Για πρώτη φορά ένα πρόσωπο τόσο κοντά στον πυρήνα της πολεμικής εξουσίας στην Ουκρανία, όπως ο Fedorov αμφισβήτησε δημόσια την ιδέα ότι η δημοκρατική ανανέωση μπορεί να αναβάλλεται μέχρι ένα απροσδιόριστο «τέλος του πολέμου» - Αυτή η παρέμβαση κλιμακώνει την ήδη έντονη πίεση στον Zelensky
Ο σφετεριστής πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις δυσκολότερες εσωτερικές πολιτικές δοκιμασίες της πολεμικής περιόδου.
Η πίεση δεν προέρχεται μόνο από το μέτωπο ή από τη δύσκολη σχέση με την Ουάσιγκτον, αλλά από το ίδιο το ουκρανικό σύστημα εξουσίας: νέες έρευνες για διαφθορά αγγίζουν υψηλόβαθμους αξιωματούχους, ενώ πρόσωπα που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στον στενό κυβερνητικό κύκλο ανοίγουν δημόσια τη συζήτηση για εκλογές.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πότε θα τελειώσει ο πόλεμος με τη Ρωσία, αλλά πόσο μπορεί να παρατείνεται μια έκτακτη πολιτική τάξη χωρίς ανανέωση της λαϊκής εντολής.
Η πιο ηχηρή παρέμβαση ήρθε από τον Mykhailo Fedorov.
Ο 35χρονος πρώην υπουργός Άμυνας, επί χρόνια στενός πολιτικός σύμμαχος του Zelensky και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της τεχνοκρατικής πτέρυγας της ουκρανικής ηγεσίας, αποπέμφθηκε τον Ιούλιο, έπειτα από μόλις έξι μήνες στο υπουργείο.
Η απομάκρυνσή του συνδέθηκε με έντονες διαφωνίες με τον τότε αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων Oleksandr Syrsky και προκάλεσε διαδηλώσεις στο Κίεβο και σε άλλες πόλεις.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Fedorov πέρασε από τη σιωπηλή διαφωνία στην ανοιχτή πολιτική αμφισβήτηση, ζητώντας «νόμιμο, ασφαλή και ρεαλιστικό μηχανισμό» για επιστροφή σε πλήρη δημοκρατική διαδικασία ακόμη και αν ο πόλεμος συνεχιστεί.
Η φράση του ότι «η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι όμηρος της Ρωσίας» χτυπά στον πυρήνα του πολιτικού επιχειρήματος που έχει χρησιμοποιήσει το Κίεβο από το 2022.
Η ουκρανική νομοθεσία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Zelensky απαγορεύει τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών όσο βρίσκεται σε ισχύ ο στρατιωτικός νόμος, ενώ το Σύνταγμα ορίζει ότι ο εν ενεργεία πρόεδρος συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι να αναλάβει ο νεοεκλεγείς διάδοχός του.
Πρόκειται για μία πολιτικά σύνθετη κατάσταση: ένα καθεστώς εξαίρεσης που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο μπορεί, αν η σύγκρουση γίνει πολυετής ή σχεδόν μόνιμη, να παγώσει επ’ αόριστον τον κανονικό κύκλο πολιτικής λογοδοσίας.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί πολιτικά ο Fedorov.
Δεν ζητά απλώς κάλπες.
Mykhailo Fedorov
Υπό ρωσική ομηρία
Θέτει το ερώτημα ποιος αποφασίζει πότε μια δημοκρατία επιστρέφει στην κανονικότητα.
Αν η απάντηση είναι «όταν τελειώσει ο πόλεμος», τότε στην πράξη η Ρωσία αποκτά έμμεσα τη δυνατότητα να επηρεάζει το εσωτερικό πολιτικό ημερολόγιο της Ουκρανίας, απλώς συνεχίζοντας τις εχθροπραξίες.
Αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα, ιδιαίτερα όταν η πολιτική τάξη που εξελέγη το 2019 εξακολουθεί να κυβερνά το 2026 σε συνθήκες εξαιρετικά διευρυμένων πολεμικών εξουσιών.
Η παρέμβαση απέκτησε μεγαλύτερο βάρος όταν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Dmytro Kuleba υποστήριξε επίσης ότι οι κίνδυνοι από τη μη διεξαγωγή εκλογών μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από τους κινδύνους μιας εκλογικής διαδικασίας εν μέσω πολέμου.
Ο Kuleba προειδοποίησε ουσιαστικά πως κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να μένει παγωμένο για πάντα και ότι η υπόθεση πως οι μεταπολεμικές εκλογές θα είναι αυτομάτως πιο ομαλές είναι αμφισβητήσιμη.
Η σημασία αυτής της θέσης είναι προφανής: η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον σε αντιπολιτευόμενους ή σε φιλορωσικούς κύκλους, αλλά έχει περάσει σε πρώην κορυφαία στελέχη της ίδιας της μετα-2019 εξουσίας.
Dmytro Kuleba
Ασφυκτική πίεση σε Zelensky με διαφθορά
Το δεύτερο μέτωπο είναι ακόμη πιο επιβαρυντικό: η διαφθορά.
Τα ίδια τα ουκρανικά όργανα κατά της διαφθοράς ανακοίνωσαν ότι μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026 άνοιξαν εκατοντάδες νέες υποθέσεις και απήγγειλαν υποψίες σε περισσότερα από εκατό πρόσωπα, με έρευνες σε άμυνα, ενέργεια και υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια. Στις υποθέσεις περιλαμβάνονται πρώην υψηλόβαθμα στελέχη του προεδρικού γραφείου και πρώην υπουργοί.
Τον Αύγουστο, νέα έρευνα για ξέπλυμα εκατομμυρίων δολαρίων έφτασε και πάλι κοντά στην προεδρική διοίκηση, ενώ η Iryna Mudra απομακρύνθηκε από τη θέση της ανώτερης συνεργάτιδας του Zelensky.
Οι αρχές δεν έχουν κατηγορήσει τον ίδιο τον πρόεδρο, και αυτό πρέπει να τονίζεται.
Πολιτικά όμως η επανάληψη τέτοιων υποθέσεων υπονομεύει την εικόνα μιας εξουσίας που ζητά από την κοινωνία τεράστιες θυσίες στο όνομα της εθνικής επιβίωσης.
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της ουκρανικής ηγεσίας.
Ο πόλεμος απαιτεί συγκέντρωση εξουσίας, μυστικότητα, ταχύτητα αποφάσεων και περιορισμούς.
Η δημοκρατία απαιτεί έλεγχο, ανταγωνισμό, διαφάνεια και δυνατότητα πολιτικής τιμωρίας.
Όσο περισσότερο διαρκεί η σύγκρουση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να υποστηρίζεται ότι το πρώτο σύνολο αναγκών μπορεί να υπερισχύει επ’ αόριστον του δεύτερου.
Και όταν εμφανίζονται ταυτόχρονα σκάνδαλα διαφθοράς, αποπομπές κορυφαίων στελεχών και συγκρούσεις στο εσωτερικό της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, η επίκληση της «πολεμικής αναγκαιότητας» αρχίζει αναπόφευκτα να ακούγεται λιγότερο πειστική.
Iryna Mudra
Διπλό παιχνίδι ΗΠΑ
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν μπαίνουν στο κάδρο οι ΗΠΑ.
Τον Δεκέμβριο του 2025 ο Donald Trump είχε δηλώσει στο Politico ότι η Ουκρανία «δεν έχει κάνει εκλογές εδώ και πολύ καιρό» και ότι φτάνει ένα σημείο όπου «δεν είναι πια δημοκρατία».
Η επίθεση ήταν εξαιρετικά βαριά, ιδιαίτερα από τον ηγέτη της χώρας που παραμένει ο σημαντικότερος στρατιωτικός και τεχνολογικός παράγοντας πίσω από την ουκρανική πολεμική προσπάθεια.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Zelensky απάντησε ότι ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε εκλογές μέσα σε 60 έως 90 ημέρες, εφόσον εξασφαλίζονταν οι αναγκαίες εγγυήσεις ασφαλείας και οι νομικές αλλαγές.
Αυτή η λεπτομέρεια είναι κρίσιμη, γιατί δείχνει ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να εμφανίζεται απλώς ως εξωτερικός δάσκαλος δημοκρατίας.
Οι ΗΠΑ πιέζουν το Κίεβο για εκλογές και για διαπραγματεύσεις, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν τον κεντρικό τους ρόλο στη στρατιωτική αρχιτεκτονική του πολέμου.
Αμερικανικά συστήματα εξακολουθούν να φτάνουν στην Ουκρανία, ιδίως μέσω του μηχανισμού PURL.
Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι συχνά υποστηρίζεται, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της νέας ροής δεν πληρώνεται πλέον απευθείας από τον Αμερικανό φορολογούμενο: ευρωπαϊκές χώρες και ο Καναδάς χρηματοδοτούν αγορές αμερικανικού οπλισμού, ενώ το ΝΑΤΟ έχει δεσμευθεί για δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στρατιωτικής βοήθειας το 2026.
Αυτό, όμως, δεν μειώνει την πολιτική αντίφαση της Ουάσιγκτον· την αλλάζει.
Οι ΗΠΑ ζητούν ταχύτερη ειρήνη, επικρίνουν την καθυστέρηση των εκλογών και αμφισβητούν δημόσια τη δημοκρατική ποιότητα της Ουκρανίας, ενώ παράλληλα παραμένουν ο αναντικατάστατος προμηθευτής κρίσιμων οπλικών συστημάτων και ο βασικός διαμορφωτής των όρων υπό τους οποίους το Κίεβο μπορεί να συνεχίσει να πολεμά.
Η αμερικανική πολιτική εμφανίζεται έτσι διπλή: από τη μια πίεση για πολιτική διευθέτηση και από την άλλη διατήρηση μιας στρατιωτικής υποδομής που καθιστά δυνατή τη συνέχιση της σύγκρουσης.
Η υπόσχεση του Trump ότι ο πόλεμος θα τελείωνε γρήγορα δεν έχει υλοποιηθεί· τον Αύγουστο του 2026 η σύγκρουση συνεχίζεται, όπως και η εξάρτηση της Ουκρανίας από δυτικά όπλα και χρηματοδότηση.
Έσπασε το ουκρανικό ταμπού
Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα, επομένως, δεν είναι αν ο Fedorov έχει ήδη τη δύναμη να ανατρέψει τον Zelensky.
Οι τελευταίες ενδείξεις μάλιστα δείχνουν ότι η αρχική κινητοποίηση υπέρ του έχει υποχωρήσει.
Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι έσπασε ένα ταμπού.
Για πρώτη φορά ένα πρόσωπο τόσο κοντά στον πυρήνα της πολεμικής εξουσίας αμφισβήτησε δημόσια την ιδέα ότι η δημοκρατική ανανέωση μπορεί να αναβάλλεται μέχρι ένα απροσδιόριστο «τέλος του πολέμου».
Και η παρέμβασή του συμπίπτει με έρευνες διαφθοράς που τροφοδοτούν την εντύπωση ότι η έκτακτη εξουσία δεν είναι μόνο εργαλείο άμυνας αλλά και περιβάλλον μειωμένης λογοδοσίας.
Η ουκρανική ηγεσία καλείται να εξηγήσει επειγόντως πώς και πότε θα επιστρέψει η χώρα σε πλήρη δημοκρατική κανονικότητα.
Και οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, δεν μπορούν να καταγγέλλουν το δημοκρατικό έλλειμμα του Κιέβου σαν να είναι ένας ουδέτερος τρίτος, όταν έχουν καθοριστικό ρόλο στη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική διαχείριση του πολέμου.
Το ερώτημα των εκλογών έχει πλέον μετατραπεί σε δοκιμασία όχι μόνο για τον Zelensky, αλλά και για ολόκληρη τη δυτική αφήγηση ότι ο πόλεμος διεξάγεται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
Αν αυτή η δημοκρατία δεν μπορεί να βρει τρόπο να ανανεώσει τη λαϊκή εντολή της ύστερα από χρόνια πολέμου, τότε η αντίφαση θα γίνεται όλο και δυσκολότερο να αγνοηθεί.
www.bankingnews.gr
Η πίεση δεν προέρχεται μόνο από το μέτωπο ή από τη δύσκολη σχέση με την Ουάσιγκτον, αλλά από το ίδιο το ουκρανικό σύστημα εξουσίας: νέες έρευνες για διαφθορά αγγίζουν υψηλόβαθμους αξιωματούχους, ενώ πρόσωπα που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στον στενό κυβερνητικό κύκλο ανοίγουν δημόσια τη συζήτηση για εκλογές.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πότε θα τελειώσει ο πόλεμος με τη Ρωσία, αλλά πόσο μπορεί να παρατείνεται μια έκτακτη πολιτική τάξη χωρίς ανανέωση της λαϊκής εντολής.
Η πιο ηχηρή παρέμβαση ήρθε από τον Mykhailo Fedorov.
Ο 35χρονος πρώην υπουργός Άμυνας, επί χρόνια στενός πολιτικός σύμμαχος του Zelensky και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της τεχνοκρατικής πτέρυγας της ουκρανικής ηγεσίας, αποπέμφθηκε τον Ιούλιο, έπειτα από μόλις έξι μήνες στο υπουργείο.
Η απομάκρυνσή του συνδέθηκε με έντονες διαφωνίες με τον τότε αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων Oleksandr Syrsky και προκάλεσε διαδηλώσεις στο Κίεβο και σε άλλες πόλεις.
Παρέμβαση βόμβα FedorovUkraine's ousted defense minister Mykhailo Fedorov called for wartime elections in a video address, arguing the nation faced a crisis of governance, in the biggest internal challenge to President Volodymyr Zelenskiy since Russia's invasion https://t.co/DJRxjcWH6t pic.twitter.com/b72CVNvj4Q
— Reuters (@Reuters) August 19, 2026
Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Fedorov πέρασε από τη σιωπηλή διαφωνία στην ανοιχτή πολιτική αμφισβήτηση, ζητώντας «νόμιμο, ασφαλή και ρεαλιστικό μηχανισμό» για επιστροφή σε πλήρη δημοκρατική διαδικασία ακόμη και αν ο πόλεμος συνεχιστεί.
Η φράση του ότι «η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι όμηρος της Ρωσίας» χτυπά στον πυρήνα του πολιτικού επιχειρήματος που έχει χρησιμοποιήσει το Κίεβο από το 2022.
Η ουκρανική νομοθεσία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Zelensky απαγορεύει τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών όσο βρίσκεται σε ισχύ ο στρατιωτικός νόμος, ενώ το Σύνταγμα ορίζει ότι ο εν ενεργεία πρόεδρος συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι να αναλάβει ο νεοεκλεγείς διάδοχός του.
Πρόκειται για μία πολιτικά σύνθετη κατάσταση: ένα καθεστώς εξαίρεσης που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο μπορεί, αν η σύγκρουση γίνει πολυετής ή σχεδόν μόνιμη, να παγώσει επ’ αόριστον τον κανονικό κύκλο πολιτικής λογοδοσίας.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί πολιτικά ο Fedorov.
Δεν ζητά απλώς κάλπες.
Mykhailo Fedorov
Υπό ρωσική ομηρία
Θέτει το ερώτημα ποιος αποφασίζει πότε μια δημοκρατία επιστρέφει στην κανονικότητα.
Αν η απάντηση είναι «όταν τελειώσει ο πόλεμος», τότε στην πράξη η Ρωσία αποκτά έμμεσα τη δυνατότητα να επηρεάζει το εσωτερικό πολιτικό ημερολόγιο της Ουκρανίας, απλώς συνεχίζοντας τις εχθροπραξίες.
Αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα, ιδιαίτερα όταν η πολιτική τάξη που εξελέγη το 2019 εξακολουθεί να κυβερνά το 2026 σε συνθήκες εξαιρετικά διευρυμένων πολεμικών εξουσιών.
Η παρέμβαση απέκτησε μεγαλύτερο βάρος όταν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Dmytro Kuleba υποστήριξε επίσης ότι οι κίνδυνοι από τη μη διεξαγωγή εκλογών μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από τους κινδύνους μιας εκλογικής διαδικασίας εν μέσω πολέμου.
Ο Kuleba προειδοποίησε ουσιαστικά πως κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να μένει παγωμένο για πάντα και ότι η υπόθεση πως οι μεταπολεμικές εκλογές θα είναι αυτομάτως πιο ομαλές είναι αμφισβητήσιμη.
Η σημασία αυτής της θέσης είναι προφανής: η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον σε αντιπολιτευόμενους ή σε φιλορωσικούς κύκλους, αλλά έχει περάσει σε πρώην κορυφαία στελέχη της ίδιας της μετα-2019 εξουσίας.
Dmytro Kuleba
Ασφυκτική πίεση σε Zelensky με διαφθορά
Το δεύτερο μέτωπο είναι ακόμη πιο επιβαρυντικό: η διαφθορά.
Τα ίδια τα ουκρανικά όργανα κατά της διαφθοράς ανακοίνωσαν ότι μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026 άνοιξαν εκατοντάδες νέες υποθέσεις και απήγγειλαν υποψίες σε περισσότερα από εκατό πρόσωπα, με έρευνες σε άμυνα, ενέργεια και υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια. Στις υποθέσεις περιλαμβάνονται πρώην υψηλόβαθμα στελέχη του προεδρικού γραφείου και πρώην υπουργοί.
Τον Αύγουστο, νέα έρευνα για ξέπλυμα εκατομμυρίων δολαρίων έφτασε και πάλι κοντά στην προεδρική διοίκηση, ενώ η Iryna Mudra απομακρύνθηκε από τη θέση της ανώτερης συνεργάτιδας του Zelensky.
Οι αρχές δεν έχουν κατηγορήσει τον ίδιο τον πρόεδρο, και αυτό πρέπει να τονίζεται.
Πολιτικά όμως η επανάληψη τέτοιων υποθέσεων υπονομεύει την εικόνα μιας εξουσίας που ζητά από την κοινωνία τεράστιες θυσίες στο όνομα της εθνικής επιβίωσης.
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της ουκρανικής ηγεσίας.
Ο πόλεμος απαιτεί συγκέντρωση εξουσίας, μυστικότητα, ταχύτητα αποφάσεων και περιορισμούς.
Η δημοκρατία απαιτεί έλεγχο, ανταγωνισμό, διαφάνεια και δυνατότητα πολιτικής τιμωρίας.
Όσο περισσότερο διαρκεί η σύγκρουση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να υποστηρίζεται ότι το πρώτο σύνολο αναγκών μπορεί να υπερισχύει επ’ αόριστον του δεύτερου.
Και όταν εμφανίζονται ταυτόχρονα σκάνδαλα διαφθοράς, αποπομπές κορυφαίων στελεχών και συγκρούσεις στο εσωτερικό της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, η επίκληση της «πολεμικής αναγκαιότητας» αρχίζει αναπόφευκτα να ακούγεται λιγότερο πειστική.
Iryna Mudra
Διπλό παιχνίδι ΗΠΑ
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν μπαίνουν στο κάδρο οι ΗΠΑ.
Τον Δεκέμβριο του 2025 ο Donald Trump είχε δηλώσει στο Politico ότι η Ουκρανία «δεν έχει κάνει εκλογές εδώ και πολύ καιρό» και ότι φτάνει ένα σημείο όπου «δεν είναι πια δημοκρατία».
Η επίθεση ήταν εξαιρετικά βαριά, ιδιαίτερα από τον ηγέτη της χώρας που παραμένει ο σημαντικότερος στρατιωτικός και τεχνολογικός παράγοντας πίσω από την ουκρανική πολεμική προσπάθεια.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Zelensky απάντησε ότι ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε εκλογές μέσα σε 60 έως 90 ημέρες, εφόσον εξασφαλίζονταν οι αναγκαίες εγγυήσεις ασφαλείας και οι νομικές αλλαγές.
Αυτή η λεπτομέρεια είναι κρίσιμη, γιατί δείχνει ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να εμφανίζεται απλώς ως εξωτερικός δάσκαλος δημοκρατίας.
Οι ΗΠΑ πιέζουν το Κίεβο για εκλογές και για διαπραγματεύσεις, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν τον κεντρικό τους ρόλο στη στρατιωτική αρχιτεκτονική του πολέμου.
Αμερικανικά συστήματα εξακολουθούν να φτάνουν στην Ουκρανία, ιδίως μέσω του μηχανισμού PURL.
Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι συχνά υποστηρίζεται, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της νέας ροής δεν πληρώνεται πλέον απευθείας από τον Αμερικανό φορολογούμενο: ευρωπαϊκές χώρες και ο Καναδάς χρηματοδοτούν αγορές αμερικανικού οπλισμού, ενώ το ΝΑΤΟ έχει δεσμευθεί για δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στρατιωτικής βοήθειας το 2026.
Αυτό, όμως, δεν μειώνει την πολιτική αντίφαση της Ουάσιγκτον· την αλλάζει.
Οι ΗΠΑ ζητούν ταχύτερη ειρήνη, επικρίνουν την καθυστέρηση των εκλογών και αμφισβητούν δημόσια τη δημοκρατική ποιότητα της Ουκρανίας, ενώ παράλληλα παραμένουν ο αναντικατάστατος προμηθευτής κρίσιμων οπλικών συστημάτων και ο βασικός διαμορφωτής των όρων υπό τους οποίους το Κίεβο μπορεί να συνεχίσει να πολεμά.
Η αμερικανική πολιτική εμφανίζεται έτσι διπλή: από τη μια πίεση για πολιτική διευθέτηση και από την άλλη διατήρηση μιας στρατιωτικής υποδομής που καθιστά δυνατή τη συνέχιση της σύγκρουσης.
Η υπόσχεση του Trump ότι ο πόλεμος θα τελείωνε γρήγορα δεν έχει υλοποιηθεί· τον Αύγουστο του 2026 η σύγκρουση συνεχίζεται, όπως και η εξάρτηση της Ουκρανίας από δυτικά όπλα και χρηματοδότηση.
Έσπασε το ουκρανικό ταμπού
Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα, επομένως, δεν είναι αν ο Fedorov έχει ήδη τη δύναμη να ανατρέψει τον Zelensky.
Οι τελευταίες ενδείξεις μάλιστα δείχνουν ότι η αρχική κινητοποίηση υπέρ του έχει υποχωρήσει.
Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι έσπασε ένα ταμπού.
Για πρώτη φορά ένα πρόσωπο τόσο κοντά στον πυρήνα της πολεμικής εξουσίας αμφισβήτησε δημόσια την ιδέα ότι η δημοκρατική ανανέωση μπορεί να αναβάλλεται μέχρι ένα απροσδιόριστο «τέλος του πολέμου».
Και η παρέμβασή του συμπίπτει με έρευνες διαφθοράς που τροφοδοτούν την εντύπωση ότι η έκτακτη εξουσία δεν είναι μόνο εργαλείο άμυνας αλλά και περιβάλλον μειωμένης λογοδοσίας.
Η ουκρανική ηγεσία καλείται να εξηγήσει επειγόντως πώς και πότε θα επιστρέψει η χώρα σε πλήρη δημοκρατική κανονικότητα.
Και οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, δεν μπορούν να καταγγέλλουν το δημοκρατικό έλλειμμα του Κιέβου σαν να είναι ένας ουδέτερος τρίτος, όταν έχουν καθοριστικό ρόλο στη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική διαχείριση του πολέμου.
Το ερώτημα των εκλογών έχει πλέον μετατραπεί σε δοκιμασία όχι μόνο για τον Zelensky, αλλά και για ολόκληρη τη δυτική αφήγηση ότι ο πόλεμος διεξάγεται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.
Αν αυτή η δημοκρατία δεν μπορεί να βρει τρόπο να ανανεώσει τη λαϊκή εντολή της ύστερα από χρόνια πολέμου, τότε η αντίφαση θα γίνεται όλο και δυσκολότερο να αγνοηθεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών