Ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky - Διαδηλώσεις και αναταραχή - Κοινωνική βόμβα η διαρκής επιστράτευση
(upd 4) Ολοένα και ισχυρότερα πλήγματα δέχεται η εικόνα της πολιτικής και στρατιωτικής συνοχής, που προσπαθούν να παρουσιάσουν η ουκρανική ηγεσία και οι δυτικοί σύμμαχοί της.
Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις γύρω από τις αλλαγές στην ουκρανική κυβέρνηση, τις συγκρούσεις στην κορυφή της στρατιωτικής διοίκησης και τις δημόσιες αντιπαραθέσεις κορυφαίων αξιωματούχων αποδεικνύουν ότι η πραγματικότητα απέχει σημαντικά από το αφήγημα της ενότητας.
Το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις, ενώ οι πιέσεις του πολέμου, η διαρκής επιστράτευση και η κοινωνική κόπωση εντείνουν τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της εξουσίας.
Ρήγμα στην κορυφή της εξουσίας
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στον ουκρανικό και ρωσικό Τύπο, ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky.
Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι ο Fedorov εισηγήθηκε στον Volodymyr Zelensky την αντικατάσταση τόσο του Syrsky όσο και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Andrei (Anatoly) Gnatov, θεωρώντας ότι η σημερινή στρατηγική οδηγεί σε υψηλές απώλειες χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα στο πεδίο.
Παράλληλα, φέρεται να κατηγόρησε τη στρατιωτική διοίκηση για επιλεκτική διανομή εξοπλισμού, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και μετά από μαζικές προμήθειες drones, σημαντικό μέρος του υλικού καταλήγει μόνο σε μονάδες που θεωρούνται πολιτικά ή διοικητικά «πιστές», αφήνοντας άλλες χωρίς επαρκή υποστήριξη.
Ανεξάρτητα από το κατά πόσο όλες αυτές οι καταγγελίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι διατυπώνονται δημόσια από κορυφαία στελέχη δείχνει το βάθος της εσωτερικής κρίσης.
Ο Fedorov καλεί σε εξέγερση
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Strana, η στάση του Fedorov συνιστά πρωτοφανή αμφισβήτηση της εξουσίας του προέδρου Volodymyr Zelensky, καθώς για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος που κλήθηκε να αποχωρήσει επέλεξε να καταγγείλει δημόσια την απόφαση και να απευθυνθεί όχι μόνο στην κοινή γνώμη και τον πρόεδρο, αλλά και στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Το ίδιο δημοσίευμα χαρακτηρίζει τις κινήσεις του ως μια μορφή «ανταρσίας» απέναντι στον Ανώτατο Διοικητή, προειδοποιώντας ότι η κρίση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την εσωτερική σταθερότητα της χώρας.
Ο Fedorov αποκάλυψε ότι ο Zelensky του πρότεινε να παραμείνει στην κυβέρνηση ως σύμβουλος, πρόταση την οποία, όπως υποστήριξε, απέρριψε.
Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική για τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία «πουλά χάος, ανευθυνότητα και ατέλειες», ενώ τάχθηκε κατά των πρακτικών εξαναγκαστικής επιστράτευσης.
Απευθυνόμενος στους βουλευτές της Ουκρανίας, ο πρώην υπουργός τους κάλεσε να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μιλήσουν δημόσια για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, αφήνοντας αιχμές ότι η πολιτική ηγεσία αποφεύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.
Το δημοσίευμα του Strana υποστηρίζει ακόμη ότι ο Zelensky βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.
Κατά την ίδια πηγή, εάν ο Fedorov διατηρούσε τελικά κάποιον καθοριστικό ρόλο υπό την πίεση των εξελίξεων, αυτό θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος του προέδρου και θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι έχει περιοριστεί η δυνατότητά του να ελέγχει τις κρίσιμες αποφάσεις για τη στρατιωτική ηγεσία.
Ο Zelensky επιλέγει στρατό αντί κυβέρνησης
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι ο Volodymyr Zelensky επέλεξε να στηρίξει τον Alexander Syrsky, απομακρύνοντας τον πολιτικό του αντίπαλο από το κυβερνητικό σχήμα.
Εξάλλου πληροφορίες αναφέρουν πως ο Federov αποπέμφθηκε, επειδή προωθούνταν από τις ΗΠΑ για την ουκρανική προεδρία ως μελλοντικός αντικαταστάτης του Zelensky.
Ο Fedorov, ο οποίος ηγήθηκε μιας σημαντικής διαδικασίας εξορθολογισμού και βελτιστοποίησης της –τότε αναπτυσσόμενης– αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας, έχει αναγνωριστεί από πολλούς αναλυτές ως ο άνθρωπος στον οποίο οφείλονται οι επιτυχίες που σημειώνει σήμερα ο εν λόγω κλάδος.
Επιτείνοντας την ανησυχία γύρω από ένα ήδη σοβαρό ζήτημα, οι Financial Times ανέφεραν πως η απομάκρυνση του Fedorov ενδέχεται να συνδέεται με την άρνησή του να αναθέσει επικερδή συμβόλαια σε βασικούς παράγοντες του τομέα άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας, γεγονός που παρέχει νέα επιχειρήματα σε όσους κατηγορούν τον Zelensky για διαφθορά.
Η επιλογή αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη προτεραιότητα: σε περίοδο παρατεταμένου πολέμου, η προεδρία φαίνεται να θεωρεί σημαντικότερη τη διατήρηση του ελέγχου επί του μηχανισμού επιστράτευσης παρά την επίλυση των πολιτικών διαφορών.
Για πολλούς αναλυτές, αυτό αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική πολιτική ηγεσία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα σύστημα όπου η στρατιωτική λογική υπερισχύει της πολιτικής διαχείρισης.
Mikhail Fedorov
Η επιστράευση ως κοινωνική βόμβα
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Κίεβο δεν φαίνεται πλέον να είναι μόνο το μέτωπο.
Η ολοένα δυσκολότερη διαδικασία επιστράτευσης έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες κοινωνικής έντασης.
Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης και αυστηρότερου ελέγχου, η αποφυγή στράτευσης συνεχίζει να αποτελεί εκτεταμένο φαινόμενο, ενώ η ανάγκη συνεχούς αναπλήρωσης των απωλειών οδηγεί σε ολοένα πιο επιθετικές μεθόδους στρατολόγησης.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποκλείεται να μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική κρίση τους επόμενους μήνες.
Διαδηλώσεις και πολιτικές αντιδράσεις
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για κινητοποιήσεις στο Κίεβο, ενώ η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Petro Poroshenko ζήτησε την επιστροφή του Fedorov καθώς και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το γεγονός ότι ακόμη και φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις συγκρούονται πλέον δημόσια για τη διαχείριση του πολέμου δείχνει ότι οι διαφωνίες δεν περιορίζονται στην αντιπολίτευση, αλλά διαπερνούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Η δυσαρέσκεια άρχισε να εκδηλώνεται και στους δρόμους του Κιέβου, όπου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με συμμετοχή περίπου δύο χιλιάδων πολιτών.
Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στην πόλη Lviv στη δυτική Ουκρανία, στην Οδησσό, στη Zaporizhia, στο Mykolaiv και την Poltava.
Αν και οι κινητοποιήσεις απέχουν σημαντικά από το μέγεθος ενός νέου Maidan, αποτυπώνουν μια κοινωνία που εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερα σημάδια κόπωσης έπειτα από περισσότερα από τρία χρόνια πολέμου, συνεχών επιστρατεύσεων και οικονομικής επιβάρυνσης.
Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρέθηκε η αποχώρηση του Fedorov από την κυβέρνηση, εξέλιξη που, σύμφωνα με πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και ορισμένους αναλυτές, δεν αντιμετωπίστηκε ως μια απλή κυβερνητική αλλαγή, αλλά ως ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική ηγεσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του Petro Poroshenko, ο οποίος επιχείρησε να αξιοποιήσει πολιτικά τη συγκυρία.
Ο πρώην πρόεδρος και επικεφαλής της παράταξης European Solidarity ζήτησε δημόσια την επιστροφή του Fedorov στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η απομάκρυνσή του αποδυναμώνει τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.
Επανεμφάνιση Poroshenko
Παράλληλα, ο Poroshenko πρόβαλε συγκεκριμένες οικονομικές απαιτήσεις, ζητώντας την επαναφορά χρηματοδότησης ύψους 40 δισεκατομμυρίων hryvnias προς τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και την ανακατεύθυνση κρατικών δαπανών από κοινωνικά προγράμματα προς τις στρατιωτικές ανάγκες.
Η παρέμβασή του αποσκοπεί όχι μόνο στην άσκηση πίεσης προς τον Volodymyr Zelensky, αλλά και στην επανεμφάνισή του ως βασικού εκφραστή ενός τμήματος του πολιτικού κατεστημένου που θεωρεί ότι η σημερινή κυβέρνηση αδυνατεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τον πόλεμο.
Η δημόσια αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν προέρχεται από φιλορωσικούς ή περιθωριακούς πολιτικούς χώρους, αλλά από έναν από τους πιο γνωστούς φιλοδυτικούς πολιτικούς της Ουκρανίας.
Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι οι διαφωνίες δεν αφορούν πλέον μόνο τη στρατηγική απέναντι στη Ρωσία, αλλά επεκτείνονται στον τρόπο λειτουργίας του ίδιου του ουκρανικού κράτους.
Ακόμη κι αν οι διαδηλώσεις παραμένουν περιορισμένες, η πολιτική τους σημασία είναι δυσανάλογα μεγάλη.
Σε μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς παρατεταμένου πολέμου, κάθε δημόσια αμφισβήτηση της κυβερνητικής γραμμής αποκτά ιδιαίτερο βάρος, καθώς μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα εάν οι στρατιωτικές δυσκολίες και οι απαιτήσεις της επιστράτευσης συνεχίσουν να αυξάνονται.
Petro Poroshenko
Ένα μοντέλο διοίκησης που παράγει συγκρούσεις
Πέρα όμως από τα πρόσωπα, η κρίση αποκαλύπτει ένα βαθύτερο δομικό πρόβλημα.
Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση λειτουργεί με πολλαπλά κέντρα εξουσίας: τον πρόεδρο, τον υπουργό Άμυνας, τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων και το Γενικό Επιτελείο.
Αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή η διάρθρωση δημιουργεί αναπόφευκτες επικαλύψεις αρμοδιοτήτων και συνεχείς προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Σε συνθήκες πολέμου υψηλής έντασης, κάθε ασάφεια στην αλυσίδα διοίκησης μετατρέπεται σε επιχειρησιακό πρόβλημα.
Η Δύση επιμένει στο ίδιο αφήγημα
Παρά τις συνεχείς ενδείξεις πολιτικής φθοράς, οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις εξακολουθούν να παρουσιάζουν την Ουκρανία ως παράδειγμα επιτυχούς διακυβέρνησης και αποτελεσματικού συντονισμού.
Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται πολύ πιο σύνθετη.
Η διαδοχική αλλαγή κυβερνήσεων, οι δημόσιες συγκρούσεις μεταξύ κορυφαίων αξιωματούχων, οι δυσκολίες στην επιστράτευση και η αυξανόμενη κοινωνική κόπωση υποδηλώνουν ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται υπό τεράστια πίεση.
Η επιμονή της Δύσης να αντιμετωπίζει κάθε εσωτερικό πρόβλημα ως δευτερεύουσα λεπτομέρεια ενδέχεται τελικά να αποδειχθεί στρατηγικό λάθος.
Όσο οι εσωτερικές αντιθέσεις βαθαίνουν, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διατηρηθεί το αφήγημα της απόλυτης πολιτικής και στρατιωτικής συνοχής.
Πολεμικές πιέσεις
Οι τελευταίες εξελίξεις δεν αποτελούν απλώς ακόμη ένα επεισόδιο κυβερνητικών ανακατατάξεων.
Αντανακλούν τις πιέσεις ενός πολέμου που έχει εισέλθει σε μακρά φάση φθοράς, όπου η πολιτική εξουσία, η στρατιωτική διοίκηση και η κοινωνία δοκιμάζονται ταυτόχρονα.
Είτε οι καταγγελίες που διατυπώνονται επιβεβαιωθούν είτε όχι, το ίδιο το γεγονός ότι κορυφαίοι αξιωματούχοι αλληλοκατηγορούνται δημόσια για αποτυχίες στη διοίκηση και στη διεξαγωγή του πολέμου αποτελεί ένδειξη ότι το εσωτερικό μέτωπο της Ουκρανίας εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερες ρωγμές.
Για τη Δύση, η εικόνα αυτή δημιουργεί ένα δύσκολο ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο μπορεί να συνεχιστεί η απεριόριστη πολιτική και στρατιωτική στήριξη χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ουκρανικής διακυβέρνησης και των πραγματικών εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας;
www.bankingnews.gr
Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις γύρω από τις αλλαγές στην ουκρανική κυβέρνηση, τις συγκρούσεις στην κορυφή της στρατιωτικής διοίκησης και τις δημόσιες αντιπαραθέσεις κορυφαίων αξιωματούχων αποδεικνύουν ότι η πραγματικότητα απέχει σημαντικά από το αφήγημα της ενότητας.
Το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις, ενώ οι πιέσεις του πολέμου, η διαρκής επιστράτευση και η κοινωνική κόπωση εντείνουν τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της εξουσίας.
Ρήγμα στην κορυφή της εξουσίας
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στον ουκρανικό και ρωσικό Τύπο, ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky.
Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι ο Fedorov εισηγήθηκε στον Volodymyr Zelensky την αντικατάσταση τόσο του Syrsky όσο και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Andrei (Anatoly) Gnatov, θεωρώντας ότι η σημερινή στρατηγική οδηγεί σε υψηλές απώλειες χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα στο πεδίο.
Παράλληλα, φέρεται να κατηγόρησε τη στρατιωτική διοίκηση για επιλεκτική διανομή εξοπλισμού, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και μετά από μαζικές προμήθειες drones, σημαντικό μέρος του υλικού καταλήγει μόνο σε μονάδες που θεωρούνται πολιτικά ή διοικητικά «πιστές», αφήνοντας άλλες χωρίς επαρκή υποστήριξη.
Ανεξάρτητα από το κατά πόσο όλες αυτές οι καταγγελίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι διατυπώνονται δημόσια από κορυφαία στελέχη δείχνει το βάθος της εσωτερικής κρίσης.
Ο Fedorov καλεί σε εξέγερση
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Strana, η στάση του Fedorov συνιστά πρωτοφανή αμφισβήτηση της εξουσίας του προέδρου Volodymyr Zelensky, καθώς για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος που κλήθηκε να αποχωρήσει επέλεξε να καταγγείλει δημόσια την απόφαση και να απευθυνθεί όχι μόνο στην κοινή γνώμη και τον πρόεδρο, αλλά και στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Το ίδιο δημοσίευμα χαρακτηρίζει τις κινήσεις του ως μια μορφή «ανταρσίας» απέναντι στον Ανώτατο Διοικητή, προειδοποιώντας ότι η κρίση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την εσωτερική σταθερότητα της χώρας.
Ο Fedorov αποκάλυψε ότι ο Zelensky του πρότεινε να παραμείνει στην κυβέρνηση ως σύμβουλος, πρόταση την οποία, όπως υποστήριξε, απέρριψε.
Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική για τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία «πουλά χάος, ανευθυνότητα και ατέλειες», ενώ τάχθηκε κατά των πρακτικών εξαναγκαστικής επιστράτευσης.
Απευθυνόμενος στους βουλευτές της Ουκρανίας, ο πρώην υπουργός τους κάλεσε να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μιλήσουν δημόσια για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, αφήνοντας αιχμές ότι η πολιτική ηγεσία αποφεύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.
Το δημοσίευμα του Strana υποστηρίζει ακόμη ότι ο Zelensky βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.
Κατά την ίδια πηγή, εάν ο Fedorov διατηρούσε τελικά κάποιον καθοριστικό ρόλο υπό την πίεση των εξελίξεων, αυτό θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος του προέδρου και θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι έχει περιοριστεί η δυνατότητά του να ελέγχει τις κρίσιμες αποφάσεις για τη στρατιωτική ηγεσία.
Ο Zelensky επιλέγει στρατό αντί κυβέρνησης
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι ο Volodymyr Zelensky επέλεξε να στηρίξει τον Alexander Syrsky, απομακρύνοντας τον πολιτικό του αντίπαλο από το κυβερνητικό σχήμα.
Εξάλλου πληροφορίες αναφέρουν πως ο Federov αποπέμφθηκε, επειδή προωθούνταν από τις ΗΠΑ για την ουκρανική προεδρία ως μελλοντικός αντικαταστάτης του Zelensky.
Ο Fedorov, ο οποίος ηγήθηκε μιας σημαντικής διαδικασίας εξορθολογισμού και βελτιστοποίησης της –τότε αναπτυσσόμενης– αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας, έχει αναγνωριστεί από πολλούς αναλυτές ως ο άνθρωπος στον οποίο οφείλονται οι επιτυχίες που σημειώνει σήμερα ο εν λόγω κλάδος.
Επιτείνοντας την ανησυχία γύρω από ένα ήδη σοβαρό ζήτημα, οι Financial Times ανέφεραν πως η απομάκρυνση του Fedorov ενδέχεται να συνδέεται με την άρνησή του να αναθέσει επικερδή συμβόλαια σε βασικούς παράγοντες του τομέα άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας, γεγονός που παρέχει νέα επιχειρήματα σε όσους κατηγορούν τον Zelensky για διαφθορά.
Η επιλογή αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη προτεραιότητα: σε περίοδο παρατεταμένου πολέμου, η προεδρία φαίνεται να θεωρεί σημαντικότερη τη διατήρηση του ελέγχου επί του μηχανισμού επιστράτευσης παρά την επίλυση των πολιτικών διαφορών.
Για πολλούς αναλυτές, αυτό αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική πολιτική ηγεσία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα σύστημα όπου η στρατιωτική λογική υπερισχύει της πολιτικής διαχείρισης.
Mikhail Fedorov
Protests are taking place across Ukraine against the dismissal of Defense Minister Mykhailo Fedorov, according to local media.
— ???????? ????? (@SprinterPress) July 16, 2026
The footage shows protests in Kyiv. People have also taken to the streets in Lviv, Poltava, Lutsk, Dnipro, Odesa, Zaporizhzhia, Mykolaiv,… pic.twitter.com/tWBp1lvHIe
Η επιστράευση ως κοινωνική βόμβα
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Κίεβο δεν φαίνεται πλέον να είναι μόνο το μέτωπο.
Η ολοένα δυσκολότερη διαδικασία επιστράτευσης έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες κοινωνικής έντασης.
Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης και αυστηρότερου ελέγχου, η αποφυγή στράτευσης συνεχίζει να αποτελεί εκτεταμένο φαινόμενο, ενώ η ανάγκη συνεχούς αναπλήρωσης των απωλειών οδηγεί σε ολοένα πιο επιθετικές μεθόδους στρατολόγησης.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποκλείεται να μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική κρίση τους επόμενους μήνες.
Διαδηλώσεις και πολιτικές αντιδράσεις
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για κινητοποιήσεις στο Κίεβο, ενώ η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Petro Poroshenko ζήτησε την επιστροφή του Fedorov καθώς και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το γεγονός ότι ακόμη και φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις συγκρούονται πλέον δημόσια για τη διαχείριση του πολέμου δείχνει ότι οι διαφωνίες δεν περιορίζονται στην αντιπολίτευση, αλλά διαπερνούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Η δυσαρέσκεια άρχισε να εκδηλώνεται και στους δρόμους του Κιέβου, όπου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με συμμετοχή περίπου δύο χιλιάδων πολιτών.
Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στην πόλη Lviv στη δυτική Ουκρανία, στην Οδησσό, στη Zaporizhia, στο Mykolaiv και την Poltava.
Αν και οι κινητοποιήσεις απέχουν σημαντικά από το μέγεθος ενός νέου Maidan, αποτυπώνουν μια κοινωνία που εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερα σημάδια κόπωσης έπειτα από περισσότερα από τρία χρόνια πολέμου, συνεχών επιστρατεύσεων και οικονομικής επιβάρυνσης.
Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρέθηκε η αποχώρηση του Fedorov από την κυβέρνηση, εξέλιξη που, σύμφωνα με πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και ορισμένους αναλυτές, δεν αντιμετωπίστηκε ως μια απλή κυβερνητική αλλαγή, αλλά ως ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική ηγεσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του Petro Poroshenko, ο οποίος επιχείρησε να αξιοποιήσει πολιτικά τη συγκυρία.
Ο πρώην πρόεδρος και επικεφαλής της παράταξης European Solidarity ζήτησε δημόσια την επιστροφή του Fedorov στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η απομάκρυνσή του αποδυναμώνει τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.
Επανεμφάνιση Poroshenko
Παράλληλα, ο Poroshenko πρόβαλε συγκεκριμένες οικονομικές απαιτήσεις, ζητώντας την επαναφορά χρηματοδότησης ύψους 40 δισεκατομμυρίων hryvnias προς τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και την ανακατεύθυνση κρατικών δαπανών από κοινωνικά προγράμματα προς τις στρατιωτικές ανάγκες.
Η παρέμβασή του αποσκοπεί όχι μόνο στην άσκηση πίεσης προς τον Volodymyr Zelensky, αλλά και στην επανεμφάνισή του ως βασικού εκφραστή ενός τμήματος του πολιτικού κατεστημένου που θεωρεί ότι η σημερινή κυβέρνηση αδυνατεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τον πόλεμο.
Η δημόσια αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν προέρχεται από φιλορωσικούς ή περιθωριακούς πολιτικούς χώρους, αλλά από έναν από τους πιο γνωστούς φιλοδυτικούς πολιτικούς της Ουκρανίας.
Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι οι διαφωνίες δεν αφορούν πλέον μόνο τη στρατηγική απέναντι στη Ρωσία, αλλά επεκτείνονται στον τρόπο λειτουργίας του ίδιου του ουκρανικού κράτους.
Ακόμη κι αν οι διαδηλώσεις παραμένουν περιορισμένες, η πολιτική τους σημασία είναι δυσανάλογα μεγάλη.
Σε μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς παρατεταμένου πολέμου, κάθε δημόσια αμφισβήτηση της κυβερνητικής γραμμής αποκτά ιδιαίτερο βάρος, καθώς μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα εάν οι στρατιωτικές δυσκολίες και οι απαιτήσεις της επιστράτευσης συνεχίσουν να αυξάνονται.
Petro Poroshenko
Ένα μοντέλο διοίκησης που παράγει συγκρούσεις
Πέρα όμως από τα πρόσωπα, η κρίση αποκαλύπτει ένα βαθύτερο δομικό πρόβλημα.
Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση λειτουργεί με πολλαπλά κέντρα εξουσίας: τον πρόεδρο, τον υπουργό Άμυνας, τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων και το Γενικό Επιτελείο.
Αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή η διάρθρωση δημιουργεί αναπόφευκτες επικαλύψεις αρμοδιοτήτων και συνεχείς προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Σε συνθήκες πολέμου υψηλής έντασης, κάθε ασάφεια στην αλυσίδα διοίκησης μετατρέπεται σε επιχειρησιακό πρόβλημα.
Η Δύση επιμένει στο ίδιο αφήγημα
Παρά τις συνεχείς ενδείξεις πολιτικής φθοράς, οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις εξακολουθούν να παρουσιάζουν την Ουκρανία ως παράδειγμα επιτυχούς διακυβέρνησης και αποτελεσματικού συντονισμού.
Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται πολύ πιο σύνθετη.
Η διαδοχική αλλαγή κυβερνήσεων, οι δημόσιες συγκρούσεις μεταξύ κορυφαίων αξιωματούχων, οι δυσκολίες στην επιστράτευση και η αυξανόμενη κοινωνική κόπωση υποδηλώνουν ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται υπό τεράστια πίεση.
Η επιμονή της Δύσης να αντιμετωπίζει κάθε εσωτερικό πρόβλημα ως δευτερεύουσα λεπτομέρεια ενδέχεται τελικά να αποδειχθεί στρατηγικό λάθος.
Όσο οι εσωτερικές αντιθέσεις βαθαίνουν, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διατηρηθεί το αφήγημα της απόλυτης πολιτικής και στρατιωτικής συνοχής.
Πολεμικές πιέσεις
Οι τελευταίες εξελίξεις δεν αποτελούν απλώς ακόμη ένα επεισόδιο κυβερνητικών ανακατατάξεων.
Αντανακλούν τις πιέσεις ενός πολέμου που έχει εισέλθει σε μακρά φάση φθοράς, όπου η πολιτική εξουσία, η στρατιωτική διοίκηση και η κοινωνία δοκιμάζονται ταυτόχρονα.
Είτε οι καταγγελίες που διατυπώνονται επιβεβαιωθούν είτε όχι, το ίδιο το γεγονός ότι κορυφαίοι αξιωματούχοι αλληλοκατηγορούνται δημόσια για αποτυχίες στη διοίκηση και στη διεξαγωγή του πολέμου αποτελεί ένδειξη ότι το εσωτερικό μέτωπο της Ουκρανίας εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερες ρωγμές.
Για τη Δύση, η εικόνα αυτή δημιουργεί ένα δύσκολο ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο μπορεί να συνεχιστεί η απεριόριστη πολιτική και στρατιωτική στήριξη χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ουκρανικής διακυβέρνησης και των πραγματικών εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών