O Economist είχε προειδοποιήσει από το 2025 ότι ένας πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας στοχοποιώντας τις πετρελαϊκές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας ή μπλοκάροντας τα Στενά του Hormuz
Μετά την απρόκλητη και παράνομη ισραηλινή στρατιωτική επιθετικότητα κατά του Ιράν το 2025, το περιοδικό The Economist τοποθέτησε μια σκισμένη ιρανική σημαία στο εξώφυλλό του και ρώτησε: «Πώς θα τελειώσει αυτό;»
Η εικόνα ερμηνεύτηκε ευρέως ως μεταφορά για την πιθανή κατάρρευση ή τον κατακερματισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας απέναντι σε μια συντριπτική στρατιωτική δύναμη.
Εκείνη την εποχή, η αφήγηση γύρω από το Ιράν κυριαρχούνταν από προβλέψεις για την επικείμενη ήττα του, την αποδυνάμωση της ηγεσίας του, ακόμη και την πιθανή κατάρρευση του Ιράν υπό το βάρος μιας επιθετικότητας που ήρθε εν μέσω έμμεσων πυρηνικών συνομιλιών Ιράν-ΗΠΑ.
Ο Economist συνέχισε ρωτώντας αν αυτό που περιέγραφε ως ο πρώτος πόλεμος του Ισραήλ εναντίον του Ιράν «θα είναι και ο τελευταίος» ή αν θα «οδηγήσει σε μια σειρά πολέμων Ιράν-Ισραήλ που θα βυθίσουν» τη Δυτική Ασία σε χρόνια, αν όχι δεκαετίες, περαιτέρω βίας.
Γραμμένο πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενταχθούν άμεσα στον επιθετικό πόλεμο βομβαρδίζοντας παράνομα τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Fordow, Natanz, και Isfahan στις 22 Ιουνίου 2025, το άρθρο πρότεινε επίσης ότι η Ουάσινγκτον θα έπρεπε να προχωρήσει πέρα από την «απλή υπεράσπιση του Ισραήλ και την αποτροπή του Ιράν» και να ενταχθεί στο κατοχικό καθεστώς στην επίθεση κατά του ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Ωστόσο, ακόμη και τότε, ο Economist προειδοποίησε ότι ένας τέτοιος πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας στοχοποιώντας τις πετρελαϊκές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας ή μπλοκάροντας τα Στενά του Hormuz, μια ζωτική αρτηρία για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.
Το Ιράν, ωστόσο, δεν μετέτρεψε τον πόλεμο σε περιφερειακό πόλεμο σε εκείνο το στάδιο, ούτε έκλεισε το Στενό του Hormuz. Ανταπέδωσε αποφασιστικά και προκάλεσε τεράστιες ζημιές στο Ισραήλ.
Μετά από ένα ισχυρό κύμα αντιποίνων εναντίον των κατεχόμενων από το Ισραήλ εδαφών, η Ισλαμική Δημοκρατία απέδειξε ότι διατηρούσε την ικανότητα να επιβάλλει υψηλό κόστος στους αντιπάλους της.
Την 1η Φεβρουαρίου 2026, ο δολοφονημένος Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Khamenei, προειδοποίησε ότι οποιοσδήποτε νέος πόλεμος ξεκινήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν θα εξελιχθεί αναπόφευκτα σε περιφερειακό πόλεμο, που θα πλήξει όλες τις χώρες της περιοχής.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν έναν δεύτερο γύρο στρατιωτικής επιθετικότητας εναντίον του Ιράν.
Την πρώτη κιόλας ημέρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δολοφόνησαν τον ηγέτη του Ιράν Khamenei και αρκετούς ανώτερους διοικητές, προφανώς υπολογίζοντας ότι ο «αποκεφαλισμός» της ηγεσίας του Ιράν θα άνοιγε το δρόμο για την ταχεία κατάρρευση του Ιράν με στόχο την «αλλαγή καθεστώτος».
Αυτός ο υπολογισμός, ωστόσο, αποδείχθηκε για άλλη μια φορά λανθασμένος.
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις αντέδρασαν διαρκώς και δυναμικά, εξαπολύοντας κύματα αντιποίνων εναντίον ισραηλινών και αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε όλη την περιοχή.
Αντί να καταρρεύσει υπό την πίεση, το Ιράν επέδειξε την ικανότητά του να απορροφήσει το αρχικό σοκ, να αναδιοργανώσει τη δομή διοίκησης του και να συνεχίσει να μάχεται σε πολλαπλά μέτωπα.
Ο πόλεμος τελικά έφτασε στο Στενό του Hormuz
Ο πόλεμος τελικά έφτασε στο Στενό του Hormuz, καθώς το Ιράν διεκδίκησε τον έλεγχο της στρατηγικής πλωτής οδού, οδηγώντας σε σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και αποκαλύπτοντας την ευπάθεια ενός από τα πιο στρατηγικά σημαντικά σημεία συμφόρησης στον κόσμο.
Μετά από 40 ημέρες πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αναγκάστηκαν για άλλη μια φορά να αποδεχτούν εκεχειρία.
Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση Trump συμφώνησε για τον τερματισμό του επιβληθέντος πολέμου.
Το αποτέλεσμα ήταν μια εντυπωσιακή απόκλιση από τις προσδοκίες που συνόδευαν τις πρώτες ώρες της επιθετικότητας: αντί για την λεγόμενη «αλλαγή καθεστώτος», ΗΠΑ και Ισραήλ βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα Ιράν που είχε υποστεί τη δολοφονία της ανώτερης ηγεσίας του, είχε απορροφήσει πρωτοφανείς επιθέσεις και συνέχισε να αντιστέκεται και να προκαλεί πλήγματα στον εχθρό.
Τους τελευταίους 15 μήνες, ο πόλεμος έχει επίσης δημιουργήσει ένα αυξανόμενο ρεκόρ στρατιωτικού, οικονομικού και στρατηγικού κόστους για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το στρατιωτικοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα.
Η Αμερική ξεκίνησε τον πόλεμο κατά του Ιράν με πολλούς φιλόδοξους στόχους.
Ωστόσο, μήνες πολέμου οι ΗΠΑ λύγισαν…
Συνολικά 43,6 δισεκατομμύρια δολάρια — και ο λογαριασμός συνεχίζει να αυξάνεται
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, η εφημερίδα Washington Post ανέφερε ότι η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) είχε εκτιμήσει το κόστος του πολέμου στα 43,6 δισεκατομμύρια δολάρια στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026.
Το ποσό περιελάμβανε 28 δισεκατομμύρια δολάρια για την αντικατάσταση πυρομαχικών που δαπανήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν και περισσότερα από 4,3 δισεκατομμύρια δολάρια για εξοπλισμό που χάθηκε ή υπέστη ζημιές.
Η ανάλυση ανέβασε επίσης το λειτουργικό κόστος της Πολεμικής Αεροπορίας σε περισσότερα από 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια, το κόστος του Ναυτικού σε περίπου 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια και το κόστος του Στρατού Ξηράς σε περίπου 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Είναι κρίσιμο να σημειωθεί ότι η εκτίμηση των 43,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν περιλαμβάνει το μελλοντικό κόστος ανοικοδόμησης ή επισκευής κατεστραμμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ σε όλη τη Δυτική Ασία, σύμφωνα με την έκθεση.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO) δημοσίευσε επίσης τη δική του αξιολόγηση στις 15 Σεπτεμβρίου, εκτιμώντας ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είχε ήδη κοστίσει στο Υπουργείο Πολέμου περίπου 38 δισεκατομμύρια δολάρια από την 1η Αυγούστου.
Τουλάχιστον 228 στρατιωτικές βάσεις και όπλα των ΗΠΑ υπέστησαν ζημιές – Στάχτη 15 οργανωμένες βάσεις
Στις 6 Μαΐου 2026, η εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε μια έρευνα δορυφορικών εικόνων που διαπίστωσε ότι οι ιρανικές επιθέσεις είχαν καταστρέψει τουλάχιστον 228 κατασκευές ή κομμάτια εξοπλισμού σε 15 στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ σε όλη τη Δυτική Ασία.
Η ανάλυση της Washington Post εντόπισε 217 κατασκευές και 11 κομμάτια εξοπλισμού που είχαν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί.
Οι στόχοι περιλάμβαναν υπόστεγα, στρατώνες, αποθήκες καυσίμων, αεροσκάφη, συστήματα ραντάρ, εξοπλισμό επικοινωνιών και συστήματα αεράμυνας.
Η Washington Post εξέτασε περισσότερες από 100 δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης που δημοσίευσαν τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης και επαλήθευσε ανεξάρτητα 109 από αυτές τις εικόνες με εικόνες από το δορυφορικό σύστημα Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμπορικές δορυφορικές εικόνες, όπου ήταν διαθέσιμες.
Δεν βρήκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι ιρανικές εικόνες είχαν παραποιηθεί.
Η Washington Post ανέφερε επίσης ότι η καταστροφή ήταν «πολύ μεγαλύτερη» από ό,τι είχε παραδεχτεί δημόσια η κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Η έκταση της ζημιάς στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από την ίδια την εποπτική αρχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, ο Γενικός Επιθεωρητής του Πενταγώνου παρείχε αυτό που, σύμφωνα με το Associated Press, ήταν η πιο ολοκληρωμένη επίσημη καταγραφή μέχρι σήμερα των επιπτώσεων του πολέμου στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ.
Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν προκαλέσει ζημιές ή καταστρέψει εκατοντάδες κτίρια και άλλες κατασκευές σε αμερικανικές βάσεις στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Ομάν και την Ιορδανία.
Δεκάδες MQ-9 Reaper και άλλα αεροσκάφη χάθηκαν ή υπέστησαν ζημιές
Τα ευρήματα του Γενικού Επιθεωρητή του Πενταγώνου παρείχαν επίσης μια σαφέστερη εικόνα των ζημιών που προκλήθηκαν σε αμερικανικά αεροσκάφη.
Σύμφωνα με το Stars and Stripes στις 15 Σεπτεμβρίου, ο πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα ζημιές ή καταστροφή έως και 30 μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 Reaper, μαζί με 4 μαχητικά αεροσκάφη F-15 και περισσότερα από 6 αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135.
Ο πραγματικός αριθμός, ωστόσο, είναι πολύ υψηλότερος.
Περισσότερα από 50 MQ-9 Reaper έχουν εξαφανιστεί πάνω από τον ιρανικό ουρανό, σύμφωνα με ανεξάρτητες εκτιμήσεις.
Ο πόλεμος έχει εξαντλήσει τα αποθέματα αντιπυραυλικής άμυνας της Αμερικής
Σε δημοσίευμά της στις 6 Μαΐου, η εφημερίδα The Washington Post, επικαλούμενη ανάλυση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), ανέφερε ότι μεταξύ 28 Φεβρουαρίου και 8 Απριλίου ο αμερικανικός στρατός είχε χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 190 αναχαιτιστικά THAAD και 1.060 αναχαιτιστικά Patriot.
Αυτοί οι αριθμοί αντιπροσώπευαν περίπου το 53% του αμερικανικού προπολεμικού αποθέματος THAAD και το 43% του αποθέματος Patriot.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο, η αξιολόγηση είχε γίνει ακόμη πιο ανησυχητική.
www.bankingnews.gr
Η εικόνα ερμηνεύτηκε ευρέως ως μεταφορά για την πιθανή κατάρρευση ή τον κατακερματισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας απέναντι σε μια συντριπτική στρατιωτική δύναμη.
Εκείνη την εποχή, η αφήγηση γύρω από το Ιράν κυριαρχούνταν από προβλέψεις για την επικείμενη ήττα του, την αποδυνάμωση της ηγεσίας του, ακόμη και την πιθανή κατάρρευση του Ιράν υπό το βάρος μιας επιθετικότητας που ήρθε εν μέσω έμμεσων πυρηνικών συνομιλιών Ιράν-ΗΠΑ.
Ο Economist συνέχισε ρωτώντας αν αυτό που περιέγραφε ως ο πρώτος πόλεμος του Ισραήλ εναντίον του Ιράν «θα είναι και ο τελευταίος» ή αν θα «οδηγήσει σε μια σειρά πολέμων Ιράν-Ισραήλ που θα βυθίσουν» τη Δυτική Ασία σε χρόνια, αν όχι δεκαετίες, περαιτέρω βίας.
Γραμμένο πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενταχθούν άμεσα στον επιθετικό πόλεμο βομβαρδίζοντας παράνομα τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν στο Fordow, Natanz, και Isfahan στις 22 Ιουνίου 2025, το άρθρο πρότεινε επίσης ότι η Ουάσινγκτον θα έπρεπε να προχωρήσει πέρα από την «απλή υπεράσπιση του Ισραήλ και την αποτροπή του Ιράν» και να ενταχθεί στο κατοχικό καθεστώς στην επίθεση κατά του ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Ωστόσο, ακόμη και τότε, ο Economist προειδοποίησε ότι ένας τέτοιος πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας στοχοποιώντας τις πετρελαϊκές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας ή μπλοκάροντας τα Στενά του Hormuz, μια ζωτική αρτηρία για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.
Το Ιράν, ωστόσο, δεν μετέτρεψε τον πόλεμο σε περιφερειακό πόλεμο σε εκείνο το στάδιο, ούτε έκλεισε το Στενό του Hormuz. Ανταπέδωσε αποφασιστικά και προκάλεσε τεράστιες ζημιές στο Ισραήλ.
Μετά από ένα ισχυρό κύμα αντιποίνων εναντίον των κατεχόμενων από το Ισραήλ εδαφών, η Ισλαμική Δημοκρατία απέδειξε ότι διατηρούσε την ικανότητα να επιβάλλει υψηλό κόστος στους αντιπάλους της.
Την 1η Φεβρουαρίου 2026, ο δολοφονημένος Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Khamenei, προειδοποίησε ότι οποιοσδήποτε νέος πόλεμος ξεκινήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν θα εξελιχθεί αναπόφευκτα σε περιφερειακό πόλεμο, που θα πλήξει όλες τις χώρες της περιοχής.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν έναν δεύτερο γύρο στρατιωτικής επιθετικότητας εναντίον του Ιράν.
Την πρώτη κιόλας ημέρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δολοφόνησαν τον ηγέτη του Ιράν Khamenei και αρκετούς ανώτερους διοικητές, προφανώς υπολογίζοντας ότι ο «αποκεφαλισμός» της ηγεσίας του Ιράν θα άνοιγε το δρόμο για την ταχεία κατάρρευση του Ιράν με στόχο την «αλλαγή καθεστώτος».
Αυτός ο υπολογισμός, ωστόσο, αποδείχθηκε για άλλη μια φορά λανθασμένος.
Οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις αντέδρασαν διαρκώς και δυναμικά, εξαπολύοντας κύματα αντιποίνων εναντίον ισραηλινών και αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε όλη την περιοχή.
Αντί να καταρρεύσει υπό την πίεση, το Ιράν επέδειξε την ικανότητά του να απορροφήσει το αρχικό σοκ, να αναδιοργανώσει τη δομή διοίκησης του και να συνεχίσει να μάχεται σε πολλαπλά μέτωπα.
Ο πόλεμος τελικά έφτασε στο Στενό του Hormuz
Ο πόλεμος τελικά έφτασε στο Στενό του Hormuz, καθώς το Ιράν διεκδίκησε τον έλεγχο της στρατηγικής πλωτής οδού, οδηγώντας σε σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και αποκαλύπτοντας την ευπάθεια ενός από τα πιο στρατηγικά σημαντικά σημεία συμφόρησης στον κόσμο.
Μετά από 40 ημέρες πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αναγκάστηκαν για άλλη μια φορά να αποδεχτούν εκεχειρία.
Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση Trump συμφώνησε για τον τερματισμό του επιβληθέντος πολέμου.
Το αποτέλεσμα ήταν μια εντυπωσιακή απόκλιση από τις προσδοκίες που συνόδευαν τις πρώτες ώρες της επιθετικότητας: αντί για την λεγόμενη «αλλαγή καθεστώτος», ΗΠΑ και Ισραήλ βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα Ιράν που είχε υποστεί τη δολοφονία της ανώτερης ηγεσίας του, είχε απορροφήσει πρωτοφανείς επιθέσεις και συνέχισε να αντιστέκεται και να προκαλεί πλήγματα στον εχθρό.
Τους τελευταίους 15 μήνες, ο πόλεμος έχει επίσης δημιουργήσει ένα αυξανόμενο ρεκόρ στρατιωτικού, οικονομικού και στρατηγικού κόστους για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το στρατιωτικοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα.
Η Αμερική ξεκίνησε τον πόλεμο κατά του Ιράν με πολλούς φιλόδοξους στόχους.
Ωστόσο, μήνες πολέμου οι ΗΠΑ λύγισαν…
Συνολικά 43,6 δισεκατομμύρια δολάρια — και ο λογαριασμός συνεχίζει να αυξάνεται
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, η εφημερίδα Washington Post ανέφερε ότι η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) είχε εκτιμήσει το κόστος του πολέμου στα 43,6 δισεκατομμύρια δολάρια στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026.
Το ποσό περιελάμβανε 28 δισεκατομμύρια δολάρια για την αντικατάσταση πυρομαχικών που δαπανήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν και περισσότερα από 4,3 δισεκατομμύρια δολάρια για εξοπλισμό που χάθηκε ή υπέστη ζημιές.
Η ανάλυση ανέβασε επίσης το λειτουργικό κόστος της Πολεμικής Αεροπορίας σε περισσότερα από 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια, το κόστος του Ναυτικού σε περίπου 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια και το κόστος του Στρατού Ξηράς σε περίπου 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Είναι κρίσιμο να σημειωθεί ότι η εκτίμηση των 43,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν περιλαμβάνει το μελλοντικό κόστος ανοικοδόμησης ή επισκευής κατεστραμμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ σε όλη τη Δυτική Ασία, σύμφωνα με την έκθεση.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO) δημοσίευσε επίσης τη δική του αξιολόγηση στις 15 Σεπτεμβρίου, εκτιμώντας ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είχε ήδη κοστίσει στο Υπουργείο Πολέμου περίπου 38 δισεκατομμύρια δολάρια από την 1η Αυγούστου.
Τουλάχιστον 228 στρατιωτικές βάσεις και όπλα των ΗΠΑ υπέστησαν ζημιές – Στάχτη 15 οργανωμένες βάσεις
Στις 6 Μαΐου 2026, η εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε μια έρευνα δορυφορικών εικόνων που διαπίστωσε ότι οι ιρανικές επιθέσεις είχαν καταστρέψει τουλάχιστον 228 κατασκευές ή κομμάτια εξοπλισμού σε 15 στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ σε όλη τη Δυτική Ασία.
Η ανάλυση της Washington Post εντόπισε 217 κατασκευές και 11 κομμάτια εξοπλισμού που είχαν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί.
Οι στόχοι περιλάμβαναν υπόστεγα, στρατώνες, αποθήκες καυσίμων, αεροσκάφη, συστήματα ραντάρ, εξοπλισμό επικοινωνιών και συστήματα αεράμυνας.
Η Washington Post εξέτασε περισσότερες από 100 δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης που δημοσίευσαν τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης και επαλήθευσε ανεξάρτητα 109 από αυτές τις εικόνες με εικόνες από το δορυφορικό σύστημα Copernicus της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμπορικές δορυφορικές εικόνες, όπου ήταν διαθέσιμες.
Δεν βρήκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι ιρανικές εικόνες είχαν παραποιηθεί.
Η Washington Post ανέφερε επίσης ότι η καταστροφή ήταν «πολύ μεγαλύτερη» από ό,τι είχε παραδεχτεί δημόσια η κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Η έκταση της ζημιάς στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από την ίδια την εποπτική αρχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, ο Γενικός Επιθεωρητής του Πενταγώνου παρείχε αυτό που, σύμφωνα με το Associated Press, ήταν η πιο ολοκληρωμένη επίσημη καταγραφή μέχρι σήμερα των επιπτώσεων του πολέμου στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ.
Οι ιρανικές επιθέσεις είχαν προκαλέσει ζημιές ή καταστρέψει εκατοντάδες κτίρια και άλλες κατασκευές σε αμερικανικές βάσεις στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Ομάν και την Ιορδανία.
Δεκάδες MQ-9 Reaper και άλλα αεροσκάφη χάθηκαν ή υπέστησαν ζημιές
Τα ευρήματα του Γενικού Επιθεωρητή του Πενταγώνου παρείχαν επίσης μια σαφέστερη εικόνα των ζημιών που προκλήθηκαν σε αμερικανικά αεροσκάφη.
Σύμφωνα με το Stars and Stripes στις 15 Σεπτεμβρίου, ο πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα ζημιές ή καταστροφή έως και 30 μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 Reaper, μαζί με 4 μαχητικά αεροσκάφη F-15 και περισσότερα από 6 αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135.
Ο πραγματικός αριθμός, ωστόσο, είναι πολύ υψηλότερος.
Περισσότερα από 50 MQ-9 Reaper έχουν εξαφανιστεί πάνω από τον ιρανικό ουρανό, σύμφωνα με ανεξάρτητες εκτιμήσεις.
Ο πόλεμος έχει εξαντλήσει τα αποθέματα αντιπυραυλικής άμυνας της Αμερικής
Σε δημοσίευμά της στις 6 Μαΐου, η εφημερίδα The Washington Post, επικαλούμενη ανάλυση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), ανέφερε ότι μεταξύ 28 Φεβρουαρίου και 8 Απριλίου ο αμερικανικός στρατός είχε χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 190 αναχαιτιστικά THAAD και 1.060 αναχαιτιστικά Patriot.
Αυτοί οι αριθμοί αντιπροσώπευαν περίπου το 53% του αμερικανικού προπολεμικού αποθέματος THAAD και το 43% του αποθέματος Patriot.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο, η αξιολόγηση είχε γίνει ακόμη πιο ανησυχητική.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών