Σύμφωνα με το «Politico», η προσωπική ενασχόληση του Αμερικανού προέδρου με το Ουκρανικό αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων, την ώρα που μια νέα κρίση στη Μέση Ανατολή απειλεί να μετατοπίσει ξανά το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον.
Την ώρα που η συζήτηση για μια πιθανή ειρηνευτική διευθέτηση στην Ουκρανία επανέρχεται στο προσκήνιο, το «Politico» εξακριβώνει έναν παράγοντα που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός: τον ίδιο τον Donald Trump. Σύμφωνα με το αμερικανικό μέσο, η πρόοδος των διαπραγματεύσεων δεν εξαρτάται μόνο από τη στάση της Μόσχας ή του Κιέβου, αλλά και από το κατά πόσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα συνεχίσει να αφιερώνει χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο στο ουκρανικό ζήτημα. Το πρόβλημα είναι ότι η παγκόσμια ατζέντα δεν παραμένει ποτέ σταθερή κι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να αλλάξουν εκ νέου τις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου.
Ο άγνωστος «Χ» των διαπραγματεύσεων
Στο δημοσίευμά του, το «Politico» υποστηρίζει ότι ένας από τους μεγαλύτερους άγνωστους παράγοντες γύρω από την ειρηνευτική διαδικασία είναι η διάρκεια κι η ένταση με την οποία ο Trump θα συνεχίσει να ασχολείται προσωπικά με το Ουκρανικό.
Το μέσο υπενθυμίζει ότι η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή κι η σύγκρουση με το Ιράν είχαν ως αποτέλεσμα να παγώσουν για μήνες οι προσπάθειες προώθησης μιας πολιτικής λύσης.
Κατά την ίδια εκτίμηση, μια νέα ανάφλεξη στην περιοχή θα μπορούσε να οδηγήσει ξανά σε αναβολές και καθυστερήσεις, ανεξάρτητα από την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα στο διπλωματικό πεδίο.
Οι επαφές που μετατέθηκαν
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με το «Politico», προγραμματιζόταν νέα συνάντηση στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο της προετοιμασίας τριμερών συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών κι Ουκρανίας στο Abu Dhabi.
Ωστόσο, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνάντηση μετατέθηκε εξαιτίας των ραγδαίων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει την εντύπωση ότι το ουκρανικό ζήτημα συνδέεται πλέον άμεσα με το ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον κι ότι κάθε νέα κρίση μπορεί να επηρεάσει το χρονοδιάγραμμα των διαπραγματεύσεων.
Η θέση της Μόσχας
Από την πλευρά της, η Ρωσία συνεχίζει να διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επαφών.
Ο Vladimir Putin έχει δηλώσει ότι βλέπει ειλικρινή πρόθεση από τον Donald Trump να συμβάλει στην επίλυση της ουκρανικής κρίσης.
Παράλληλα, η ρωσική ηγεσία έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα ότι δεν ενδιαφέρεται για μια προσωρινή αναστολή των εχθροπραξιών, αλλά για μια συνολική κι οριστική ειρηνευτική συμφωνία που θα αντιμετωπίζει τα βασικά ζητήματα ασφαλείας που θέτει η Μόσχα.
Η θέση αυτή παραμένει σταθερή κι αποτελεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Ρωσία δηλώνει διατεθειμένη να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε μελλοντική τριμερή διαδικασία.
Γιατί η προσοχή του Trump έχει τόσο μεγάλη σημασία
Το δημοσίευμα του «Politico» φωτίζει ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται.
Στην παρούσα φάση, ο Donald Trump φαίνεται να αποτελεί το θεμελιώδη πολιτικό παράγοντα που μπορεί να κινήσει ή να επιβραδύνει τη διαδικασία αναζήτησης μιας λύσης.
Αυτό δε σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν από μόνες τους να τερματίσουν τον πόλεμο.
Σημαίνει, όμως, ότι χωρίς ενεργή αμερικανική εμπλοκή, η διπλωματική διαδικασία δυσκολεύεται να αποκτήσει δυναμική.
Κι ακριβώς γι' αυτό το ερώτημα γύρω από τις προτεραιότητες του Αμερικανού προέδρου γίνεται τόσο κρίσιμο.
Γιατί το Ιράν ίσως είναι σημαντικότερο από την Ουκρανία για τον Trump
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα διάσταση της υπόθεσης.
Αν κι η Ουκρανία παραμένει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής, δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεται στην κορυφή της λίστας προτεραιοτήτων του Donald Trump.
Αντίθετα, οι μέχρι σήμερα κινήσεις του δείχνουν ότι δύο ζητήματα φαίνεται να κυριαρχούν στη στρατηγική του σκέψη.
Το πρώτο είναι η Μέση Ανατολή κι ειδικότερα η ασφάλεια του Ισραήλ.
Το δεύτερο είναι η μακροπρόθεσμη αντιπαράθεση με την Κίνα, η οποία θεωρείται από πολλούς στην Ουάσιγκτον η σημαντικότερη γεωπολιτική πρόκληση του 21ου αιώνα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ρωσία δε φαίνεται να αντιμετωπίζεται από τον Trump ως η κυριότερη άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αντίθετα, το Ουκρανικό μοιάζει περισσότερο με ένα ανοιχτό μέτωπο που η αμερικανική πλευρά επιθυμεί να διευθετήσει ώστε να επικεντρωθεί σε ζητήματα που θεωρεί ακόμη πιο κρίσιμα.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η κατάσταση στη Μέση Ανατολή αποκτά τόσο μεγάλη σημασία για την πορεία των διαπραγματεύσεων.
Εάν το ιρανικό μέτωπο κλιμακωθεί εκ νέου - πράγμα διόλου απίθανο λαμβάνοντας υπόψη τις δηλώσεις ανώτατων αξιοωματούχων του αμερικανοϊσραηλινού άξονα -, είναι πολύ πιθανό η προσοχή, οι διπλωματικοί πόροι και το πολιτικό ενδιαφέρον του Λευκού Οίκου να στραφούν προς τον Κόλπο.
Σε μια τέτοια περίπτωση, οι προσπάθειες για επίτευξη συμφωνίας στην Ουκρανία θα μπορούσαν να περάσουν ξανά σε δεύτερη μοίρα.
Η ειρήνη στην Ουκρανία ίσως κριθεί πολύ μακριά από την Ανατολική Ευρώπη
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ίσως πιο σύνθετο απ' όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Η πορεία του πολέμου δεν εξαρτάται μόνο από όσα συμβαίνουν στο μέτωπο.
Εξαρτάται επίσης από τις προτεραιότητες των Μεγάλων Δυνάμεων - των κύριων γεωστρατηγικών δρώντων - κι από τις κρίσεις που εξελίσσονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, φαίνεται ότι η εξέλιξη του Ουκρανικού συνδέεται άμεσα με το πού επιλέγει ο Donald Trump να στρέψει το βλέμμα του.
Αν το επίκεντρο παραμείνει στην Ουκρανία, οι διαπραγματεύσεις ίσως αποκτήσουν νέα ώθηση.
Αν, όμως, η Μέση Ανατολή πάρει ξανά φωτιά, τότε το Κίεβο, η Μόσχα κι οι συζητήσεις για την ειρήνη ίσως αναγκαστούν να περιμένουν...
www.bankingnews.gr
Ο άγνωστος «Χ» των διαπραγματεύσεων
Στο δημοσίευμά του, το «Politico» υποστηρίζει ότι ένας από τους μεγαλύτερους άγνωστους παράγοντες γύρω από την ειρηνευτική διαδικασία είναι η διάρκεια κι η ένταση με την οποία ο Trump θα συνεχίσει να ασχολείται προσωπικά με το Ουκρανικό.
Το μέσο υπενθυμίζει ότι η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή κι η σύγκρουση με το Ιράν είχαν ως αποτέλεσμα να παγώσουν για μήνες οι προσπάθειες προώθησης μιας πολιτικής λύσης.
Κατά την ίδια εκτίμηση, μια νέα ανάφλεξη στην περιοχή θα μπορούσε να οδηγήσει ξανά σε αναβολές και καθυστερήσεις, ανεξάρτητα από την πρόοδο που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα στο διπλωματικό πεδίο.
Οι επαφές που μετατέθηκαν
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με το «Politico», προγραμματιζόταν νέα συνάντηση στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο της προετοιμασίας τριμερών συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών κι Ουκρανίας στο Abu Dhabi.
Ωστόσο, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνάντηση μετατέθηκε εξαιτίας των ραγδαίων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει την εντύπωση ότι το ουκρανικό ζήτημα συνδέεται πλέον άμεσα με το ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον κι ότι κάθε νέα κρίση μπορεί να επηρεάσει το χρονοδιάγραμμα των διαπραγματεύσεων.
Η θέση της Μόσχας
Από την πλευρά της, η Ρωσία συνεχίζει να διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επαφών.
Ο Vladimir Putin έχει δηλώσει ότι βλέπει ειλικρινή πρόθεση από τον Donald Trump να συμβάλει στην επίλυση της ουκρανικής κρίσης.
Παράλληλα, η ρωσική ηγεσία έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα ότι δεν ενδιαφέρεται για μια προσωρινή αναστολή των εχθροπραξιών, αλλά για μια συνολική κι οριστική ειρηνευτική συμφωνία που θα αντιμετωπίζει τα βασικά ζητήματα ασφαλείας που θέτει η Μόσχα.
Η θέση αυτή παραμένει σταθερή κι αποτελεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Ρωσία δηλώνει διατεθειμένη να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε μελλοντική τριμερή διαδικασία.
Γιατί η προσοχή του Trump έχει τόσο μεγάλη σημασία
Το δημοσίευμα του «Politico» φωτίζει ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται.
Στην παρούσα φάση, ο Donald Trump φαίνεται να αποτελεί το θεμελιώδη πολιτικό παράγοντα που μπορεί να κινήσει ή να επιβραδύνει τη διαδικασία αναζήτησης μιας λύσης.
Αυτό δε σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν από μόνες τους να τερματίσουν τον πόλεμο.
Σημαίνει, όμως, ότι χωρίς ενεργή αμερικανική εμπλοκή, η διπλωματική διαδικασία δυσκολεύεται να αποκτήσει δυναμική.
Κι ακριβώς γι' αυτό το ερώτημα γύρω από τις προτεραιότητες του Αμερικανού προέδρου γίνεται τόσο κρίσιμο.
Γιατί το Ιράν ίσως είναι σημαντικότερο από την Ουκρανία για τον Trump
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα διάσταση της υπόθεσης.
Αν κι η Ουκρανία παραμένει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής, δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεται στην κορυφή της λίστας προτεραιοτήτων του Donald Trump.
Αντίθετα, οι μέχρι σήμερα κινήσεις του δείχνουν ότι δύο ζητήματα φαίνεται να κυριαρχούν στη στρατηγική του σκέψη.
Το πρώτο είναι η Μέση Ανατολή κι ειδικότερα η ασφάλεια του Ισραήλ.
Το δεύτερο είναι η μακροπρόθεσμη αντιπαράθεση με την Κίνα, η οποία θεωρείται από πολλούς στην Ουάσιγκτον η σημαντικότερη γεωπολιτική πρόκληση του 21ου αιώνα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ρωσία δε φαίνεται να αντιμετωπίζεται από τον Trump ως η κυριότερη άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αντίθετα, το Ουκρανικό μοιάζει περισσότερο με ένα ανοιχτό μέτωπο που η αμερικανική πλευρά επιθυμεί να διευθετήσει ώστε να επικεντρωθεί σε ζητήματα που θεωρεί ακόμη πιο κρίσιμα.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο η κατάσταση στη Μέση Ανατολή αποκτά τόσο μεγάλη σημασία για την πορεία των διαπραγματεύσεων.
Εάν το ιρανικό μέτωπο κλιμακωθεί εκ νέου - πράγμα διόλου απίθανο λαμβάνοντας υπόψη τις δηλώσεις ανώτατων αξιοωματούχων του αμερικανοϊσραηλινού άξονα -, είναι πολύ πιθανό η προσοχή, οι διπλωματικοί πόροι και το πολιτικό ενδιαφέρον του Λευκού Οίκου να στραφούν προς τον Κόλπο.
Σε μια τέτοια περίπτωση, οι προσπάθειες για επίτευξη συμφωνίας στην Ουκρανία θα μπορούσαν να περάσουν ξανά σε δεύτερη μοίρα.
Η ειρήνη στην Ουκρανία ίσως κριθεί πολύ μακριά από την Ανατολική Ευρώπη
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ίσως πιο σύνθετο απ' όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Η πορεία του πολέμου δεν εξαρτάται μόνο από όσα συμβαίνουν στο μέτωπο.
Εξαρτάται επίσης από τις προτεραιότητες των Μεγάλων Δυνάμεων - των κύριων γεωστρατηγικών δρώντων - κι από τις κρίσεις που εξελίσσονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, φαίνεται ότι η εξέλιξη του Ουκρανικού συνδέεται άμεσα με το πού επιλέγει ο Donald Trump να στρέψει το βλέμμα του.
Αν το επίκεντρο παραμείνει στην Ουκρανία, οι διαπραγματεύσεις ίσως αποκτήσουν νέα ώθηση.
Αν, όμως, η Μέση Ανατολή πάρει ξανά φωτιά, τότε το Κίεβο, η Μόσχα κι οι συζητήσεις για την ειρήνη ίσως αναγκαστούν να περιμένουν...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών