Οι ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται αντιμέτωπες με σοβαρές διαφωνίες για το μέλλον της Ουκρανίας, την ώρα που η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο διπλωματικό πλαίσιο που θα συνδέει τον τερματισμό του πολέμου με μια ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι διαφορετικές προσεγγίσεις που υιοθετούν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση κοινής διαπραγματευτικής στρατηγικής και θέτουν υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο οι νέες αμερικανικές πρωτοβουλίες μπορούν να εξασφαλίσουν τη στήριξη των συμμάχων. Ο Βρετανός πολιτικός αναλυτής Zakaria Paikin, σε ανάλυσή του στο «UnHerd», προειδοποιεί ότι η ευρωπαϊκή άρνηση συμβιβασμού ενδέχεται να οδηγήσει την Ουκρανία σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο διπλωματικό αδιέξοδο.
Η αμερικανική πρόταση κι οι αντιρρήσεις της Ευρώπης
Σύμφωνα με τον Paikin, η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump επιχειρεί να διαμορφώσει μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, ενώ πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να επιμένουν σε όρους που η Μόσχα θεωρεί εντελώς απαράδεκτους.
Η Ουάσιγκτον επιθυμεί τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας κι Ουκρανίας.
Η Μόσχα έχει προτείνει στις ευρωπαϊκές χώρες να ορίσουν κοινό εκπρόσωπο, ωστόσο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov έχει καταστήσει σαφές ότι η Ρωσία θα αποφασίσει για το ρόλο τους μόνο αφού διαπιστώσει τις πραγματικές προθέσεις και τη διάθεσή τους να συμβάλουν σε μια ειρηνευτική λύση.
Ο Paikin επισημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν ακόμη καταλήξει ούτε καν σε μια κοινή διαπραγματευτική γραμμή που θα μπορούσε να αποτελέσει βάση συνομιλιών με τη Ρωσία.
Η πρόταση Witkoff και Kushner
Κατά το Βρετανό αναλυτή, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Steve Witkoff και Jared Kushner προτείνουν ένα μοντέλο στο οποίο η Ρωσία θα αποκτήσει θέση σε ένα νέο ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας, εφόσον εγκαταλείψει ορισμένες από τις πιο μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της απέναντι στην Ουκρανία.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται κυρίως η απαίτηση για αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από τα εναπομείναντα τμήματα του Donbass που παραμένουν υπό τον έλεγχο του Κιέβου.
Ωστόσο, η πλειονότητα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων εξακολουθεί να ζητά από τη Ρωσία να αποδεχθεί πρώτα μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός και μόνο στη συνέχεια να ξεκινήσουν συνομιλίες για ένα νέο ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας.
Κατά τον Paikin, η θέση αυτή είναι μη αποδεκτή για τη Μόσχα, καθώς η Ρωσία δύσκολα θα εγκαταλείψει το βασικό της διαπραγματευτικό πλεονέκτημα με αντάλλαγμα μια αόριστη υπόσχεση μελλοντικών διαπραγματεύσεων.
Το αγκάθι των Δυτικών στρατευμάτων
Ένα ακόμη μεγάλο σημείο τριβής αφορά το ενδεχόμενο ανάπτυξης Δυτικών στρατευμάτων σε ουκρανικό έδαφος μετά από μια πιθανή συμφωνία ειρήνης.
Μετά τις επαφές του με τους Witkoff και Kushner, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin προειδοποίησε ότι τυχόν Δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις που θα αναπτυχθούν στην Ουκρανία θα θεωρηθούν νόμιμοι στόχοι από τη Ρωσία.
«Τι ακούμε από αυτούς; Ότι αμέσως μετά την επίτευξη ειρήνης θα στείλουν στρατεύματα στο ουκρανικό έδαφος. Τι σημαίνει αυτό; Το έχουμε ήδη εξηγήσει. Για εμάς αυτό αποτελεί νόμιμο στόχο, πράγμα που σημαίνει ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις θα συνεχιστούν αμέσως», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ρώσος πρόεδρος.
Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία στο στόχαστρο
Ο Paikin θεωρεί ιδιαίτερα προβληματική τη στάση της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Βρετανίας.
Όπως υποστηρίζει, εάν οι τρεις χώρες επιμείνουν στις αρχές που υιοθετήθηκαν στο Λονδίνο τον Ιούνιο, τότε δεν θα καταστεί δυνατή καμία συμφωνία με τη Ρωσία.
Κατά την ανάλυσή του, οι συγκεκριμένες θέσεις αποκλείουν εκ των προτέρων βασικές ρωσικές απαιτήσεις, όπως η ουδετερότητα της Ουκρανίας κι η απαγόρευση εγκατάστασης Δυτικών στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος.
«Η Ρωσία αυξάνει την πίεση, ο χρόνος τελειώνει για το Κίεβο»
Ο Βρετανός αναλυτής ασκεί παράλληλα κριτική και στο δημόσιο διάλογο που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη.
Όπως σημειώνει, η συζήτηση εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από έννοιες όπως ο «δίκαιος ειρηνικός συμβιβασμός» κι η «τιμωρία της Ρωσίας για την επιθετικότητά της», αφήνοντας ελάχιστο χώρο για συμβιβασμούς.
Την ίδια στιγμή, εκτιμά ότι οι προηγούμενες αισιόδοξες προβλέψεις περί ανάκτησης της πρωτοβουλίας από την Ουκρανία έχουν χάσει μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας τους.
Σύμφωνα με τον Paikin, η Ρωσία προκαλεί ολοένα μεγαλύτερη πίεση στην ουκρανική οικονομία μέσω των συστηματικών πληγμάτων στις ενεργειακές υποδομές της χώρας.
Εάν αυτή η στρατηγική συνεχιστεί, καταλήγει, το ερώτημα δεν θα είναι αν χρειάζεται μια διπλωματική λύση, αλλά για πόσο ακόμη θα μπορεί η Ουκρανία να αντέξει χωρίς μία τέτοια λύση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών