Το Μαξίμου ποντάρει σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη
Οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να πέφτουν πάλι σαν το... χαλάζι διαμορφώνοντας πάλι το πλαίσιο που... βολεύει το Μέγαρο Μαξίμου.
Και αυτό γιατί τα όσα βλέπουμε στον αέρα των εταιρειών δεν συμφωνούν με τα στοιχεία που έχει στα χέρια του το επιτελείο των συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Εκεί καταγράφεται ότι έχει χάσει ήδη το 50% των αναποφάσιστων και από όσους απομένουν μόλις το 15% σκέπτεται να ξαναψηφίσει Νέα Δημοκρατία.
Αυτό είναι και το μεγάλο αγκάθι το οποίο δεν αναδεικνύουν με την εκτίμηση ψήφου οι εκλογικοί αναλυτές, αλλά θα φανεί το βράδυ των εκλογών.
Πού το πάει το Μαξίμου
Στο Μαξίμου βέβαια ποντάρουν για άλλη μια φορά στο ΠΑΣΟΚ καθώς θέλουν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την προσπάθειά του να ξεπεράσει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Για αυτό και μετά από καιρό οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο Μητσοτάκης μαζί με το ΠΑΣΟΚ φτάνουν τους 151 βουλευτές για να μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να έχει δύο σενάρια στο μυαλό του.
Το πρώτο να σχηματίσει κυβέρνηση με «ανεξάρτητους» βουλευτές εάν του φτάνουν και οι οποίοι θα προέρχονται από διασπάσεις κομμάτων, και το δεύτερο αφορά την άσκηση πίεσης σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να μπουν στη νομή εξουσίας καθώς βλέπουν το πάρτι που έχει στηθεί χρόνια.
Τι δείχνουν τα ευρήματα
Για αυτό και διαβάζουν στη ΝΔ με ενδιαφέρον ένα εύρημα της δημοσκόπησης της Marc αλλά και άλλων εταιρειών που δεν βρίσκεται στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου, αλλά σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη Χαριλάου Τρικούπη να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση με 27,2%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στο 11%.
Η διαφορά των 16,2 μονάδων είναι ήδη μεγάλη.
Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, δεν εξαντλείται στη δημοσκοπική απόσταση.
Είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι της εκλογικής του βάσης δεν εμφανίζεται αρνητικό απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο.
Αντιθέτως, σχεδόν ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ βλέπει θετικά το κυβερνητικό έργο, παρά τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ.
Τα... τρία παιχνίδια Κυριάκου
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Δεν απευθύνεται μόνο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, ούτε περιορίζεται στη διεκδίκηση όσων έχουν απομακρυνθεί από την κυβέρνηση.
Στρέφει το βλέμμα και προς το μετριοπαθές, κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο φαίνεται να διατηρεί θετική εικόνα για τον ίδιο.
Πρόκειται για ψηφοφόρους που ενδέχεται να μη συμφωνούν με όλες τις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν αποκλείουν μια νέα διακυβέρνηση υπό την ηγεσία του.
Η στρατηγική του πρωθυπουργού έχει τρεις διακριτές πλευρές.
Πρώτον, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας.
Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να καλλιεργήσει την εικόνα ότι τα δύο κόμματα δεν βρίσκονται σε αγεφύρωτη πολιτική απόσταση.
Το μήνυμα δεν απευθύνεται τόσο στον Ανδρουλάκη όσο στους ψηφοφόρους του: η συνεργασία δεν είναι ταμπού και η ΝΔ δεν αποτελεί αναγκαστικά απαγορευμένη επιλογή.
Δεύτερον, προβάλλει τον κίνδυνο της πολιτικής αποσταθεροποίησης.
Είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να αγγίξει ιδιαίτερα τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, οι οποίοι προτιμούν προβλεψιμότητα και κυβερνητική συνέχεια από μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας.
Τρίτον, δηλώνει ότι θα αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ εάν το κόμμα πέσει κάτω από το 25%.
Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως μήνυμα συσπείρωσης προς όσους εξακολουθούν να τον εμπιστεύονται, ακόμη κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.
Για τον Ανδρουλάκη, η παγίδα είναι προφανής.
Αν απορρίψει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως παράγοντας ακαμψίας στα μάτια του συγκεκριμένου ακροατηρίου.
Αν, από την άλλη, αφήσει ανοιχτό το παράθυρο συνεννόησης, μπορεί να θολώσει το μήνυμα της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ και να απογοητεύσει όσους ζητούν καθαρή εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ.
Διαβάζει μετακινήσεις
Υπάρχει, βεβαίως, και ο αντίλογος: η θετική αξιολόγηση του Μητσοτάκη δεν σημαίνει αυτομάτως και πρόθεση ψήφου στη Νέα Δημοκρατία.
Το γεγονός ότι αυτοί οι ψηφοφόροι δεν μετακινήθηκαν στη ΝΔ το 2023, όταν το κόμμα βρισκόταν σε πολύ ισχυρότερη θέση, δείχνει ότι η κομματική τους ταυτότητα μπορεί να παραμένει ισχυρή.
Ωστόσο, το 30,1% είναι ένα εύρημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει τη θετική εικόνα που διατηρεί σε τμήμα της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ σε πραγματική εκλογική μετακίνηση.
Και όσο ο Ανδρουλάκης δεν καταφέρνει να πείσει ότι αποτελεί πειστική κυβερνητική εναλλακτική, τόσο ο πρωθυπουργός θα βρίσκει χώρο να παρεμβαίνει στο ακροατήριό του.
Η απειλή για Ανδρουλάκη
Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη απειλή για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ίσως να μην είναι μόνο η άνοδος κάποιου άλλου αντιπολιτευτικού πόλου, αλλά η δυνατότητα του ίδιου του Μητσοτάκη να διεκδικήσει ένα κομμάτι της δικής του παράταξης.
Αυτό τουλάχιστον είναι που αφήνει το Μαξίμου να διαρρέει για να κρατάει ζωντανή την ελπίδα της πολιτικής επιβίωσης του Μητσοτάκη και του συστήματος εξουσίας πέριξ αυτού.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Και αυτό γιατί τα όσα βλέπουμε στον αέρα των εταιρειών δεν συμφωνούν με τα στοιχεία που έχει στα χέρια του το επιτελείο των συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Εκεί καταγράφεται ότι έχει χάσει ήδη το 50% των αναποφάσιστων και από όσους απομένουν μόλις το 15% σκέπτεται να ξαναψηφίσει Νέα Δημοκρατία.
Αυτό είναι και το μεγάλο αγκάθι το οποίο δεν αναδεικνύουν με την εκτίμηση ψήφου οι εκλογικοί αναλυτές, αλλά θα φανεί το βράδυ των εκλογών.
Πού το πάει το Μαξίμου
Στο Μαξίμου βέβαια ποντάρουν για άλλη μια φορά στο ΠΑΣΟΚ καθώς θέλουν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την προσπάθειά του να ξεπεράσει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Για αυτό και μετά από καιρό οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο Μητσοτάκης μαζί με το ΠΑΣΟΚ φτάνουν τους 151 βουλευτές για να μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να έχει δύο σενάρια στο μυαλό του.
Το πρώτο να σχηματίσει κυβέρνηση με «ανεξάρτητους» βουλευτές εάν του φτάνουν και οι οποίοι θα προέρχονται από διασπάσεις κομμάτων, και το δεύτερο αφορά την άσκηση πίεσης σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να μπουν στη νομή εξουσίας καθώς βλέπουν το πάρτι που έχει στηθεί χρόνια.
Τι δείχνουν τα ευρήματα
Για αυτό και διαβάζουν στη ΝΔ με ενδιαφέρον ένα εύρημα της δημοσκόπησης της Marc αλλά και άλλων εταιρειών που δεν βρίσκεται στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου, αλλά σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη Χαριλάου Τρικούπη να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση με 27,2%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στο 11%.
Η διαφορά των 16,2 μονάδων είναι ήδη μεγάλη.
Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, δεν εξαντλείται στη δημοσκοπική απόσταση.
Είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι της εκλογικής του βάσης δεν εμφανίζεται αρνητικό απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο.
Αντιθέτως, σχεδόν ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ βλέπει θετικά το κυβερνητικό έργο, παρά τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ.
Τα... τρία παιχνίδια Κυριάκου
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Δεν απευθύνεται μόνο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, ούτε περιορίζεται στη διεκδίκηση όσων έχουν απομακρυνθεί από την κυβέρνηση.
Στρέφει το βλέμμα και προς το μετριοπαθές, κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο φαίνεται να διατηρεί θετική εικόνα για τον ίδιο.
Πρόκειται για ψηφοφόρους που ενδέχεται να μη συμφωνούν με όλες τις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν αποκλείουν μια νέα διακυβέρνηση υπό την ηγεσία του.
Η στρατηγική του πρωθυπουργού έχει τρεις διακριτές πλευρές.
Πρώτον, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας.
Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να καλλιεργήσει την εικόνα ότι τα δύο κόμματα δεν βρίσκονται σε αγεφύρωτη πολιτική απόσταση.
Το μήνυμα δεν απευθύνεται τόσο στον Ανδρουλάκη όσο στους ψηφοφόρους του: η συνεργασία δεν είναι ταμπού και η ΝΔ δεν αποτελεί αναγκαστικά απαγορευμένη επιλογή.
Δεύτερον, προβάλλει τον κίνδυνο της πολιτικής αποσταθεροποίησης.
Είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να αγγίξει ιδιαίτερα τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, οι οποίοι προτιμούν προβλεψιμότητα και κυβερνητική συνέχεια από μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας.
Τρίτον, δηλώνει ότι θα αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ εάν το κόμμα πέσει κάτω από το 25%.
Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως μήνυμα συσπείρωσης προς όσους εξακολουθούν να τον εμπιστεύονται, ακόμη κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.
Για τον Ανδρουλάκη, η παγίδα είναι προφανής.
Αν απορρίψει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως παράγοντας ακαμψίας στα μάτια του συγκεκριμένου ακροατηρίου.
Αν, από την άλλη, αφήσει ανοιχτό το παράθυρο συνεννόησης, μπορεί να θολώσει το μήνυμα της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ και να απογοητεύσει όσους ζητούν καθαρή εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ.
Διαβάζει μετακινήσεις
Υπάρχει, βεβαίως, και ο αντίλογος: η θετική αξιολόγηση του Μητσοτάκη δεν σημαίνει αυτομάτως και πρόθεση ψήφου στη Νέα Δημοκρατία.
Το γεγονός ότι αυτοί οι ψηφοφόροι δεν μετακινήθηκαν στη ΝΔ το 2023, όταν το κόμμα βρισκόταν σε πολύ ισχυρότερη θέση, δείχνει ότι η κομματική τους ταυτότητα μπορεί να παραμένει ισχυρή.
Ωστόσο, το 30,1% είναι ένα εύρημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει τη θετική εικόνα που διατηρεί σε τμήμα της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ σε πραγματική εκλογική μετακίνηση.
Και όσο ο Ανδρουλάκης δεν καταφέρνει να πείσει ότι αποτελεί πειστική κυβερνητική εναλλακτική, τόσο ο πρωθυπουργός θα βρίσκει χώρο να παρεμβαίνει στο ακροατήριό του.
Η απειλή για Ανδρουλάκη
Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη απειλή για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ίσως να μην είναι μόνο η άνοδος κάποιου άλλου αντιπολιτευτικού πόλου, αλλά η δυνατότητα του ίδιου του Μητσοτάκη να διεκδικήσει ένα κομμάτι της δικής του παράταξης.
Αυτό τουλάχιστον είναι που αφήνει το Μαξίμου να διαρρέει για να κρατάει ζωντανή την ελπίδα της πολιτικής επιβίωσης του Μητσοτάκη και του συστήματος εξουσίας πέριξ αυτού.
Ο Πειραιάρχης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών