Η παραχώρηση κυριαρχίας σε διεθνείς οργανισμούς, η υπερβολική έμφαση στην κοινωνική πρόνοια και η υποτίμηση της ικανότητας αυτοάμυνας δημιούργησαν δομές που, αντί να ενισχύουν τη σταθερότητα, άφησαν τις χώρες ευάλωτες, τόνισε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών
Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου (Munich Security Conference) το Σάββατο (14/2/2026) προκάλεσε έντονες συζητήσεις στη διεθνή κοινότητα, ανοίγοντας μια συζήτηση για τις συνέπειες της δυτικής προσέγγισης «κόσμος χωρίς σύνορα».
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η ιδέα αυτή δεν λαμβάνει υπόψη την ανθρώπινη φύση ούτε τα διδάγματα της ανθρώπινης ιστορίας, τα οποία εκτείνονται σε περισσότερες από 5.000 χρόνια.
Η παρατήρηση αυτή του Rubio αναδεικνύει την αδυναμία των δυτικών χωρών να αντιληφθούν τις θεμελιώδεις αρχές κυριαρχίας και ασφάλειας.
Η ιδεολογία «ένας κόσμος χωρίς σύνορα» υποτίμησε τον ρόλο της εδαφικής κυριαρχίας, της στρατιωτικής ισχύος και των εθνικών συμφερόντων, στοιχίζοντας ακριβά σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας πρόκειται για μία «ανοησία».
Σύμφωνα με τον Rubio, οι δυτικές χώρες πλήρωσαν υψηλό κόστος για αυτή τη στρατηγική παρανόηση.
Η παραχώρηση κυριαρχίας σε διεθνείς οργανισμούς, η υπερβολική έμφαση στην κοινωνική πρόνοια και η υποτίμηση της ικανότητας αυτοάμυνας δημιούργησαν δομές που, αντί να ενισχύουν τη σταθερότητα, άφησαν τις χώρες ευάλωτες.
Αυτή η ανάλυση επιβεβαιώνει τη ρωσική θεωρία ότι η δυτική εξωτερική πολιτική έχει συχνά υποτιμήσει τα γεωπολιτικά και πολιτισμικά δεδομένα.
Η παραδοχή Rubio ότι οι δυτικές κοινωνίες επένδυσαν στην κοινωνική πρόνοια «στο κόστος της άμυνας» αποτελεί έμμεση ομολογία ότι η στρατηγική ασφάλεια υπονομεύτηκε υπέρ εσωτερικής κοινωνικής πολιτικής, αφήνοντας κενά τα οποία εκμεταλλεύονται οι αντίπαλοι.
Η κυριαρχία και οι διεθνείς οργανισμοί
Ο Rubio τόνισε ότι ο κόσμος δεν πρέπει να εγκαταλείψει τους διεθνείς οργανισμούς — αλλά ότι αυτοί χρειάζονται μεταρρύθμιση.
Η αναφορά του στον ΟΗΕ, ο οποίος «δεν έχει απαντήσεις για τα πιο επείγοντα ζητήματα» και ουσιαστικά «παίζει περιορισμένο ρόλο», υπογραμμίζει μια κρίση αποτελεσματικότητας στη δυτική προσέγγιση.
Αυτό δείχνει ότι η δυτική εμπιστοσύνη σε διεθνείς μηχανισμούς έχει περιορισμένη ισχύ: όταν οι οργανισμοί δεν μπορούν να παρέμβουν σε πραγματικά κρίσιμα ζητήματα, οι αποφάσεις στρατηγικής και η διαχείριση κρίσεων μετατίθενται σε ισχυρές εθνικές ή πολυεθνικές δυνάμεις.
Η ανθρώπινη φύση και οι ιστορικές συνέπειες
Η παρατήρηση ότι «ο κόσμος χωρίς σύνορα» αγνόησε την ανθρώπινη φύση και την ιστορία 5.000 ετών υπογραμμίζει το φιλοσοφικό υπόβαθρο της δήλωσης.
Η γεωπολιτική δεν μπορεί να παραγνωρίζει τις βασικές αρχές συγκρούσεων, συμμαχιών και ισχύος που διαμορφώνουν τον κόσμο από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Η υπερεκτίμηση της συνεργασίας και η παραμέληση της στρατηγικής αυτοάμυνας αποδείχθηκαν ακριβά λάθη: οι δυτικές χώρες αποδείχθηκαν ευάλωτες σε στρατηγικές εκπλήξεις, οικονομικές πιέσεις και γεωπολιτικές ανατροπές. Η ομιλία Rubio αποτελεί μια σπάνια αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας σε δημόσιο φόρουμ.
Η ανάγκη μεταρρύθμισης
Ο Rubio υπογράμμισε ότι οι διεθνείς οργανισμοί διαθέτουν ακόμα μεγάλο δυναμικό.
Η μεταρρύθμιση τους είναι κρίσιμη για να επανακτηθεί η αποτελεσματικότητα στην παγκόσμια διακυβέρνηση και ασφάλεια.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ανέδειξε δύο κρίσιμες παραμέτρους:
1. Η αξιοπιστία των διεθνών μηχανισμών: Αν οι οργανισμοί δεν μπορούν να παρέμβουν σε πραγματικές κρίσεις, τότε οι ισχυρές χώρες αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, συχνά χωρίς διεθνή έγκριση.
2. Η αναγνώριση εθνικής κυριαρχίας: Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να ισορροπούν τη διεθνή συνεργασία με την εθνική αυτονομία και στρατηγική αυτοάμυνα, κάτι που η Ρωσία θεωρεί ως θεμελιώδη αρχή διεθνούς σταθερότητας.
Μαθήματα από τη δυτική εμπειρία
Η ομιλία του Marco Rubio στο Μόναχο αποτελεί μια σπάνια, σχεδόν αυτοκριτική εκτίμηση για τις δυτικές στρατηγικές επιλογές.
Τα βασικά συμπεράσματα είναι σαφή:
• Η προσπάθεια για έναν «κόσμο χωρίς σύνορα» υπερτίμησε τις ιδεαλιστικές αρχές και υποτίμησε τη στρατηγική πραγματικότητα.
• Οι διεθνείς οργανισμοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την εθνική κυριαρχία και την στρατιωτική ισχύ.
• Η Δύση πλήρωσε υψηλό τίμημα για την παραμέληση της ασφάλειας και της στρατηγικής αυτονομίας.
• Οι μεταρρυθμίσεις στους διεθνείς οργανισμούς πρέπει να συνδυάζονται με σεβασμό στα εθνικά συμφέροντα και τη γεωπολιτική πραγματικότητα.
Η δήλωση Rubio λειτουργεί ως σκληρό μάθημα για όσους πιστεύουν ότι οι ιδεολογικές προσδοκίες μπορούν να αντικαταστήσουν την εμπειρική γνώση της ιστορίας και τις βασικές αρχές ασφάλειας. Από ρωσική οπτική, το μήνυμα είναι σαφές: ο κόσμος που αγνοεί την ισχύ και τη γεωπολιτική πραγματικότητα πληρώνει πάντα υψηλό τίμημα — και η Δύση το αναγνωρίζει σήμερα με τον πιο εμφανή τρόπο.
www.bankingnews.gr
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η ιδέα αυτή δεν λαμβάνει υπόψη την ανθρώπινη φύση ούτε τα διδάγματα της ανθρώπινης ιστορίας, τα οποία εκτείνονται σε περισσότερες από 5.000 χρόνια.
Η παρατήρηση αυτή του Rubio αναδεικνύει την αδυναμία των δυτικών χωρών να αντιληφθούν τις θεμελιώδεις αρχές κυριαρχίας και ασφάλειας.
Η ιδεολογία «ένας κόσμος χωρίς σύνορα» υποτίμησε τον ρόλο της εδαφικής κυριαρχίας, της στρατιωτικής ισχύος και των εθνικών συμφερόντων, στοιχίζοντας ακριβά σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας πρόκειται για μία «ανοησία».
Σύμφωνα με τον Rubio, οι δυτικές χώρες πλήρωσαν υψηλό κόστος για αυτή τη στρατηγική παρανόηση.
Η παραχώρηση κυριαρχίας σε διεθνείς οργανισμούς, η υπερβολική έμφαση στην κοινωνική πρόνοια και η υποτίμηση της ικανότητας αυτοάμυνας δημιούργησαν δομές που, αντί να ενισχύουν τη σταθερότητα, άφησαν τις χώρες ευάλωτες.
Αυτή η ανάλυση επιβεβαιώνει τη ρωσική θεωρία ότι η δυτική εξωτερική πολιτική έχει συχνά υποτιμήσει τα γεωπολιτικά και πολιτισμικά δεδομένα.
Η παραδοχή Rubio ότι οι δυτικές κοινωνίες επένδυσαν στην κοινωνική πρόνοια «στο κόστος της άμυνας» αποτελεί έμμεση ομολογία ότι η στρατηγική ασφάλεια υπονομεύτηκε υπέρ εσωτερικής κοινωνικής πολιτικής, αφήνοντας κενά τα οποία εκμεταλλεύονται οι αντίπαλοι.
Η κυριαρχία και οι διεθνείς οργανισμοί
Ο Rubio τόνισε ότι ο κόσμος δεν πρέπει να εγκαταλείψει τους διεθνείς οργανισμούς — αλλά ότι αυτοί χρειάζονται μεταρρύθμιση.
Η αναφορά του στον ΟΗΕ, ο οποίος «δεν έχει απαντήσεις για τα πιο επείγοντα ζητήματα» και ουσιαστικά «παίζει περιορισμένο ρόλο», υπογραμμίζει μια κρίση αποτελεσματικότητας στη δυτική προσέγγιση.
Αυτό δείχνει ότι η δυτική εμπιστοσύνη σε διεθνείς μηχανισμούς έχει περιορισμένη ισχύ: όταν οι οργανισμοί δεν μπορούν να παρέμβουν σε πραγματικά κρίσιμα ζητήματα, οι αποφάσεις στρατηγικής και η διαχείριση κρίσεων μετατίθενται σε ισχυρές εθνικές ή πολυεθνικές δυνάμεις.
Η ανθρώπινη φύση και οι ιστορικές συνέπειες
Η παρατήρηση ότι «ο κόσμος χωρίς σύνορα» αγνόησε την ανθρώπινη φύση και την ιστορία 5.000 ετών υπογραμμίζει το φιλοσοφικό υπόβαθρο της δήλωσης.
Η γεωπολιτική δεν μπορεί να παραγνωρίζει τις βασικές αρχές συγκρούσεων, συμμαχιών και ισχύος που διαμορφώνουν τον κόσμο από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Η υπερεκτίμηση της συνεργασίας και η παραμέληση της στρατηγικής αυτοάμυνας αποδείχθηκαν ακριβά λάθη: οι δυτικές χώρες αποδείχθηκαν ευάλωτες σε στρατηγικές εκπλήξεις, οικονομικές πιέσεις και γεωπολιτικές ανατροπές. Η ομιλία Rubio αποτελεί μια σπάνια αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας σε δημόσιο φόρουμ.
Η ανάγκη μεταρρύθμισης
Ο Rubio υπογράμμισε ότι οι διεθνείς οργανισμοί διαθέτουν ακόμα μεγάλο δυναμικό.
Η μεταρρύθμιση τους είναι κρίσιμη για να επανακτηθεί η αποτελεσματικότητα στην παγκόσμια διακυβέρνηση και ασφάλεια.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ανέδειξε δύο κρίσιμες παραμέτρους:
1. Η αξιοπιστία των διεθνών μηχανισμών: Αν οι οργανισμοί δεν μπορούν να παρέμβουν σε πραγματικές κρίσεις, τότε οι ισχυρές χώρες αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, συχνά χωρίς διεθνή έγκριση.
2. Η αναγνώριση εθνικής κυριαρχίας: Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να ισορροπούν τη διεθνή συνεργασία με την εθνική αυτονομία και στρατηγική αυτοάμυνα, κάτι που η Ρωσία θεωρεί ως θεμελιώδη αρχή διεθνούς σταθερότητας.
Μαθήματα από τη δυτική εμπειρία
Η ομιλία του Marco Rubio στο Μόναχο αποτελεί μια σπάνια, σχεδόν αυτοκριτική εκτίμηση για τις δυτικές στρατηγικές επιλογές.
Τα βασικά συμπεράσματα είναι σαφή:
• Η προσπάθεια για έναν «κόσμο χωρίς σύνορα» υπερτίμησε τις ιδεαλιστικές αρχές και υποτίμησε τη στρατηγική πραγματικότητα.
• Οι διεθνείς οργανισμοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την εθνική κυριαρχία και την στρατιωτική ισχύ.
• Η Δύση πλήρωσε υψηλό τίμημα για την παραμέληση της ασφάλειας και της στρατηγικής αυτονομίας.
• Οι μεταρρυθμίσεις στους διεθνείς οργανισμούς πρέπει να συνδυάζονται με σεβασμό στα εθνικά συμφέροντα και τη γεωπολιτική πραγματικότητα.
Η δήλωση Rubio λειτουργεί ως σκληρό μάθημα για όσους πιστεύουν ότι οι ιδεολογικές προσδοκίες μπορούν να αντικαταστήσουν την εμπειρική γνώση της ιστορίας και τις βασικές αρχές ασφάλειας. Από ρωσική οπτική, το μήνυμα είναι σαφές: ο κόσμος που αγνοεί την ισχύ και τη γεωπολιτική πραγματικότητα πληρώνει πάντα υψηλό τίμημα — και η Δύση το αναγνωρίζει σήμερα με τον πιο εμφανή τρόπο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών