Η Συρία και το Ιράκ έχουν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την οριστικοποίηση της σύμβασης, ενώ βρίσκονται παράλληλα σε συζητήσεις με εταιρείες που θα επενδύσουν στο έργο
Το σχέδιο μεταφοράς ιρακινού πετρελαίου προς τις συριακές ακτές της Μεσογείου, ώστε να παρακαμφθεί το Στενό του Hormuz, απέχει ακόμη τουλάχιστον τέσσερα χρόνια και απαιτεί επενδύσεις ύψους 15 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν το έργο και μίλησαν στο Reuters.
Το σχέδιο του αγωγού, το οποίο στηρίζει η αμερικανική κυβέρνηση ως μέσο περιορισμού της σημασίας του Στενού του Hormuz για τις παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου, βρίσκεται υπό αξιολόγηση από κοινοπραξία εταιρειών, στην οποία συμμετέχει και ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός Chevron.
Η Ουάσινγκτον μιλά για «άχρηστο» Hormuz σε δύο χρόνια
Οι ΗΠΑ προβάλλουν το έργο ως έναν τρόπο ώστε το Χορμούζ να καταστεί «άσχετο» μέσα σε δύο χρόνια.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Η κατασκευή του νέου αγωγού θα χρειαστεί τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με πηγές που συμμετέχουν άμεσα στο έργο και μίλησαν στο Reuters.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο υφιστάμενος πετρελαϊκός αγωγός, ο οποίος παραμένει εκτός λειτουργίας για περισσότερες από δύο δεκαετίες, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το νέο σχέδιο.
Αυτό σημαίνει ότι θα απαιτηθούν νέες υποδομές, γεγονός που περιπλέκει σημαντικά το εγχείρημα, αυξάνει το κόστος και μεταθέτει ακόμη περισσότερο την ολοκλήρωσή του.
Η κρίση επιταχύνει το σχέδιο
Παρά τις καθυστερήσεις, η κρίση στο Hormuz, η οποία έχει διακόψει το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών ιρακινού αργού πετρελαίου, έχει επιταχύνει τα σχέδια Ιράκ και Συρίας για την αποκατάσταση του κατεστραμμένου πετρελαϊκού αγωγού.
Στόχος είναι η μεταφορά αργού από τα κοιτάσματα του Κιρκούκ προς τις μεσογειακές ακτές της Συρίας, δημιουργώντας μια εναλλακτική διαδρομή εξαγωγών που δεν θα εξαρτάται από το Hormuz.
Η ολοκλήρωση της ανακατασκευής του αγωγού από τη Χαντίθα του Ιράκ έως το συριακό λιμάνι Μπανίγιας θα μπορούσε να απαιτήσει «το πολύ τρία χρόνια», είχε δηλώσει νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο Youssef Qablawi, διευθύνων σύμβουλος της κρατικής Syrian Petroleum Company.
Δύο αγωγοί με δυναμικότητα έως 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα
Η Συρία και το Ιράκ έχουν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την οριστικοποίηση της σύμβασης, ενώ βρίσκονται παράλληλα σε συζητήσεις με εταιρείες που θα επενδύσουν στο έργο, σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο.
Το σχέδιο αναμένεται να περιλαμβάνει δύο αγωγούς, με συνολική δυναμικότητα μεταξύ 1,5 και 2 εκατ. βαρελιών πετρελαίου ημερησίως.
Πρόκειται για μια υποδομή που θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τον χάρτη των εξαγωγών ιρακινού πετρελαίου, μειώνοντας την εξάρτηση της χώρας από το Στενό του Χορμούζ.
Η Chevron στο επίκεντρο του σχεδίου
Οι ΗΠΑ αναμένουν ότι αμερικανικές εταιρείες θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανακατασκευή της πετρελαϊκής διαδρομής Κιρκούκ–Μπανίγιας, σύμφωνα με σχετικές αναφορές.
Η συμμετοχή της Chevron στην κοινοπραξία που αξιολογεί τη σκοπιμότητα του έργου αποτελεί ένδειξη της στρατηγικής σημασίας που αποδίδει η Ουάσινγκτον στη δημιουργία εναλλακτικών οδών μεταφοράς πετρελαίου.
Ο αγωγός θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμος για τρεις λόγους: για τις ιρακινές εξαγωγές πετρελαίου χωρίς εξάρτηση από το Στενό, για την οικονομική ανοικοδόμηση της Συρίας μετά τον πόλεμο και για τον περιορισμό της επιρροής του Ιράν στο Στενό του Hormuz.
Το σχέδιο, ωστόσο, αποκαλύπτει και ένα σημαντικό παράδοξο: ενώ η Ουάσινγκτον θέλει να καταστήσει το Hormuz «άχρηστο» σε δύο χρόνια, η εναλλακτική ενεργειακή αρτηρία που θα μπορούσε να το υποκαταστήσει χρειάζεται τουλάχιστον τέσσερα χρόνια και 15 δισ. δολάρια για να γίνει πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Το σχέδιο του αγωγού, το οποίο στηρίζει η αμερικανική κυβέρνηση ως μέσο περιορισμού της σημασίας του Στενού του Hormuz για τις παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου, βρίσκεται υπό αξιολόγηση από κοινοπραξία εταιρειών, στην οποία συμμετέχει και ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός Chevron.
Η Ουάσινγκτον μιλά για «άχρηστο» Hormuz σε δύο χρόνια
Οι ΗΠΑ προβάλλουν το έργο ως έναν τρόπο ώστε το Χορμούζ να καταστεί «άσχετο» μέσα σε δύο χρόνια.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Η κατασκευή του νέου αγωγού θα χρειαστεί τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με πηγές που συμμετέχουν άμεσα στο έργο και μίλησαν στο Reuters.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο υφιστάμενος πετρελαϊκός αγωγός, ο οποίος παραμένει εκτός λειτουργίας για περισσότερες από δύο δεκαετίες, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το νέο σχέδιο.
Αυτό σημαίνει ότι θα απαιτηθούν νέες υποδομές, γεγονός που περιπλέκει σημαντικά το εγχείρημα, αυξάνει το κόστος και μεταθέτει ακόμη περισσότερο την ολοκλήρωσή του.
Η κρίση επιταχύνει το σχέδιο
Παρά τις καθυστερήσεις, η κρίση στο Hormuz, η οποία έχει διακόψει το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών ιρακινού αργού πετρελαίου, έχει επιταχύνει τα σχέδια Ιράκ και Συρίας για την αποκατάσταση του κατεστραμμένου πετρελαϊκού αγωγού.
Στόχος είναι η μεταφορά αργού από τα κοιτάσματα του Κιρκούκ προς τις μεσογειακές ακτές της Συρίας, δημιουργώντας μια εναλλακτική διαδρομή εξαγωγών που δεν θα εξαρτάται από το Hormuz.
Η ολοκλήρωση της ανακατασκευής του αγωγού από τη Χαντίθα του Ιράκ έως το συριακό λιμάνι Μπανίγιας θα μπορούσε να απαιτήσει «το πολύ τρία χρόνια», είχε δηλώσει νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο Youssef Qablawi, διευθύνων σύμβουλος της κρατικής Syrian Petroleum Company.
Δύο αγωγοί με δυναμικότητα έως 2 εκατ. βαρέλια την ημέρα
Η Συρία και το Ιράκ έχουν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την οριστικοποίηση της σύμβασης, ενώ βρίσκονται παράλληλα σε συζητήσεις με εταιρείες που θα επενδύσουν στο έργο, σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο.
Το σχέδιο αναμένεται να περιλαμβάνει δύο αγωγούς, με συνολική δυναμικότητα μεταξύ 1,5 και 2 εκατ. βαρελιών πετρελαίου ημερησίως.
Πρόκειται για μια υποδομή που θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τον χάρτη των εξαγωγών ιρακινού πετρελαίου, μειώνοντας την εξάρτηση της χώρας από το Στενό του Χορμούζ.
Η Chevron στο επίκεντρο του σχεδίου
Οι ΗΠΑ αναμένουν ότι αμερικανικές εταιρείες θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανακατασκευή της πετρελαϊκής διαδρομής Κιρκούκ–Μπανίγιας, σύμφωνα με σχετικές αναφορές.
Η συμμετοχή της Chevron στην κοινοπραξία που αξιολογεί τη σκοπιμότητα του έργου αποτελεί ένδειξη της στρατηγικής σημασίας που αποδίδει η Ουάσινγκτον στη δημιουργία εναλλακτικών οδών μεταφοράς πετρελαίου.
Ο αγωγός θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμος για τρεις λόγους: για τις ιρακινές εξαγωγές πετρελαίου χωρίς εξάρτηση από το Στενό, για την οικονομική ανοικοδόμηση της Συρίας μετά τον πόλεμο και για τον περιορισμό της επιρροής του Ιράν στο Στενό του Hormuz.
Το σχέδιο, ωστόσο, αποκαλύπτει και ένα σημαντικό παράδοξο: ενώ η Ουάσινγκτον θέλει να καταστήσει το Hormuz «άχρηστο» σε δύο χρόνια, η εναλλακτική ενεργειακή αρτηρία που θα μπορούσε να το υποκαταστήσει χρειάζεται τουλάχιστον τέσσερα χρόνια και 15 δισ. δολάρια για να γίνει πραγματικότητα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών