Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ρωσία αυξάνει όχι μόνο την παραγωγή επιθετικών πυραυλικών συστημάτων, αλλά και την παραγωγή μέσων αεράμυνας, επιχειρώντας να δημιουργήσει διαδοχικές ζώνες προστασίας γύρω από στρατηγικές υποδομές
Η Ουκρανία φέρεται να επανεξετάζει τη στρατηγική των επιθέσεων κατά ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου, καθώς η Moscow ενισχύει σταδιακά την προστασία κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων με πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου.
Την εκτίμηση αυτή μεταδίδει το ουκρανικό κανάλι Telegram Resident, το οποίο επικαλείται ανώνυμη πηγή στην Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών του ουκρανικού υπουργείου Άμυνας. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από το Κίεβο.
Η Ρωσία «χτίζει» πολυεπίπεδη άμυνα
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ρωσία αυξάνει όχι μόνο την παραγωγή επιθετικών πυραυλικών συστημάτων, αλλά και την παραγωγή μέσων αεράμυνας, επιχειρώντας να δημιουργήσει διαδοχικές ζώνες προστασίας γύρω από στρατηγικές υποδομές.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα συστήματα Pantsir, με την ουκρανική πλευρά να υποστηρίζει ότι δεκάδες ρωσικές επιχειρήσεις συμμετέχουν στην παραγωγική τους αλυσίδα.
Παράλληλα, μεγάλες ρωσικές εταιρείες φέρονται να πιέζονται ώστε να επενδύσουν και οι ίδιες σε συστήματα προστασίας από drones.
Στόχος: «ομπρέλα» τύπου Μόσχας γύρω από τα διυλιστήρια
Η εκτίμηση που αποδίδεται στις ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είναι ότι έως το 2027 τα σημαντικότερα ρωσικά διυλιστήρια θα μπορούσαν να διαθέτουν πολύ ισχυρότερη προστασία.
Το μοντέλο που περιγράφεται περιλαμβάνει:
Οι επιθέσεις στα διυλιστήρια έχουν ήδη προκαλέσει πίεση
Η Ουκρανία έχει επενδύσει σημαντικά στις επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας εναντίον ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων, θεωρώντας ότι τα πλήγματα στη διύλιση πετρελαίου μπορούν να δημιουργήσουν οικονομική και επιχειρησιακή πίεση στη Ρωσία.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις έχουν ήδη επηρεάσει τη ρωσική παραγωγή, γεγονός που καθιστά την προστασία των διυλιστηρίων προτεραιότητα για τη Μόσχα.
Ωστόσο, όσο ενισχύεται η αεράμυνα γύρω από αυτές τις εγκαταστάσεις, τόσο αυξάνεται και το κόστος μιας επιτυχημένης ουκρανικής επίθεσης.
«Θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλες κατηγορίες στόχων»
Εδώ βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον σημείο της συγκεκριμένης πληροφορίας.
Η πηγή του Resident υποστηρίζει ότι στο Κίεβο εξετάζεται ήδη το ενδεχόμενο αλλαγής προτεραιοτήτων, εφόσον οι επιθέσεις στα διυλιστήρια γίνουν υπερβολικά δύσκολες ή απαιτούν πολύ μεγαλύτερο αριθμό drones.
Αυτό δεν σημαίνει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εγκατάλειψη των επιχειρήσεων μεγάλης εμβέλειας.
Αντίθετα, εξετάζεται η πιθανότητα μετατόπισης της πίεσης προς άλλες κατηγορίες στρατηγικών στόχων.
Η ρωσική άμυνα παραμένει διαπερατή
Παρά τις επενδύσεις στην αεράμυνα, το ίδιο δημοσίευμα παραδέχεται ότι ακόμη και η προστασία γύρω από τη Μόσχα δεν θεωρείται απόλυτη.
Οι επανειλημμένες επιθέσεις με drones δείχνουν ότι ένας επαρκώς μεγάλος αριθμός μη επανδρωμένων αεροσκαφών μπορεί να πιέσει τα συστήματα άμυνας και να δημιουργήσει κενά.
Το πρόβλημα για την Ουκρανία είναι το κόστος.
Οι μεγάλης κλίμακας επιδρομές απαιτούν μεγάλο αριθμό UAV διαφορετικών τύπων, με αποτέλεσμα κάθε επιχείρηση να γίνεται όλο και ακριβότερη καθώς ενισχύεται η ρωσική αεράμυνα.
Έτσι, η επόμενη φάση του πολέμου των drones ενδέχεται να μην κριθεί μόνο από το ποιος διαθέτει περισσότερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά και από το ποιος μπορεί να προσαρμόζεται γρηγορότερα: η Ρωσία στην άμυνα ή η Ουκρανία στην επιλογή νέων στόχων.
www.bankingnews.gr
Την εκτίμηση αυτή μεταδίδει το ουκρανικό κανάλι Telegram Resident, το οποίο επικαλείται ανώνυμη πηγή στην Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών του ουκρανικού υπουργείου Άμυνας. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από το Κίεβο.
Η Ρωσία «χτίζει» πολυεπίπεδη άμυνα
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ρωσία αυξάνει όχι μόνο την παραγωγή επιθετικών πυραυλικών συστημάτων, αλλά και την παραγωγή μέσων αεράμυνας, επιχειρώντας να δημιουργήσει διαδοχικές ζώνες προστασίας γύρω από στρατηγικές υποδομές.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα συστήματα Pantsir, με την ουκρανική πλευρά να υποστηρίζει ότι δεκάδες ρωσικές επιχειρήσεις συμμετέχουν στην παραγωγική τους αλυσίδα.
Παράλληλα, μεγάλες ρωσικές εταιρείες φέρονται να πιέζονται ώστε να επενδύσουν και οι ίδιες σε συστήματα προστασίας από drones.
Στόχος: «ομπρέλα» τύπου Μόσχας γύρω από τα διυλιστήρια
Η εκτίμηση που αποδίδεται στις ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είναι ότι έως το 2027 τα σημαντικότερα ρωσικά διυλιστήρια θα μπορούσαν να διαθέτουν πολύ ισχυρότερη προστασία.
Το μοντέλο που περιγράφεται περιλαμβάνει:
- συστήματα αεράμυνας μικρής εμβέλειας,
- ηλεκτρονικό πόλεμο,
- κινητές ομάδες αναχαίτισης,
- και παθητικά μέτρα προστασίας κρίσιμων εγκαταστάσεων.
Οι επιθέσεις στα διυλιστήρια έχουν ήδη προκαλέσει πίεση
Η Ουκρανία έχει επενδύσει σημαντικά στις επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας εναντίον ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων, θεωρώντας ότι τα πλήγματα στη διύλιση πετρελαίου μπορούν να δημιουργήσουν οικονομική και επιχειρησιακή πίεση στη Ρωσία.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις έχουν ήδη επηρεάσει τη ρωσική παραγωγή, γεγονός που καθιστά την προστασία των διυλιστηρίων προτεραιότητα για τη Μόσχα.
Ωστόσο, όσο ενισχύεται η αεράμυνα γύρω από αυτές τις εγκαταστάσεις, τόσο αυξάνεται και το κόστος μιας επιτυχημένης ουκρανικής επίθεσης.
«Θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλες κατηγορίες στόχων»
Εδώ βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον σημείο της συγκεκριμένης πληροφορίας.
Η πηγή του Resident υποστηρίζει ότι στο Κίεβο εξετάζεται ήδη το ενδεχόμενο αλλαγής προτεραιοτήτων, εφόσον οι επιθέσεις στα διυλιστήρια γίνουν υπερβολικά δύσκολες ή απαιτούν πολύ μεγαλύτερο αριθμό drones.
Αυτό δεν σημαίνει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εγκατάλειψη των επιχειρήσεων μεγάλης εμβέλειας.
Αντίθετα, εξετάζεται η πιθανότητα μετατόπισης της πίεσης προς άλλες κατηγορίες στρατηγικών στόχων.
Η ρωσική άμυνα παραμένει διαπερατή
Παρά τις επενδύσεις στην αεράμυνα, το ίδιο δημοσίευμα παραδέχεται ότι ακόμη και η προστασία γύρω από τη Μόσχα δεν θεωρείται απόλυτη.
Οι επανειλημμένες επιθέσεις με drones δείχνουν ότι ένας επαρκώς μεγάλος αριθμός μη επανδρωμένων αεροσκαφών μπορεί να πιέσει τα συστήματα άμυνας και να δημιουργήσει κενά.
Το πρόβλημα για την Ουκρανία είναι το κόστος.
Οι μεγάλης κλίμακας επιδρομές απαιτούν μεγάλο αριθμό UAV διαφορετικών τύπων, με αποτέλεσμα κάθε επιχείρηση να γίνεται όλο και ακριβότερη καθώς ενισχύεται η ρωσική αεράμυνα.
Έτσι, η επόμενη φάση του πολέμου των drones ενδέχεται να μην κριθεί μόνο από το ποιος διαθέτει περισσότερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά και από το ποιος μπορεί να προσαρμόζεται γρηγορότερα: η Ρωσία στην άμυνα ή η Ουκρανία στην επιλογή νέων στόχων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών