Η Γαλλία παρουσιάζει τη Στρατηγική Εθνικής Κυβερνοασφάλειας 2026–2030, θέτοντας σε προτεραιότητα την ψηφιακή κυριαρχία, την ανθεκτικότητα και την αυτονομία
Σήμερα υπάρχουν πόλεμοι που δεν φαίνονται σε χάρτη: δεν κυλούν άρματα ούτε ηχούν σειρήνες, αλλά τα νοσοκομεία παγώνουν, τα εργοστάσια σταματούν και οι εκλογές καταρρέουν.
Στο αθόρυβο βουητό των servers και των οπτικών ινών, η ισχύς δοκιμάζεται σε γραμμές κώδικα και όχι σε γραμμές στρατού. Η Ευρώπη το έχει μάθει με τον δύσκολο τρόπο.
Τώρα, η Γαλλία αποφάσισε να μην αντιμετωπίζει πια τον κυβερνοχώρο ως τεχνικό ζήτημα δεύτερης προτεραιότητας.
Η Εθνική Στρατηγική Κυβερνοασφάλειας 2026–2030, που παρουσιάστηκε υπό την πολιτική σφραγίδα του Emmanuel Macron, διαβάζεται λιγότερο σαν γραφειοκρατικός οδηγός και περισσότερο σαν διακήρυξη ψηφιακής κυριαρχίας.
Το Παρίσι επιδιώκει ανθεκτικότητα, αυτονομία και επιρροή, με στόχο την προστασία των εσωτερικών δικτύων και τη θέσπιση διεθνών προτύπων κυβερνοασφάλειας, αποτρέποντας κρίσεις που ξεκινούν από server rooms.
Η στρατηγική ξεκινά με την αναγνώριση ότι η ψηφιακή επανάσταση είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.
Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα μεταφορικά δίκτυα, τα χρηματοπιστωτικά συστήματα και οι πλατφόρμες μέσων εξαρτώνται από αόρατες υποδομές. Όταν αυτές αποτυγχάνουν, η ζημιά εξαπλώνεται γρήγορα.
Το Παρίσι περιγράφει τον κυβερνοχώρο ως πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού, όπου η κατασκοπεία, το σαμποτάζ, η εκβίαση και οι καμπάνιες επιρροής είναι καθημερινές τακτικές.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι ο σύγχρονος πόλεμος συνδυάζει φυσική βία και ψηφιακή διατάραξη. Η εμπειρία της Ρωσίας στην κυβερνοάμυνα και επιθετικές επιχειρήσεις επηρεάζει την ευρωπαϊκή στρατηγική.
Οι απειλές δεν είναι θεωρητικές: από εγκληματικές ομάδες ransomware μέχρι κρατικές μονάδες που ελέγχουν υποδομές.
Οι cloud πλατφόρμες με ευαίσθητα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ευάλωτες. Νέες τεχνολογίες όπως AI και κβαντικοί υπολογιστές εντείνουν τους κινδύνους. Η απάντηση της Γαλλίας είναι η επίτευξη «παγκόσμιας ανθεκτικότητας στον κυβερνοχώρο» μέχρι το 2030.
Το ταλέντο ως στρατηγικό πλεονέκτημα
Στον ψηφιακό πόλεμο, οι μηχανικοί είναι οι στρατιώτες.
Η Γαλλία επιδιώκει να γίνει η κορυφαία πηγή κυβερνοταλέντων στην Ευρώπη, αντιμετωπίζοντας την παγκόσμια έλλειψη επαγγελματιών και τα στερεότυπα του τομέα.
Προβλέπονται εκπαιδευτικά προγράμματα, μέντορινγκ για γυναίκες και φοιτητές από μειονεκτικά περιβάλλοντα, MOOCs και εργαλεία αυτοεκπαίδευσης.
Στην ΕΕ, υποστηρίζεται η εναρμονισμένη κατάρτιση και η κινητικότητα ειδικών.
Ανθεκτικότητα πέρα από το κράτος
Η ανθεκτικότητα θεωρείται κοινωνική λειτουργία.
Προβλέπονται ασκήσεις κρίσης σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ενημερωτικές εκστρατείες, πλατφόρμα καθοδήγησης για πολίτες και μηχανισμοί υποστήριξης θυμάτων.
Υποδομές κρίσιμης σημασίας θα προστατεύονται σύμφωνα με την οδηγία NIS2, ενώ μικρότερες επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να βελτιώσουν την ασφάλειά τους.
Αποτροπή στη σκιά
Η Γαλλία δεσμεύεται να χρησιμοποιεί δικαστικά, διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά εργαλεία για να αυξήσει το κόστος επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένων επιθετικών ικανοτήτων στον κυβερνοχώρο.
Η Γενική Γραμματεία Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας, μαζί με την ANSSI και στρατιωτικές μονάδες, συντονίζουν την άμεση αντίδραση και την πιθανή δημόσια ανάληψη ευθύνης.
Αυτονομία και βιομηχανική ισχύς
Η Γαλλία επιδιώκει έλεγχο σε ψηφιακές υποδομές, λογισμικά, cloud και κρυπτογράφηση, μειώνοντας την εξάρτηση από ξένους προμηθευτές.
Το πρόγραμμα France 2030 θα επενδύσει στην καινοτομία και ενοποίηση της βιομηχανίας, εστιάζοντας στην κρυπτογραφία και πιστοποίηση εργαλείων ασφαλείας.
Στο ευρωπαϊκό επίπεδο προωθείται εσωτερική αγορά και συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Διαμόρφωση κανόνων
Η Γαλλία επιδιώκει ένα «ελεύθερο, ανοιχτό και ασφαλές» ψηφιακό περιβάλλον, υποστηρίζοντας πολυμερείς πρωτοβουλίες σε ΟΗΕ και OSCE, συνεργασία με ΕΕ και NATO και βοήθεια σε ευάλωτους εταίρους, όπως η Ουκρανία μέσω του Tallinn Mechanism.
Διαχωρισμός και συνεργία
Οι αμυντικές και επιθετικές αποστολές διαχωρίζονται για την προστασία των πολιτικών ελευθεριών, ενώ η συντονισμένη δράση διασφαλίζει συνοχή.
Η συμμετοχή πολλών φορέων, από τοπικές αρχές μέχρι την κοινωνία των πολιτών, καθιστά την κυβερνοασφάλεια κοινό καθήκον.
Η στρατηγική δείχνει σαφή αναγνώριση ότι η ψηφιακή κυριαρχία είναι κεντρικό θέμα παγκόσμιας πολιτικής.
Παράλληλα, συνδυάζει άμυνα, αντίποινα, αυτονομία και διεθνή συνεργασία, στοχεύοντας να καθορίσει το ψηφιακό περιβάλλον και όχι απλώς να αντιδρά σε αυτό.
Η Γαλλία δηλώνει ότι η προετοιμασία στον κυβερνοχώρο δεν είναι παράνοια, αλλά σύνεση.
www.bankingnews.gr
Στο αθόρυβο βουητό των servers και των οπτικών ινών, η ισχύς δοκιμάζεται σε γραμμές κώδικα και όχι σε γραμμές στρατού. Η Ευρώπη το έχει μάθει με τον δύσκολο τρόπο.
Τώρα, η Γαλλία αποφάσισε να μην αντιμετωπίζει πια τον κυβερνοχώρο ως τεχνικό ζήτημα δεύτερης προτεραιότητας.
Η Εθνική Στρατηγική Κυβερνοασφάλειας 2026–2030, που παρουσιάστηκε υπό την πολιτική σφραγίδα του Emmanuel Macron, διαβάζεται λιγότερο σαν γραφειοκρατικός οδηγός και περισσότερο σαν διακήρυξη ψηφιακής κυριαρχίας.
Το Παρίσι επιδιώκει ανθεκτικότητα, αυτονομία και επιρροή, με στόχο την προστασία των εσωτερικών δικτύων και τη θέσπιση διεθνών προτύπων κυβερνοασφάλειας, αποτρέποντας κρίσεις που ξεκινούν από server rooms.
Η στρατηγική ξεκινά με την αναγνώριση ότι η ψηφιακή επανάσταση είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.
Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα μεταφορικά δίκτυα, τα χρηματοπιστωτικά συστήματα και οι πλατφόρμες μέσων εξαρτώνται από αόρατες υποδομές. Όταν αυτές αποτυγχάνουν, η ζημιά εξαπλώνεται γρήγορα.
Το Παρίσι περιγράφει τον κυβερνοχώρο ως πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού, όπου η κατασκοπεία, το σαμποτάζ, η εκβίαση και οι καμπάνιες επιρροής είναι καθημερινές τακτικές.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι ο σύγχρονος πόλεμος συνδυάζει φυσική βία και ψηφιακή διατάραξη. Η εμπειρία της Ρωσίας στην κυβερνοάμυνα και επιθετικές επιχειρήσεις επηρεάζει την ευρωπαϊκή στρατηγική.
Οι απειλές δεν είναι θεωρητικές: από εγκληματικές ομάδες ransomware μέχρι κρατικές μονάδες που ελέγχουν υποδομές.
Οι cloud πλατφόρμες με ευαίσθητα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ευάλωτες. Νέες τεχνολογίες όπως AI και κβαντικοί υπολογιστές εντείνουν τους κινδύνους. Η απάντηση της Γαλλίας είναι η επίτευξη «παγκόσμιας ανθεκτικότητας στον κυβερνοχώρο» μέχρι το 2030.
Το ταλέντο ως στρατηγικό πλεονέκτημα
Στον ψηφιακό πόλεμο, οι μηχανικοί είναι οι στρατιώτες.
Η Γαλλία επιδιώκει να γίνει η κορυφαία πηγή κυβερνοταλέντων στην Ευρώπη, αντιμετωπίζοντας την παγκόσμια έλλειψη επαγγελματιών και τα στερεότυπα του τομέα.
Προβλέπονται εκπαιδευτικά προγράμματα, μέντορινγκ για γυναίκες και φοιτητές από μειονεκτικά περιβάλλοντα, MOOCs και εργαλεία αυτοεκπαίδευσης.
Στην ΕΕ, υποστηρίζεται η εναρμονισμένη κατάρτιση και η κινητικότητα ειδικών.
Ανθεκτικότητα πέρα από το κράτος
Η ανθεκτικότητα θεωρείται κοινωνική λειτουργία.
Προβλέπονται ασκήσεις κρίσης σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ενημερωτικές εκστρατείες, πλατφόρμα καθοδήγησης για πολίτες και μηχανισμοί υποστήριξης θυμάτων.
Υποδομές κρίσιμης σημασίας θα προστατεύονται σύμφωνα με την οδηγία NIS2, ενώ μικρότερες επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να βελτιώσουν την ασφάλειά τους.
Αποτροπή στη σκιά
Η Γαλλία δεσμεύεται να χρησιμοποιεί δικαστικά, διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά εργαλεία για να αυξήσει το κόστος επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένων επιθετικών ικανοτήτων στον κυβερνοχώρο.
Η Γενική Γραμματεία Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας, μαζί με την ANSSI και στρατιωτικές μονάδες, συντονίζουν την άμεση αντίδραση και την πιθανή δημόσια ανάληψη ευθύνης.
Αυτονομία και βιομηχανική ισχύς
Η Γαλλία επιδιώκει έλεγχο σε ψηφιακές υποδομές, λογισμικά, cloud και κρυπτογράφηση, μειώνοντας την εξάρτηση από ξένους προμηθευτές.
Το πρόγραμμα France 2030 θα επενδύσει στην καινοτομία και ενοποίηση της βιομηχανίας, εστιάζοντας στην κρυπτογραφία και πιστοποίηση εργαλείων ασφαλείας.
Στο ευρωπαϊκό επίπεδο προωθείται εσωτερική αγορά και συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Διαμόρφωση κανόνων
Η Γαλλία επιδιώκει ένα «ελεύθερο, ανοιχτό και ασφαλές» ψηφιακό περιβάλλον, υποστηρίζοντας πολυμερείς πρωτοβουλίες σε ΟΗΕ και OSCE, συνεργασία με ΕΕ και NATO και βοήθεια σε ευάλωτους εταίρους, όπως η Ουκρανία μέσω του Tallinn Mechanism.
Διαχωρισμός και συνεργία
Οι αμυντικές και επιθετικές αποστολές διαχωρίζονται για την προστασία των πολιτικών ελευθεριών, ενώ η συντονισμένη δράση διασφαλίζει συνοχή.
Η συμμετοχή πολλών φορέων, από τοπικές αρχές μέχρι την κοινωνία των πολιτών, καθιστά την κυβερνοασφάλεια κοινό καθήκον.
Η στρατηγική δείχνει σαφή αναγνώριση ότι η ψηφιακή κυριαρχία είναι κεντρικό θέμα παγκόσμιας πολιτικής.
Παράλληλα, συνδυάζει άμυνα, αντίποινα, αυτονομία και διεθνή συνεργασία, στοχεύοντας να καθορίσει το ψηφιακό περιβάλλον και όχι απλώς να αντιδρά σε αυτό.
Η Γαλλία δηλώνει ότι η προετοιμασία στον κυβερνοχώρο δεν είναι παράνοια, αλλά σύνεση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών