Το αεροπλανοφόρο «Mugem» προκαλεί τσουνάμι στο Αιγαίο – Ξεπερνά το Charles de Gaulle
Τη στιγμή που η προσοχή του κόσμου είναι στραμμένη στον αμερικανικό αποκλεισμό του Στενού του Hormuz, τα τουρκικά ναυπηγεία ασχολούνται εντατικά με την κατασκευή του πρώτου εθνικού αεροπλανοφόρου της χώρας, του «Mugem».
Ο διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας, ναύαρχος Ercument Tatlioglu, δήλωσε ότι το αεροπλανοφόρο αναμένεται να ολοκληρωθεί προς τα τέλη του 2027, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον.
Η δήλωση υποδηλώνει ότι το κύτος του πλοίου θα ολοκληρωθεί σχεδόν έναν χρόνο νωρίτερα από το αρχικά ανακοινωμένο χρονοδιάγραμμα.
Το πλοίο, το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο που έχει κατασκευαστεί ποτέ στη χώρα, αναμένεται να έχει εκτόπισμα 60.000 τόνων και μήκος 285 μέτρων.
Θα ξεπεράσει το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Charles de Gaulle» (261 μέτρα, 42.500 τόνοι), το οποίο μέχρι τώρα αποτελούσε την ισχυρότερη ναυαρχίδα της Μεσογείου.
Είναι σχεδιασμένο να φιλοξενεί 60 αεροσκάφη.
Πολλοί στην Άγκυρα θεωρούν τη γρήγορη πρόοδο του έργου, το οποίο ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2025 υπό την προσωπική επιστασία του Τούρκου προέδρου Recep Tayyip Erdogan, ένδειξη ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να ενισχύσει το οπλοστάσιό της ώστε να αποκτήσει τις απαραίτητες αποτρεπτικές δυνατότητες έναντι κρατικών δρώντων.
Να σημειωθεί πως οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν αυξηθεί πρόσφατα, με Ισραηλινούς ηγέτες τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση να παρομοιάζουν ολοένα και περισσότερο την Τουρκία με το Ιράν στη ρητορική τους.
Ο Naftali Bennett, ηγέτης της αντιπολίτευσης που θα μπορούσε πιθανότατα να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός του Ισραήλ, δήλωσε χαρακτηριστικά σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον τον Φεβρουάριο ότι η Τουρκία είναι «το επόμενο Ιράν».
Απομονωμένη στην Ανατολική Μεσόγειο
Η Άγκυρα έχει επιταχύνει τα προγράμματα στην αεράμυνα και στις μη επανδρωμένες πλατφόρμες, καθώς και τη γραμμή παραγωγής του μαχητικού πέμπτης γενιάς Kaan, έπειτα από δύο γύρους πολέμου μεταξύ Ισραήλ, Ιράν και ΗΠΑ.
Η Meisune Yasar, ακαδημαϊκός που ειδικεύεται στη ναυτική ισχύ της Τουρκίας, δήλωσε ότι η συμμαχία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο ωθεί την Τουρκία να επικεντρωθεί στις ναυτικές της δυνατότητες.
Παρόλο που τέτοια αεροπλανοφόρα συνήθως αναπτύσσονται για επιχειρήσεις σε ανοιχτές θάλασσες, η Yasar λέει ότι η Άγκυρα μπορεί να βλέπει το «Mugem» ως ένα μέσο αποτροπής πιθανών εχθρικών δρώντων στην περιοχή.
«Η βελτίωση των σχέσεων μεταξύ της ελληνοκυπριακής πλευράς και του Ισραήλ έχει καταστήσει αυτή τη συμμαχία πολύ αποτελεσματική, και η στάση τους γίνεται αρκετά επιθετική», δήλωσε η Yasar στο Middle East Eye.
«Η Τουρκία απομονώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, και αυτό το αεροπλανοφόρο αποτελεί μια πρόσθετη δυνατότητα όσο και μια στρατηγική αναγκαιότητα.»
Η κατασκευή ενός αεροπλανοφόρου δεν είναι νέα ιδέα στην Τουρκία.
Οι ρίζες της ανάγονται στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ο Yanki Bagtsioglou, πρώην ναύαρχος του τουρκικού ναυτικού, δήλωσε ότι μια ιδέα για επιχειρήσεις ανοιχτής θάλασσας αναπτύχθηκε το 1993, η οποία περιλάμβανε ελαφρά αεροπλανοφόρα, αποβατικά πλοία και προβολή ισχύος στον Ατλαντικό.
Δήλωσε ότι το έργο υλοποιήθηκε γύρω στο 2017, ως απάντηση σε μια μελέτη για το μέλλον των ναυτικών δυνάμεων.
«Η ανάγκη για ένα αεροπλανοφόρο ήρθε στο προσκήνιο», είπε.
Τα αρχικά σχέδια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για το drone carrier της Άγκυρας, «TCG Anadolu», προέβλεπαν την αγορά μαχητικών πέμπτης γενιάς stealth, F-35.
Ωστόσο, η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, αναγκάζοντάς την να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις.
Προς το παρόν, ο τουρκικός στρατός σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει εκτενώς το μη επανδρωμένο μαχητικό «Kizilelma», το οποίο διαθέτει δυνατότητες stealth, μαζί με το ελαφρύ μαχητικό «Hurjet» και μια πιθανή ναυτική έκδοση του μαχητικού πέμπτης γενιάς Kaan στο πλοίο.
Το Bayraktar TB3, το οποίο ήδη επιχειρεί στο «TCG Anadolu» με δυνατότητα σύντομης απογείωσης με υποβοήθηση τεχνητής νοημοσύνης, θα αναπτυχθεί επίσης.
Διαπραγματευτική ισχύς
Ο Alper Coskun, πρώην Τούρκος πρέσβης, δήλωσε ότι το σχέδιο για το αεροπλανοφόρο αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ισχυρή θέση εντός της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, με ισχυρές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας.
Ο Coskun, ο οποίος σήμερα είναι ανώτερος συνεργάτης στο think tank Carnegie στην Ουάσινγκτον, πρόσθεσε ότι το αεροπλανοφόρο θα αναβαθμίσει τη θέση της Τουρκίας στο NATO, καθώς οι ΗΠΑ καλούν τους συμμάχους να συνεισφέρουν περισσότερο και ολοένα και περισσότερο υπονοούν ότι ενδέχεται να εγκαταλείψουν την Ευρώπη.
«Υπό αυτή την έννοια, θα αυξήσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Τουρκίας. Αλλά αυτά τα πράγματα έχουν κόστος», είπε.
«Θα μπορούσε επίσης να τροφοδοτήσει εντάσεις στην περιοχή και να προκαλέσει μια νέα αντίληψη απειλής».
Πρόσφατος γύρος εντάσεων με την Ελλάδα το 2020 οδήγησε σε στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας, στο πλαίσιο της οποίας και οι δύο χώρες δεσμεύτηκαν να στηρίξουν την κυριαρχία η μία της άλλης.
Ο Coskun πιστεύει ότι αυτές οι «αντιλήψεις απειλής» που έχουν άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, θα πρέπει να τύχουν διαχείρισης από την Άγκυρα ώστε να αποφευχθούν πιθανές κλιμακώσεις.
Η ναυτική ικανότητα του Ισραήλ είναι περιορισμένη και επικεντρώνεται κυρίως στη διατήρηση ναυτικού αποκλεισμού στη Γάζα ή στη διεξαγωγή ειδικών αποστολών.
Ωστόσο, ειδικοί σημειώνουν ότι οι πόλεμοι στην Ουκρανία και με το Ιράν αποκάλυψαν ευπάθειες μεγάλων ναυτικών σκαφών απέναντι σε μικρά drones και βαλλιστικούς πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων των αεροπλανοφόρων.
Ένα μαχητικό F/A-18E Super Hornet έπεσε από το «USS Harry S Truman» στην Ερυθρά Θάλασσα, αφού το αεροπλανοφόρο πραγματοποίησε υψηλής ταχύτητας ελιγμό για να αποφύγει πυρά των Houthis τον Απρίλιο του περασμένου έτους.
Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό εκτός άμεσης εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων κατά τον τελευταίο πόλεμο με το Ιράν.
Το τουρκικό αεροπλανοφόρο αναμένεται να εξοπλιστεί με αμυντικά συστήματα όπως κάθετο σύστημα εκτόξευσης πυραύλων, σύστημα όπλων εγγύς άμυνας και απομακρυσμένο σύστημα οπλισμού για την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών.
Ο διοικητής του ναυπηγείου της Κωνσταντινούπολης, Υποναύαρχος Recep Erdinc Yetkin, δήλωσε στην τουρκική τηλεόραση τον Μάρτιο ότι το έργο προχωρά με τέτοια ταχύτητα ώστε έχει ήδη παραχθεί η ράμπα απογείωσης, η οποία θα δοκιμαστεί σε αεροδρόμιο αργότερα μέσα στο έτος.
Το πλοίο κατασκευάζεται γρήγορα χάρη σε πολλαπλά ναυπηγεία που μπορούν να παράγουν ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα (mega-blocks).
Αναμένεται να είναι πλήρως επιχειρησιακό έως το 2030.
Διπλωματία των κανονιοφόρων
Μία διάσταση που επισημαίνουν κύκλοι εντός της Άγκυρας είναι η αυξανόμενη παρουσία της Τουρκίας στη Βόρεια Αφρική, ιδιαίτερα στη Λιβύη, καθώς και οι επενδύσεις της στο Κέρας της Αφρικής, συγκεκριμένα στο Σουδάν και στη Σομαλία.
Η Τουρκία ήδη πραγματοποιεί γεωτρήσεις για ενεργειακούς πόρους ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας και σχεδιάζει να δημιουργήσει εγκατάσταση εκτόξευσης διαστημικών πυραύλων στη χώρα.
Ένα αεροπλανοφόρο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σημαντικός αμυντικός μηχανισμός για την προστασία αυτών των συμφερόντων.
Ο Bagtsioglou, νυν αναπληρωτής πρόεδρος του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης CHP της Τουρκίας, δήλωσε ότι θα ήθελε να δει την Τουρκία να διαθέτει αεροπλανοφόρο, αλλά πρόσθεσε ότι η χρονική συγκυρία δεν είναι κατάλληλη, δεδομένων των περιορισμένων οικονομικών πόρων της χώρας.
Σημείωσε ότι η Τουρκία διαθέτει ήδη μια αεροπορική βάση στην Κύπρο, η οποία ουσιαστικά λειτουργεί ως ένα «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» στο μέσο της Μεσογείου.
«Θα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε επείγουσες ανάγκες, όπως το πρόγραμμα Kaan, καθώς στερούμαστε προηγμένων μαχητικών, καθώς και στην ενίσχυση περισσότερων συστημάτων αεράμυνας για την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων και στην κατασκευή ενός αντιτορπιλικού», δήλωσε ο Bagtsioglou.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι ένα αεροπλανοφόρο θα προκαλούσε ανησυχία στην Ελλάδα και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε σενάρια «διπλωματίας των κανονιοφόρων», αλλά πρόσθεσε ότι απαιτεί επίσης πολλαπλά πλοία ως μέρος μιας ομάδας κρούσης — ένα μεταγωγικό αεροσκάφος, ένα υποβρύχιο, αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και πολλαπλά ναυτικά ελικόπτερα, τα οποία η Τουρκία δεν διαθέτει επί του παρόντος.
Αντί αυτού, είπε ότι η Άγκυρα πρέπει να ολοκληρώσει ταχέως οκτώ φρεγάτες κλάσης Istanbul, από τις οποίες μόνο μία βρίσκεται σήμερα σε υπηρεσία, καθώς και αντιτορπιλικά αντιαεροπορικού πολέμου κλάσης Tepe, που έχουν προγραμματιστεί σε οκτώ μονάδες αλλά μόνο μία βρίσκεται σήμερα σε παραγωγή, και να εκσυγχρονίσει τις τέσσερις φρεγάτες κλάσης Barbaros.
«Τότε δεν θα χρειαζόμασταν καν ένα αεροπλανοφόρο», πρόσθεσε.
Η Yasar διαφωνεί. Δήλωσε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να βρει τους πόρους για να κατασκευάσει όλες αυτές τις πλατφόρμες σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
«Πιστεύω σίγουρα ότι ένα αεροπλανοφόρο θα δημιουργούσε αντίκτυπο στην περιοχή», είπε.
«Και θα λειτουργούσε ως πολλαπλασιαστής ισχύος μακροπρόθεσμα στο εξωτερικό.»
www.bankignews.gr
Ο διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας, ναύαρχος Ercument Tatlioglu, δήλωσε ότι το αεροπλανοφόρο αναμένεται να ολοκληρωθεί προς τα τέλη του 2027, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον.
Η δήλωση υποδηλώνει ότι το κύτος του πλοίου θα ολοκληρωθεί σχεδόν έναν χρόνο νωρίτερα από το αρχικά ανακοινωμένο χρονοδιάγραμμα.
Το πλοίο, το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο που έχει κατασκευαστεί ποτέ στη χώρα, αναμένεται να έχει εκτόπισμα 60.000 τόνων και μήκος 285 μέτρων.
Θα ξεπεράσει το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Charles de Gaulle» (261 μέτρα, 42.500 τόνοι), το οποίο μέχρι τώρα αποτελούσε την ισχυρότερη ναυαρχίδα της Μεσογείου.
Είναι σχεδιασμένο να φιλοξενεί 60 αεροσκάφη.
Πολλοί στην Άγκυρα θεωρούν τη γρήγορη πρόοδο του έργου, το οποίο ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2025 υπό την προσωπική επιστασία του Τούρκου προέδρου Recep Tayyip Erdogan, ένδειξη ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να ενισχύσει το οπλοστάσιό της ώστε να αποκτήσει τις απαραίτητες αποτρεπτικές δυνατότητες έναντι κρατικών δρώντων.
Να σημειωθεί πως οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν αυξηθεί πρόσφατα, με Ισραηλινούς ηγέτες τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση να παρομοιάζουν ολοένα και περισσότερο την Τουρκία με το Ιράν στη ρητορική τους.
Ο Naftali Bennett, ηγέτης της αντιπολίτευσης που θα μπορούσε πιθανότατα να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός του Ισραήλ, δήλωσε χαρακτηριστικά σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον τον Φεβρουάριο ότι η Τουρκία είναι «το επόμενο Ιράν».
Απομονωμένη στην Ανατολική Μεσόγειο
Η Άγκυρα έχει επιταχύνει τα προγράμματα στην αεράμυνα και στις μη επανδρωμένες πλατφόρμες, καθώς και τη γραμμή παραγωγής του μαχητικού πέμπτης γενιάς Kaan, έπειτα από δύο γύρους πολέμου μεταξύ Ισραήλ, Ιράν και ΗΠΑ.
Η Meisune Yasar, ακαδημαϊκός που ειδικεύεται στη ναυτική ισχύ της Τουρκίας, δήλωσε ότι η συμμαχία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο ωθεί την Τουρκία να επικεντρωθεί στις ναυτικές της δυνατότητες.
Παρόλο που τέτοια αεροπλανοφόρα συνήθως αναπτύσσονται για επιχειρήσεις σε ανοιχτές θάλασσες, η Yasar λέει ότι η Άγκυρα μπορεί να βλέπει το «Mugem» ως ένα μέσο αποτροπής πιθανών εχθρικών δρώντων στην περιοχή.
«Η βελτίωση των σχέσεων μεταξύ της ελληνοκυπριακής πλευράς και του Ισραήλ έχει καταστήσει αυτή τη συμμαχία πολύ αποτελεσματική, και η στάση τους γίνεται αρκετά επιθετική», δήλωσε η Yasar στο Middle East Eye.
«Η Τουρκία απομονώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, και αυτό το αεροπλανοφόρο αποτελεί μια πρόσθετη δυνατότητα όσο και μια στρατηγική αναγκαιότητα.»
Η κατασκευή ενός αεροπλανοφόρου δεν είναι νέα ιδέα στην Τουρκία.
Οι ρίζες της ανάγονται στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ο Yanki Bagtsioglou, πρώην ναύαρχος του τουρκικού ναυτικού, δήλωσε ότι μια ιδέα για επιχειρήσεις ανοιχτής θάλασσας αναπτύχθηκε το 1993, η οποία περιλάμβανε ελαφρά αεροπλανοφόρα, αποβατικά πλοία και προβολή ισχύος στον Ατλαντικό.
Δήλωσε ότι το έργο υλοποιήθηκε γύρω στο 2017, ως απάντηση σε μια μελέτη για το μέλλον των ναυτικών δυνάμεων.
«Η ανάγκη για ένα αεροπλανοφόρο ήρθε στο προσκήνιο», είπε.
Τα αρχικά σχέδια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για το drone carrier της Άγκυρας, «TCG Anadolu», προέβλεπαν την αγορά μαχητικών πέμπτης γενιάς stealth, F-35.
Ωστόσο, η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, αναγκάζοντάς την να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις.
Προς το παρόν, ο τουρκικός στρατός σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει εκτενώς το μη επανδρωμένο μαχητικό «Kizilelma», το οποίο διαθέτει δυνατότητες stealth, μαζί με το ελαφρύ μαχητικό «Hurjet» και μια πιθανή ναυτική έκδοση του μαχητικού πέμπτης γενιάς Kaan στο πλοίο.
Το Bayraktar TB3, το οποίο ήδη επιχειρεί στο «TCG Anadolu» με δυνατότητα σύντομης απογείωσης με υποβοήθηση τεχνητής νοημοσύνης, θα αναπτυχθεί επίσης.
Διαπραγματευτική ισχύς
Ο Alper Coskun, πρώην Τούρκος πρέσβης, δήλωσε ότι το σχέδιο για το αεροπλανοφόρο αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ισχυρή θέση εντός της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, με ισχυρές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας.
Ο Coskun, ο οποίος σήμερα είναι ανώτερος συνεργάτης στο think tank Carnegie στην Ουάσινγκτον, πρόσθεσε ότι το αεροπλανοφόρο θα αναβαθμίσει τη θέση της Τουρκίας στο NATO, καθώς οι ΗΠΑ καλούν τους συμμάχους να συνεισφέρουν περισσότερο και ολοένα και περισσότερο υπονοούν ότι ενδέχεται να εγκαταλείψουν την Ευρώπη.
«Υπό αυτή την έννοια, θα αυξήσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Τουρκίας. Αλλά αυτά τα πράγματα έχουν κόστος», είπε.
«Θα μπορούσε επίσης να τροφοδοτήσει εντάσεις στην περιοχή και να προκαλέσει μια νέα αντίληψη απειλής».
Πρόσφατος γύρος εντάσεων με την Ελλάδα το 2020 οδήγησε σε στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας, στο πλαίσιο της οποίας και οι δύο χώρες δεσμεύτηκαν να στηρίξουν την κυριαρχία η μία της άλλης.
Ο Coskun πιστεύει ότι αυτές οι «αντιλήψεις απειλής» που έχουν άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, θα πρέπει να τύχουν διαχείρισης από την Άγκυρα ώστε να αποφευχθούν πιθανές κλιμακώσεις.
Η ναυτική ικανότητα του Ισραήλ είναι περιορισμένη και επικεντρώνεται κυρίως στη διατήρηση ναυτικού αποκλεισμού στη Γάζα ή στη διεξαγωγή ειδικών αποστολών.
Ωστόσο, ειδικοί σημειώνουν ότι οι πόλεμοι στην Ουκρανία και με το Ιράν αποκάλυψαν ευπάθειες μεγάλων ναυτικών σκαφών απέναντι σε μικρά drones και βαλλιστικούς πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων των αεροπλανοφόρων.
Ένα μαχητικό F/A-18E Super Hornet έπεσε από το «USS Harry S Truman» στην Ερυθρά Θάλασσα, αφού το αεροπλανοφόρο πραγματοποίησε υψηλής ταχύτητας ελιγμό για να αποφύγει πυρά των Houthis τον Απρίλιο του περασμένου έτους.
Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό εκτός άμεσης εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων κατά τον τελευταίο πόλεμο με το Ιράν.
Το τουρκικό αεροπλανοφόρο αναμένεται να εξοπλιστεί με αμυντικά συστήματα όπως κάθετο σύστημα εκτόξευσης πυραύλων, σύστημα όπλων εγγύς άμυνας και απομακρυσμένο σύστημα οπλισμού για την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών.
Ο διοικητής του ναυπηγείου της Κωνσταντινούπολης, Υποναύαρχος Recep Erdinc Yetkin, δήλωσε στην τουρκική τηλεόραση τον Μάρτιο ότι το έργο προχωρά με τέτοια ταχύτητα ώστε έχει ήδη παραχθεί η ράμπα απογείωσης, η οποία θα δοκιμαστεί σε αεροδρόμιο αργότερα μέσα στο έτος.
Το πλοίο κατασκευάζεται γρήγορα χάρη σε πολλαπλά ναυπηγεία που μπορούν να παράγουν ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα (mega-blocks).
Αναμένεται να είναι πλήρως επιχειρησιακό έως το 2030.
Διπλωματία των κανονιοφόρων
Μία διάσταση που επισημαίνουν κύκλοι εντός της Άγκυρας είναι η αυξανόμενη παρουσία της Τουρκίας στη Βόρεια Αφρική, ιδιαίτερα στη Λιβύη, καθώς και οι επενδύσεις της στο Κέρας της Αφρικής, συγκεκριμένα στο Σουδάν και στη Σομαλία.
Η Τουρκία ήδη πραγματοποιεί γεωτρήσεις για ενεργειακούς πόρους ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας και σχεδιάζει να δημιουργήσει εγκατάσταση εκτόξευσης διαστημικών πυραύλων στη χώρα.
Ένα αεροπλανοφόρο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σημαντικός αμυντικός μηχανισμός για την προστασία αυτών των συμφερόντων.
Ο Bagtsioglou, νυν αναπληρωτής πρόεδρος του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης CHP της Τουρκίας, δήλωσε ότι θα ήθελε να δει την Τουρκία να διαθέτει αεροπλανοφόρο, αλλά πρόσθεσε ότι η χρονική συγκυρία δεν είναι κατάλληλη, δεδομένων των περιορισμένων οικονομικών πόρων της χώρας.
Σημείωσε ότι η Τουρκία διαθέτει ήδη μια αεροπορική βάση στην Κύπρο, η οποία ουσιαστικά λειτουργεί ως ένα «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» στο μέσο της Μεσογείου.
«Θα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε επείγουσες ανάγκες, όπως το πρόγραμμα Kaan, καθώς στερούμαστε προηγμένων μαχητικών, καθώς και στην ενίσχυση περισσότερων συστημάτων αεράμυνας για την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων και στην κατασκευή ενός αντιτορπιλικού», δήλωσε ο Bagtsioglou.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι ένα αεροπλανοφόρο θα προκαλούσε ανησυχία στην Ελλάδα και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε σενάρια «διπλωματίας των κανονιοφόρων», αλλά πρόσθεσε ότι απαιτεί επίσης πολλαπλά πλοία ως μέρος μιας ομάδας κρούσης — ένα μεταγωγικό αεροσκάφος, ένα υποβρύχιο, αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και πολλαπλά ναυτικά ελικόπτερα, τα οποία η Τουρκία δεν διαθέτει επί του παρόντος.
Αντί αυτού, είπε ότι η Άγκυρα πρέπει να ολοκληρώσει ταχέως οκτώ φρεγάτες κλάσης Istanbul, από τις οποίες μόνο μία βρίσκεται σήμερα σε υπηρεσία, καθώς και αντιτορπιλικά αντιαεροπορικού πολέμου κλάσης Tepe, που έχουν προγραμματιστεί σε οκτώ μονάδες αλλά μόνο μία βρίσκεται σήμερα σε παραγωγή, και να εκσυγχρονίσει τις τέσσερις φρεγάτες κλάσης Barbaros.
«Τότε δεν θα χρειαζόμασταν καν ένα αεροπλανοφόρο», πρόσθεσε.
Η Yasar διαφωνεί. Δήλωσε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να βρει τους πόρους για να κατασκευάσει όλες αυτές τις πλατφόρμες σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
«Πιστεύω σίγουρα ότι ένα αεροπλανοφόρο θα δημιουργούσε αντίκτυπο στην περιοχή», είπε.
«Και θα λειτουργούσε ως πολλαπλασιαστής ισχύος μακροπρόθεσμα στο εξωτερικό.»
www.bankignews.gr
Σχόλια αναγνωστών