Παγκόσμιος τρόμος από το ανατριχιαστικό τελεσίγραφο της Βόρειας Κορέας: «Ξεχάστε όσα ξέρατε, πατάμε το κουμπί» διαμηνύει ο ηγέτης Kim, απορρίπτοντας κάθε κουβέντα για αποπυρηνικοποίηση
Σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού βρίσκεται η Ανατολική Ασία μετά την άκρως επιθετική ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Βόρειας Κορέας, η οποία ξεκαθαρίζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι το εξοπλιστικό της πρόγραμμα δεν πρόκειται να μπει σε καμία διαπραγμάτευση.
Η Πιονγκγιάνγκ απέρριψε μετά βδελυγμίας την πρόσφατη τριμερή συμμαχία ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, χαρακτηρίζοντάς την ως έναν επιθετικό συνασπισμό που επιδιώκει τυφλά την πυρηνική αντιπαράθεση.
Η βορειοκορεατική διπλωματία έστειλε ένα ανατριχιαστικό μήνυμα προς τη Δύση και τους συμμάχους της, προειδοποιώντας για ολέθριες συνέπειες από αυτές τις προκλητικές ενέργειες. Το καθεστώς διαμήνυσε σε όλους τους τόνους ότι το κεφάλαιο της «πυρηνικής αποπυρηνικοποίησης» έχει κλείσει οριστικά, αμετάκλητα και μη αναστρέψιμα.
Στρατιωτικά αντίμετρα σε όλα τα επίπεδα απέναντι στην αμερικανική απειλή
Η Πιονγκγιάνγκ δεν περιορίστηκε στα λόγια, αλλά προανήγγειλε άμεση κλιμάκωση της στρατιωτικής της ετοιμότητας.
Σύμφωνα με το δίκτυο Al-Masirah, το υπουργείο Εξωτερικών της Βόρειας Κορέας υπογράμμισε ότι η χώρα προχωρά ήδη στη λήψη στρατιωτικών και τεχνικών αντιμέτρων σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να εξουδετερώσει τις αυξανόμενες πυρηνικές απειλές που δέχεται από εχθρικά κράτη.
Το μήνυμα προς την Ουάσιγκτον, το Τόκιο και τη Σεούλ ήταν απολύτως σαφές και δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας.
Η Βόρεια Κορέα διεμήνυσε ότι οι τρεις σύμμαχοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να αλλάξουν την υφιστάμενη πραγματικότητα, η οποία υπαγορεύει ότι η χώρα αποτελεί πλέον ένα πλήρως αναγνωρισμένο κράτος με πυρηνικό οπλοστάσιο.
Όπλα μικρού και μεγάλου βεληνεκούς
Η Βόρεια Κορέα διαθέτει πλέον ένα από τα πιο ποικιλόμορφα και επικίνδυνα πυραυλικά οπλοστάσια στον κόσμο.
Έχει καταφέρει να αναπτύξει βλήματα που καλύπτουν κάθε είδους επιχειρησιακή ανάγκη: από την άμεση απειλή της Νότιας Κορέας μέχρι την ικανότητα πλήγματος στην καρδιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι πύραυλοί της χωρίζονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες ανάλογα με την εμβέλειά τους.
1. Μικρού βεληνεκώς (SRBM) – Έως 1.000 χιλιόμετρα
Αυτοί οι πύραυλοι έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για τοπικούς στόχους, με κύριο «θύμα» τη Νότια Κορέα.
Στόχοι τους είναι ολόκληρη η κορεατική χερσόνησος, αμερικανικές βάσεις στη Νότια Κορέα (όπως το Camp Humphreys).
Οι κύριοι πύραυλοι περιλαμβάνουν την σειρά KN-23 και KN-24 (στερεού καυσίμου, που εκτοξεύονται ταχύτατα και μπορούν να κάνουν ελιγμούς στον αέρα για να αποφύγουν την αντιπυραυλική άμυνα) και οι παλαιότεροι, σοβιετικής τεχνολογίας, Scud.
2. Μέσου βεληνεκούς (MRBM) – 1.000 έως 3.000 χιλιόμετρα
Η κατηγορία αυτή «κλειδώνει» τη δεύτερη γραμμή άμυνας των εχθρών της, βάζοντας στο στόχαστρο ολόκληρη την Ιαπωνία.
Στόχοι τους είναι Ιαπωνία, αμερικανικές βάσεις στην Okinawa, τμήματα της θάλασσας της Νότιας Κίνας.
Οι κύριοι πύραυλοι περιλαμβάνουν τους Nodong και Pukguksong-2 (ο δεύτερος εκτοξεύεται από υποβρύχια ή αυτοκινούμενες πλατφόρμες, κάνοντας τον εντοπισμό του εξαιρετικά δύσκολο).
3. Intermediate βεληνεκούς (IRBM) – 3.000 έως 5.500 χιλιόμετρα
Οι πύραυλοι αυτοί αποτελούν το γεωπολιτικό «μαστίγιο» της Πιονγκγιάνγκ για να απειλεί αμερικανικά εδάφη στον Ειρηνικό Ωκεανό, χωρίς να χρειάζεται να φτάσει μέχρι την ηπειρωτική Αμερική.
Στόχοι τους είναι η νήσος Guam (στρατηγικός κόμβος των ΗΠΑ με τεράστιες αεροπορικές και ναυτικές βάσεις), οι Αλεούτιες νήσοι.
Κύριος πύραυλος είναι ο Hwasong-12.
Είναι ο πύραυλος που έχει χρησιμοποιήσει η Βόρεια Κορέα για να κάνει δοκιμές πετώντας τον πάνω από το έδαφος της Ιαπωνίας, προκαλώντας διεθνή πανικό.
4. Διηπειρωτικοί πύραυλοι (ICBM) – Άνω των 5.500 χιλιομέτρων
Εδώ βρίσκεται το «ιερό δισκοπότηρο» του Kim Jong-un. Αυτοί οι πύραυλοι έχουν κατασκευαστεί με έναν και μοναδικό σκοπό: να μπορούν να μεταφέρουν πυρηνική κεφαλή απευθείας στο έδαφος των ΗΠΑ.
Στόχοι τους ειναι ηπειρωτική Αμερική (από το Los Angeles και τη Νέα Υόρκη μέχρι την Ουάσιγκτον), Ευρώπη, Αυστραλία.
Οι κύριοι πύραυλοι είναι τρεις:
Hwasong-15 με εμβέλεια περίπου 13.000 χιλιομέτρων.
Καλύπτει ουσιαστικά όλο το έδαφος των ΗΠΑ.
Hwasong-17, ο λεγόμενος «πύραυλος-τέρας».
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινητούς πυραύλους υγρών καυσίμων στον κόσμο, με εκτιμώμενη εμβέλεια άνω των 15.000 χιλιομέτρων.
Hwasong-18, η πιο πρόσφατη και επικίνδυνη εξέλιξη.
Χρησιμοποιεί στερεό καύσιμο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μόνιμα έτοιμος για εκτόξευση και δεν χρειάζεται ώρες ανεφοδιασμού στο πεδίο (όπως οι πύραυλοι υγρών καυσίμων), εκμηδενίζοντας τον χρόνο προειδοποίησης των ΗΠΑ.
Το τεχνικό μυστικό τρικ των δοκιμών
Όταν η Βόρεια Κορέα δοκιμάζει αυτούς τους διηπειρωτικούς πυραύλους, δεν τους εκτοξεύει σε ευθεία τροχιά (γιατί θα έπεφταν στην Αμερική και θα ξεκινούσε πόλεμος).
Τους εκτοξεύει σε εξαιρετικά εγγενή, κατακόρυφη τροχιά (lofted trajectory).
Ο πύραυλος ανεβαίνει σε ύψος 6.000 χιλιομέτρων στο διάστημα και πέφτει στη θάλασσα της Ιαπωνίας.
Οι επιστήμονες, υπολογίζοντας αυτή την ενέργεια, ξέρουν ότι αν ο πύραυλος «ξαπλώσει» σε κανονική τροχιά, η εμβέλειά του ξεπερνά τα 15.000 χιλιόμετρα.
Πυρηνικά και Βόρεια Κορέα... μια επικίνδυνη ιστορία γεωπολιτικής
Η πορεία της Βόρειας Κορέας προς την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου είναι μία από τις πιο καίριες και επικίνδυνες ιστορίες της σύγχρονης γεωπολιτικής.
Ξεκινώντας από την απόλυτη φτώχεια μετά τον πόλεμο της Κορέας, η Πιονγκγιάνγκ κατάφερε να εξελιχθεί σε μια υπολογίσιμη πυρηνική δύναμη, χρησιμοποιώντας ένα μείγμα μυστικής διπλωματίας, τεχνολογικής κατασκοπείας και απόλυτης περιφρόνησης των διεθνών κυρώσεων.
Οι βάσεις και η σοβιετική βοήθεια (1950 - 1980)
Οι ρίζες του προγράμματος βρίσκονται στη δεκαετία του 1950, αμέσως μετά τη λήξη του Κορεατικού Πολέμου.
Ο ιδρυτής του κράτους, Kim Il-sung, έχοντας ζήσει τον τρόμο των αμερικανικών βομβαρδισμών, πείστηκε ότι μόνο τα πυρηνικά όπλα θα μπορούσαν να εγγυηθούν την επιβίωση του καθεστώτος του.
Το 1956, η Βόρεια Κορέα υπέγραψε συμφωνίες με τη Σοβιετική Ένωση για την εκπαίδευση επιστημόνων της σε σοβιετικά πυρηνικά κέντρα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ιδρύθηκε το ερευνητικό συγκρότημα στην επαρχία Yongbyon, το οποίο μέχρι και σήμερα αποτελεί την «καρδιά» του πυρηνικού της προγράμματος.
Οι Σοβιετικοί παρείχαν τον πρώτο τους ερευνητικό αντιδραστήρα, αλλά αρνήθηκαν να τους δώσουν τεχνολογία για κατασκευή βομβών.
Η στροφή στο πλουτώνιο και η μαύρη αγορά (1980 - 1990)
Βλέποντας ότι η Μόσχα δεν θα τη βοηθούσε να φτιάξει όπλα, η Πιονγκγιάνγκ αποφάσισε να κινηθεί αυτόνομα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεκίνησε η κατασκευή ενός μεγαλύτερου αντιδραστήρα 5 μεγαβάτ στο Yongbyon, ο οποίος ήταν ιδανικός για την παραγωγή πλουτωνίου, της βασικής σχάσιμης ύλης για πυρηνικές βόμβες.
Αν και το 1985 η Βόρεια Κορέα υπέγραψε τη Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών (NPT) κάτω από διεθνείς πιέσεις, συνέχισε κρυφά το πρόγραμμά της.
Παράλληλα, ήρθε σε επαφή με το παράνομο δίκτυο του πακιστανού επιστήμονα Abdul Qadeer Khan (του «πατέρα» της πακιστανικής βόμβας), από όπου απέκτησε κρίσιμη τεχνολογία και συσκευές φυγοκέντρησης για τον εμπλουτισμό ουρανίου, ανοίγοντας έναν δεύτερο, εναλλακτικό δρόμο για τη δημιουργία βόμβας.
Η διπλωματική εξαπάτηση και η πρώτη δοκιμή (1990 - 2006)
Η δεκαετία του 1990 σημαδεύτηκε από ένα διαρκές παιχνίδι «γάτας και ποντικιού» με τη Δύση.
Το 1994, οι ΗΠΑ και η Βόρεια Κορέα υπέγραψαν το «Συμφωνημένο Πλαίσιο», βάσει του οποίου η Πιονγκγιάνγκ θα πάγωνε το πρόγραμμα πλουτωνίου με αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια και πετρέλαιο.
Η συμφωνία κατέρρευσε το 2002, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας ανακάλυψαν ότι η Βόρεια Κορέα συνέχιζε κρυφά το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου.
Το 2003, η Βόρεια Κορέα έγινε η πρώτη (και μοναδική) χώρα που αποχώρησε επίσημα από την NPT.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε στις 9 Οκτωβρίου 2006. Υπό την ηγεσία του Kim Jong-il, η χώρα πραγματοποίησε την πρώτη της υπόγεια πυρηνική δοκιμή.
Αν και η ισχύς της ήταν σχετικά μικρή, το «πυρηνικό κλαμπ» είχε πλέον αποκτήσει ένα νέο, απρόβλεπτο μέλος.
Η εποχή του Kim Jong-un και το άλμα στην υδρογονοβόμβα (2011 - 2017)
Όταν ο Kim Jong-un ανέλαβε την εξουσία το 2011, το πυρηνικό πρόγραμμα πέρασε σε άλλη ταχύτητα.
Ο νεαρός ηγέτης εφάρμοσε το δόγμα Byungjin (παράλληλη ανάπτυξη της οικονομίας και του πυρηνικού οπλοστασίου) και διέταξε μαζικές δοκιμές.
Μεταξύ 2013 και 2017, η χώρα πραγματοποίησε τέσσερις ακόμη πυρηνικές δοκιμές, με την ισχύ τους να πολλαπλασιάζεται κάθε φορά.
Το αποκορύφωμα ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν η Πιονγκγιάνγκ πυροδότησε μια θερμοπυρηνική βόμβα (βόμβα υδρογόνου) με εκτιμώμενη ισχύ πάνω από 150 κιλοτόνους — ήταν περίπου 10 φορές ισχυρότερη από τη βόμβα της Χιροσίμα.
Ταυτόχρονα, η Βόρεια Κορέα έλυσε το πρόβλημα των πυραύλων.
Με τις δοκιμές των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) της σειράς Hwasong, απέδειξε ότι είχε πλέον τη θεωρητική ικανότητα να πλήξει το έδαφος των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η στρατηγική του σήμερα: Μαζική παραγωγή και τακτικά όπλα
Μετά από μια σύντομη και άκαρπη περίοδο διπλωματίας με τον Donald Trump (2018-2019), η Βόρεια Κορέα εγκατέλειψε κάθε ιδέα αποπυρηνικοποίησης.
Το πρόγραμμα έχει πλέον περάσει από το στάδιο της «ανάπτυξης» στο στάδιο της «βιομηχανικής παραγωγής».
Η Πιονγκγιάνγκ εστιάζει σε δύο άξονες:
1os - Σμίκρυνση των κεφαλών (Miniaturization): Την κατασκευή αρκετά μικρών πυρηνικών κεφαλών ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν σε πυραύλους μικρού και μέσου βεληνεκούς.
2os - Τακτικά πυρηνικά όπλα (Tactical Nukes): Όπλα μικρότερης ισχύος που προορίζονται για χρήση στο πεδίο της μάχης εναντίον της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας.
Με τον νέο νόμο που ψήφισε το κοινοβούλιο της χώρας, η Βόρεια Κορέα αυτοανακηρύχθηκε επίσημα «πυρηνικό κράτος» και κατοχύρωσε το δικαίωμα να πραγματοποιήσει ακόμη και προληπτικό πυρηνικό πλήγμα, εάν κρίνει ότι η ηγεσία της απειλείται.
www.bankingnews.gr
Η Πιονγκγιάνγκ απέρριψε μετά βδελυγμίας την πρόσφατη τριμερή συμμαχία ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, χαρακτηρίζοντάς την ως έναν επιθετικό συνασπισμό που επιδιώκει τυφλά την πυρηνική αντιπαράθεση.
Η βορειοκορεατική διπλωματία έστειλε ένα ανατριχιαστικό μήνυμα προς τη Δύση και τους συμμάχους της, προειδοποιώντας για ολέθριες συνέπειες από αυτές τις προκλητικές ενέργειες. Το καθεστώς διαμήνυσε σε όλους τους τόνους ότι το κεφάλαιο της «πυρηνικής αποπυρηνικοποίησης» έχει κλείσει οριστικά, αμετάκλητα και μη αναστρέψιμα.
Στρατιωτικά αντίμετρα σε όλα τα επίπεδα απέναντι στην αμερικανική απειλή
Η Πιονγκγιάνγκ δεν περιορίστηκε στα λόγια, αλλά προανήγγειλε άμεση κλιμάκωση της στρατιωτικής της ετοιμότητας.
Σύμφωνα με το δίκτυο Al-Masirah, το υπουργείο Εξωτερικών της Βόρειας Κορέας υπογράμμισε ότι η χώρα προχωρά ήδη στη λήψη στρατιωτικών και τεχνικών αντιμέτρων σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να εξουδετερώσει τις αυξανόμενες πυρηνικές απειλές που δέχεται από εχθρικά κράτη.
Το μήνυμα προς την Ουάσιγκτον, το Τόκιο και τη Σεούλ ήταν απολύτως σαφές και δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας.
Η Βόρεια Κορέα διεμήνυσε ότι οι τρεις σύμμαχοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να αλλάξουν την υφιστάμενη πραγματικότητα, η οποία υπαγορεύει ότι η χώρα αποτελεί πλέον ένα πλήρως αναγνωρισμένο κράτος με πυρηνικό οπλοστάσιο.
Όπλα μικρού και μεγάλου βεληνεκούς
Η Βόρεια Κορέα διαθέτει πλέον ένα από τα πιο ποικιλόμορφα και επικίνδυνα πυραυλικά οπλοστάσια στον κόσμο.
Έχει καταφέρει να αναπτύξει βλήματα που καλύπτουν κάθε είδους επιχειρησιακή ανάγκη: από την άμεση απειλή της Νότιας Κορέας μέχρι την ικανότητα πλήγματος στην καρδιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι πύραυλοί της χωρίζονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες ανάλογα με την εμβέλειά τους.
1. Μικρού βεληνεκώς (SRBM) – Έως 1.000 χιλιόμετρα
Αυτοί οι πύραυλοι έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για τοπικούς στόχους, με κύριο «θύμα» τη Νότια Κορέα.
Στόχοι τους είναι ολόκληρη η κορεατική χερσόνησος, αμερικανικές βάσεις στη Νότια Κορέα (όπως το Camp Humphreys).
Οι κύριοι πύραυλοι περιλαμβάνουν την σειρά KN-23 και KN-24 (στερεού καυσίμου, που εκτοξεύονται ταχύτατα και μπορούν να κάνουν ελιγμούς στον αέρα για να αποφύγουν την αντιπυραυλική άμυνα) και οι παλαιότεροι, σοβιετικής τεχνολογίας, Scud.
2. Μέσου βεληνεκούς (MRBM) – 1.000 έως 3.000 χιλιόμετρα
Η κατηγορία αυτή «κλειδώνει» τη δεύτερη γραμμή άμυνας των εχθρών της, βάζοντας στο στόχαστρο ολόκληρη την Ιαπωνία.
Στόχοι τους είναι Ιαπωνία, αμερικανικές βάσεις στην Okinawa, τμήματα της θάλασσας της Νότιας Κίνας.
Οι κύριοι πύραυλοι περιλαμβάνουν τους Nodong και Pukguksong-2 (ο δεύτερος εκτοξεύεται από υποβρύχια ή αυτοκινούμενες πλατφόρμες, κάνοντας τον εντοπισμό του εξαιρετικά δύσκολο).
3. Intermediate βεληνεκούς (IRBM) – 3.000 έως 5.500 χιλιόμετρα
Οι πύραυλοι αυτοί αποτελούν το γεωπολιτικό «μαστίγιο» της Πιονγκγιάνγκ για να απειλεί αμερικανικά εδάφη στον Ειρηνικό Ωκεανό, χωρίς να χρειάζεται να φτάσει μέχρι την ηπειρωτική Αμερική.
Στόχοι τους είναι η νήσος Guam (στρατηγικός κόμβος των ΗΠΑ με τεράστιες αεροπορικές και ναυτικές βάσεις), οι Αλεούτιες νήσοι.
Κύριος πύραυλος είναι ο Hwasong-12.
Είναι ο πύραυλος που έχει χρησιμοποιήσει η Βόρεια Κορέα για να κάνει δοκιμές πετώντας τον πάνω από το έδαφος της Ιαπωνίας, προκαλώντας διεθνή πανικό.
4. Διηπειρωτικοί πύραυλοι (ICBM) – Άνω των 5.500 χιλιομέτρων
Εδώ βρίσκεται το «ιερό δισκοπότηρο» του Kim Jong-un. Αυτοί οι πύραυλοι έχουν κατασκευαστεί με έναν και μοναδικό σκοπό: να μπορούν να μεταφέρουν πυρηνική κεφαλή απευθείας στο έδαφος των ΗΠΑ.
Στόχοι τους ειναι ηπειρωτική Αμερική (από το Los Angeles και τη Νέα Υόρκη μέχρι την Ουάσιγκτον), Ευρώπη, Αυστραλία.
Οι κύριοι πύραυλοι είναι τρεις:
Hwasong-15 με εμβέλεια περίπου 13.000 χιλιομέτρων.
Καλύπτει ουσιαστικά όλο το έδαφος των ΗΠΑ.
Hwasong-17, ο λεγόμενος «πύραυλος-τέρας».
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινητούς πυραύλους υγρών καυσίμων στον κόσμο, με εκτιμώμενη εμβέλεια άνω των 15.000 χιλιομέτρων.
Hwasong-18, η πιο πρόσφατη και επικίνδυνη εξέλιξη.
Χρησιμοποιεί στερεό καύσιμο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μόνιμα έτοιμος για εκτόξευση και δεν χρειάζεται ώρες ανεφοδιασμού στο πεδίο (όπως οι πύραυλοι υγρών καυσίμων), εκμηδενίζοντας τον χρόνο προειδοποίησης των ΗΠΑ.
Το τεχνικό μυστικό τρικ των δοκιμών
Όταν η Βόρεια Κορέα δοκιμάζει αυτούς τους διηπειρωτικούς πυραύλους, δεν τους εκτοξεύει σε ευθεία τροχιά (γιατί θα έπεφταν στην Αμερική και θα ξεκινούσε πόλεμος).
Τους εκτοξεύει σε εξαιρετικά εγγενή, κατακόρυφη τροχιά (lofted trajectory).
Ο πύραυλος ανεβαίνει σε ύψος 6.000 χιλιομέτρων στο διάστημα και πέφτει στη θάλασσα της Ιαπωνίας.
Οι επιστήμονες, υπολογίζοντας αυτή την ενέργεια, ξέρουν ότι αν ο πύραυλος «ξαπλώσει» σε κανονική τροχιά, η εμβέλειά του ξεπερνά τα 15.000 χιλιόμετρα.
Πυρηνικά και Βόρεια Κορέα... μια επικίνδυνη ιστορία γεωπολιτικής
Η πορεία της Βόρειας Κορέας προς την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου είναι μία από τις πιο καίριες και επικίνδυνες ιστορίες της σύγχρονης γεωπολιτικής.
Ξεκινώντας από την απόλυτη φτώχεια μετά τον πόλεμο της Κορέας, η Πιονγκγιάνγκ κατάφερε να εξελιχθεί σε μια υπολογίσιμη πυρηνική δύναμη, χρησιμοποιώντας ένα μείγμα μυστικής διπλωματίας, τεχνολογικής κατασκοπείας και απόλυτης περιφρόνησης των διεθνών κυρώσεων.
Οι βάσεις και η σοβιετική βοήθεια (1950 - 1980)
Οι ρίζες του προγράμματος βρίσκονται στη δεκαετία του 1950, αμέσως μετά τη λήξη του Κορεατικού Πολέμου.
Ο ιδρυτής του κράτους, Kim Il-sung, έχοντας ζήσει τον τρόμο των αμερικανικών βομβαρδισμών, πείστηκε ότι μόνο τα πυρηνικά όπλα θα μπορούσαν να εγγυηθούν την επιβίωση του καθεστώτος του.
Το 1956, η Βόρεια Κορέα υπέγραψε συμφωνίες με τη Σοβιετική Ένωση για την εκπαίδευση επιστημόνων της σε σοβιετικά πυρηνικά κέντρα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ιδρύθηκε το ερευνητικό συγκρότημα στην επαρχία Yongbyon, το οποίο μέχρι και σήμερα αποτελεί την «καρδιά» του πυρηνικού της προγράμματος.
Οι Σοβιετικοί παρείχαν τον πρώτο τους ερευνητικό αντιδραστήρα, αλλά αρνήθηκαν να τους δώσουν τεχνολογία για κατασκευή βομβών.
Η στροφή στο πλουτώνιο και η μαύρη αγορά (1980 - 1990)
Βλέποντας ότι η Μόσχα δεν θα τη βοηθούσε να φτιάξει όπλα, η Πιονγκγιάνγκ αποφάσισε να κινηθεί αυτόνομα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεκίνησε η κατασκευή ενός μεγαλύτερου αντιδραστήρα 5 μεγαβάτ στο Yongbyon, ο οποίος ήταν ιδανικός για την παραγωγή πλουτωνίου, της βασικής σχάσιμης ύλης για πυρηνικές βόμβες.
Αν και το 1985 η Βόρεια Κορέα υπέγραψε τη Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών (NPT) κάτω από διεθνείς πιέσεις, συνέχισε κρυφά το πρόγραμμά της.
Παράλληλα, ήρθε σε επαφή με το παράνομο δίκτυο του πακιστανού επιστήμονα Abdul Qadeer Khan (του «πατέρα» της πακιστανικής βόμβας), από όπου απέκτησε κρίσιμη τεχνολογία και συσκευές φυγοκέντρησης για τον εμπλουτισμό ουρανίου, ανοίγοντας έναν δεύτερο, εναλλακτικό δρόμο για τη δημιουργία βόμβας.
Η διπλωματική εξαπάτηση και η πρώτη δοκιμή (1990 - 2006)
Η δεκαετία του 1990 σημαδεύτηκε από ένα διαρκές παιχνίδι «γάτας και ποντικιού» με τη Δύση.
Το 1994, οι ΗΠΑ και η Βόρεια Κορέα υπέγραψαν το «Συμφωνημένο Πλαίσιο», βάσει του οποίου η Πιονγκγιάνγκ θα πάγωνε το πρόγραμμα πλουτωνίου με αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια και πετρέλαιο.
Η συμφωνία κατέρρευσε το 2002, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας ανακάλυψαν ότι η Βόρεια Κορέα συνέχιζε κρυφά το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου.
Το 2003, η Βόρεια Κορέα έγινε η πρώτη (και μοναδική) χώρα που αποχώρησε επίσημα από την NPT.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε στις 9 Οκτωβρίου 2006. Υπό την ηγεσία του Kim Jong-il, η χώρα πραγματοποίησε την πρώτη της υπόγεια πυρηνική δοκιμή.
Αν και η ισχύς της ήταν σχετικά μικρή, το «πυρηνικό κλαμπ» είχε πλέον αποκτήσει ένα νέο, απρόβλεπτο μέλος.
Η εποχή του Kim Jong-un και το άλμα στην υδρογονοβόμβα (2011 - 2017)
Όταν ο Kim Jong-un ανέλαβε την εξουσία το 2011, το πυρηνικό πρόγραμμα πέρασε σε άλλη ταχύτητα.
Ο νεαρός ηγέτης εφάρμοσε το δόγμα Byungjin (παράλληλη ανάπτυξη της οικονομίας και του πυρηνικού οπλοστασίου) και διέταξε μαζικές δοκιμές.
Μεταξύ 2013 και 2017, η χώρα πραγματοποίησε τέσσερις ακόμη πυρηνικές δοκιμές, με την ισχύ τους να πολλαπλασιάζεται κάθε φορά.
Το αποκορύφωμα ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν η Πιονγκγιάνγκ πυροδότησε μια θερμοπυρηνική βόμβα (βόμβα υδρογόνου) με εκτιμώμενη ισχύ πάνω από 150 κιλοτόνους — ήταν περίπου 10 φορές ισχυρότερη από τη βόμβα της Χιροσίμα.
Ταυτόχρονα, η Βόρεια Κορέα έλυσε το πρόβλημα των πυραύλων.
Με τις δοκιμές των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) της σειράς Hwasong, απέδειξε ότι είχε πλέον τη θεωρητική ικανότητα να πλήξει το έδαφος των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η στρατηγική του σήμερα: Μαζική παραγωγή και τακτικά όπλα
Μετά από μια σύντομη και άκαρπη περίοδο διπλωματίας με τον Donald Trump (2018-2019), η Βόρεια Κορέα εγκατέλειψε κάθε ιδέα αποπυρηνικοποίησης.
Το πρόγραμμα έχει πλέον περάσει από το στάδιο της «ανάπτυξης» στο στάδιο της «βιομηχανικής παραγωγής».
Η Πιονγκγιάνγκ εστιάζει σε δύο άξονες:
1os - Σμίκρυνση των κεφαλών (Miniaturization): Την κατασκευή αρκετά μικρών πυρηνικών κεφαλών ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν σε πυραύλους μικρού και μέσου βεληνεκούς.
2os - Τακτικά πυρηνικά όπλα (Tactical Nukes): Όπλα μικρότερης ισχύος που προορίζονται για χρήση στο πεδίο της μάχης εναντίον της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας.
Με τον νέο νόμο που ψήφισε το κοινοβούλιο της χώρας, η Βόρεια Κορέα αυτοανακηρύχθηκε επίσημα «πυρηνικό κράτος» και κατοχύρωσε το δικαίωμα να πραγματοποιήσει ακόμη και προληπτικό πυρηνικό πλήγμα, εάν κρίνει ότι η ηγεσία της απειλείται.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών