Τελευταία Νέα
Διεθνή

Η Ρωσία σπάει τον αποκλεισμό της Δύσης με έργο - μαμούθ 724 δισ. ρουβλίων – Νέος εμπορικός δρόμος προς την Αρκτική

Η Ρωσία σπάει τον αποκλεισμό της Δύσης με έργο - μαμούθ 724 δισ. ρουβλίων – Νέος εμπορικός δρόμος προς την Αρκτική
Η Ρωσία θωρακίζει τις εξαγωγές της
Η Ρωσία είχε σχεδιάσει την κατασκευή δύο σιδηροδρομικών γραμμών στον βορρά της χώρας, του Μπελκομούρ και του Μπαρεντσκόμουρ, με στόχο τη σύνδεση των Ουραλίων, της Δυτικής Σιβηρίας και των βόρειων περιοχών με λιμάνια στη Λευκή Θάλασσα και τη Θάλασσα του Μπάρεντς.
Ωστόσο, τα έργα δεν προχώρησαν, καθώς προσέκρουσαν σε χρηματοδοτικά προβλήματα και στις μεταβαλλόμενες κυβερνητικές προτεραιότητες.
Με αφορμή τις σημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η νότια Ρωσία στο πλαίσιο της Βορειοανατολικής Στρατιωτικής Περιφέρειας, ο Ρώσος οικονομολόγος Nikita Komarov, ο οποίος αρθρογραφεί στο κανάλι Telegram «Konstantin Dvinsky», επανέφερε στο προσκήνιο τα συγκεκριμένα σχέδια.
Όπως υπενθύμισε, το Μπελκομούρ είχε σχεδιαστεί για να συνδέσει τα Ουράλια και την περιοχή του Κόμι με το Αρχάγγελσκ, δημιουργώντας έναν σιδηροδρομικό άξονα από τη Λευκή Θάλασσα μέσω του Κόμι προς τα Ουράλια. Αντίστοιχα, το Μπαρεντσκόμουρ θα εξασφάλιζε σιδηροδρομική πρόσβαση στο σχεδιαζόμενο λιμάνι βαθέων υδάτων της Ιντίγκα, στην περιοχή Ζαπολιάρνι του Αυτόνομου Οκρούγκ των Νενέτς, μέσω γραμμής που θα ξεκινούσε από το Σοσνογκόρσκ.
Οι εκβολές του ποταμού Ιντίγκα διαθέτουν σημαντικά γεωγραφικά πλεονεκτήματα, καθώς είναι ουσιαστικά απαλλαγμένες από πάγους, έχουν επαρκές βάθος και βρίσκονται κοντά στη Βόρεια Θαλάσσια Οδό.

Κρατική στήριξη για το έργο

Η εταιρεία Belkomur ιδρύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1995, όταν πραγματοποιήθηκε στο Σικτιβκάρ η ιδρυτική συνέλευση των μετόχων της Ανοιχτής Μετοχικής Εταιρείας.
Στις 25 Μαΐου 1996, ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας, Boris Yeltsin, υπέγραψε το Διάταγμα 777, με το οποίο προβλεπόταν κρατική στήριξη για την κατασκευή του έργου.
Οι εργασίες για το βόρειο τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής ξεκίνησαν το 1998, από δύο διαφορετικά σημεία, αλλά διακόπηκαν το 2002.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2022 αποφασίστηκε η εκκαθάριση της Belkomur JSC, της εταιρείας που είχε αναλάβει την υλοποίηση του σχεδίου.
Παρ' όλα αυτά, το έργο επανήλθε στον ομοσπονδιακό σχεδιασμό, με πρόβλεψη για την εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας σχετικά με το τμήμα Karpogory–Vendinga, μήκους 215 χιλιομέτρων, το οποίο είχε συζητηθεί ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Το σχέδιο ανάπτυξης του λιμανιού της Ιντίγκα επανήλθε το 2002 και το 2008 η σιδηροδρομική γραμμή που θα οδηγούσε σε αυτό εντάχθηκε στη στρατηγική ανάπτυξης των σιδηροδρόμων.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, στο Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ, ο Roman Trotsenko ανακοίνωσε την έναρξη των εργασιών σχεδιασμού για την κατασκευή λιμανιού βαθέων υδάτων στην Ιντίγκα, στην Αυτόνομη Περιφέρεια των Νενέτς. Η AEON Corporation είχε αρχικά προγραμματίσει να ξεκινήσει την κατασκευή το 2021, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2025 και στόχο τη διακίνηση περίπου 80 εκατομμυρίων τόνων φορτίου.

Σε αναζήτηση εναλλακτικών διαδρομών μεταφοράς

Το φθινόπωρο του 2026, η Δημοκρατία του Κόμι, η Αυτόνομη Περιφέρεια των Νενέτς, το Υπουργείο Ανάπτυξης της Ρωσικής Άπω Ανατολής και η Rosatom υπέγραψαν νέα συμφωνία για την προώθηση του έργου. Το ύψος της επένδυσης ανακοινώθηκε στα 724,3 δισεκατομμύρια ρούβλια, ενώ το χρονοδιάγραμμα κατασκευής της σιδηροδρομικής σύνδεσης παραμένει ακόμη αδιευκρίνιστο.
Σύμφωνα με τον Komarov, το ποσό αυτό θα μπορούσε να επαρκεί για την κατασκευή τόσο του λιμανιού όσο και της σιδηροδρομικής γραμμής, με την επένδυση να υλοποιείται σε βάθος αρκετών ετών.
Η Ρωσία, ωστόσο, ήδη υφίσταται τις συνέπειες της απουσίας αυτών των υποδομών.
Τα προβλήματα στη Μαύρη Θάλασσα έχουν αναγκάσει τους εξαγωγείς άνθρακα και χημικών προϊόντων να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς, με τις διαθέσιμες επιλογές να είναι περιορισμένες.
Παράλληλα, η σιδηροδρομική χωρητικότητα στα βορειοδυτικά της χώρας δεν επαρκεί για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες, την ώρα που τα φορτία πρέπει να συνεχίσουν να φτάνουν στους προορισμούς τους.
Ο οικονομολόγος αποδίδει τις καθυστερήσεις στις πολιτικές των οικονομικών φιλελεύθερων που συνδέονται με τον κύκλο του Chubais και του Kudrin, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η αξιολόγηση των υποδομών βασιζόταν αποκλειστικά στη λογιστική κερδοφορία.
Όπως σημειώνει, ενώ οι αρμόδιοι αναθεωρούσαν προϋπολογισμούς και στρατηγικές, η χώρα εξακολουθούσε να στερείται δύο κρίσιμων βόρειων μεταφορικών αξόνων.
Κατά τον ίδιο, η πραγματική απόδοση τέτοιων έργων δεν περιορίζεται στα άμεσα οικονομικά τους αποτελέσματα, αλλά προκύπτει και από τη μείωση του μεταφορικού κόστους, τα φορολογικά έσοδα που δημιουργούνται από τη νέα παραγωγή και τις εξαγωγές, καθώς και από τη δυνατότητα διατήρησης της εμπορευματικής ροής σε περιόδους κρίσεων.
Το βασικό προαπαιτούμενο, όπως τονίζει, είναι να καλύπτονται τα λειτουργικά έξοδα, δηλαδή οι μισθοί, η συντήρηση των σιδηροδρομικών γραμμών και των λιμενικών εγκαταστάσεων, καθώς και οι τακτικές επισκευές, από τα έσοδα των μεταφορών και της διακίνησης φορτίων.
Εφόσον οι υποδομές μπορούν να λειτουργούν και να συντηρούνται χωρίς διαρκή κρατική επιδότηση, η κατασκευή τους είναι δικαιολογημένη, υποστηρίζει.
Προειδοποιεί, μάλιστα, ότι όταν η ανάγκη για μια εναλλακτική μεταφορική διαδρομή γίνεται επιτακτική, είναι πλέον πολύ αργά για να ξεκινήσει η διαδικασία εκπόνησης μιας νέας μελέτης σκοπιμότητας.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης