Ο Merz ακύρωσε προγραμματισμένη μετάβαση στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με κυβερνητική πηγή να δηλώνει ότι η παρουσία του απαιτείται στο Βερολίνο
Η πολιτική ισορροπία στη Γερμανία μεταβάλλεται με ταχύτητα που πριν από λίγα χρόνια θα φαινόταν σχεδόν αδιανόητη.
Το πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (Alternative für Deutschland – AfD) δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ισχυρή δύναμη διαμαρτυρίας στα ανατολικά κρατίδια.
Έχει περάσει στην πρώτη θέση των εθνικών δημοσκοπήσεων, πέτυχε πριν από δύο εβδομάδες την πρώτη νίκη της σε εκλογές κρατιδίου στη Σαξονία-Άνχαλτ και την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου, διεκδικεί ακόμη μία πρωτιά στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.
Στην τελευταία δημοσκόπηση του ARD η AfD καταγράφεται στο 27%, έναντι 21% των CDU/CSU.
Άλλες πρόσφατες μετρήσεις που επικαλείται το Reuters τοποθετούν την AfD ακόμη ψηλότερα, στο 27%-29%, ενώ το συντηρητικό μπλοκ του Friedrich Merz βρίσκεται μεταξύ 18% και 20%.
Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν στιγμιότυπα και όχι εκλογικά αποτελέσματα, αλλά η μεταξύ τους απόσταση αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής πίεσης που αντιμετωπίζει σήμερα η καγκελαρία.
Η μεγάλη τομή ήρθε στις 6 Σεπτεμβρίου στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Η AfD συγκέντρωσε 43,8%, υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό της σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και καταγράφοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της ιστορίας της σε εκλογές κρατιδίου.
Η CDU περιορίστηκε στο 17,2%, το χειρότερο αποτέλεσμά της στην περιοχή.
Η AfD δεν κατέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία, αλλά το πολιτικό μήνυμα ήταν δύσκολο να αγνοηθεί: για πρώτη φορά το κόμμα βγήκε πρώτο σε εκλογές κρατιδίου και μάλιστα με διαφορά μεγαλύτερη των 26 ποσοστιαίων μονάδων από τους Χριστιανοδημοκράτες.
Καθοριστικό τεστ
Το επόμενο τεστ έρχεται την Κυριακή (20/9).
Περίπου 1,3 εκατ. ψηφοφόροι καλούνται στις κάλπες στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, ενώ την ίδια ημέρα διεξάγονται εκλογές και στο Βερολίνο.
Στο βορειοανατολικό κρατίδιο, η μάχη έχει εξελιχθεί σε σύγκρουση μεταξύ της AfD και της SPD της δημοφιλούς πρωθυπουργού Manuela Schwesig.
Η τελευταία μέτρηση της INSA που επικαλείται το Reuters δίνει 37% στην AfD και 35% στην SPD.
Η CDU του Merz βρίσκεται μόλις στο 7%, αντιμετωπίζοντας ακόμη και το ενδεχόμενο να πλησιάσει επικίνδυνα το όριο εισόδου στο κοινοβούλιο.
Στο Βερολίνο η εικόνα είναι διαφορετική.
Η τελευταία έρευνα της ARD δίνει 21% στη Die Linke, 20% στην CDU και 18% στην AfD.
Όμως και εκεί η υφιστάμενη κυβερνητική συμμαχία CDU-SPD δεν συγκεντρώνει, σύμφωνα με τη μέτρηση, κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Έτσι, δύο διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις την ίδια ημέρα μπορούν να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την πίεση προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Για τον Friedrich Merz το πρόβλημα πλέον δεν περιορίζεται στις κάλπες των ανατολικών κρατιδίων.
Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη της καγκελαρίας, η δημοτικότητά του έχει υποχωρήσει σημαντικά.
Το Reuters αναφέρει ότι η προσωπική αποδοχή του έχει πέσει ακόμη και στο 14% σε εθνικό επίπεδο, ενώ πρόσφατη έρευνα της INSA έδειξε ότι το 78% των ερωτηθέντων δεν τον θεωρεί πλέον το κατάλληλο πρόσωπο για τη θέση του καγκελαρίου.
Το ίδιο πιστεύει πλέον και πλειοψηφία ψηφοφόρων της ίδιας της CDU.
Οι κλυδωνισμοί έφθασαν μέχρι την κορυφή του κόμματος.
Ο Merz ακύρωσε προγραμματισμένη μετάβαση στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με κυβερνητική πηγή να δηλώνει ότι η παρουσία του απαιτείται στο Βερολίνο.
Η CDU προγραμμάτισε παράλληλα ειδική συνεδρίαση για την Κυριακή, με στόχο να αξιολογήσει τα εκλογικά αποτελέσματα και να εμφανίσει ενότητα γύρω από τον καγκελάριο.
Ο ίδιος επιμένει ότι σκοπεύει να εξαντλήσει την τετραετή θητεία του.
Πίσω από την κρίση βρίσκονται όμως βαθύτερα ζητήματα: ασθενής οικονομική ανάπτυξη, αυξημένο κόστος ζωής, ακριβή ενέργεια, μεταναστευτικό, δυσπιστία απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και αυξανόμενη διαφωνία για την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας.
Σε αυτό το περιβάλλον, η AfD έχει συνδέσει το εσωτερικό οικονομικό της μήνυμα με μια σαφώς διαφορετική πολιτική απέναντι στη Ρωσία.
Υποστηρίζει την επανεκκίνηση των ενεργειακών σχέσεων, την άρση περιορισμών στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο και την αποκατάσταση στενότερων δεσμών με τη Μόσχα
Η συμπρόεδρος της AfD Alice Weidel έχει υποστηρίξει ότι η φθηνή ρωσική ενέργεια αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες της επιτυχίας του γερμανικού βιομηχανικού μοντέλου.
Μάλιστα, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Reuters στις 18 Σεπτεμβρίου, βρίσκονται σε προκαταρκτικό στάδιο συζητήσεις για συνάντηση το 2027 μεταξύ του Ρώσου οικονομικού απεσταλμένου Kirill Dmitriev και της ηγεσίας της AfD, Alice Weidel και Tino Chrupalla, με αντικείμενο μεταξύ άλλων την πιθανή επιστροφή ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία.
Εκπρόσωποι των εμπλεκομένων δεν σχολίασαν τις πληροφορίες.
Alice Weidel
Και τότε παρενέβη ο Putin
Μέσα σε αυτή την πολιτική συγκυρία αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι δηλώσεις του Vladimir Putin στο Νέο Δελχί.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν από τη σύνοδο των BRICS στην Ινδία, ο Ρώσος πρόεδρος ρωτήθηκε για την εκλογική επιτυχία της AfD και τη γενικότερη μετατόπιση που καταγράφεται στη Γερμανία.
Αρχικά απέφυγε να σχολιάσει ευθέως την εσωτερική πολιτική μιας άλλης χώρας.
Αμέσως μετά, όμως, παρουσίασε τη δική του εξήγηση.
Κατά τον Putin, όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη αποτελούν συνέπεια «συστημικών λαθών» δυτικών πολιτικών ελίτ στους τομείς της πολιτικής, της ασφάλειας και της οικονομίας.
Η ανάλυσή του στηρίχθηκε σε τρεις άξονες.
Ο πρώτος ήταν πολιτικός.
Ο Putin υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει μια εικόνα μόνιμης ρωσικής απειλής, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε κατασκευασμένη.
Σύνδεσε μάλιστα τη σημερινή γερμανική πολιτική με την κληρονομιά του Helmut Kohl, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινές επιλογές της CDU απέχουν σημαντικά από την αντίληψη του πρώην καγκελαρίου.
Ο Putin είπε ότι γνώριζε προσωπικά τον Kohl και ότι είχαν συζητήσει επανειλημμένα τις γερμανορωσικές σχέσεις.
Σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, ο Kohl θεωρούσε ότι το μέλλον της Γερμανίας και της Ευρώπης απαιτούσε στενές, σταθερές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τη Ρωσία.
Ο δεύτερος άξονας ήταν η ασφάλεια.
Ο Ρώσος πρόεδρος επανέφερε τη γνωστή θέση της Μόσχας ότι η συνεχής διεύρυνση του NATO προς ανατολάς και η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας δημιούργησαν το υπόβαθρο της σημερινής σύγκρουσης.
Προειδοποίησε επίσης ότι ενδεχόμενη ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα σήμαινε, κατά τη διατύπωσή του, πόλεμο με τη Ρωσία.
Η θέση αυτή αμφισβητείται κατηγορηματικά από το NATO, το οποίο υποστηρίζει ότι κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει δικαίωμα να επιλέγει τις συμμαχίες του και αποδίδει στη Ρωσία την ευθύνη για την έναρξη της πλήρους κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία το 2022.
Η ενέργεια στο κέντρο της αντιπαράθεσης
Ο τρίτος και ίσως πιο άμεσα συνδεδεμένος με τη γερμανική καθημερινότητα άξονας της παρέμβασης Putin ήταν η ενέργεια.
Ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι η Ευρώπη εγκατέλειψε ένα σύστημα μακροχρόνιων συμβολαίων ρωσικού φυσικού αερίου, όταν οι τιμές βρίσκονταν περίπου στα 150-180 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα, για ένα πολύ ακριβότερο σύστημα αγοράς.
Στις δηλώσεις του μίλησε για τιμές της τάξης των 1.000 δολαρίων ή ευρώ και προειδοποίησε ότι μπορούν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο.
Η ενεργειακή πίεση είναι σήμερα υπαρκτή.
Τα ευρωπαϊκά αποθέματα φυσικού αερίου βρίσκονται περίπου στο 69%, σημαντικά χαμηλότερα από τον εποχικό μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας, ενώ οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα στο 2026.
Την ίδια στιγμή, οι επικριτές μιας επιστροφής στο ρωσικό αέριο υποστηρίζουν ότι η προηγούμενη εξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία αποτέλεσε στρατηγικό κίνδυνο και δεν πρέπει να επαναληφθεί.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής συζήτησης που ανοίγει η άνοδος της AfD.
Ο Vladimir Putin παρουσιάζει το γερμανικό εκλογικό κύμα ως αποτέλεσμα αποτυχίας μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.
Η AfD, από την πλευρά της, συνδέει την οικονομία, τις τιμές ενέργειας, το μεταναστευτικό και την εξωτερική πολιτική σε ένα ενιαίο αντικυβερνητικό αφήγημα.
Οι αντίπαλοί της αντιτείνουν ότι μια επιστροφή στη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση θα δημιουργούσε ξανά στρατηγική ευπάθεια.
Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση αυτή δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο της γερμανικής πολιτικής.
Με την AfD πρώτη στις εθνικές δημοσκοπήσεις, με το 43,8% της Σαξονίας-Άνχαλτ ήδη καταγεγραμμένο και με μια ακόμη κρίσιμη αναμέτρηση στις 20 Σεπτεμβρίου, η σχέση της Γερμανίας με τη Ρωσία, την Ουκρανία και το μεταπολεμικό μοντέλο ασφάλειας της Ευρώπης επιστρέφει δυναμικά στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Και για τον Friedrich Merz, το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτή η συζήτηση διεξάγεται πλέον σε ένα εκλογικό τοπίο πολύ διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ανέλαβε την καγκελαρία.
www.bankingnews.gr
Το πατριωτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (Alternative für Deutschland – AfD) δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ισχυρή δύναμη διαμαρτυρίας στα ανατολικά κρατίδια.
Έχει περάσει στην πρώτη θέση των εθνικών δημοσκοπήσεων, πέτυχε πριν από δύο εβδομάδες την πρώτη νίκη της σε εκλογές κρατιδίου στη Σαξονία-Άνχαλτ και την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου, διεκδικεί ακόμη μία πρωτιά στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.
Στην τελευταία δημοσκόπηση του ARD η AfD καταγράφεται στο 27%, έναντι 21% των CDU/CSU.
Άλλες πρόσφατες μετρήσεις που επικαλείται το Reuters τοποθετούν την AfD ακόμη ψηλότερα, στο 27%-29%, ενώ το συντηρητικό μπλοκ του Friedrich Merz βρίσκεται μεταξύ 18% και 20%.
Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν στιγμιότυπα και όχι εκλογικά αποτελέσματα, αλλά η μεταξύ τους απόσταση αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής πίεσης που αντιμετωπίζει σήμερα η καγκελαρία.
Η μεγάλη τομή ήρθε στις 6 Σεπτεμβρίου στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Η AfD συγκέντρωσε 43,8%, υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό της σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και καταγράφοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της ιστορίας της σε εκλογές κρατιδίου.
Η CDU περιορίστηκε στο 17,2%, το χειρότερο αποτέλεσμά της στην περιοχή.
Η AfD δεν κατέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία, αλλά το πολιτικό μήνυμα ήταν δύσκολο να αγνοηθεί: για πρώτη φορά το κόμμα βγήκε πρώτο σε εκλογές κρατιδίου και μάλιστα με διαφορά μεγαλύτερη των 26 ποσοστιαίων μονάδων από τους Χριστιανοδημοκράτες.
Καθοριστικό τεστ
Το επόμενο τεστ έρχεται την Κυριακή (20/9).
Περίπου 1,3 εκατ. ψηφοφόροι καλούνται στις κάλπες στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, ενώ την ίδια ημέρα διεξάγονται εκλογές και στο Βερολίνο.
Στο βορειοανατολικό κρατίδιο, η μάχη έχει εξελιχθεί σε σύγκρουση μεταξύ της AfD και της SPD της δημοφιλούς πρωθυπουργού Manuela Schwesig.
Η τελευταία μέτρηση της INSA που επικαλείται το Reuters δίνει 37% στην AfD και 35% στην SPD.
Η CDU του Merz βρίσκεται μόλις στο 7%, αντιμετωπίζοντας ακόμη και το ενδεχόμενο να πλησιάσει επικίνδυνα το όριο εισόδου στο κοινοβούλιο.
Στο Βερολίνο η εικόνα είναι διαφορετική.
Η τελευταία έρευνα της ARD δίνει 21% στη Die Linke, 20% στην CDU και 18% στην AfD.
Όμως και εκεί η υφιστάμενη κυβερνητική συμμαχία CDU-SPD δεν συγκεντρώνει, σύμφωνα με τη μέτρηση, κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Έτσι, δύο διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις την ίδια ημέρα μπορούν να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την πίεση προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Ο Merz στο μάτι του κυκλώνα - Ακυρώνει όλα τα ταξίδιαGermany, Forschungsgruppe Wahlen poll:
— Europe Elects (@EuropeElects) September 17, 2026
Mecklenburg-Vorpommern regional election
SPD (S&D): 37% (+3)
AfD (ESN): 36% (-1)
LINKE (LEFT): 9% (-1)
CDU (EPP): 6% (-1)
GRÜNE (Greens/EFA): 5%
BSW (NI): 4%
+/- vs. 07-10 September 2026
Fieldwork: N/A
➤ https://t.co/bbexiPyox9 pic.twitter.com/M6MuYmuPwL
Για τον Friedrich Merz το πρόβλημα πλέον δεν περιορίζεται στις κάλπες των ανατολικών κρατιδίων.
Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη της καγκελαρίας, η δημοτικότητά του έχει υποχωρήσει σημαντικά.
Το Reuters αναφέρει ότι η προσωπική αποδοχή του έχει πέσει ακόμη και στο 14% σε εθνικό επίπεδο, ενώ πρόσφατη έρευνα της INSA έδειξε ότι το 78% των ερωτηθέντων δεν τον θεωρεί πλέον το κατάλληλο πρόσωπο για τη θέση του καγκελαρίου.
Το ίδιο πιστεύει πλέον και πλειοψηφία ψηφοφόρων της ίδιας της CDU.
Οι κλυδωνισμοί έφθασαν μέχρι την κορυφή του κόμματος.
Ο Merz ακύρωσε προγραμματισμένη μετάβαση στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με κυβερνητική πηγή να δηλώνει ότι η παρουσία του απαιτείται στο Βερολίνο.
Η CDU προγραμμάτισε παράλληλα ειδική συνεδρίαση για την Κυριακή, με στόχο να αξιολογήσει τα εκλογικά αποτελέσματα και να εμφανίσει ενότητα γύρω από τον καγκελάριο.
Ο ίδιος επιμένει ότι σκοπεύει να εξαντλήσει την τετραετή θητεία του.
Πίσω από την κρίση βρίσκονται όμως βαθύτερα ζητήματα: ασθενής οικονομική ανάπτυξη, αυξημένο κόστος ζωής, ακριβή ενέργεια, μεταναστευτικό, δυσπιστία απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα και αυξανόμενη διαφωνία για την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας.
Σε αυτό το περιβάλλον, η AfD έχει συνδέσει το εσωτερικό οικονομικό της μήνυμα με μια σαφώς διαφορετική πολιτική απέναντι στη Ρωσία.
Υποστηρίζει την επανεκκίνηση των ενεργειακών σχέσεων, την άρση περιορισμών στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο και την αποκατάσταση στενότερων δεσμών με τη Μόσχα
Η συμπρόεδρος της AfD Alice Weidel έχει υποστηρίξει ότι η φθηνή ρωσική ενέργεια αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες της επιτυχίας του γερμανικού βιομηχανικού μοντέλου.
Μάλιστα, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Reuters στις 18 Σεπτεμβρίου, βρίσκονται σε προκαταρκτικό στάδιο συζητήσεις για συνάντηση το 2027 μεταξύ του Ρώσου οικονομικού απεσταλμένου Kirill Dmitriev και της ηγεσίας της AfD, Alice Weidel και Tino Chrupalla, με αντικείμενο μεταξύ άλλων την πιθανή επιστροφή ρωσικού φυσικού αερίου στη Γερμανία.
Εκπρόσωποι των εμπλεκομένων δεν σχολίασαν τις πληροφορίες.
Alice Weidel
Και τότε παρενέβη ο Putin
Μέσα σε αυτή την πολιτική συγκυρία αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι δηλώσεις του Vladimir Putin στο Νέο Δελχί.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν από τη σύνοδο των BRICS στην Ινδία, ο Ρώσος πρόεδρος ρωτήθηκε για την εκλογική επιτυχία της AfD και τη γενικότερη μετατόπιση που καταγράφεται στη Γερμανία.
Αρχικά απέφυγε να σχολιάσει ευθέως την εσωτερική πολιτική μιας άλλης χώρας.
Αμέσως μετά, όμως, παρουσίασε τη δική του εξήγηση.
Κατά τον Putin, όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη αποτελούν συνέπεια «συστημικών λαθών» δυτικών πολιτικών ελίτ στους τομείς της πολιτικής, της ασφάλειας και της οικονομίας.
Η ανάλυσή του στηρίχθηκε σε τρεις άξονες.
Ο πρώτος ήταν πολιτικός.
Ο Putin υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει μια εικόνα μόνιμης ρωσικής απειλής, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε κατασκευασμένη.
Σύνδεσε μάλιστα τη σημερινή γερμανική πολιτική με την κληρονομιά του Helmut Kohl, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινές επιλογές της CDU απέχουν σημαντικά από την αντίληψη του πρώην καγκελαρίου.
Ο Putin είπε ότι γνώριζε προσωπικά τον Kohl και ότι είχαν συζητήσει επανειλημμένα τις γερμανορωσικές σχέσεις.
Σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, ο Kohl θεωρούσε ότι το μέλλον της Γερμανίας και της Ευρώπης απαιτούσε στενές, σταθερές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τη Ρωσία.
Ο δεύτερος άξονας ήταν η ασφάλεια.
Ο Ρώσος πρόεδρος επανέφερε τη γνωστή θέση της Μόσχας ότι η συνεχής διεύρυνση του NATO προς ανατολάς και η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας δημιούργησαν το υπόβαθρο της σημερινής σύγκρουσης.
Προειδοποίησε επίσης ότι ενδεχόμενη ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία θα σήμαινε, κατά τη διατύπωσή του, πόλεμο με τη Ρωσία.
Η θέση αυτή αμφισβητείται κατηγορηματικά από το NATO, το οποίο υποστηρίζει ότι κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει δικαίωμα να επιλέγει τις συμμαχίες του και αποδίδει στη Ρωσία την ευθύνη για την έναρξη της πλήρους κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία το 2022.
Η ενέργεια στο κέντρο της αντιπαράθεσης
Ο τρίτος και ίσως πιο άμεσα συνδεδεμένος με τη γερμανική καθημερινότητα άξονας της παρέμβασης Putin ήταν η ενέργεια.
Ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι η Ευρώπη εγκατέλειψε ένα σύστημα μακροχρόνιων συμβολαίων ρωσικού φυσικού αερίου, όταν οι τιμές βρίσκονταν περίπου στα 150-180 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα, για ένα πολύ ακριβότερο σύστημα αγοράς.
Στις δηλώσεις του μίλησε για τιμές της τάξης των 1.000 δολαρίων ή ευρώ και προειδοποίησε ότι μπορούν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο.
Η ενεργειακή πίεση είναι σήμερα υπαρκτή.
Τα ευρωπαϊκά αποθέματα φυσικού αερίου βρίσκονται περίπου στο 69%, σημαντικά χαμηλότερα από τον εποχικό μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας, ενώ οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα στο 2026.
Την ίδια στιγμή, οι επικριτές μιας επιστροφής στο ρωσικό αέριο υποστηρίζουν ότι η προηγούμενη εξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία αποτέλεσε στρατηγικό κίνδυνο και δεν πρέπει να επαναληφθεί.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής συζήτησης που ανοίγει η άνοδος της AfD.
Ο Vladimir Putin παρουσιάζει το γερμανικό εκλογικό κύμα ως αποτέλεσμα αποτυχίας μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.
Η AfD, από την πλευρά της, συνδέει την οικονομία, τις τιμές ενέργειας, το μεταναστευτικό και την εξωτερική πολιτική σε ένα ενιαίο αντικυβερνητικό αφήγημα.
Οι αντίπαλοί της αντιτείνουν ότι μια επιστροφή στη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση θα δημιουργούσε ξανά στρατηγική ευπάθεια.
Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση αυτή δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο της γερμανικής πολιτικής.
Με την AfD πρώτη στις εθνικές δημοσκοπήσεις, με το 43,8% της Σαξονίας-Άνχαλτ ήδη καταγεγραμμένο και με μια ακόμη κρίσιμη αναμέτρηση στις 20 Σεπτεμβρίου, η σχέση της Γερμανίας με τη Ρωσία, την Ουκρανία και το μεταπολεμικό μοντέλο ασφάλειας της Ευρώπης επιστρέφει δυναμικά στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Και για τον Friedrich Merz, το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτή η συζήτηση διεξάγεται πλέον σε ένα εκλογικό τοπίο πολύ διαφορετικό από εκείνο στο οποίο ανέλαβε την καγκελαρία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών