Πώς η πολιτική ελίτ οδηγεί σε κατάρρευση οικονομία, σύνορα και θεσμούς…
Οι κυβερνήσεις της Δύσης έχουν θέσει τους εαυτούς τους σε θανάσιμο κίνδυνο.
Προβαίνουν ενεργά σε ενέργειες που καταστρέφουν τις χώρες τους:
(1) αντικαθιστούν τους γηγενείς πολίτες τους με αλλοδαπούς που δεν μπορούν να αφομοιωθούν στις τοπικές κοινωνίες•
(2) συγκεντρώνουν την κυβερνητική εξουσία σε μη εκλεγμένες και μη υπόλογες γραφειοκρατικές δομές•
(3) λογοκρίνουν και ποινικοποιούν τη δημόσια κριτική•
(4) μεταφέρουν στο εξωτερικό βιομηχανικές και μεταποιητικές θέσεις εργασίας•
(5) επιδεινώνουν το ενεργειακό κόστος και τον γενικό πληθωρισμό, δαιμονοποιώντας τους υδρογονάνθρακες και διαδίδοντας τις παραληρηματικές αντιλήψεις περί «υπερθέρμανσης του πλανήτη»•
(6) αυξάνουν τους φόρους, τις κρατικές δαπάνες και τις δημόσιες κοινωνικές παροχές με μη βιώσιμο τρόπο•
(7) καταστρέφουν τις ιστορικές ταυτότητες, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις και τους κοινούς πολιτισμούς των εθνών τους•
(8) προσφέρουν στους αλλοδαπούς «δωρεάν» στέγαση, τρόφιμα και εκπαίδευση, ενώ ταυτόχρονα χαρακτηρίζουν τους γηγενείς πολίτες ως «ρατσιστές», «ξενοφοβικούς» και «υποστηρικτές της λευκής υπεροχής»•
(9) αποθαρρύνουν τους υγιείς γάμους και τις σταθερές οικογένειες• και (10) κατηχούν τις νεότερες γενιές, ώστε να πιστεύουν ότι ο πόλεμος, η «κλιματική αλλαγή», ο υπερπληθυσμός και η οικονομική κατάρρευση θα τις εμποδίσουν να αποκτήσουν ποτέ ένα ευτυχισμένο, αισιόδοξο και γεμάτο νόημα μέλλον.
Αυτά είναι μόλις δέκα παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο οι δυτικές κυβερνήσεις βλάπτουν τους πολίτες τους.
Υπάρχουν πολλά ακόμη.
Ωστόσο, κάθε λογικός άνθρωπος θα έπρεπε να μπορεί να διαβάσει την παραπάνω παράγραφο και να κατανοήσει ότι κανένα έθνος δεν μπορεί να αντέξει μια τόσο καταστροφική επίθεση επιζήμιων πολιτικών μέτρων.
Οι κυβερνήσεις της Δύσης διεξάγουν πόλεμο εναντίον των ίδιων τους των εθνών.
Η εξέλιξη αυτών των πολέμων μπορεί να παρουσιάζει κάποιες διαφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως ό,τι συμβαίνει σε μία χώρα σύντομα εξαπλώνεται και παντού αλλού.
Είναι σαν οι δυτικοί ηγέτες να είχαν συγκεντρωθεί πριν από πολλά χρόνια και να είχαν συμφωνήσει ότι οι χώρες τους θα έπιναν Kool-Aid με κυάνιο και στη συνέχεια θα θάβονταν στο υπέδαφος για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ίσως να σύναψαν αυτό το σύμφωνο αυτοκτονίας σε κάποια «ελίτ» συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ή της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή.
Ίσως να φώναζαν όλοι μαζί ρυθμικά το σύνθημα «Build back better» (Χτίζουμε ξανά καλύτερα), ενώ ψήφιζαν υπέρ της σταδιακής απονάρκωσης της Δύσης.
Το πολιτικό κατεστημένο και η ψευδαίσθηση της δημοκρατικής επιλογής
Τα αντίπαλα πολιτικά κόμματα υποτίθεται ότι ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των κυβερνήσεων της Δύσης.
Στην πραγματικότητα, όμως, το κομματικό σύστημα είναι ένα θέατρο Kabuki, στο οποίο τα ίδια ειδικά συμφέροντα ελέγχουν τους πολιτικούς και των δύο πλευρών.
Μέχρι την εμφάνιση των λεγόμενων «λαϊκιστικών» κομμάτων στη Δύση, στους ψηφοφόρους προσφερόταν απλώς η ψευδαίσθηση της επιλογής.
Άλλωστε, το Κόμμα των Συντηρητικών παρέμεινε στην εξουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο επί 14 χρόνια και, παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις της ηγεσίας του ότι θα το έπραττε, δεν κατάφερε ούτε να προστατεύσει τα βρετανικά σύνορα από μια ξένη εισβολή ούτε να απελευθερώσει το Ηνωμένο Βασίλειο από τη ρυθμιστική υποτέλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος George W. Bush αποκαλεί τον Πρόεδρο Bill Clinton «αδελφό» του και τη Hillary Clinton «αδελφή» του, ενώ κάποτε χαρακτήρισε τη Michelle Obama «καλύτερή του φίλη». Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου, όπως οι γερουσιαστές Mitch McConnell, John Cornyn και Thom Tillis, των οποίων η θητεία σύντομα ολοκληρώνεται, αφιερώνουν περισσότερο χρόνο επιτιθέμενοι στον Πρόεδρο Trump και στο 95% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων που υποστηρίζουν την πολιτική του MAGA, παρά προειδοποιώντας τους Αμερικανούς για τον αυξανόμενο αριθμό κομμουνιστών στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Τα δυτικά έθνη διαθέτουν πολιτικά κατεστημένα που προσποιούνται δημόσια ότι βρίσκονται σε αντιπαράθεση, αλλά στην πραγματικότητα συνωμοτούν σε μεγάλο βαθμό πίσω από κλειστές πόρτες και συμφωνούν στα περισσότερα ζητήματα. Γνωρίζουμε ότι αυτό ισχύει, επειδή έχουμε γίνει μάρτυρες της συνεργασίας αυτών των πολιτικών κατεστημένων με σκοπό να εμποδίσουν πολιτικούς υποψηφίους «εκτός συστήματος» να καταλάβουν ανώτερα αξιώματα ή να ασκήσουν εξουσία.
Στην Ευρώπη, τα πολιτικά κατεστημένα επιβάλλουν με ευχαρίστηση τους λεγόμενους «cordons sanitaires» ή «πυλώνες αποκλεισμού», οι οποίοι αποσκοπούν στο να εμποδίσουν τους ηγέτες «μη αποδεκτών» πολιτικών κινημάτων να ανέλθουν στην εξουσία.
Στην Ολλανδία, το πολιτικό κατεστημένο εμπόδισε τον Geert Wilders να γίνει πρωθυπουργός, επειδή αντιτίθεται στη μαζική μετανάστευση, στην ισλαμική κυριαρχία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρόλο που το κόμμα του απολαμβάνει σημαντική λαϊκή υποστήριξη.
Στη Γαλλία, το πολιτικό κατεστημένο έκανε το ίδιο με τον Jean-Marie Le Pen, την κόρη του Marine και το κόμμα τους, Rassemblement National, εξαιτίας της πολιτικής τους υπέρ της εθνικής κυριαρχίας και κατά της μετανάστευσης.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πολιτικό κατεστημένο έχει κρατήσει τον υπέρμαχο του Brexit και πρόεδρο του Reform UK, Nigel Farage, μακριά από ηγετικές θέσεις στο Κοινοβούλιο.
Στη Γερμανία, το πολιτικό κατεστημένο έχει επιχειρήσει να απονομιμοποιήσει το δημοφιλές κόμμα Alternative für Deutschland, το οποίο αντιτίθεται στη μετανάστευση, δυσφημώντας τα μέλη του και χαρακτηρίζοντάς τα «εγχώριους τρομοκράτες», «Ρώσους πράκτορες» και «απειλές για την εθνική ασφάλεια», οι οποίες στρέφονται κατά του Συντάγματος.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αποτρέψουν την εκλογή του Προέδρου Trump και, στη συνέχεια, για να τον απομακρύνουν από το αξίωμα, αφού εκείνος είχε νικήσει κατά κράτος τη Hillary Clinton το 2016.
Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την προεδρία το 2012, Mitt Romney, διεξήγαγε ενεργά προεκλογική εκστρατεία εναντίον του Trump το 2016. Οι λεγόμενοι «συντηρητικοί» πολιτικοί σχολιαστές, όπως ο Bill Kristol και ο George Will, αποκήρυξαν τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Hillary Clinton.
Παρότι οι Ρεπουμπλικανοί έλεγχαν το Κογκρέσο, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Paul Ryan, προώθησε την επιχείρηση της Clinton, του Obama και των υπηρεσιών πληροφοριών, με στόχο να παρουσιαστεί ο Πρόεδρος Trump ως Ρώσος κατάσκοπος.
Ο γερουσιαστής Romney ψήφισε δύο φορές υπέρ της καθαίρεσης του Trump.
Δημοκρατικοί εισαγγελείς επιχείρησαν επί χρόνια να οδηγήσουν τον Trump στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του, ενώ Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου κατέβαλαν απεγνωσμένες προσπάθειες για να εμποδίσουν εκ νέου τον Trump, το 2024, να γίνει ο προεδρικός υποψήφιος του κόμματός του.
Το πολιτικό κατεστημένο της Αμερικής επιχείρησε να διαγράψει τον Trump από τα ψηφοδέλτια, να τον εκφοβίσει μέσω ερευνών και να τον παρουσιάσει ως «δικτάτορα», μέσα από μια εμπρηστική εκστρατεία που ενθάρρυνε επίδοξους δολοφόνους να τον σκοτώσουν.
Τι αποτέλεσμα είχαν αυτές οι εκτεταμένες προσπάθειες του κατεστημένου σε ολόκληρη τη Δύση να υπονομεύσει τις εκλογές και να φιμώσει τη δημόσια διαφωνία; Οι δυτικοί θεσμοί – κρατικές υπηρεσίες, πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης, τράπεζες, επιχειρήσεις και ΜΚΟ – απολαμβάνουν λιγότερη εμπιστοσύνη από ποτέ. Και αυτό είναι κατανοητό.
Οι δυτικοί θεσμοί διακατέχονται από εχθρική στάση απέναντι στους πολίτες της Δύσης.
Ενώ οι απλοί άνθρωποι στη Δύση αισθάνονται υπερήφανοι για τις χώρες τους, οι δυτικοί θεσμοί τούς λένε ότι θα πρέπει να ντρέπονται για τους προγόνους τους και την ιστορία των εθνών τους.
Η εχθρότητα των θεσμών απέναντι στους πολίτες
Ενώ οι απλοί άνθρωποι στη Δύση επιθυμούν να εργάζονται, να αγοράζουν ένα σπίτι και να δημιουργούν οικογένεια, οι δυτικοί θεσμοί υποστηρίζουν μια πολιτική μαζικής μετανάστευσης, η οποία αντικαθιστά το δυτικό εργατικό δυναμικό, αυξάνει τη ζήτηση για κατοικίες και καθιστά σημαντικά δυσκολότερο για τους ανθρώπους στη Δύση να συντηρούν και να προστατεύουν τις οικογένειές τους.
Όταν οι πολίτες της Δύσης αντιτίθενται στην πολιτική των ανοιχτών συνόρων που προωθούν τα πολιτικά κατεστημένα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τους δαιμονοποιούν ως «ρατσιστές» και «λευκούς ρατσιστές».
Όταν οι πολίτες της Δύσης συγκεντρώνονται γύρω από τις εθνικές τους σημαίες και διαδηλώνουν ειρηνικά στους δρόμους των πόλεών τους, τα πολιτικά κατεστημένα τους συκοφαντούν χαρακτηρίζοντάς τους «φασίστες», «ακροδεξιούς» και «ναζί».
Όταν οι πολίτες της Δύσης προσπαθούν να προστατευθούν από βίαιους αλλοδαπούς υπηκόους, οι δυτικές διωκτικές αρχές καταδικάζουν τους ανθρώπους της Δύσης και υπερασπίζονται τους βίαιους αλλοδαπούς.
Τα πολιτικά κατεστημένα της Δύσης θα προτιμούσαν να επιτρέψουν σε αλλοδαπούς να πυρπολούν εκκλησίες, δημαρχεία, καταστήματα, σχολεία και ιδιωτικές κατοικίες, παρά να λάβουν μέτρα για την προστασία των πολιτών της Δύσης από τις θανατηφόρες συνέπειες των πολιτικών του κατεστημένου.
Το κατεστημένο του Ηνωμένου Βασιλείου επέτρεψε σε υποστηρικτές της ισλαμικής υπεροχής να βιάσουν δεκάδες χιλιάδες Βρετανίδες ανήλικες, χωρίς να υποστούν οποιεσδήποτε συνέπειες.
Το γαλλικό κατεστημένο επέτρεψε σε υποστηρικτές της ισλαμικής υπεροχής να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, να λεηλατούν καταστήματα, να πυρπολούν κτίρια και οχήματα και να τρομοκρατούν Γάλλους πολίτες, χωρίς να υπάρξουν οποιεσδήποτε συνέπειες.
Στη Γερμανία, το 87% των υπόπτων για τους οποίους εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης είναι αλλοδαποί. Παρά όλα τα στοιχεία περί του αντιθέτου, ο αρχηγός της αστυνομίας του Λονδίνου, Sir Mark Rowley, υποστηρίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας να αντικατασταθούν οι προσλήψεις βάσει αξιοκρατικών κριτηρίων από την προνομιακή μεταχείριση μαύρων και μουσουλμάνων υποψηφίων (ενώ χαρακτηρίζει «τοξική» την κριτική στην πολιτική του περί «διαφορετικότητας»). Δυτικές ΜΚΟ ισχυρίζονται, με εξωφρενικό τρόπο, ότι ο καπιταλισμός και η «κλιματική αλλαγή» ευθύνονται για την τάση του Ισλάμ προς τη σεξουαλική δουλεία και τους παιδικούς γάμους.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 80% των θέσεων εργασίας καταλήγει σε αλλοδαπούς μετανάστες.
Στις ΗΠΑ, η Δημοκρατική γερουσιαστής Elissa Slotkin υπόσχεται να ασκήσει πολιτικές ποινικές διώξεις εναντίον των υποστηρικτών του Προέδρου Trump, προκειμένου να τους αποτρέψει από το να αντιστέκονται στις πολιτικές του κατεστημένου.
Παρότι οι δυτικές κυβερνήσεις επιτίθενται στους πολίτες της Δύσης, εξακολουθούν να αναμένουν από αυτούς να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν επικείμενο παγκόσμιο πόλεμο.
Ο αρχηγός του βρετανικού στρατού, στρατηγός Sir Roland Walker, δήλωσε πρόσφατα σε στρατιώτες: «Πολύ σύντομα, οι πολιτικοί ηγέτες αυτής της χώρας θα πραγματοποιήσουν μια ανοιχτή συζήτηση με τους πολίτες της σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει». Τότε, οι πολίτες θα πρέπει «να συμφωνήσουν σε θυσίες, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια».
Σχεδόν οι μισοί Βρετανοί σε ηλικία στράτευσης δηλώνουν ότι δεν υπάρχει «καμία περίπτωση» να υπερασπιστούν το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Γιατί να υπερασπιστούν οι πολίτες της Δύσης κυβερνήσεις που τους κακομεταχειρίζονται;
Αν η Δύση ήδη «ανήκει» σε αλλοδαπούς, τότε τι απομένει να υπερασπιστούν;
Οι συσσωρευμένες αποτυχίες των δυτικών κυβερνήσεων οδηγούν στην κατάρρευσή τους.
Οι πολίτες δεν τους οφείλουν τίποτα.
www.bankingnews.gr
Προβαίνουν ενεργά σε ενέργειες που καταστρέφουν τις χώρες τους:
(1) αντικαθιστούν τους γηγενείς πολίτες τους με αλλοδαπούς που δεν μπορούν να αφομοιωθούν στις τοπικές κοινωνίες•
(2) συγκεντρώνουν την κυβερνητική εξουσία σε μη εκλεγμένες και μη υπόλογες γραφειοκρατικές δομές•
(3) λογοκρίνουν και ποινικοποιούν τη δημόσια κριτική•
(4) μεταφέρουν στο εξωτερικό βιομηχανικές και μεταποιητικές θέσεις εργασίας•
(5) επιδεινώνουν το ενεργειακό κόστος και τον γενικό πληθωρισμό, δαιμονοποιώντας τους υδρογονάνθρακες και διαδίδοντας τις παραληρηματικές αντιλήψεις περί «υπερθέρμανσης του πλανήτη»•
(6) αυξάνουν τους φόρους, τις κρατικές δαπάνες και τις δημόσιες κοινωνικές παροχές με μη βιώσιμο τρόπο•
(7) καταστρέφουν τις ιστορικές ταυτότητες, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις και τους κοινούς πολιτισμούς των εθνών τους•
(8) προσφέρουν στους αλλοδαπούς «δωρεάν» στέγαση, τρόφιμα και εκπαίδευση, ενώ ταυτόχρονα χαρακτηρίζουν τους γηγενείς πολίτες ως «ρατσιστές», «ξενοφοβικούς» και «υποστηρικτές της λευκής υπεροχής»•
(9) αποθαρρύνουν τους υγιείς γάμους και τις σταθερές οικογένειες• και (10) κατηχούν τις νεότερες γενιές, ώστε να πιστεύουν ότι ο πόλεμος, η «κλιματική αλλαγή», ο υπερπληθυσμός και η οικονομική κατάρρευση θα τις εμποδίσουν να αποκτήσουν ποτέ ένα ευτυχισμένο, αισιόδοξο και γεμάτο νόημα μέλλον.
Αυτά είναι μόλις δέκα παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο οι δυτικές κυβερνήσεις βλάπτουν τους πολίτες τους.
Υπάρχουν πολλά ακόμη.
Ωστόσο, κάθε λογικός άνθρωπος θα έπρεπε να μπορεί να διαβάσει την παραπάνω παράγραφο και να κατανοήσει ότι κανένα έθνος δεν μπορεί να αντέξει μια τόσο καταστροφική επίθεση επιζήμιων πολιτικών μέτρων.
Οι κυβερνήσεις της Δύσης διεξάγουν πόλεμο εναντίον των ίδιων τους των εθνών.
Η εξέλιξη αυτών των πολέμων μπορεί να παρουσιάζει κάποιες διαφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως ό,τι συμβαίνει σε μία χώρα σύντομα εξαπλώνεται και παντού αλλού.
Είναι σαν οι δυτικοί ηγέτες να είχαν συγκεντρωθεί πριν από πολλά χρόνια και να είχαν συμφωνήσει ότι οι χώρες τους θα έπιναν Kool-Aid με κυάνιο και στη συνέχεια θα θάβονταν στο υπέδαφος για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ίσως να σύναψαν αυτό το σύμφωνο αυτοκτονίας σε κάποια «ελίτ» συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ή της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή.
Ίσως να φώναζαν όλοι μαζί ρυθμικά το σύνθημα «Build back better» (Χτίζουμε ξανά καλύτερα), ενώ ψήφιζαν υπέρ της σταδιακής απονάρκωσης της Δύσης.
Το πολιτικό κατεστημένο και η ψευδαίσθηση της δημοκρατικής επιλογής
Τα αντίπαλα πολιτικά κόμματα υποτίθεται ότι ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των κυβερνήσεων της Δύσης.
Στην πραγματικότητα, όμως, το κομματικό σύστημα είναι ένα θέατρο Kabuki, στο οποίο τα ίδια ειδικά συμφέροντα ελέγχουν τους πολιτικούς και των δύο πλευρών.
Μέχρι την εμφάνιση των λεγόμενων «λαϊκιστικών» κομμάτων στη Δύση, στους ψηφοφόρους προσφερόταν απλώς η ψευδαίσθηση της επιλογής.
Άλλωστε, το Κόμμα των Συντηρητικών παρέμεινε στην εξουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο επί 14 χρόνια και, παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις της ηγεσίας του ότι θα το έπραττε, δεν κατάφερε ούτε να προστατεύσει τα βρετανικά σύνορα από μια ξένη εισβολή ούτε να απελευθερώσει το Ηνωμένο Βασίλειο από τη ρυθμιστική υποτέλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος George W. Bush αποκαλεί τον Πρόεδρο Bill Clinton «αδελφό» του και τη Hillary Clinton «αδελφή» του, ενώ κάποτε χαρακτήρισε τη Michelle Obama «καλύτερή του φίλη». Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου, όπως οι γερουσιαστές Mitch McConnell, John Cornyn και Thom Tillis, των οποίων η θητεία σύντομα ολοκληρώνεται, αφιερώνουν περισσότερο χρόνο επιτιθέμενοι στον Πρόεδρο Trump και στο 95% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων που υποστηρίζουν την πολιτική του MAGA, παρά προειδοποιώντας τους Αμερικανούς για τον αυξανόμενο αριθμό κομμουνιστών στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Τα δυτικά έθνη διαθέτουν πολιτικά κατεστημένα που προσποιούνται δημόσια ότι βρίσκονται σε αντιπαράθεση, αλλά στην πραγματικότητα συνωμοτούν σε μεγάλο βαθμό πίσω από κλειστές πόρτες και συμφωνούν στα περισσότερα ζητήματα. Γνωρίζουμε ότι αυτό ισχύει, επειδή έχουμε γίνει μάρτυρες της συνεργασίας αυτών των πολιτικών κατεστημένων με σκοπό να εμποδίσουν πολιτικούς υποψηφίους «εκτός συστήματος» να καταλάβουν ανώτερα αξιώματα ή να ασκήσουν εξουσία.
Στην Ευρώπη, τα πολιτικά κατεστημένα επιβάλλουν με ευχαρίστηση τους λεγόμενους «cordons sanitaires» ή «πυλώνες αποκλεισμού», οι οποίοι αποσκοπούν στο να εμποδίσουν τους ηγέτες «μη αποδεκτών» πολιτικών κινημάτων να ανέλθουν στην εξουσία.
Στην Ολλανδία, το πολιτικό κατεστημένο εμπόδισε τον Geert Wilders να γίνει πρωθυπουργός, επειδή αντιτίθεται στη μαζική μετανάστευση, στην ισλαμική κυριαρχία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρόλο που το κόμμα του απολαμβάνει σημαντική λαϊκή υποστήριξη.
Στη Γαλλία, το πολιτικό κατεστημένο έκανε το ίδιο με τον Jean-Marie Le Pen, την κόρη του Marine και το κόμμα τους, Rassemblement National, εξαιτίας της πολιτικής τους υπέρ της εθνικής κυριαρχίας και κατά της μετανάστευσης.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πολιτικό κατεστημένο έχει κρατήσει τον υπέρμαχο του Brexit και πρόεδρο του Reform UK, Nigel Farage, μακριά από ηγετικές θέσεις στο Κοινοβούλιο.
Στη Γερμανία, το πολιτικό κατεστημένο έχει επιχειρήσει να απονομιμοποιήσει το δημοφιλές κόμμα Alternative für Deutschland, το οποίο αντιτίθεται στη μετανάστευση, δυσφημώντας τα μέλη του και χαρακτηρίζοντάς τα «εγχώριους τρομοκράτες», «Ρώσους πράκτορες» και «απειλές για την εθνική ασφάλεια», οι οποίες στρέφονται κατά του Συντάγματος.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αποτρέψουν την εκλογή του Προέδρου Trump και, στη συνέχεια, για να τον απομακρύνουν από το αξίωμα, αφού εκείνος είχε νικήσει κατά κράτος τη Hillary Clinton το 2016.
Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την προεδρία το 2012, Mitt Romney, διεξήγαγε ενεργά προεκλογική εκστρατεία εναντίον του Trump το 2016. Οι λεγόμενοι «συντηρητικοί» πολιτικοί σχολιαστές, όπως ο Bill Kristol και ο George Will, αποκήρυξαν τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Hillary Clinton.
Παρότι οι Ρεπουμπλικανοί έλεγχαν το Κογκρέσο, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Paul Ryan, προώθησε την επιχείρηση της Clinton, του Obama και των υπηρεσιών πληροφοριών, με στόχο να παρουσιαστεί ο Πρόεδρος Trump ως Ρώσος κατάσκοπος.
Ο γερουσιαστής Romney ψήφισε δύο φορές υπέρ της καθαίρεσης του Trump.
Δημοκρατικοί εισαγγελείς επιχείρησαν επί χρόνια να οδηγήσουν τον Trump στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του, ενώ Ρεπουμπλικανοί του κατεστημένου κατέβαλαν απεγνωσμένες προσπάθειες για να εμποδίσουν εκ νέου τον Trump, το 2024, να γίνει ο προεδρικός υποψήφιος του κόμματός του.
Το πολιτικό κατεστημένο της Αμερικής επιχείρησε να διαγράψει τον Trump από τα ψηφοδέλτια, να τον εκφοβίσει μέσω ερευνών και να τον παρουσιάσει ως «δικτάτορα», μέσα από μια εμπρηστική εκστρατεία που ενθάρρυνε επίδοξους δολοφόνους να τον σκοτώσουν.
Τι αποτέλεσμα είχαν αυτές οι εκτεταμένες προσπάθειες του κατεστημένου σε ολόκληρη τη Δύση να υπονομεύσει τις εκλογές και να φιμώσει τη δημόσια διαφωνία; Οι δυτικοί θεσμοί – κρατικές υπηρεσίες, πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης, τράπεζες, επιχειρήσεις και ΜΚΟ – απολαμβάνουν λιγότερη εμπιστοσύνη από ποτέ. Και αυτό είναι κατανοητό.
Οι δυτικοί θεσμοί διακατέχονται από εχθρική στάση απέναντι στους πολίτες της Δύσης.
Ενώ οι απλοί άνθρωποι στη Δύση αισθάνονται υπερήφανοι για τις χώρες τους, οι δυτικοί θεσμοί τούς λένε ότι θα πρέπει να ντρέπονται για τους προγόνους τους και την ιστορία των εθνών τους.
Η εχθρότητα των θεσμών απέναντι στους πολίτες
Ενώ οι απλοί άνθρωποι στη Δύση επιθυμούν να εργάζονται, να αγοράζουν ένα σπίτι και να δημιουργούν οικογένεια, οι δυτικοί θεσμοί υποστηρίζουν μια πολιτική μαζικής μετανάστευσης, η οποία αντικαθιστά το δυτικό εργατικό δυναμικό, αυξάνει τη ζήτηση για κατοικίες και καθιστά σημαντικά δυσκολότερο για τους ανθρώπους στη Δύση να συντηρούν και να προστατεύουν τις οικογένειές τους.
Όταν οι πολίτες της Δύσης αντιτίθενται στην πολιτική των ανοιχτών συνόρων που προωθούν τα πολιτικά κατεστημένα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τους δαιμονοποιούν ως «ρατσιστές» και «λευκούς ρατσιστές».
Όταν οι πολίτες της Δύσης συγκεντρώνονται γύρω από τις εθνικές τους σημαίες και διαδηλώνουν ειρηνικά στους δρόμους των πόλεών τους, τα πολιτικά κατεστημένα τους συκοφαντούν χαρακτηρίζοντάς τους «φασίστες», «ακροδεξιούς» και «ναζί».
Όταν οι πολίτες της Δύσης προσπαθούν να προστατευθούν από βίαιους αλλοδαπούς υπηκόους, οι δυτικές διωκτικές αρχές καταδικάζουν τους ανθρώπους της Δύσης και υπερασπίζονται τους βίαιους αλλοδαπούς.
Τα πολιτικά κατεστημένα της Δύσης θα προτιμούσαν να επιτρέψουν σε αλλοδαπούς να πυρπολούν εκκλησίες, δημαρχεία, καταστήματα, σχολεία και ιδιωτικές κατοικίες, παρά να λάβουν μέτρα για την προστασία των πολιτών της Δύσης από τις θανατηφόρες συνέπειες των πολιτικών του κατεστημένου.
Το κατεστημένο του Ηνωμένου Βασιλείου επέτρεψε σε υποστηρικτές της ισλαμικής υπεροχής να βιάσουν δεκάδες χιλιάδες Βρετανίδες ανήλικες, χωρίς να υποστούν οποιεσδήποτε συνέπειες.
Το γαλλικό κατεστημένο επέτρεψε σε υποστηρικτές της ισλαμικής υπεροχής να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, να λεηλατούν καταστήματα, να πυρπολούν κτίρια και οχήματα και να τρομοκρατούν Γάλλους πολίτες, χωρίς να υπάρξουν οποιεσδήποτε συνέπειες.
Στη Γερμανία, το 87% των υπόπτων για τους οποίους εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης είναι αλλοδαποί. Παρά όλα τα στοιχεία περί του αντιθέτου, ο αρχηγός της αστυνομίας του Λονδίνου, Sir Mark Rowley, υποστηρίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας να αντικατασταθούν οι προσλήψεις βάσει αξιοκρατικών κριτηρίων από την προνομιακή μεταχείριση μαύρων και μουσουλμάνων υποψηφίων (ενώ χαρακτηρίζει «τοξική» την κριτική στην πολιτική του περί «διαφορετικότητας»). Δυτικές ΜΚΟ ισχυρίζονται, με εξωφρενικό τρόπο, ότι ο καπιταλισμός και η «κλιματική αλλαγή» ευθύνονται για την τάση του Ισλάμ προς τη σεξουαλική δουλεία και τους παιδικούς γάμους.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 80% των θέσεων εργασίας καταλήγει σε αλλοδαπούς μετανάστες.
Στις ΗΠΑ, η Δημοκρατική γερουσιαστής Elissa Slotkin υπόσχεται να ασκήσει πολιτικές ποινικές διώξεις εναντίον των υποστηρικτών του Προέδρου Trump, προκειμένου να τους αποτρέψει από το να αντιστέκονται στις πολιτικές του κατεστημένου.
Παρότι οι δυτικές κυβερνήσεις επιτίθενται στους πολίτες της Δύσης, εξακολουθούν να αναμένουν από αυτούς να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν επικείμενο παγκόσμιο πόλεμο.
Ο αρχηγός του βρετανικού στρατού, στρατηγός Sir Roland Walker, δήλωσε πρόσφατα σε στρατιώτες: «Πολύ σύντομα, οι πολιτικοί ηγέτες αυτής της χώρας θα πραγματοποιήσουν μια ανοιχτή συζήτηση με τους πολίτες της σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει». Τότε, οι πολίτες θα πρέπει «να συμφωνήσουν σε θυσίες, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια».
Σχεδόν οι μισοί Βρετανοί σε ηλικία στράτευσης δηλώνουν ότι δεν υπάρχει «καμία περίπτωση» να υπερασπιστούν το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Γιατί να υπερασπιστούν οι πολίτες της Δύσης κυβερνήσεις που τους κακομεταχειρίζονται;
Αν η Δύση ήδη «ανήκει» σε αλλοδαπούς, τότε τι απομένει να υπερασπιστούν;
Οι συσσωρευμένες αποτυχίες των δυτικών κυβερνήσεων οδηγούν στην κατάρρευσή τους.
Οι πολίτες δεν τους οφείλουν τίποτα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών