Όσο και αν προετοιμάζονταν 15 χρόνια πριν οι πιλότοι που βομβάρδισαν την πρωτεύουσα του Ιράν δεν ήταν έτοιμοι γι'αυτό! - Τα πληρώματα των αμερικανικών B-2 περιγράφουν τι έζησαν για 37 ώρες στην επιχείρηση «Midnight Hammer», από τη στιγμή που αντίκρισαν την Τεχεράνη μέχρι την επιστροφή τους στο Μιζούρι
Ξημερώματα Κυριακής 22 Ιουνίου 2025...
Ένα κόκκινο μισοφέγγαρο φώτιζε τον ουρανό του Ιράν.
Έπειτα από 18 ώρες πτήσης, δύο Αμερικανοί πιλότοι ενός βομβαρδιστικού B-2 πλησίαζαν στον στόχο τους.
Έλεγξαν τους διακόπτες, ύστερα τους χάρτες και τα ρολόγια τους, ξανά και ξανά και ξαφνικά διέκριναν τα φώτα της πόλης κάτω από το αεροσκάφος.
«Θεέ μου, είναι η Τεχεράνη!» αναφώνησε ο ένας.
Είχαν κάνει πρόβες για τη συγκεκριμένη αποστολή τόσες φορές, όμως τώρα τη ζούσαν.
Και κατάλαβαν ότι δεν ήταν προετοιμασμένοι...
«Το κάνουμε.
Συμβαίνει στ’ αλήθεια» είπαν, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν πως η επιχείρηση ξεδιπλωνόταν κάτω από τα πόδια τους.
Λίγα λεπτά αργότερα, άνοιξαν οι θυρίδες του χώρου οπλισμού.
Δύο τεράστιες βόμβες, βάρους περίπου 13,6 τόνων η καθεμία, απελευθερώθηκαν από το κάτω μέρος του αεροσκάφους και έπεσαν προς την υπόγεια πυρηνική εγκατάσταση του Fordow.
Μόλις απαλλάχθηκε από το βάρος τους, το βομβαρδιστικό έγινε αισθητά πιο ευέλικτο.
«Πάμε να φύγουμε από εδώ!» είπε ο ένας πιλότος.
«Όχι, περίμενε», απάντησε ο συνάδελφος
Έστρεψαν το αεροσκάφος και κοίταξαν πίσω, περιμένοντας να δουν αν οι βόμβες θα εκρήγνυνταν.
Ξαφνικά, μετά από περίπου 15 δευτερόλεπτα, μια πύρινη σφαίρα υψώθηκε όσο ένα δεκαώροφο κτίριο και έκανε τη νύχτα μέρα στα ιρανικά βουνά.

Το καλοκαίρι του 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Fordow...
Όλα όσα συνέβησαν στα πιλοτήρια και στις αίθουσες σχεδιασμού της αμερικανικής επιχείρησης κατά του Ιράν, «Midnight Hammer», αποκάλυψε εκτενές ρεπορτάζ του αμερικανικού στρατιωτικού περιοδικού «Air & Space Forces Magazine», που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα.
15 χρόνια το σχεδίαζαν έκαναν προσομοιώσεις... - Οι αναθεωρήσεις της τελευταίας στιγμής, το τέχνασμα παραπλάνησης και η εξαντλητική πτήση 37 ωρών
Η προετοιμασία για το πλήγμα στο Fordow είχε ξεκινήσει το 2009, έπειτα από τον εντοπισμό ύποπτων κατασκευαστικών έργων στα βουνά νοτιοδυτικά της Τεχεράνης από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, με Αμερικανούς ειδικούς να μελετούν επί περίπου 15 χρόνια τη δομή και τα υποστηρικτικά συστήματα του χώρου και να αναπτύσσουν τη βόμβα GBU-57 για στόχους σε μεγάλο βάθος, την οποία μπορεί να μεταφέρει μόνο το B-2.
Λίγες ημέρες πριν από την επίθεση διαπιστώθηκε ότι το Ιράν είχε επιχειρήσει να σφραγίσει τμήματα της εγκατάστασης με σκυρόδεμα, επιβάλλοντας αλλαγές στο σχέδιο που συνεχίστηκαν μέχρι τις τελευταίες ώρες, ακόμη και όταν ορισμένοι χειριστές είχαν ήδη ξαπλώσει για ξεκούραση.
Κρίσιμο ζήτημα αποτέλεσε η μυστικότητα γύρω από την απογείωση επτά βομβαρδιστικών B-2 από τη βάση Whiteman στο Missouri, με τη φανερή μετακίνηση άλλων βομβαρδιστικών και διαρροές για πορεία προς το Guam ή τη βάση του Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό να λειτουργούν ως παραπλάνηση, ενώ ούτε οι οικογένειες των πιλότων γνώριζαν τον προορισμό τους, όπως είπε ο πιλότος με το ψευδώνυμο Alpha σημειώνοντας ότι δεν είπε τίποτα στη σύζυγό του και απλώς πήγε στη δουλειά χωρίς να επιστρέψει.
Το πλήρωμα κάθε αεροσκάφους αποτελούνταν από δύο πιλότους που αντιμετώπισαν πολύωρη παραμονή σε περιορισμένο χώρο, εναέριους ανεφοδιασμούς και σύντομους ύπνους 30 έως 45 λεπτών, χρησιμοποιώντας ορισμένοι συνταγογραφούμενα διεγερτικά και άλλοι καφέ ή ενεργειακά ποτά, ενώ στο εσωτερικό υπήρχαν φούρνος μικροκυμάτων, τουαλέτα και στενός χώρος ανάπαυσης.
Στην επιχείρηση πήραν μέρος περίπου 125 αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών F-22 και F-35, αεροσκαφών κρούσης και ιπτάμενων τάνκερ, με τον ανεφοδιασμό στον αέρα να κρίνεται καθοριστικός για την ολοκλήρωση της αποστολής.
Η επίδραση των ισραηλινών χτυπημάτων, η ενημέρωση κατά την επιστροφή στο Missouri και οι εκτιμήσεις για τον πυρηνικό τομέα του Ιράν.
Τα ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν που άρχισαν στις 13 Ιουνίου στο πλαίσιο της επιχείρησης Rising Lion επηρέασαν ουσιωδώς τον αμερικανικό σχεδιασμό, καθώς σύμφωνα με όσα μετέφεραν οι πιλότοι τα ισραηλινά F-35 και F-15 είχαν περιορίσει σημαντικά την ιρανική αεράμυνα που προβλημάτιζε τους επιτελείς, με τον Alpha να επισημαίνει ότι εξουδετερώθηκαν πολλές απειλές καθιστώντας την αποστολή ασφαλέστερη και χαρακτηρίζοντας την ισραηλινή ενέργεια εντυπωσιακό παράδειγμα χρήσης δυτικής αεροπορικής ισχύος.
Τα αμερικανικά B-2 έπληξαν τις εγκαταστάσεις στο Fordow και στη Natanz και στη συνέχεια επιτάχυναν για να εξέλθουν από τον εναέριο χώρο του Ιράν, ενώ παρά τις προειδοποιήσεις στα πιλοτήρια για εχθρική δραστηριότητα, η μεταγενέστερη ανάλυση έδειξε ότι οι ιρανικές δυνάμεις δεν έβαλαν εναντίον των B-2. Μετά τη διάβαση εκτός του ιρανικού εναέριου χώρου οι πιλότοι έστειλαν το δεύτερο μήνυμά τους από την είσοδό τους στην ζώνη της επιχείρησης αναφέροντας ότι ολοκλήρωσαν και βρίσκονται σε ασφάλεια, ενώ κατά την επιστροφή το πλήρωμα ενός αεροσκάφους ανεφοδιασμού αντιλήφθηκε ότι η επίθεση είχε ήδη γίνει γνωστή και μεταδιδόταν από τα μέσα ενημέρωσης έπειτα από την ανακοίνωση του Donald Trump όσο τα αεροσκάφη πετούσαν ακόμη προς τη βάση.
Μετά από περίπου 37 ώρες πτήσης τα πληρώματα προσγειώθηκαν στο Missouri καταβεβλημένα κάποιοι διαπίστωσαν ότι οι οικογένειές τους είχαν ενημερωθεί από την τηλεόραση, και έπειτα από μια σύντομη συνάντηση με τους δικούς τους πέρασαν από ιατρικό έλεγχο, έλαβαν ενδοφλέβια υγρά και συμμετείχαν σε απόρρητη ενημέρωση με δορυφορικές εικόνες των πληγέντων στόχων, όπου ορισμένοι άκουσαν για πρώτη φορά την ονομασία της επιχείρησης.
Συνολικά ρίφθηκαν 14 βόμβες διάτρησης οχυρώσεων συνολικού βάρους περίπου 190 τόνων, ενώ στόχους στο Isfahan έπληξαν και πύραυλοι Tomahawk που εκτοξεύθηκαν από υποβρύχιο.
Οι εκτιμήσεις μετά το χτύπημα αναφέρουν ότι μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό η ικανότητα του Ιράν να εμπλουτίζει πυρηνικό υλικό σε επίπεδο κατάλληλο για στρατιωτική χρήση, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστή η ακριβής έκταση των καταστροφών, ενώ ο πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ και πρόεδρος του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας, David Albright, υποστήριξε ότι το ιρανικό πρόγραμμα φυγοκεντρητών στην προγενέστερη μορφή του δεν υφίσταται πλέον και έχουν μείνει κυρίως κατάλοιπά του.
www.bankingnews.gr
Ένα κόκκινο μισοφέγγαρο φώτιζε τον ουρανό του Ιράν.
Έπειτα από 18 ώρες πτήσης, δύο Αμερικανοί πιλότοι ενός βομβαρδιστικού B-2 πλησίαζαν στον στόχο τους.
Έλεγξαν τους διακόπτες, ύστερα τους χάρτες και τα ρολόγια τους, ξανά και ξανά και ξαφνικά διέκριναν τα φώτα της πόλης κάτω από το αεροσκάφος.
«Θεέ μου, είναι η Τεχεράνη!» αναφώνησε ο ένας.
Είχαν κάνει πρόβες για τη συγκεκριμένη αποστολή τόσες φορές, όμως τώρα τη ζούσαν.
Και κατάλαβαν ότι δεν ήταν προετοιμασμένοι...
«Το κάνουμε.
Συμβαίνει στ’ αλήθεια» είπαν, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν πως η επιχείρηση ξεδιπλωνόταν κάτω από τα πόδια τους.
Λίγα λεπτά αργότερα, άνοιξαν οι θυρίδες του χώρου οπλισμού.
Δύο τεράστιες βόμβες, βάρους περίπου 13,6 τόνων η καθεμία, απελευθερώθηκαν από το κάτω μέρος του αεροσκάφους και έπεσαν προς την υπόγεια πυρηνική εγκατάσταση του Fordow.
Μόλις απαλλάχθηκε από το βάρος τους, το βομβαρδιστικό έγινε αισθητά πιο ευέλικτο.
«Πάμε να φύγουμε από εδώ!» είπε ο ένας πιλότος.
«Όχι, περίμενε», απάντησε ο συνάδελφος
Έστρεψαν το αεροσκάφος και κοίταξαν πίσω, περιμένοντας να δουν αν οι βόμβες θα εκρήγνυνταν.
Ξαφνικά, μετά από περίπου 15 δευτερόλεπτα, μια πύρινη σφαίρα υψώθηκε όσο ένα δεκαώροφο κτίριο και έκανε τη νύχτα μέρα στα ιρανικά βουνά.

Το καλοκαίρι του 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Fordow...
Όλα όσα συνέβησαν στα πιλοτήρια και στις αίθουσες σχεδιασμού της αμερικανικής επιχείρησης κατά του Ιράν, «Midnight Hammer», αποκάλυψε εκτενές ρεπορτάζ του αμερικανικού στρατιωτικού περιοδικού «Air & Space Forces Magazine», που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα.
15 χρόνια το σχεδίαζαν έκαναν προσομοιώσεις... - Οι αναθεωρήσεις της τελευταίας στιγμής, το τέχνασμα παραπλάνησης και η εξαντλητική πτήση 37 ωρών
Η προετοιμασία για το πλήγμα στο Fordow είχε ξεκινήσει το 2009, έπειτα από τον εντοπισμό ύποπτων κατασκευαστικών έργων στα βουνά νοτιοδυτικά της Τεχεράνης από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, με Αμερικανούς ειδικούς να μελετούν επί περίπου 15 χρόνια τη δομή και τα υποστηρικτικά συστήματα του χώρου και να αναπτύσσουν τη βόμβα GBU-57 για στόχους σε μεγάλο βάθος, την οποία μπορεί να μεταφέρει μόνο το B-2.
Λίγες ημέρες πριν από την επίθεση διαπιστώθηκε ότι το Ιράν είχε επιχειρήσει να σφραγίσει τμήματα της εγκατάστασης με σκυρόδεμα, επιβάλλοντας αλλαγές στο σχέδιο που συνεχίστηκαν μέχρι τις τελευταίες ώρες, ακόμη και όταν ορισμένοι χειριστές είχαν ήδη ξαπλώσει για ξεκούραση.
Κρίσιμο ζήτημα αποτέλεσε η μυστικότητα γύρω από την απογείωση επτά βομβαρδιστικών B-2 από τη βάση Whiteman στο Missouri, με τη φανερή μετακίνηση άλλων βομβαρδιστικών και διαρροές για πορεία προς το Guam ή τη βάση του Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό να λειτουργούν ως παραπλάνηση, ενώ ούτε οι οικογένειες των πιλότων γνώριζαν τον προορισμό τους, όπως είπε ο πιλότος με το ψευδώνυμο Alpha σημειώνοντας ότι δεν είπε τίποτα στη σύζυγό του και απλώς πήγε στη δουλειά χωρίς να επιστρέψει.
Το πλήρωμα κάθε αεροσκάφους αποτελούνταν από δύο πιλότους που αντιμετώπισαν πολύωρη παραμονή σε περιορισμένο χώρο, εναέριους ανεφοδιασμούς και σύντομους ύπνους 30 έως 45 λεπτών, χρησιμοποιώντας ορισμένοι συνταγογραφούμενα διεγερτικά και άλλοι καφέ ή ενεργειακά ποτά, ενώ στο εσωτερικό υπήρχαν φούρνος μικροκυμάτων, τουαλέτα και στενός χώρος ανάπαυσης.
Στην επιχείρηση πήραν μέρος περίπου 125 αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών F-22 και F-35, αεροσκαφών κρούσης και ιπτάμενων τάνκερ, με τον ανεφοδιασμό στον αέρα να κρίνεται καθοριστικός για την ολοκλήρωση της αποστολής.

Η επίδραση των ισραηλινών χτυπημάτων, η ενημέρωση κατά την επιστροφή στο Missouri και οι εκτιμήσεις για τον πυρηνικό τομέα του Ιράν.
Τα ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν που άρχισαν στις 13 Ιουνίου στο πλαίσιο της επιχείρησης Rising Lion επηρέασαν ουσιωδώς τον αμερικανικό σχεδιασμό, καθώς σύμφωνα με όσα μετέφεραν οι πιλότοι τα ισραηλινά F-35 και F-15 είχαν περιορίσει σημαντικά την ιρανική αεράμυνα που προβλημάτιζε τους επιτελείς, με τον Alpha να επισημαίνει ότι εξουδετερώθηκαν πολλές απειλές καθιστώντας την αποστολή ασφαλέστερη και χαρακτηρίζοντας την ισραηλινή ενέργεια εντυπωσιακό παράδειγμα χρήσης δυτικής αεροπορικής ισχύος.
Τα αμερικανικά B-2 έπληξαν τις εγκαταστάσεις στο Fordow και στη Natanz και στη συνέχεια επιτάχυναν για να εξέλθουν από τον εναέριο χώρο του Ιράν, ενώ παρά τις προειδοποιήσεις στα πιλοτήρια για εχθρική δραστηριότητα, η μεταγενέστερη ανάλυση έδειξε ότι οι ιρανικές δυνάμεις δεν έβαλαν εναντίον των B-2. Μετά τη διάβαση εκτός του ιρανικού εναέριου χώρου οι πιλότοι έστειλαν το δεύτερο μήνυμά τους από την είσοδό τους στην ζώνη της επιχείρησης αναφέροντας ότι ολοκλήρωσαν και βρίσκονται σε ασφάλεια, ενώ κατά την επιστροφή το πλήρωμα ενός αεροσκάφους ανεφοδιασμού αντιλήφθηκε ότι η επίθεση είχε ήδη γίνει γνωστή και μεταδιδόταν από τα μέσα ενημέρωσης έπειτα από την ανακοίνωση του Donald Trump όσο τα αεροσκάφη πετούσαν ακόμη προς τη βάση.

Μετά από περίπου 37 ώρες πτήσης τα πληρώματα προσγειώθηκαν στο Missouri καταβεβλημένα κάποιοι διαπίστωσαν ότι οι οικογένειές τους είχαν ενημερωθεί από την τηλεόραση, και έπειτα από μια σύντομη συνάντηση με τους δικούς τους πέρασαν από ιατρικό έλεγχο, έλαβαν ενδοφλέβια υγρά και συμμετείχαν σε απόρρητη ενημέρωση με δορυφορικές εικόνες των πληγέντων στόχων, όπου ορισμένοι άκουσαν για πρώτη φορά την ονομασία της επιχείρησης.
Συνολικά ρίφθηκαν 14 βόμβες διάτρησης οχυρώσεων συνολικού βάρους περίπου 190 τόνων, ενώ στόχους στο Isfahan έπληξαν και πύραυλοι Tomahawk που εκτοξεύθηκαν από υποβρύχιο.
Οι εκτιμήσεις μετά το χτύπημα αναφέρουν ότι μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό η ικανότητα του Ιράν να εμπλουτίζει πυρηνικό υλικό σε επίπεδο κατάλληλο για στρατιωτική χρήση, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστή η ακριβής έκταση των καταστροφών, ενώ ο πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ και πρόεδρος του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας, David Albright, υποστήριξε ότι το ιρανικό πρόγραμμα φυγοκεντρητών στην προγενέστερη μορφή του δεν υφίσταται πλέον και έχουν μείνει κυρίως κατάλοιπά του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών