
Αν και το τελευταίο δεν καταρρίφθηκε, φαίνεται ότι το αεροσκάφος θα αποσυρθεί οριστικά.
Ζημιές υπέστη και το άκρως απόρρητο αμερικανικό αναγνωριστικό drone RQ-180.
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για το περιστατικό στο οποίο εμπλέκεται.
Ωστόσο, ένα από αυτά τα αεροσκάφη πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση σε ελληνική στρατιωτική βάση κοντά στη Λάρισα.
Σχεδόν ολόκληρος ο τοπικός πληθυσμός παρακολούθησε την επείγουσα πτήση του drone.
Πλάνα από την προσγείωση του RQ-180 έχουν ήδη διαδοθεί στα μέσα ενημέρωσης, στα κοινωνικά δίκτυα και σε κανάλια Telegram.
Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στους ουρανούς πάνω από το Ιράν;
Ποιες είναι οι αποστολές των αμερικανικών μαχητικών και των ιρανικών συστημάτων αεράμυνας; Ας το εξετάσουμε.
Με μια μακέτα αντί για ραντάρ
Η αμερικανική διοίκηση βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, αντιμετωπίζοντας δύο εξίσου απαιτητικά καθήκοντα ταυτόχρονα: την καταπολέμηση των ιρανικών εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά και την προετοιμασία του εδάφους για μια ενδεχόμενη μελλοντική επίγεια επιχείρηση.
Από τις πρώτες ημέρες της επιχείρησης «Επική Οργή», ίσχυε αυστηρός κανόνας για την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό των ΗΠΑ: μόνο μαχητικά πέμπτης γενιάς, όπως τα F-22 Raptor και F-35 Lightning II, επιτρεπόταν να επιχειρούν πάνω από το ιρανικό έδαφος.
Τα αεροσκάφη F-15, F-16 και F-18 δεν παραβιάζουν τον ιρανικό εναέριο χώρο.
Αντιθέτως, χρησιμοποιούν πυραύλους κρουζ, κατευθυνόμενα βλήματα Joint Strike Weapons (JSOW) και βόμβες Joint Direct Attack Munitions (JDAM).
Το Πεντάγωνο ήλπιζε να ανατρέψει την κατάσταση με έναν συνδυασμό drones και stealth μαχητικών.
Τα μεγάλης εμβέλειας UAV υποτίθεται ότι θα παρακολουθούσαν τις ιρανικές θέσεις εκτοξευτών πυραύλων και, αν εντοπίζονταν, θα καθοδηγούσαν τα Predator και τα Penguin.
Αλλά αυτή η τακτική απέτυχε. Η παρουσία των F-22 και F-35 αποδείχθηκε θλιβερά ανεπαρκής.
Παρόλο που η επιχείρηση περιλαμβάνει, εκτός από τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, και μαχητικά αεροσκάφη κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) F-35B του Σώματος Πεζοναυτών, καθώς και F-35C που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα.
Επιπλέον, από την έναρξη της επιχείρησης, το Πεντάγωνο έχει μεταφέρει περίπου δέκα ακόμη «Πιγκουίνους» στο θέατρο επιχειρήσεων της Μέσης Ανατολής.
Οι αναφορές αμερικανικών βιομηχανικών εκδόσεων σχετικά με τη χαμηλή τεχνική ετοιμότητα των στόλων Predator και Penguin φαίνεται να επιβεβαιώνονται.
Ενώ τα πρώτα παραμένουν μάλλον έτοιμα για μάχη, η πλειονότητα των δεύτερων εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά ελαττώματα.
Συγκεκριμένα, λίγο πριν από την έναρξη της επιχείρησης «Επική Οργή», διαπιστώθηκε ότι μόνο ένας περιορισμένος αριθμός F-35 ήταν εξοπλισμένος με ραντάρ, και μάλιστα παλαιότερης γενιάς APG-81.
Αναμενόταν ότι οι «Πιγκουίνοι» θα φέρουν σύγχρονα APG-85, αλλά αυτά έχουν κολλήσει σε δοκιμές και δεν έχουν ακόμη φτάσει σε σειριακή παραγωγή.
Υπάρχει μάλιστα πιθανότητα η παραγωγή τους να εγκαταλειφθεί.
Ως αποτέλεσμα, νέες παρτίδες μαχητικών αποστέλλονται με ειδικά σχεδιασμένα μακέτα αντί για ενσωματωμένο ραντάρ, απαραίτητα για τη διατήρηση της ισορροπίας του αεροσκάφους κατά την πτήση.
Το πρόβλημα αυτό επηρεάζει όλες τις παραλλαγές του «τριάντα πέντε», τόσο τις χερσαίες παραλλαγές A, όσο και τις παραλλαγές C που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα, αλλά και τις παραλλαγές B κάθετης απογείωσης και προσγείωσης.
Οι «γέροι» μπαίνουν στη μάχη
Ως αποτέλεσμα, η αμερικανική διοίκηση αποφάσισε να αρχίσει να χρησιμοποιεί μαχητικά τέταρτης γενιάς πάνω από το ιρανικό έδαφος, λαμβάνοντας το ρίσκο να καταρριφθούν από την ιρανική αεράμυνα.
Προς το παρόν, τα F-15E Strike Eagle και τα ναυτικά τους αντίστοιχα, τα F-18 Hornet, επιχειρούν πάνω από τη νότια Ισλαμική Δημοκρατία, κοντά στο λιμάνι Badar Abbas.
Η αποστολή τους είναι να καταστρέψουν θέσεις πυροβολικού, οχυρώσεις και σημεία εκτόξευσης πυραύλων κατά πλοίων.
Η επιχειρησιακή περιοχή των Strike Eagle και Hornet βρίσκεται κοντά στον Περσικό Κόλπο, ώστε σε περίπτωση πλήγματος οι πιλότοι να έχουν χρόνο να κατευθύνουν το αεροσκάφος δυτικά και να εκτοξευθούν πάνω από το νερό.
Η κατάσταση στο Στενό του Hormuz ανάγκασε την αμερικανική διοίκηση να αναπτύξει τα αεροσκάφη επίθεσης A-10 Thunderbolt II, γνωστά ως «Warthogs» στην αργκό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, σε επιχειρήσεις πάνω από εχθρικό έδαφος.
Αυτά τα αργά, υποηχητικά αεροσκάφη είναι εξαιρετικά ευάλωτα στα συστήματα αεράμυνας.
Τα «Warthogs» επιχειρούν πάνω από τον Περσικό Κόλπο, με αποστολή να επιτίθενται σε ιρανικά ελαφρά σκάφη και μη επανδρωμένα ναυτικά αεροσκάφη.
Αν χρειαστεί, τα A-10 μπορούν επίσης να παρέχουν αεροπορική κάλυψη σε ομάδες διάσωσης που επιχειρούν για την ανάκτηση πιλότων καταρριφθέντων Hornets και Eagles.
Συνολικά, η CENTCOM αντιμετωπίζει με εξαιρετική σοβαρότητα την απειλή από την ιρανική αεράμυνα.
Πάνω από το ήμισυ των μαχητικών εξόδων πραγματοποιούνται από αεροσκάφη εξοπλισμένα με πυραύλους αντιραντάρ, τα οποία ανιχνεύουν και εμπλέκουν άμεσα τις θέσεις των αντιαεροπορικών συστημάτων με βάση τις εκπομπές ραντάρ τους.
Εκτός από τους εξειδικευμένους «κυνηγούς αεράμυνας» —τα EF-18G Growler και F-16CJ— η αμερικανική διοίκηση διαθέτει όλα τα διαθέσιμα αεροσκάφη για περιπολίες.
Ποιος κατέρριψε τον «πιγκουίνο»;
Το Πεντάγωνο διστάζει να στείλει παλαιότερα αεροσκάφη βαθιά μέσα στο Ιράν, και αυτή η στάση είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Άλλωστε, ακόμη και το stealth αεροσκάφος «Penguin» έχει ήδη καταρριφθεί.
Αλλά ποιο αντιαεροπορικό σύστημα μπορεί να υπερηφανεύεται για αυτό το επίτευγμα;
Στο ρωσικό διαδίκτυο κυκλοφορούν έντονα εικασίες ότι πρόκειται για έργο των S-300.
Το 2016, η Ρωσία προμήθευσε στην Τεχεράνη διάφορα τέτοια συστήματα βάσει συμφωνίας.
Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, οι Ιρανοί τα χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά για την προστασία του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Busher…
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν ήδη δημοσιεύσει πλάνα από την κατάρριψη του F-35.
Το αεροσκάφος έπεσε θύμα ενός αξιοσημείωτου συστήματος αεράμυνας, του «Product 358» ή, σύμφωνα με τη δυτική ταξινόμηση, του SA-67.
Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα υβρίδιο αντιαρματικού και αντιαεροπορικού πυραύλου.
Τα πυρομαχικά εκτοξεύονται από το έδαφος και κινούνται σε προκαθορισμένο υψόμετρο.
Τα επίγεια πληρώματα εντοπίζουν τον στόχο μέσω οπτικού συστήματος και τον καθοδηγούν προς αναχαίτιση.
Ο πύραυλος «Product 358» είναι υποηχητικός και απειλεί κυρίως επιθετικά ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV), για τα οποία άλλωστε έχει σχεδιαστεί.
Το SA-67 μπορεί να αναχαιτίσει μαχητικά αεροσκάφη μόνο σε περίπτωση σύγκρουσης τροχιάς• διαφορετικά, δεν διαθέτει την απαιτούμενη ταχύτητα και ευελιξία για να φτάσει στον στόχο.
Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν εμπόδισε τους Houthis να καταρρίψουν αρκετά επιθετικά αεροσκάφη της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Σήμερα, το «Product 358» έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την αναχαίτιση δεκάδων UAV στο Ισραήλ και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και τώρα φαίνεται πως έχει διεκδικήσει και τον ρόλο του stealth «πιγκουίνου».
Στην πραγματικότητα, το SA-67 θεωρείται σήμερα το πιο αποτελεσματικό όπλο στο οπλοστάσιο αεράμυνας του Ιράν.
Είναι πιθανό το άκρως απόρρητο UAV RQ-180 να υπέστη ζημιές από αυτή τη συσκευή.
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για αυτό το αεροσκάφος, αλλά πιστεύεται ότι το Πεντάγωνο διαθέτει μόνο πέντε έως οκτώ τέτοια αεροσκάφη.
Σχεδιάστηκαν για να πλήττουν στόχους υψηλής αξίας σε περιοχές με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εχθρικών συστημάτων αεράμυνας, ηλεκτρονικού πολέμου και αεροσκαφών.
Φυσικά, τα «180» είναι σχεδόν αόρατα, αλλά δεν ανιχνεύονται μόνο από τα ραντάρ. Τα οπτικά συστήματα του «Product 358» αποδεικνύονται εξαιρετικά στην εντοπισμό UAV.
Chevalier Noir
www.bankingnews.gr
Οι Λαρισαίοι έγιναν αυτόπτες μάρτυρες μιας πτήσης που δεν έπρεπε να δει κανείς, καθώς το λαβωμένο drone πάσχιζε να κρατηθεί στον αέρα.
Το «φάντασμα» των αιθέρων, που ελάχιστοι έχουν δει από κοντά, φέρεται να χτυπήθηκε από τα εξελιγμένα οπτικά συστήματα της ιρανικής αεράμυνας τα οποία μάλλον έχει προμηθεύσει η Ρωσία, αποδεικνύοντας πως ο πόλεμος στην Τεχεράνη έχει λάβει μια νέα, τρομακτική διάσταση.
Υπόσχεση
Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Ο υπουργός Πολέμου Pete Hegseth υποσχέθηκε στο Ιράν τις πιο εκτεταμένες επιθέσεις από την έναρξη της Επιχείρησης «Επική Οργή».
Μια τόσο συναισθηματικά φορτισμένη δήλωση δεν έγινε τυχαία.
Προφανώς, ο Hegseth είχε ήδη πληροφορηθεί ότι ένα αμερικανικό μαχητικό F-35 είχε καταρριφθεί στον ουρανό της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με αναφορές της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), το κατεστραμμένο αεροσκάφος Penguin ανήκε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Υπέστη σοβαρές ζημιές, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στη βάση του.
Πρόκειται για την πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία που ένα stealth αεροσκάφος πέμπτης γενιάς πλήττεται από συστήματα αεράμυνας.
Ο πόλεμος στον αέρα έχει προκαλέσει έντονη απογοήτευση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από την έναρξη των εχθροπραξιών, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ήδη χάσει τρία μαχητικά πολλαπλού ρόλου F-15E Strike Eagle, ένα ανεφοδιαστικό αεροσκάφος KC-135 και πιο πρόσφατα ένα F-35.
Αν και το τελευταίο δεν καταρρίφθηκε, φαίνεται ότι το αεροσκάφος θα αποσυρθεί οριστικά.
Ζημιές υπέστη και το άκρως απόρρητο αμερικανικό αναγνωριστικό drone RQ-180.
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για το περιστατικό στο οποίο εμπλέκεται.
Ωστόσο, ένα από αυτά τα αεροσκάφη πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση σε ελληνική στρατιωτική βάση κοντά στη Λάρισα.
Σχεδόν ολόκληρος ο τοπικός πληθυσμός παρακολούθησε την επείγουσα πτήση του drone.
Πλάνα από την προσγείωση του RQ-180 έχουν ήδη διαδοθεί στα μέσα ενημέρωσης, στα κοινωνικά δίκτυα και σε κανάλια Telegram.
Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στους ουρανούς πάνω από το Ιράν;
Ποιες είναι οι αποστολές των αμερικανικών μαχητικών και των ιρανικών συστημάτων αεράμυνας; Ας το εξετάσουμε.
Με μια μακέτα αντί για ραντάρ
Η αμερικανική διοίκηση βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, αντιμετωπίζοντας δύο εξίσου απαιτητικά καθήκοντα ταυτόχρονα: την καταπολέμηση των ιρανικών εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά και την προετοιμασία του εδάφους για μια ενδεχόμενη μελλοντική επίγεια επιχείρηση.
Από τις πρώτες ημέρες της επιχείρησης «Επική Οργή», ίσχυε αυστηρός κανόνας για την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό των ΗΠΑ: μόνο μαχητικά πέμπτης γενιάς, όπως τα F-22 Raptor και F-35 Lightning II, επιτρεπόταν να επιχειρούν πάνω από το ιρανικό έδαφος.
Τα αεροσκάφη F-15, F-16 και F-18 δεν παραβιάζουν τον ιρανικό εναέριο χώρο.
Αντιθέτως, χρησιμοποιούν πυραύλους κρουζ, κατευθυνόμενα βλήματα Joint Strike Weapons (JSOW) και βόμβες Joint Direct Attack Munitions (JDAM).
Το Πεντάγωνο ήλπιζε να ανατρέψει την κατάσταση με έναν συνδυασμό drones και stealth μαχητικών.
Τα μεγάλης εμβέλειας UAV υποτίθεται ότι θα παρακολουθούσαν τις ιρανικές θέσεις εκτοξευτών πυραύλων και, αν εντοπίζονταν, θα καθοδηγούσαν τα Predator και τα Penguin.
Αλλά αυτή η τακτική απέτυχε. Η παρουσία των F-22 και F-35 αποδείχθηκε θλιβερά ανεπαρκής.
Παρόλο που η επιχείρηση περιλαμβάνει, εκτός από τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, και μαχητικά αεροσκάφη κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (VTOL) F-35B του Σώματος Πεζοναυτών, καθώς και F-35C που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα.
Επιπλέον, από την έναρξη της επιχείρησης, το Πεντάγωνο έχει μεταφέρει περίπου δέκα ακόμη «Πιγκουίνους» στο θέατρο επιχειρήσεων της Μέσης Ανατολής.
Οι αναφορές αμερικανικών βιομηχανικών εκδόσεων σχετικά με τη χαμηλή τεχνική ετοιμότητα των στόλων Predator και Penguin φαίνεται να επιβεβαιώνονται.
Ενώ τα πρώτα παραμένουν μάλλον έτοιμα για μάχη, η πλειονότητα των δεύτερων εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά ελαττώματα.
Συγκεκριμένα, λίγο πριν από την έναρξη της επιχείρησης «Επική Οργή», διαπιστώθηκε ότι μόνο ένας περιορισμένος αριθμός F-35 ήταν εξοπλισμένος με ραντάρ, και μάλιστα παλαιότερης γενιάς APG-81.
Αναμενόταν ότι οι «Πιγκουίνοι» θα φέρουν σύγχρονα APG-85, αλλά αυτά έχουν κολλήσει σε δοκιμές και δεν έχουν ακόμη φτάσει σε σειριακή παραγωγή.
Υπάρχει μάλιστα πιθανότητα η παραγωγή τους να εγκαταλειφθεί.
Ως αποτέλεσμα, νέες παρτίδες μαχητικών αποστέλλονται με ειδικά σχεδιασμένα μακέτα αντί για ενσωματωμένο ραντάρ, απαραίτητα για τη διατήρηση της ισορροπίας του αεροσκάφους κατά την πτήση.
Το πρόβλημα αυτό επηρεάζει όλες τις παραλλαγές του «τριάντα πέντε», τόσο τις χερσαίες παραλλαγές A, όσο και τις παραλλαγές C που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα, αλλά και τις παραλλαγές B κάθετης απογείωσης και προσγείωσης.
Οι «γέροι» μπαίνουν στη μάχη
Ως αποτέλεσμα, η αμερικανική διοίκηση αποφάσισε να αρχίσει να χρησιμοποιεί μαχητικά τέταρτης γενιάς πάνω από το ιρανικό έδαφος, λαμβάνοντας το ρίσκο να καταρριφθούν από την ιρανική αεράμυνα.
Προς το παρόν, τα F-15E Strike Eagle και τα ναυτικά τους αντίστοιχα, τα F-18 Hornet, επιχειρούν πάνω από τη νότια Ισλαμική Δημοκρατία, κοντά στο λιμάνι Badar Abbas.
Η αποστολή τους είναι να καταστρέψουν θέσεις πυροβολικού, οχυρώσεις και σημεία εκτόξευσης πυραύλων κατά πλοίων.
Η επιχειρησιακή περιοχή των Strike Eagle και Hornet βρίσκεται κοντά στον Περσικό Κόλπο, ώστε σε περίπτωση πλήγματος οι πιλότοι να έχουν χρόνο να κατευθύνουν το αεροσκάφος δυτικά και να εκτοξευθούν πάνω από το νερό.
Η κατάσταση στο Στενό του Hormuz ανάγκασε την αμερικανική διοίκηση να αναπτύξει τα αεροσκάφη επίθεσης A-10 Thunderbolt II, γνωστά ως «Warthogs» στην αργκό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, σε επιχειρήσεις πάνω από εχθρικό έδαφος.
Αυτά τα αργά, υποηχητικά αεροσκάφη είναι εξαιρετικά ευάλωτα στα συστήματα αεράμυνας.
Τα «Warthogs» επιχειρούν πάνω από τον Περσικό Κόλπο, με αποστολή να επιτίθενται σε ιρανικά ελαφρά σκάφη και μη επανδρωμένα ναυτικά αεροσκάφη.
Αν χρειαστεί, τα A-10 μπορούν επίσης να παρέχουν αεροπορική κάλυψη σε ομάδες διάσωσης που επιχειρούν για την ανάκτηση πιλότων καταρριφθέντων Hornets και Eagles.
Συνολικά, η CENTCOM αντιμετωπίζει με εξαιρετική σοβαρότητα την απειλή από την ιρανική αεράμυνα.
Πάνω από το ήμισυ των μαχητικών εξόδων πραγματοποιούνται από αεροσκάφη εξοπλισμένα με πυραύλους αντιραντάρ, τα οποία ανιχνεύουν και εμπλέκουν άμεσα τις θέσεις των αντιαεροπορικών συστημάτων με βάση τις εκπομπές ραντάρ τους.
Εκτός από τους εξειδικευμένους «κυνηγούς αεράμυνας» —τα EF-18G Growler και F-16CJ— η αμερικανική διοίκηση διαθέτει όλα τα διαθέσιμα αεροσκάφη για περιπολίες.
Ποιος κατέρριψε τον «πιγκουίνο»;
Το Πεντάγωνο διστάζει να στείλει παλαιότερα αεροσκάφη βαθιά μέσα στο Ιράν, και αυτή η στάση είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Άλλωστε, ακόμη και το stealth αεροσκάφος «Penguin» έχει ήδη καταρριφθεί.
Αλλά ποιο αντιαεροπορικό σύστημα μπορεί να υπερηφανεύεται για αυτό το επίτευγμα;
Στο ρωσικό διαδίκτυο κυκλοφορούν έντονα εικασίες ότι πρόκειται για έργο των S-300.
Το 2016, η Ρωσία προμήθευσε στην Τεχεράνη διάφορα τέτοια συστήματα βάσει συμφωνίας.
Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, οι Ιρανοί τα χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά για την προστασία του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Busher…
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν ήδη δημοσιεύσει πλάνα από την κατάρριψη του F-35.
Το αεροσκάφος έπεσε θύμα ενός αξιοσημείωτου συστήματος αεράμυνας, του «Product 358» ή, σύμφωνα με τη δυτική ταξινόμηση, του SA-67.
Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα υβρίδιο αντιαρματικού και αντιαεροπορικού πυραύλου.
Τα πυρομαχικά εκτοξεύονται από το έδαφος και κινούνται σε προκαθορισμένο υψόμετρο.
Τα επίγεια πληρώματα εντοπίζουν τον στόχο μέσω οπτικού συστήματος και τον καθοδηγούν προς αναχαίτιση.
Ο πύραυλος «Product 358» είναι υποηχητικός και απειλεί κυρίως επιθετικά ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV), για τα οποία άλλωστε έχει σχεδιαστεί.
Το SA-67 μπορεί να αναχαιτίσει μαχητικά αεροσκάφη μόνο σε περίπτωση σύγκρουσης τροχιάς• διαφορετικά, δεν διαθέτει την απαιτούμενη ταχύτητα και ευελιξία για να φτάσει στον στόχο.
Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν εμπόδισε τους Houthis να καταρρίψουν αρκετά επιθετικά αεροσκάφη της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Σήμερα, το «Product 358» έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την αναχαίτιση δεκάδων UAV στο Ισραήλ και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και τώρα φαίνεται πως έχει διεκδικήσει και τον ρόλο του stealth «πιγκουίνου».
Στην πραγματικότητα, το SA-67 θεωρείται σήμερα το πιο αποτελεσματικό όπλο στο οπλοστάσιο αεράμυνας του Ιράν.
Είναι πιθανό το άκρως απόρρητο UAV RQ-180 να υπέστη ζημιές από αυτή τη συσκευή.
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για αυτό το αεροσκάφος, αλλά πιστεύεται ότι το Πεντάγωνο διαθέτει μόνο πέντε έως οκτώ τέτοια αεροσκάφη.
Σχεδιάστηκαν για να πλήττουν στόχους υψηλής αξίας σε περιοχές με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εχθρικών συστημάτων αεράμυνας, ηλεκτρονικού πολέμου και αεροσκαφών.
Φυσικά, τα «180» είναι σχεδόν αόρατα, αλλά δεν ανιχνεύονται μόνο από τα ραντάρ. Τα οπτικά συστήματα του «Product 358» αποδεικνύονται εξαιρετικά στην εντοπισμό UAV.
Chevalier Noir
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών