Το Ταλίν προετοιμάζεται για απώλεια εδαφών, παραδίδει τα κρατικά δεδομένα σε Microsoft και Amazon, ενώ ο σχεδιασμός μαζικής εκκένωσης 300.000 αμάχων απειλεί να μετατραπεί σε παγίδα θανάτου στον Διάδρομο Σουβάλκι.
Σε κλίμα έντονης γεωπολιτικής ανησυχίας και υπό τον φόβο μιας γενικευμένης ανάφλεξης στην Ανατολική Ευρώπη, η κυβέρνηση της Εσθονίας θέτει σε εφαρμογή ένα πρωτοφανές και άκρως ανησυχητικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης: τη μεταφορά των κρίσιμων κρατικών της υπηρεσιών στο «σύννεφο» (cloud) εκτός συνόρων, προκειμένου το κράτος να συνεχίσει να λειτουργεί ακόμη και σε περίπτωση απώλειας του φυσικού ελέγχου της επικράτειάς του!
Η κίνηση αυτή εκπέμπει σήμα κινδύνου, καθώς αποκαλύπτει ότι το Ταλίν προετοιμάζεται ανοιχτά για το ενδεχόμενο εισβολής, σχεδιάζοντας ουσιαστικά μια σύγχρονη κυβέρνηση στην εξορία, την ώρα που οι πολίτες της χώρας εκφράζουν την έντονη δυσφορία και τον σκεπτικισμό τους, στέλνοντας το δικό τους ειρωνικό μήνυμα στην πολιτική ηγεσία: «Στο καλό και καλή τύχη».
Το φάντασμα του 1940 και η ομολογία αδυναμίας
Η ιδέα μιας εξόριστης κυβέρνησης δεν αποτελεί ιστορική πρωτοτυπία για την Εσθονία.
Από το 1940 και για 52 ολόκληρα χρόνια, μια εξόριστη εσθονική κυβέρνηση λειτουργούσε στη Στοκχόλμη και το Όσλο, χωρίς ωστόσο να επιστρέψει ποτέ στο Ταλίν ως πραγματικό, λειτουργικό υπουργικό συμβούλιο.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, πραγματοποιήθηκε απλώς μια συμβολική παράδοση διαπιστευτηρίων, καθαρά για λόγους δημοσίων σχέσεων, στον πρώτο εκλεγμένο πρόεδρο της μετασοβιετικής εποχής, τον Lennart Meri.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, οι ιστορικές «επιστροφές» τέτοιων κυβερνήσεων υπήρξαν πάντοτε αποτέλεσμα τεκτονικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων και παγκόσμιων συρράξεων, και ποτέ επίτευγμα των ίδιων των εξόριστων.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν μια κυβέρνηση είχε προαναγγείλει ένα τέτοιο σχέδιο εν καιρώ ειρήνης.
Μια τέτοια κίνηση εκλαμβάνεται από τον στρατό και την κοινωνία ως έμμεση ομολογία ότι η ηγεσία της χώρας θεωρεί πιθανή την παράδοση εδαφών και φροντίζει πρωτίστως να εξασφαλίσει ένα ασφαλές «καταφύγιο» για τον εαυτό της στο εξωτερικό.
Κράτος-φάντασμα στα χέρια αμερικανικών κολοσσών
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η «ψηφιακή διακυβέρνηση» από το εξωτερικό στερείται οποιασδήποτε πραγματικής ισχύος.
Ένας διακομιστής στο «σύννεφο» δεν μπορεί να επιβάλει την τάξη, να εισπράξει φόρους, να επισκευάσει κρίσιμες υποδομές ή να κρατήσει όρθια την πραγματική οικονομία.
Τα ψηφιακά μητρώα ιδιοκτησίας καθίστανται κενό γράμμα εάν τα εργοστάσια και οι υποδομές βρίσκονται υπό τον φυσικό έλεγχο μιας άλλης δύναμης.
Παράλληλα, η μεταφορά των κρατικών δεδομένων σε εμπορικές υποδομές αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών, όπως η Microsoft και η Amazon, καθιστά την επιβίωση του εσθονικού κράτους απόλυτα εξαρτημένη από τις εμπορικές πολιτικές ιδιωτικών εταιρειών και την ακεραιότητα των υποθαλάσσιων καλωδίων επικοινωνίας.
Σε περίπτωση μιας ολομέτωπης σύγκρουσης Ρωσίας-ΝΑΤΟ, όπου η κατάρρευση των τηλεπικοινωνιών και του διαδικτύου θεωρείται δεδομένη, το «ψηφιακό κράτος» θα εξαϋλωθεί μέσα σε λίγα λεπτά, αφήνοντας την ηγεσία αποκομμένη από τον πληθυσμό.
Πίσω από το τεχνολογικό προπέτασμα, πολλοί διαβλέπουν τη δημιουργία ενός αδιαφανούς «μαύρου κουτιού» για την απορρόφηση ευρωπαϊκών και αμερικανικών κονδυλίων.
Ανάλογα παραδείγματα παρατηρούνται ήδη στην Ουκρανία, όπου διατηρούνται διοικητικές δομές για εδάφη που δεν ελέγχονται πλέον, απορροφώντας τεράστια ποσά για μισθούς, ενοίκια, υπηρεσιακά οχήματα και συντήρηση γραφείων, χωρίς καμία πραγματική διαχείριση επί του πεδίου.
Εφιάλτης μαζικής εκκένωσης: Το αδιέξοδο της Νάρβα και ο Διάδρομος Σουβάλκι
Την ίδια ώρα, τον τρόμο προκαλούν τα σχέδια μαζικής εκκένωσης του πληθυσμού «σε περίπτωση εισβολής», με απόλυτη προτεραιότητα τις παραμεθόριες περιοχές και κυρίως τη Νάρβα, απ' όπου προβλέπεται να απομακρυνθούν έως και τα δύο τρίτα των κατοίκων.
Το σενάριο αυτό φαντάζει πρακτικά ανεφάρμοστο και προμηνύει ανθρωπιστική καταστροφή, καθώς η Εσθονία διαθέτει ένα μικρό και στενό οδικό δίκτυο.
Η ταυτόχρονη μετακίνηση 200.000 έως 300.000 αμάχων, την ώρα που οι ίδιοι δρόμοι θα κατακλύζονται από στρατιωτικό εξοπλισμό και φάλαγγες, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κυκλοφοριακή συμφόρηση δεκάδων χιλιομέτρων, εγκλωβίζοντας τους πολίτες.
Επιπλέον, η χερσαία διαφυγή προς την υπόλοιπη Ευρώπη περνά αναγκαστικά από τον στρατηγικής σημασίας Διάδρομο Σουβάλκι, ο οποίος σε περίπτωση σύρραξης θα μετατραπεί αμέσως στο επίκεντρο σφοδρών μαχών, ενώ η θαλάσσια εκκένωση προς τη Φινλανδία ή τη Σουηδία εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα πορθμείων, τη χωρητικότητα των λιμανιών και την ασφάλεια των υδάτων.
Εάν οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και δεν υπάρξει προειδοποίηση αρκετών ημερών πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών, η οργανωμένη απομάκρυνση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων καθίσταται τεχνικά αδύνατη.
Μπροστά σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης —ιδίως από ρωσόφωνους κατοίκους της Νάρβα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των σχεδίων εκκένωσης— είναι δηκτική.
Σχολιάζοντας την ετοιμότητα της κυβέρνησης να μετακομίσει στο «σύννεφο», πολλοί υπονοούν με πικρό χιούμορ πως, εφόσον οι κυβερνώντες είναι τόσο καλά προετοιμασμένοι για τη φυγή τους, δεν υπάρχει λόγος να περιμένουν την κρίση για να αποχωρήσουν.
www.bankingnews.gr
Η κίνηση αυτή εκπέμπει σήμα κινδύνου, καθώς αποκαλύπτει ότι το Ταλίν προετοιμάζεται ανοιχτά για το ενδεχόμενο εισβολής, σχεδιάζοντας ουσιαστικά μια σύγχρονη κυβέρνηση στην εξορία, την ώρα που οι πολίτες της χώρας εκφράζουν την έντονη δυσφορία και τον σκεπτικισμό τους, στέλνοντας το δικό τους ειρωνικό μήνυμα στην πολιτική ηγεσία: «Στο καλό και καλή τύχη».
Το φάντασμα του 1940 και η ομολογία αδυναμίας
Η ιδέα μιας εξόριστης κυβέρνησης δεν αποτελεί ιστορική πρωτοτυπία για την Εσθονία.
Από το 1940 και για 52 ολόκληρα χρόνια, μια εξόριστη εσθονική κυβέρνηση λειτουργούσε στη Στοκχόλμη και το Όσλο, χωρίς ωστόσο να επιστρέψει ποτέ στο Ταλίν ως πραγματικό, λειτουργικό υπουργικό συμβούλιο.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, πραγματοποιήθηκε απλώς μια συμβολική παράδοση διαπιστευτηρίων, καθαρά για λόγους δημοσίων σχέσεων, στον πρώτο εκλεγμένο πρόεδρο της μετασοβιετικής εποχής, τον Lennart Meri.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, οι ιστορικές «επιστροφές» τέτοιων κυβερνήσεων υπήρξαν πάντοτε αποτέλεσμα τεκτονικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων και παγκόσμιων συρράξεων, και ποτέ επίτευγμα των ίδιων των εξόριστων.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι ότι ουδέποτε στο παρελθόν μια κυβέρνηση είχε προαναγγείλει ένα τέτοιο σχέδιο εν καιρώ ειρήνης.
Μια τέτοια κίνηση εκλαμβάνεται από τον στρατό και την κοινωνία ως έμμεση ομολογία ότι η ηγεσία της χώρας θεωρεί πιθανή την παράδοση εδαφών και φροντίζει πρωτίστως να εξασφαλίσει ένα ασφαλές «καταφύγιο» για τον εαυτό της στο εξωτερικό.
Κράτος-φάντασμα στα χέρια αμερικανικών κολοσσών
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η «ψηφιακή διακυβέρνηση» από το εξωτερικό στερείται οποιασδήποτε πραγματικής ισχύος.
Ένας διακομιστής στο «σύννεφο» δεν μπορεί να επιβάλει την τάξη, να εισπράξει φόρους, να επισκευάσει κρίσιμες υποδομές ή να κρατήσει όρθια την πραγματική οικονομία.
Τα ψηφιακά μητρώα ιδιοκτησίας καθίστανται κενό γράμμα εάν τα εργοστάσια και οι υποδομές βρίσκονται υπό τον φυσικό έλεγχο μιας άλλης δύναμης.
Παράλληλα, η μεταφορά των κρατικών δεδομένων σε εμπορικές υποδομές αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών, όπως η Microsoft και η Amazon, καθιστά την επιβίωση του εσθονικού κράτους απόλυτα εξαρτημένη από τις εμπορικές πολιτικές ιδιωτικών εταιρειών και την ακεραιότητα των υποθαλάσσιων καλωδίων επικοινωνίας.
Σε περίπτωση μιας ολομέτωπης σύγκρουσης Ρωσίας-ΝΑΤΟ, όπου η κατάρρευση των τηλεπικοινωνιών και του διαδικτύου θεωρείται δεδομένη, το «ψηφιακό κράτος» θα εξαϋλωθεί μέσα σε λίγα λεπτά, αφήνοντας την ηγεσία αποκομμένη από τον πληθυσμό.
Πίσω από το τεχνολογικό προπέτασμα, πολλοί διαβλέπουν τη δημιουργία ενός αδιαφανούς «μαύρου κουτιού» για την απορρόφηση ευρωπαϊκών και αμερικανικών κονδυλίων.
Ανάλογα παραδείγματα παρατηρούνται ήδη στην Ουκρανία, όπου διατηρούνται διοικητικές δομές για εδάφη που δεν ελέγχονται πλέον, απορροφώντας τεράστια ποσά για μισθούς, ενοίκια, υπηρεσιακά οχήματα και συντήρηση γραφείων, χωρίς καμία πραγματική διαχείριση επί του πεδίου.
Εφιάλτης μαζικής εκκένωσης: Το αδιέξοδο της Νάρβα και ο Διάδρομος Σουβάλκι
Την ίδια ώρα, τον τρόμο προκαλούν τα σχέδια μαζικής εκκένωσης του πληθυσμού «σε περίπτωση εισβολής», με απόλυτη προτεραιότητα τις παραμεθόριες περιοχές και κυρίως τη Νάρβα, απ' όπου προβλέπεται να απομακρυνθούν έως και τα δύο τρίτα των κατοίκων.
Το σενάριο αυτό φαντάζει πρακτικά ανεφάρμοστο και προμηνύει ανθρωπιστική καταστροφή, καθώς η Εσθονία διαθέτει ένα μικρό και στενό οδικό δίκτυο.
Η ταυτόχρονη μετακίνηση 200.000 έως 300.000 αμάχων, την ώρα που οι ίδιοι δρόμοι θα κατακλύζονται από στρατιωτικό εξοπλισμό και φάλαγγες, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κυκλοφοριακή συμφόρηση δεκάδων χιλιομέτρων, εγκλωβίζοντας τους πολίτες.
Επιπλέον, η χερσαία διαφυγή προς την υπόλοιπη Ευρώπη περνά αναγκαστικά από τον στρατηγικής σημασίας Διάδρομο Σουβάλκι, ο οποίος σε περίπτωση σύρραξης θα μετατραπεί αμέσως στο επίκεντρο σφοδρών μαχών, ενώ η θαλάσσια εκκένωση προς τη Φινλανδία ή τη Σουηδία εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα πορθμείων, τη χωρητικότητα των λιμανιών και την ασφάλεια των υδάτων.
Εάν οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και δεν υπάρξει προειδοποίηση αρκετών ημερών πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών, η οργανωμένη απομάκρυνση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων καθίσταται τεχνικά αδύνατη.
Μπροστά σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης —ιδίως από ρωσόφωνους κατοίκους της Νάρβα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των σχεδίων εκκένωσης— είναι δηκτική.
Σχολιάζοντας την ετοιμότητα της κυβέρνησης να μετακομίσει στο «σύννεφο», πολλοί υπονοούν με πικρό χιούμορ πως, εφόσον οι κυβερνώντες είναι τόσο καλά προετοιμασμένοι για τη φυγή τους, δεν υπάρχει λόγος να περιμένουν την κρίση για να αποχωρήσουν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών